Saturday, December 15, 2012

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ့ မာရသြန္ခရီး ၃၅



ဧရာ၀တီ။

ကဲြလုိက္ ေပါင္းလုိက္ရဲ့ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ အင္အားတခ်ဳိ႕ဆုံးရႈံးသြားျခင္း


၂၀၁ တပ္ရင္း ၂ ခု ျပန္လည္ေပါင္းစည္းခ်ိန္ ျမင္ရတဲ့ ၂ ဖက္ ကို္ယ္စားလွယ္မ်ား
ဘက္မလိုက္အဖြဲ႔ ညီလာခံအတြင္း အမ်ားစုဆႏၵမဲအရ ေဒါက္တာနုိင္ေအာင္ ဗဟုိနဲ႔ေပါင္းဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္ဆုိေပမယ့္ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ဟာ ၁၀၀ ရာခုိင္နႈန္း ေထာက္ခံမႈရခဲ့တာမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ၂ နွစ္ေက်ာ္ ဘက္မလုိက္အျဖစ္ သီးျခားရပ္တည္လာျပီးမွ မူလပန္းတုိင္ျဖစ္တဲ့ ဗဟုိ ၂ ခု ျပန္ေပါင္းတဲ့အထိ မလုပ္နုိင္ဘဲ လက္ေလွ်ာ့လုိက္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ေကာ္မတီေတြအေပၚ ရဲေဘာ္အမ်ားစုက အေတာ္ေလး အားမလုိအားမရ ျဖစ္သြားပုံရပါတယ္။

“ဒီလုိေပါင္းမယ္ဆုိရင္ အစကတည္းက ဘာလို႔ ဘက္မလုိက္ရပ္ေသးလဲ” လို႔ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေ၀ဖန္ၿပီး ဒါဇင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ တပ္ကေန နႈတ္ထြက္ကုန္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ဆုိရင္ က်ေနာ္တို႔ ဘက္မလုိက္ တပ္အင္အား ၁၅၀ ေက်ာ္ထဲက ၃၀ ေလာက္အထိ ခ်က္ခ်င္းထြက္သြားၾကတဲ့အတြက္ ထုိင္းထဲ ဂိတ္အ၀င္အထြက္ေတြကုိ KNU ဘက္က တင္းက်ပ္လုိက္တဲ့ အထိျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


ဆုိလုိတာကေတာ့ အရင္ကဆုိရင္ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးကို စိတ္ကုန္လုိ႔ျဖစ္ေစ၊ ေတာတြင္းဘ၀ ၾကမ္းတမ္းမႈကို မခံနုိင္လုိ႔ျဖစ္ေစ၊ တျခား အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ျဖစ္ေစ တပ္ကေန ႏုတ္ထြက္သြားတဲ့ ရဲေဘာ္တဦးစ နွစ္ဦးစ KNU ဂိတ္ေတြကိုျဖတ္ၿပီး ထုိင္းထဲ၀င္သြားတာ သိပ္မသိသာေပမယ့္ အခုလုိ လူဒါဇင္နဲ႔ခ်ီၿပီး တႀကိမ္တည္း ထထြက္သြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ KNU ဘက္က စိတ္ပူသြားတာလို႔ ယူဆရပါတယ္။ ဒီအတြက္ KNU ေက်ာင္းသားေရးရာ တာ၀န္ခံအေပၚ ထြက္သြားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြက အျမင္ေစာင္းမႈေတြ ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္လို႔ ေနာက္ပုိင္းက်မွ ျပန္သိခဲ့ရပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ ညီလာခံလုပ္တဲ့အခ်ိန္အထိ ပင္လယ္ျပင္ထဲ ခရီးလြန္ေနတဲ့ စစ္ေၾကာင္းမႉး ကိုေဇာ္မင္းနဲ႔ တပ္ဖြဲ႔၀င္တခ်ဳိ႕ဟာ ညီလာခံရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိ လက္မခံဘူးလို႔ သိရပါတယ္။ တခါ ဒုရင္းမႉး ကိုမင္းေဇာ္သူကလည္း ပင္လယ္ျပင္စစ္ေၾကာင္းအတြက္ အေရးေပၚကိစၥရွိလို႔ဆုိၿပီး ညီလာခံမၿပီးခင္မွာ မင္းသမီးစခန္းကေန ရေနာင္းကို ဆင္းသြားပါတယ္။ တလေလာက္ ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ တပ္ရင္းမႉး ကိုေသာင္းညြန္႔ ကိုယ္တုိင္လည္း ရေနာင္းဖက္ဆင္းၿပီး ဒုရင္းမႉးနဲ႔အတူ ပင္လယ္ျပင္ စစ္ေၾကာင္းကိစၥ ဆက္လုပ္ခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ ၁၉၉၃ ေအာက္တုိဘာ လလယ္ေလာက္မွာေတာ့ ဒုရင္းမႉး ကိုမင္းေဇာ္သူနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္စစ္ေၾကာင္းမႉး ကိုေဇာ္မင္းတို႔ ၂ ဦး ရေနာင္းမွာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတယ္လို႔သတင္းထြက္လာပါတယ္။ သူတို႔အဖြဲ႔ဟာ ထုိင္းငါးဖမ္းေလွေတြ၊ ျမန္မာဖက္က သစ္ေမွာင္ခုိေလွေတြမွာ အခြန္ေတြေကာက္ၿပီး အဲဒီေငြေတြနဲ႔ ရေနာင္းဘက္မွာ လက္နက္၀ယ္ကာ ပင္လယ္ထဲ ျပန္မဆင္းခင္ေလးမွာ အခုလုိျဖစ္သြားတာလို႔ ဆုိပါတယ္။ ရေနာင္းမွာေနထုိင္တဲ့ ဘုတ္ျပင္းၿမိဳ႕နယ္ အေျခစိုက္ သစ္လုပ္ငန္းပုိင္ရွင္တဦးက ဖိတ္ၾကားတဲ့ ညစာစားပဲြကုိအသြားမွာ အခုလုိ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတာ ျဖစ္တယ္လို႔ အဲဒီကာလက သူတို႔အဖြဲ႔နဲ႔အတူ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသူတဦးက ေျပာပါတယ္။ ကုိမင္းေဇာ္သူနဲ႔ ကိုေဇာ္မင္းတို႔ ေပ်ာက္ဆုံးတဲ့သတင္းၾကားရတာ အခုဆိုရင္ ၁၉ နွစ္ရွိသြားၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ဘယ္အဖြဲ႔စည္းကမွ အတိအက် စုံစမ္းေဖာ္နုိင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။

 ရေနာင္မွာ ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ ပင္လယ္ျပင္စစ္ေၾကာင္းမႈး ကိုေဇာ္မင္း

အကဲြအၿပဲရဲ့ ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြအျဖစ္ နုတ္ထြက္သူ၊ က်ဆုံးဆုံးသူေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္လည္း မျပီးဆုံးေသးတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးတာ၀န္ေတြကို ဆက္လုပ္နုိင္ဖုိ႔ ၂၀၁ တပ္ရင္း ၂ ခု ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးကို က်ေနာ္တို႔ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိတပ္ရင္း ၂ ခု ျပန္ေပါင္းစည္းမႈမွာ အဓိက တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္သူေတြကေတာ့ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ဘက္မွ အတြင္းေရးမႈး ကိုေအာင္ေမာ္၊ စည္း႐ံုး-ျပန္ၾကားတာ၀န္ခံ ဆရာ ဦးဟန္လင္း၊ တပ္ေရး တပ္ေထာက္အရာရွိ ကိုမင္းေဇာ္ေရႊ၊ တပ္ခဲြမႉးေတြျဖစ္တဲ့ ကုိသိန္းျမင့္ေက်ာ္၊ ကုိခင္ေမာင္ခ်ဳိနဲ႔ ကိုေအာင္သန္႔တို႔ ၆ ဦး ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိနုိင္ေအာင္တို႔ ၂၀၁ ဘက္မွာ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္သူေတြကေတာ့ တပ္ရင္းမႉး ကိုေဇာ္သန္း၊ ဒုရင္းမႉး ဆရာဦးေအာင္ျမင့္၊ ေရး-ေထာက္အရာရွိ ကို၀င္းေအာင္၊ တပ္ခဲြမႉးေတြျဖစ္တဲ့ ကိုဘုန္းေက်ာ္နဲ႔ ကုိျမင့္လြင္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ တပ္ရင္း ၂ ခု ျပန္ေပါင္းစည္းခ်ိန္မွာ မင္းသမီးေဒသမွာ မရွိေတာ့ဘဲ ပရာကြ်တ္၊ ထပ္စကဲဘက္ရွိ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ၿမိတ္ခ႐ိုင္မွာ ပင္လယ္ျပင္ကိစၥ တာ၀န္ယူေနရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘက္မလုိက္အဖဲြ႔က ေဒါက္တာ နုိင္ေအာင္ ဗဟုိနဲ႔ ေပါင္းစည္းေၾကာင္း ေၾကညာခ်က္ထုတ္ၿပီး ရက္ပုိင္းအတြင္းမွာတင္ ေဒါက္တာ နုိင္ေအာင္ ဗဟုိရဲ့ ေတာင္းပုိင္းစစ္ေဒသ၊ သုိ႔မဟုတ္ အဲဒီကာလအေခၚ ေတာင္ပုိင္းေဒသ ဗဟုိအလုပ္ဖြဲ႔ (ဗလဖ) အဖဲြ႔ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ ဗဟုိအတြင္းေရးမႉး (၁) ကုိေအာင္ထူး (အခု ျမန္မာနုိင္ငံ ေရွ႕ေနမ်ားေကာင္စီ) က က်ေနာ္ကုိ ဗလဖအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ တာ၀န္ေပးလုိက္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ပင္လယ္ျပင္မွာ ရန္ပုံေငြရွာသူမ်ား

 
 ပင္လယ္ျပင္အတြင္း တာ၀န္ယူေနတဲ့ ABSDF တပ္ဖြဲ႔၀င္တခ်ဳိ႕

ပင္လယ္ျပင္စစ္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေရွ႕ပုိင္းအခန္းေတြမွာ အေတာ္မ်ားမ်ား တင္ျပခဲ့ၿပီး ျဖစ္တဲ့အတြက္ ပင္လယ္ျပင္အေပၚ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ စိတ္၀င္စားမႈျပင္းျပေနသလဲ ဆုိတာကုိ စာဖတ္ပရိသတ္ ခန္႔မွန္းမိမွာပါ။ ဒီလုိနဲ႔ ေတာင္ပုိင္းေဒသ ဖလဖအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္လာတဲ့ က်ေနာ္ဟာ အဖြဲ႔၀င္ျဖစ္ျပီး သတင္းတပတ္ေလာက္ အတြင္းမွာတင္ “ပူးတဲြပင္လယ္ျပင္ရန္ပုံေငြ ရွာေဖြေရး” ႐ံုးမွာ တာ၀န္ေပးခံလုိက္ရျပန္ပါတယ္။

ပူးတဲြဆုိတာဟာ က်ေနာ္တို႔ ABSDF တပ္ေတြအခ်င္းခ်င္း ပူးတြဲတာတင္မကပါဘူး။ ပင္လယ္ျပင္အတြင္း လႈပ္ရွားေနတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြအားလုံး ပူးတဲြေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိတဲ့ သေဘာလို႔ က်ေနာ္နားလည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း ေဆာင္ရြက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အဓိကတပ္ႀကီးျဖစ္တဲ့ KNU မပါဘဲ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ – ၿမိတ္ခ႐ိုင္ရယ္၊ ဗကပ – ၿမိတ္ခ႐ိုင္နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ABSDF ေဒါက္တာ နုိင္ေအာင္ ဗဟိုဘက္က အင္အားစု ၃ ခုသာ ျဖစ္ေနတာကို က်ေနာ္ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ဗကပ တနသာၤရီတုိင္းကေန ၿမိတ္ထား၀ယ္-ညီညြတ္ေရးတပ္ဦးအျဖစ္ အမည္ေျပာင္းထားၿပီးၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မူလအမည္ျဖစ္တဲ့ ဗကပအျဖစ္ပဲ ေခၚေနၾကဆဲျဖစ္ပါတယ္္။

ပူးတဲြပင္လယ္ျပင္အဖြဲ႔အေၾကာင္း မေျပာခင္ ေတာင္ပုိင္း ဗလဖ အေၾကာင္း အက်ဥ္းတင္ျပရမယ္ဆုိရင္ ကုိနုိင္ေအာင္တို႔ ဗဟုိလက္ေအာက္ခံ ေတာင္ပုိင္းတပ္ရင္း ၃ ခု ျဖစ္တဲ့ ၁၀၁၊ ၂၀၁ နဲ႔ ၂၀၃ တပ္ရင္းကုိယ္စား ဦးစီးေဆာင္ရြက္နုိင္ဖုိ႔ အတြင္းေရးမႈး ၁ ကုိေအာင္ထူး ကိုယ္တုိင္ဦးစီးတဲ့ ဗဟုိအလုပ္ဖြဲ႔တခု မင္းသမီးေဒသမွာ လာေရာက္ အေျခစိုက္ထားပါတယ္။ တပ္ရင္းအသီးသီးက ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ၁၀၁ မွ ကိုတင္စိုးေနာင္၊ ၂၀၁ မွ က်ေနာ္နဲ႔ ကိုေက်ာ္ထင္၊ ၂၀၃ မွ ကိုေသာင္းထြန္းတို႔အျပင္ ဗဟုိေကာ္မီတီေတြထဲမွာ ကိုေ၀လင္းဇင္၊ ကို၀င္းနုိင္၊ ကိုေက်ာ္မုိး အပါအ၀င္ ဗဟုိဆက္သြယ္ေရး၊ ေဆးနဲ႔ စည္းရံုးေရးဌာနက အဖဲြ႔၀င္ေတြလည္း ဒီအဖြဲ႔မွာ ပါ၀င္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အလယ္ပုိင္း ေဒသအပါ၀င္ တျခားေဒသေတြမွာလည္း အလားတူ အလုပ္ဖြဲ႔ ဗလဖ ေတြနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ပူးတြဲပင္လယ္ျပင္အဖြဲ႔အတြက္ ဗလဖ ကိုယ္စား တာ၀န္ေပးျခင္း ခံရသူေတြကေတာ့ အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ဗဟုိမွ ကိုေ၀လင္းဇင္၊ အဖြဲ႔၀င္ေတြအျဖစ္ ၂၀၁ မွ က်ေနာ္နဲ႔ ၁၀၁ မွ ကိုသန္းနုိင္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ၃ ဦးဟာ မင္းသမီးကေန ကန္ခ်နပူရီ၊ ဘန္ေကာက္၊ ပရာကြ်တ္ကတဆင့္ ပင္လယ္ကမ္းေျခၿမိဳ႕ေလးတခုျဖစ္တဲ့ ထပ္စကဲၿမိဳ႕ဆီ ေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီၿမိဳ႕က မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ၿမိတ္ခ႐ိုင္႐ံုးမွာ ေခတၱတည္းျပီး ေနာက္တရက္မွာေတာ့ ထပ္စကဲၿမိဳ႕နဲ႔ ျမန္မာနုိင္ငံ ျမိတ္ခ႐ိုင္နယ္စပ္ရွိ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ျမိတ္ခရုိင္ဌာနခ်ဳပ္႐ံုးရွိရာ “ေဟြးဖတ္စခန္း” ဆီေရာက္လာပါတယ္။ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္ ၁၉၉၃ စက္တင္ဘာေနွာင္းပိုင္း သုိ႔မဟုတ္ ေအာက္တုိဘာလ အေစာပုိင္းလို႔ ထင္ပါတယ္။

ထပ္စကဲၿမိဳ႕အစြန္ ထုိင္းရြာေတြကေန ေျမနီလမ္းအတုိင္း ေတာင္ေပၚကုိတက္လာရတဲ့ ကားလမ္းဟာ မုိးရြာထားတဲ့အတြက္ ေခ်ာေနၿပီး ဖိုးဝွီးကားနဲ႔ေတာင္ မနည္းႀကိဳးစား တက္ခဲ့ရပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ေရာက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ KNU ျမိတ္-ထား၀ယ္ခ႐ိုင္ ႐ံုးနီးပါး သားသားနားနား ေဆာက္လုပ္ထားတဲ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ျမိတ္ခ႐ိုင္႐ံုးနဲ႔ တျခားအေဆာက္ဦေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ခ႐ိုင္ရံုးေဘးက စည္းရံုးေရးမႉးတဦးရဲ့ ေနအိမ္မွာ က်ေနာ္တို႔စခန္းခ်ျပီး ေနာက္တရက္မွာက်င္းပမယ့္ ေဆြးေႏြးပဲြအတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ ဆင္မႈေတြလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ မူလအစီစဥ္တုိင္းဆုိရင္ က်ေနာ္တို႔ ABSDF ဗဟုိ ၂ ဖြဲ႔ရယ္၊ မြန္ျပည္သစ္ ပါတီ-ျမိတ္ခ႐ိုင္ရယ္၊ ဗကပ ျမိတ္-ခရုိင္ရယ္ ေပါင္းၿပီး ၄ ဖြဲ႔ပါတဲ့ ပင္လယ္ျပင္ ပူးတဲြစစ္ေၾကာင္း လုပ္ဖုိ႔ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဘာေတြ အဆင္မေျပျဖစ္ခဲ့သလဲေတာ့ မသိပါ။ က်ေနာ္တို႔ ေဟြးဖတ္ကို ေရာက္တဲ့ ရက္မွာပဲ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ဆလုိင္းကုိကုိဦး အပါအ၀င္ ကုိမုိးသီးဇြန္တို႔ဗဟုိက ကုိယ္စားလွယ္အဖြဲ႔တခုလုံး ေဟြးဖတ္ကေန ထြက္သြားတာကို က်ေနာ္ျမင္လုိက္ရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ပူးတြဲပင္လယ္ျပင္ ရန္ပုံေငြရွာေဖြ ေရးအဖြဲ႔ဟာ ၃ ဖြဲ႔တည္းနဲ႔ ဆက္လက္ ခရီးနွင္ခဲ့ရပါတယ္။

ဒီအဖြဲမွာပါ၀င္သူေတြကေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ျမိတ္ခ႐ိုင္မွ ခရုိင္တပ္မႉး ဗုိလ္မႈး၀င္းေအာင္ (ကြယ္လြန္)၊ ခရို္င္ေကာ္မီတီ နုိင္ကလင္ထန္နဲ႔ နုိင္သိန္းတင္၊ ဗကပ-ၿမိတ္ခရုိင္မွ ခရုိင္တပ္မႉး ဗုိလ္မႈး စုိးလြင္ (ကြယ္လြန္)၊ သူ႔သမက္လည္းျဖစ္ တပ္မႈးတဦးလည္းျဖစ္တဲ့ ကုိေဖၾကည္ (ျပန္၀င္) နဲ႔ ကုိေအးထြန္း (ျပန္၀င္)၊ က်ေနာ္တို႔ ABSDF မွ ကုိေ၀လင္းဇင္ (အခုထိ ABSDF ဗဟုိမွာ တာ၀န္ထမ္းေနဆဲ)၊ ကုိသန္းနုိင္ (အခုအေမရိကန္) နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ပါ၀င္တဲ့ ၉ ဦးေကာ္မတီျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ကေတာ့ ျမန္မာ့ပင္လယ္ျပင္အတြင္း ငါးဖမ္းမယ့္ ထုိ္င္းေလွေတြအားလုံး က်ေနာ္တုိ႔ေကာ္မတီမွာ အခြန္ လာေဆာင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခြန္ေဆာင္ထားတဲ့ လက္မွတ္ရွိ မရွိကို ပင္လယ္ျပင္ထဲရွိ က်ေနာ္ တို႔တပ္ေတြက စစ္ေဆးမွာျဖစ္ျပီး မရွိတဲ့ေလွကုိ ဖမ္းဆီးကာ ၃၊ ၄ ဆမက ထပ္မံဒဏ္တပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခြန္ေကာက္ခံတဲ့ နႈန္းထားေတြကေတာ့ ေလွအမ်ဳိးအစား၊ အရြယ္အစား၊ ေရခဲတုံးအေရတြက္ေပၚ မူတည္ ကဲြျပားျခားနားျပီး အနည္ဒဆုံး ေလွတစီးကုိ ဘတ္ ၅၀၀၀ ကေန ၃ ေသာင္းေလာက္အထိ ရွိပါတယ္။ ေရခဲတုံး ၁၀၀ ေက်ာ္ပါတဲ့ ၀ါလတ္ေလွဆုိရင္ ဘယ္ေလာက္၊ ၀ါတန္းေလွက ဘယ္လုိ၊ ကင္းမြန္မီးထြန္းေလွက ဘယ္ပုံ စသျဖင့္ အတိအက်သတ္မွတ္ထားပါတယ္။

ဒီလုိသတ္မွတ္ၿပီးတာနဲ႔ ေၾကညာခ်က္ထုတ္ျပီး ရေနာင္းက ငါးဖမ္းေလွပိုင္ရွင္ေတြ၊ ေလွကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္ထဲက က်ေနာ္တို႔တပ္ေတြ အားလုံးဆီ ညြန္ၾကားခ်က္ ထုတ္ျပန္လုိက္ပါတယ္။ ဒီလုိ ထုတ္ျပန္ျပီး ရက္ပုိင္းအတြင္းမွာပဲ ရေနာင္းရွိ ထုိင္းငါးဖမ္းေလွကိုယ္စားလွယ္ေတြ ထပ္စကဲၿမိဳ႕ဆီ ေရာက္လာျပီး က်ေနာ္တို႔ ပူးတဲြေကာ္မတီ ယာယီ႐ံုးထုိင္တဲ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ထပ္စကဲ႐ံုးဆီ အခြန္လာေဆာင္ၾကပါတယ္။

ထုိင္းေလွပုိင္ရွင္ေတြ။ ေလွကုိယ္စားလွယ္ေတြ ဆုိေပမယ့္ ဒီလူေတြအားလုံးဟာ ျမန္မာစကား ေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္ျပီး ရေနာင္းမွာ အေနၾကာလို႔ ထုိင္းနုိင္ငံသားျဖစ္သြားတဲ့ တနသၤာရီတုိင္းသားေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႔စကားေျပာတဲ့ေလသံဟာ ျမိတ္ေလသံေပါက္ေနျပီး ထား၀ယ္ေလသံေပါက္တဲ့က်ေနာ့္ကုိ အေတာ္ေလး ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာၾကပါတယ္။ သူတို႔အဓိကေျပာတဲ့အထဲမွာ အခြန္နႈန္းထား ေလွ်ာ့ေပးဖုိ႔၊ ေလွတစီးမက ပုိင္ဆုိင္သူေတြကို အထူးနႈန္းနဲ႔ေလွ်ာ့ေပးဖုိ႔၊ ပုိင္ရွင္တဦးတည္းဆုိရင္ လက္မွတ္တေစာင္တည္းနဲ႔ ေလွ ၃၊ ၄ စီး သုံးခြင့္ေပးဖုိ႔ စသျဖင့္ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီလုိ ေငြေၾကးကိစၥအျပင္ ထူးထူးျခားျခား က်ေနာ္မွတ္မိေနတဲ့ ကိစၥတခုကေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြရဲ့ ညီညြတ္မႈကို ေ၀ဖန္မႈ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔အခြန္ေပးရ သက္သာေအာင္ အႀကံေပးတာလို႔လည္း ေျပာနုိင္တဲ့ ေ၀ဖန္မႈတခု ျဖစ္ပါတယ္။

“ခင္ဗ်ားတို႔ ပူးတဲြအဖဲြ႔မွာ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြ အားလုံးပါရင္ ပုိေကာင္းတာေပါ့။ အခုဟာက ဘယ္ဘယ္ႏွမ်ိဳးႀကီးလဲ” လို႔ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက တီးတုိးေျပာပါတယ္။ ဆုိလုိတာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ပူးတဲြအဖြဲ႔မွာ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြ အားလုံးပါမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တို႔႐ံုးမွာ အခြန္လာေဆာင္လုိက္တာနဲ႔ ပင္လယ္ျပင္ထဲမွာ အားလုံး အုိေက သြားမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာပါ။ ဒါေပမယ့္ အခုက အားလုံးတစုတည္း မလုပ္နုိင္ေသးတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ အခြန္ေဆာင္လိုက္႐ံုံနဲ႔ ကိစၥကမျပီး။ ကိုမုိးသီးဇြန္တို႔တပ္ေတြ၊ KNU တပ္ေတြ၊ ရခုိင္တပ္ေတြ၊ တျခားတပ္ေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေတြ႔တဲ့အဖြဲ႔တုိင္းကုိ သူတို႔အခြန္ထပ္ေဆာင္ၾကရဦးမွာပါ။ အဲဒီကာလကေတာ့ ကိုယ္က အခြန္ေကာက္တဲ့အရာရွိဘ၀ဆုိေတာ့ သူတို႔ဘက္က တင္ျပခ်က္ကုိ သိပ္အေလးမထားခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဦးတည္ခ်က္ တူပါတယ္ဆုိတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြ တဖြဲ႔တည္းေပါင္းၿပီး မလုပ္နုိင္တာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ သေဘာတရားထက္ အက်ဳိးစီးပြားကို ပုိဦးစားေပးခဲ့မိလို႔လား။ “တူတာတြဲလုပ္။ မတူတာခဲြလုပ္” ဆုိတဲ့ တပ္ေပါင္းစုမူေတာင္ အဓိပၸာယ္တမ်ဳိး ထြက္ခဲ့ေလသလားလို႔ စဥ္းစားေနမိပါတယ္။

ေလွသူေဌး “ေထာင္ကဲ” ေတြဘက္ကုိ ျပန္လွည့္ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစကာမူ ေလာေလာဆယ္ ပင္လယ္ျပင္မွာ ငါးဖမ္းနုိင္ဖုိ႔၊ အျမတ္အစြန္းမ်ားစြာရမယ့္ ငါးဖမ္းလုပ္ငန္းစီမံကိန္းကို မစြန္႔လႊတ္ နုိင္ေသးေတာ့ က်ေနာ္တို႔ဆီမွာ အခြန္ေဆာင္ရတဲ့အလုပ္ကို သူတို႔ပ်က္ကြက္လို႔မျဖစ္။ ဒီလုိနဲ႔ ကားတစီးၿပီးတစီး အဆက္မျပတ္ က်ေနာ္တို႔႐ံုးမွာ အခြန္လာေဆာင္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေငြသားေတြကို သိန္းနဲ႔ခ်ီျပီး ရေနာင္းကေန ထပ္စကဲအထိ သယ္လာရတာ လုံၿခံဳေရး စိတ္မခ်လို႔ဆုိျပီး ေငြကို ဘဏ္နဲ႔အရင္လႊဲၿပီးမွ က်ေနာ္တို႔႐ံုးမွာ လက္မွတ္လာယူၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။


သူတို႔ဘက္က ေငြသယ္ရတဲ့အေပၚ လုံၿခံဳေရး ိတ္မခ်သလုိ က်ေနာ္တို႔ဘက္ကလည္း ထုိင္းနယ္ေျမထဲမွာေနျပီး ထုိင္းေတြကို အခြန္ေကာက္ေနတဲ့အေပၚ စိတ္မခ်ျဖစ္လာတဲ့အတြက္ ထပ္စကဲကေန မြန္ျပည္သစ္ပါတီ-ျမိတ္ခ႐ိုင္ စီးပြားေရးဌာနရွိရာ “ခ်ဳံခ်ီစခန္း” ဆီ ႐ံုးခန္းေျပာင္းလုိက္ပါတယ္။ ခ်ဳံခ်ိီစခန္းဟာ ေဟြးဖတ္စခန္းရဲ့ ေအာက္ဖက္ ကီလုိမီတာ ၆၀၊ ၇၀ ခန္႔အကြာမွာ ရွိတယ္လို႔ခန္႔မွန္းရျပီး ထပ္စကဲနဲ႔ ဘန္းစဖန္ၿမိဳ႕ ၂ ခုၾကား အေ၀းေျပးကားလမ္းနဲ႔ မိနစ္ ၃၀ ခန္႔ ကားေမာင္းလုိက္ရံုနဲ့ေရာက္နုိင္တဲ့ ဆက္သြယ္ေရး အလြယ္ကူဆုံးေနရာျဖစ္ပါတယ္။ ကားမရွိတဲ့ က်ေနာ္တို႔လည္း အငွားဆုိင္ကယ္စီးနုိင္ျပီး ဘန္ေကာက္-ဖူးခက္ အေ၀းေျပးကားလမ္းေဘးကေန ခ်ဳံခ်ီစခန္းအထိ ဆုိင္ကယ္တေခါက္မွ ဘတ္ ၅၀ ပဲေပးရပါတယ္။

ခ်ဳံခ်ီစခန္း ေတာင္ထိပ္တည့္တည့္ ထုိင္းဖက္ကမ္းမွာ ထုိင္း ေတာခ်ေတာ (နယ္္ျခားေစာင့္တပ္) ဂိတ္တခုရွိပါတယ္။ အဲဒီဂိတ္ကုိေက်ာ္ၿပီး ၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လုိက္တာနဲ႔ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ စီးပြားေရးဌာနရဲ့ ပရိေဘာဂ ထုတ္လုပ္ေရး႐ံုးခန္းကို ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အဓိကထုတ္လုပ္ေနတဲ့ ပစၥည္းေတြကေတာ့ ေတာပိေတာက္သားေတြနဲ႔ (တခ်ိဳ႕ကေတာ့ မေဟာ္ဂနီလုိ႔ေခၚပါတယ္) လုပ္ထားတဲ့ ကုလားထုိင္မ်ဳိစုံနဲ႔ စားပဲြေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီ႐ံုးဟာလည္း ေရွ႕မွာတင္ျပခဲ့တဲ့ ထီးခီးက ေကအန္ယူခရုိင္႐ံုးနီးပါး က်ယ္၀န္ျပီး သစ္မာေတြနဲ႔ အခုိင္အမာေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီ႐ံုးမွာ က်ေနာ္တို႔အုပ္စု တပတ္ေလာက္တည္းၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ပင္လယ္ျပင္စစ္ေၾကာင္းအတြက္ သီးျခား ႐ံုးခန္းတခုကို ဒီ႐ံုးနဲ႔ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ခ်ဳံခ်ီေဒသ တပ္ခြဲ႐ံုးရွိရာ အျခား ေတာင္ထိပ္ေလးတခုမွာ ေဆာက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကာလ ခ်ဳံခ်ီေဒသတပ္ခြဲမႉးကေတာ့ ဗိုလ္ဉာဏ္ထြန္းျဖစ္ျပီး ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ဗုိလ္ေအာင္မိန္ တာ၀န္ယူတယ္လို႔ က်ေနာ္ အမွတ္ရေနပါတယ္။ တပ္ခဲြ႐ံုးနဲ႔ မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ရွိ က်ေနာ္တို႔႐ံုးဟာ ထုိင္းစီးပြားေရးသမားေတြနဲ႔ ဆက္ဆံရမွာမုိ႔ စားပဲြ၊ ကုလား ထုိင္ေတြနဲ႔ အေသခ်ာျပင္ထားတဲ့အျပင္ စားဖုိေဆာင္တခု၊ မီးစက္တလုံးပါ ပါ၀င္တဲ့အတြက္ ေတာ္လွန္ေရးကာလ ေတာတြင္း႐ံုးခန္းေတြထဲမွာေတာ့ အသားနားဆုံးထဲ တခုပါ၀င္တယ္လို႔ ေျပာနုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ဗကပ ျမိတ္ခရုိင္စခန္းဆီသုိ႔ 

 ဗကပ ျမိတ္ခရုိင္တပ္မႈး ဗုိလ္မႈးစုိးလြင္
ခ်ဳံခ်ီစခန္းရွိ ပူးတဲြပင္လယ္ျပင္ ရန္ပုံေငြ႐ံုးခန္းမွာ ၄၊ ၅ လ တာ၀န္ထမ္းေနစဥ္အတြင္း က်ေနာ့္မ်က္စိထဲ အခုခ်ိန္အထိ မွတ္မိေနတဲ့ ျမင္ကြင္းတခုကေတာ့ ဒုတိယကမာၻစစ္အတြင္းကက်န္ေနတဲ့ စစ္သုံးေဒါ့ဂ်စ္ကားေဟာင္းေပၚမွာ ဆန္အိတ္ေတြကုိတင္၊ အဲဒီကားကုိ ဆင္နဲ႔ဆြဲၿပီး သယ္ေနတဲ့ ဗကပျမိတ္ခရုိင္ ရဲေဘာ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မုိးတြင္းကာလဆိုရင္ ေျမနီလမ္းမွာ ေရအုိင္ျပီး ဗြက္ထေနတဲ့အတြက္ ေရွ႕မွာေျပာခဲ့တဲ့ မြန္စီးပြားေရးဌာနအထိပဲ ထုိင္းဖက္ကကားေတြ လာလို႔ရပါတယ္။

အဲဒီေနရာမွာ ဆန္အိတ္ေတြကို ထုိင္းကားေပၚကေနခ်၊ အင္ဂ်င္ပ်က္ေနတဲ့ ေဒါ့ဂ်စ္ကားအေဟာင္းေပၚတင္၊ ၿပီးမွ သူတို႔ တပ္ရင္းပုိင္ ဆင္ႀကီးတေကာင္နဲ႔ အဲဒီေဒါ့ဂ်စ္ကားပ်က္ကုိ ႀကိဳးနဲ႔ဆဲြ။ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က ကားေပၚထုိင္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ဆူညံစြာနဲ႔ လုိက္ပါသြားၾကပါတယ္။ သူတို႔ရဲ့ ထူးဆန္းတဲ့ ဆင္ဆြဲဆန္ကားႀကီးဟာ စီးပြားေရးဌာနကေန က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ပင္လယ္ျပင္႐ံုးကုိျဖတ္၊ အဲဒီကေန ကုန္းဆင္းတခုကို ခဲရာခဲဆစ္ဆင္းၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္ရွိ အိမ္ေျခ ၁၀၀ ၀န္းက်င္ မြန္ဒုကၡသည္ရြာေလး တရြာကို ေရာက္ပါတယ္။

အဲဒီရြာက မြန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ သတင္းတပတ္ၾကာ ထုိင္းစာသင္ဖူးခဲ့ေပမယ့္ ရြာအမည္ကို က်ေနာ္မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ဒိီရြာကအိမ္ေတြဟာ ထိီးထာကအိမ္ေတြလုိ ကြ်န္းသစ္ေတြနဲ႔ အခုိင္အမာ ေဆာက္ထားတာမ်ဳိး မဟုတ္ေပမယ့္ သစ္တုိ ၀ါးစေတြနဲ႔ အေတာ္ေလး ေသေသသပ္သပ္ ေဆာက္ထားတာ ျဖစ္ၿပီး သားနားတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းႀကီးတခုနဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းတခုကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီရြာကေန ေတာတန္းေလးကိုေက်ာ္ၿပီး သစ္ေမွာင္ခုိကားလမ္းအတုိင္း မိနစ္ ၂၀ ခန္႔ ဆက္ေလွ်ာက္သြားမယ္ဆုိရင္ စမ္းေခ်ာင္းငယ္တခုကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီစမ္းေခ်ာင္းေဘးက ေတာင္ကုန္းေလးေပၚမွာေတာ့ ဗုိလ္မႉး စုိးလြင္ စခန္းထုိင္တဲ့ ဗကပ ၿမိတ္ခရုိင္တပ္ရင္း ဌာနခ်ဳပ္စခန္းကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဗကပစခန္းကေတာ့ ကရင္နဲ႔ မြန္ခရုိင္စခန္းေတြလုိ အခုိင္အမာ ေဆာက္ထားတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါ။ ယာယီတဲအိမ္ ၂၀၊ ၃၀ ခန္႔ကုိုသာ ေတြ႔ရၿပီး ဒီစခန္းဆီ သူတို႔အဖြဲ႔ေရာက္လာတာကလည္း သိပ္ၾကာပုံမရ ေသးပါဘူး။ ဒီစခန္းကေန ေရွ႕တန္းစစ္ဆင္ေရး ကိစၥေတြကိုေဆာင္ရြက္ေနျပီး ေနာက္ထပ္ ၿမိတ္ခရုိင္ စခန္းခဲြတခုလည္း ေတာထဲမွာ သီးျခားရွိေသးတယ္လို႔ ဗုိလ္မႉးစိုးလြင္နဲ႔ ကိုေဖၾကည္တို႔က ေျပာပါတယ္။ ၿမိတ္္ခရုိင္ဆုိေပမယ့္လည္း ကုိေဖၾကည္နဲ႔ ကုိေအးထြန္း အပါ၀င္ ရဲေဘာ္အမ်ားစုဟာ ထား၀ယ္သားေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္နဲ႔ စကားေျပာေဖာ္ရလို႔ မၾကာခဏ သူတို႔စခန္းဆီ သြားလည္ျဖစ္ပါတယ္။

0 comments:

Post a Comment

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More