Saturday, December 15, 2012

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ့ မာရသြန္ခရီး ၄၂

ဧရာ၀တီ။

ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံနဲ႔ မယ္ေကာ့မုိင္ ေဒသ ခရီးစဥ္

ျမန္မာ့ေတာ္လွန္ေရး သမုိင္းမွာ မကဲြဘူးတဲ့ နုိင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္း မရွိသေလာက္ ရွားတယ္ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔အညီ က်ေနာ္တုိ႔ ABSDF ဟာလည္း နယ္စပ္ေဒသ ႏိုင္ငံေရးအရွိန္ အေကာင္းဆုံးကာလ ၁၉၉၁ စက္တင္ဘာ ၀န္းက်င္ မွာ စတင္ကဲြၿပဲ ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ကဲြၿပဲခ်ိန္ကစၿပီး ဗဟုိ ၂ ခု ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရး အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ မင္းသမီးစခန္း ၂၀၁ တပ္ရင္း ဘက္မလုိက္အဖြဲ႕ အပါအ၀င္ အဖြဲ႕အစည္းတခ်ဳိ႕၊ ပုဂၢိဳလ္ တခ်ဳိ႕က ၾကား၀င္ ေစ့စပ္ ေပးခဲ့ၾကေပမယ့္ အခ်ိန္မတန္ေသးလုိ႔လား မသိပါဘူး၊ ဗဟုိ ၂ ဘက္စလုံးက ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းက ေပါင္းစည္း ခ်င္တဲ့ လကၡဏာ မျပခဲ့ပါဘူး။

 ညီလာခံဖြင့္ပဲြေန့မွာေတြ့ရတဲ့ ၂-ဖက္ဗဟုိ ဥကၠဌ ကုိနုိင္ေအာင္နဲ့ ကုိမုိးသီးဇြန္

“အခ်ိန္က စကားေျပာလိမ့္မယ္” ဆုိတဲ့စကားကုိ ဒီေနရာမွာ သုံးသင့္တယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိရင္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႕က ၾကား၀င္ ေစ့စပ္ေပးတုန္းက သိပ္ စိတ္၀င္စားမႈမျပတဲ့ ၂ ဘက္ ဗဟုိ ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ၁၉၉၆ မွာ DAB တပ္ေပါင္းစုက ၾကား၀င္ေစ့စပ္ေပးတဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းေရး အဆုိကုိ လက္ခံ လုိက္ပါတယ္။


ၾကား၀င္ ညိႇနႈိင္းေပးတဲ့ DAB အဖြဲ႕၀င္ေတြထဲမွာ KNU က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တာမလာေဘာ (လက္ရွိ KNU ဥကၠ႒) က အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ၿပီး အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီ တပ္ေပါင္းစု (NDF) နဲ႔ အမ်ဳိးသားညြန္႔ေပါင္း အစိုးရ (NCGUB) က ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ပါ၀င္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ လေပါင္းမ်ားစြာ၊ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ညိႇႏႈိင္းမႈအရ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းဖုိ႔ သေဘာတူညီခ်က္ ရခဲ့ၿပီး ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာ ၅ ရက္ ေန႔မွာ ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံ က်င္းပမယ္ဆုိတဲ့ ဖိတ္စာ က်ေနာ္တုိ႔ မင္းသမီး စခန္းဆီ ေရာက္လာပါတယ္။

တနည္းအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၁၉၈၈ စက္တင္ဘာ စစ္အာဏာ သိမ္းၿပီးခ်ိန္မွာ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ ABSDF ဟာ တေပါင္းတစည္းတည္း ၃ ႏွစ္ပဲ ေနရၿပီး အကဲြအၿပဲ ကာလနဲ႔ ၅ ႏွစ္ၾကာေနၿပီးမွ ျပန္လည္ ေပါင္းစည္းႏိုင္ခဲ့တဲ့ သေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ဟာ မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္ က်ဆုံးၿပီးကာစ၊ ကိုႏိုင္ေအာင္တုိ႔ ဗဟုိနဲ႔ ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ ဗဟုိ ၂ ခု စလုံးလည္း တပ္တည္ေနရာ အတည္တက် မထုိင္ႏိုင္ဘဲ ေရႊ႕ေျပာင္းေနရတဲ့ ကာလျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဒီလုိ ျပန္ေပါင္းႏိုင္ေအာင္ ညိႇႏိႈင္းေဆာင္ရြက္ ေပးသူေတြအထဲမွာ KNU နဲ႔ DAB ေခါင္းေဆာင္ေတြ အဓိက ေနရာက ပါေနတဲ့အတြက္ ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံ က်င္းပမယ့္ ေနရာကုိ KNU ဥကၠ႒ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမ ယာယီရံုး ထုိင္ေနတဲ့ တပ္မဟာ ၆ ခြင္ထဲက ထီးကပလယ္ သုိ႔မဟုတ္ ပိေတာက္ၿမိဳင္စခန္းကို ေရြးခ်ယ္ လုိက္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ ေျမပုံကို ၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ ျမ၀တီနဲ႔ ဘုရားသုံးဆူ အၾကား ထုိင္းနယ္ေျမထဲ အခၽြန္ေလး ထြက္ေနတဲ့ ေနရာဟာ ထီးကပလယ္ သုိ႔မဟုတ္ ပိေတာက္ၿမိဳင္စခန္း အေျခစိုက္တဲ့ ေနရာျဖစ္ပါတယ္။
တပ္ရင္း အသီးသီးက ကုိယ္စားလွယ္ေတြဟာ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာလ ၃ ရက္၊ ၄ ရက္ေန႔ေတြမွာ ထီးကပလယ္္ စခန္းဆီ ေရာက္လာၾကၿပီး စက္တင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔ကေန ၁၅ ရက္ေန႔ အထိ ၁၆ ရက္ၾကာ က်င္းပခဲ့တယ္လုိ႔ မွတ္တန္းေတြမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။

က်ေနာ္ မွတ္မိသေလာက္ ဆုိရင္ ေပါင္းစည္းေရးညီ လာခံအတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ အမွတ္ ၁ တပ္ရင္း မင္းသမီး စခန္း ကိုယ္စားလွယ္ေတြအျဖစ္ ပါသြားသူေတြ ကေတာ့ ေဒါက္တာ ႏိုင္ေအာင္တို႔ ဗဟုိဘက္မွာ ဥကၠ႒ ကုိနုိင္ေအာင္၊ ဒုဥကၠ႒ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္၊ အေထြ ေထြအတြင္းေရးမႉး ကိုမ်ဳိး၀င္း၊ အတြင္းေရးမႉး ၂ ကုိေဌးေအာင္၊ ျပန္ၾကားေရး ဌာန ကိုခင္ေမာင္၀င္း၊ စစ္ေရးဌာန ကိုေက်ာ္ထင္၊ ေတာင္ပုိင္း စစ္ေဒသေကာ္မတီက ကုိေသာင္းထြန္း၊ကိုမင္းေအာင္နဲ႔ က်ေနာ္၊ တပ္ရင္းမႉး ခ်စ္ကုိကိုတုိ႔ ပါ၀င္ပါတယ္။

မင္းသမီး၊ ထီးခီး၊ ဖုနန္းလြန္၊ ကန္ခ်နပူရီ၊ ဘန္ေကာက္၊ မဲေဆာက္ကေနတဆင့္ မယ္ေကာ့မုိင္ေဒသဆီ ကားအဆင့္ဆင့္စီးၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စု ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ဟာ ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ ဗဟုိဘက္က တပ္ဖြဲ႕၀င္ တခ်ဳိ႕နဲ႔ DAB၊ NDF၊ NCG၊ NLD-LA၊ DPNS စတဲ့ ေတာ္လွန္ေရး အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးက ကိုယ္စားလွယ္ အေတာ္မ်ားမ်ား မယ္ေကာ့မုိင္မွာ ရံုးခန္းေတြ ဖြင့္ထားၿပီး တပ္မဟာ ၆ ခြင္က တဆင့္ ျပည္တြင္း လႈပ္ရွားမႈေတြကို အရွိန္အဟုန္နဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ ကာလျဖစ္ပါတယ္။
မယ္ေကာ့မုိင္ကေန ထီးကပလယ္ကုိ ၃၊ ၄ နာရီေလာက္ပဲ ကားေမာင္းရၿပီး ကားလမ္းေဘး သစ္စက္ႀကီးတခုဆီ မေရာက္ခင္ ကၽြန္းေတာႀကီးထဲ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ၀င္သြားေတာ့ ညီလာခံက်င္းပမယ့္ ခန္းမေဆာင္နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ တည္းရမယ့္ ဘားတုိက္တလုံးကို ေတြ႕ရပါတယ္။

အေဆာက္အဦေတြက မာနယ္ပေလာ ဌာနခ်ဳပ္နဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။
ေတာ္လွန္ေရး ေခတ္ဦးပုိင္းကာလ အေဆာက္အဦ ေတြလုိ အင္ဖက္မုိး ၀ါးတဲေတြသာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ အေဆာင္ကေန ေတာင္ကုန္းေလးေပၚ တက္သြားေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမရဲ႕ ေနအိမ္ကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။
ေရွ႕ပုိင္းမွာ က်ေနာ္တင္ျပခဲ့ဖူးတဲ့ မာနယ္ပေလာက အိမ္ျဖဴေတာ္နဲ႔ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး။ ကရင္ရြာေတြမွာ ေတြ႕ရေလ့ရွိတဲ့ ခပ္ႀကီးႀကီး ၀ါးတဲတလုံးမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အိမ္ေဘးမွာေတာ့ ဆက္သြယ္ေရးရံုး၊ လုံၿခံဳေရး ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ကုိသာ ေတြ႕ရတဲ့အတြက္ ဒါဟာ ဥကၠ႒ရဲ႕ သီးျခားရံုးခန္း ျဖစ္ၿပီး ဗဟုိလုံၿခံဳေရး တပ္နဲ႔ တပ္မဟာ ၆ တပ္ေတြကေတာ့ အေရွ႕ဘက္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ရွိလိမ့္မယ္လုိ႔ ယူဆရပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ ကေတာ့ ေရွ႕မွာေျပာခဲ့တဲ့ ကားလမ္းေဘးက သစ္စက္ရွိရာ၊ ပရိေဘာဂ ထုတ္လုပ္ေရး အလုပ္ရံုေတြရွိရာ ရြာငယ္ေလးက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလာက္ပဲ ေရာက္ဖူးၿပီး တျခား ေနရာေတြဆီ သြားေလ့လာဖုိ႔ အခ်ိန္မရလုိက္ပါ။

၁၆ ရက္အၾကာ ထီးကပလယ္မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ အဲဒီညီလာခံ ကာလအတြင္း မုိးကအဆက္မျပတ္ ရြာေနတဲ့ အတြက္ သြားေလရာမွာ ဗြက္ထေနၿပီး ဒီေဒသကဗြက္ဟာ တျခားစခန္းေတြက ဗြက္ထက္ ပုိ လမ္းေလွ်ာက္ရ ခက္တယ္လုိ႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ကုိျဖတ္ၿပီးလာတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဆုိေတာ့ စစ္ ဖိနပ္လည္းမပါ၊ မုိးေရထဲ စီးတဲ့ လည္ရွည္ေရာ္ဘာဖိနပ္လည္းမပါ၊ ၿမိဳ႕ေပၚစီးတဲ့ အလွျပ ညႇပ္ဖိနပ္နဲ႔ ဆုိေတာ့ အေတာ္ ဒုကၡမ်ားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဘားတုိက္ေဘးက အိမ္သာထဲမွာ ေရေတြျပည့္ေနလုိ႔ အိမ္သာတက္တုိင္း အဲဒီေရ ျပန္စင္တဲ့ ဒုကၡကလည္း အေတာ္ဆုိးပါတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး လုပ္ပါတယ္ဆုိမွ ဒါေတြကို ဂရုစုိက္စရာလားလုိ႔ ေမးရင္လည္း ခံရမွာပါပဲ။ အရင္ မာနယ္ပေလာ ေခတ္နဲ႔ ကြာတာကိုသာ အဓိက တင္ျပလုိတာပါ။

စစ္ေရး တိုက္ပဲြအဓိကလား၊ ႏိုင္ငံေရးတိုက္ပဲြ အဓိကလား

အခင္းအက်င္းဘက္ကေန သေဘာတရားဘက္ကုိ လွည့္ရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ အားလုံးသိၿပီး ျဖစ္တဲ့အတုိင္း ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ျငင္းခုံပဲြကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၈ ႏွစ္ကအတုိင္း အားေကာင္းေမာင္းသန္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

 တပ္ေပါင္းစုေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တာမလာေဘာအပါ၀င္ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ့နဲ့ ဗဟုိေကာ္မီတီသစ္တခ်ဳိ့ကိုေတြ့ရစဥ္။

၁၅ ရက္ၾကာ ျငင္းခုံမႈအတြင္း ဗဟုိေကာ္မတီ ေနရာခဲြေ၀မႈ ျပႆနာအျပင္ စစ္ေရးအဓိကလား၊ ႏိုင္ငံေရး အဓိကလား ဆုိတဲ့ အခ်က္အတြက္လည္း အခ်ိန္ အေတာ္ကုန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီညီလာခံ အေၾကာင္း မွတ္တမ္း ေရးထားသူ တဦးရဲ႕ အေျပာအတုိင္းဆုိရင္ ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ဘက္က “စစ္ေရးတုိက္ပဲြအဓိက” လုိ႔တင္ျပၿပီး ကိုႏိုင္ေအာင္တုိ႔ဘက္ ကေတာ့ “ႏုိင္ငံေရး တုိက္ပဲြကုိ အဓိကထားၿပီး စစ္ေရးတုိက္ပဲြနဲ႔ ပူးတြဲ ေဆာင္ရြက္ရန္” ဆုိၿပီး တင္ျပခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ 
ဒီလုိအႀကိတ္အနယ္ ျငင္းခုန္ေနတဲ့ ၾကားထဲ ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ ဗဟုိဘက္က ႏိုင္ငံျခားေရး တာ၀န္ခံ ကိုေအာင္ႏိုင္ဦးက ၀င္လာၿပီး “ႏိုင္ငံေရးနည္း သက္သက္” ကုိ ဦးစားေပးလုပ္မွသာ အလုပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ေန႔ဘက္မွာ ဒီလုိျငင္းၾကသလုိ ညဘက္ ဘားတုိက္ ေရာက္တဲ့အခါမွာလည္း အေၾကာင္းမ်ဳိးစုံကုိ က် ေနာ္တုိ႔ၾကား ျငင္းခုံေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီထဲက က်ေနာ္ မွတ္မိေနတဲ့ အခ်က္တခုကေတာ့ ၁၀၂ တပ္ရင္းမႉး ကုိျမတ္စိုးေခၚ ပါပါႀကီး (အခု ေနာ္ေ၀) ေျပာေလ့ရွိတဲ့ ပညာတတ္ လူငယ္ေတြ ကြန္ပ်ဴတာကိုကၽြမ္းလြန္းလုိ႔ ကီးဘုတ္ကုိ ေနာက္ျပန္ရုိက္ႏိုင္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား တတိယ ႏိုင္ငံေတြဆီ ထြက္သြား ၾကတဲ့ အေၾကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ တညလုံး အဲဒီလုိ ျငင္းခုံၿပီး အိပ္လုိ႔ေကာင္းတုန္း မနက္ ၄ နာရီေလာက္မွာ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ဘုရားရွိခုိးတတ္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ခဲ့ တာေတြကိုလည္း မွတ္မိေနပါတယ္။ အဲဒီ ကိုယ္စားလွယ္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ထက္ အသက္နည္းနည္း ပုိႀကီးတဲ့အျပင္ ဘုရာရွိခုိး ေနတာဆုိေတာ့ အသံမထြက္ဘဲ ရွိခုိးပါလုိ႔ သြားတားလုိ႔ကလည္း မသင့္ပါဘူး။

ညီလာခံ ေနာက္ဆုံးေန႔ ထုတ္ျပန္ခ်က္ ထဲမွာေတာ့ “စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ႏွင့္ နဝတ စစ္အုပ္စုကို စစ္ေရးတိုက္ပဲြ အဓိကထား၍ ႏိုင္ငံေရး တိုက္ပဲြမ်ားႏွင့္ ဟန္ခ်က္ညီ ေပါင္းစပ္ တိုက္ပဲြဝင္သြားၾကရန္ ဤ ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံ ႀကီးမွ သံဓိဌာန္ျပဳခဲ့သည္” လုိ႔ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္၊၊
ဒါ့အျပင္ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို ဘက္ေပါင္းစံု အက်ယ္အျပန္႔ စစ္မ်က္ႏွာျဖန္႔ တိုက္ပဲြဆင္သြားႏိုင္ေရး အတြက္ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုမ်ား၊ တိုင္ရင္းသား အင္အားစုမ်ားကို အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရး အင္အားစုႀကီးအျဖစ္ စုစည္း တိုက္ပဲြဝင္သြားဖို႔ တပ္ေပါင္စုမူကိုလည္း ခ်မွတ္ခဲ့ပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ႏိုင္ငံေရး ျပႆနာေတြကို ႏိုင္ငံေရးနည္းအရ ေျဖရွင္းဖုိ႔ အခြင့္အလမ္း ရိွရင္ ေျဖရွင္းသြားႏိုင္ေရး အတြက္ ျပည္တြင္း ၿငိမ္ခ်မ္းေရးဆိုင္ရာ သေဘာထား တရပ္ကိုလည္း ခ်မွတ္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ အဲဒီ ေၾကျငာခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ညီလာခံ ေနာက္ဆုံးေန႔ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ပဲြကေန တက္လာတဲ့ ဗဟုိေကာ္မတီ အသစ္ထဲမွာေတာ့ ကုိႏိုင္ေအာင္က ဥကၠ႒၊ ကိုမုိးသီးဇြန္က ဒု ဥကၠ႒၊ ကုိေအာင္သူၿငိမ္းက အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး၊ ကုိစုိင္းျမင့္သူက အတြင္းေရးမႉး ၁၊ ကုိမ်ဳိး၀င္းက အတြင္းေရးမႉး ၂ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဗဟုိ အလုပ္အမႈေဆာင္ ေကာ္မီတီ၀င္ ၈ ဦးကေတာ့ ကုိေဌးေအာင္။ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္၊ ကုိ၀င္းမင္း၊ ကုိခင္ေမာင္၀င္း၊ ကိုေအာင္ႏိုင္ဦး၊ ကုိ၀င္းႏိုင္ဦး။ ကုိေအာင္ႏိုင္နဲ႔
ကုိေအာင္ခုိင္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ၁၇ ဦးကေတာ့ ကုိေက်ာ္ကိုကိုဝင္း၊ ကုိလြမ္းဏီ၊ ကုိေဇာ္မင္း၊ ကုိေမာင္ေမာင္တိတ္၊ ကုိေက်ာ္မုိး၊ ကုိေဇာ္ဝင္းလြင္၊ ကုိ၀င္းခ်ဳိ၊ ကုိေက်ာ္ထင္၊ ကုိဆလိုင္းေယာေအာင္၊ ကုိေမာင္ဒီ၊ ကုိရဲလင္းထြန္း၊ ကုိလွေဌး၊ ကုိဆန္နီ၊ ကုိမင္းေအာင္၊ ကုိေအာင္ထူး၊ ကုိခင္ေက်ာ္နဲ႔ ကုိသက္ႏိုင္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ပဲြၿပီးတဲ့အထိ အရန္ခုံမွာ ထုိင္ေနရသူလုိ႔ ေနာက္ေျပာင္ခံခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီတႀကိမ္မွာလည္း အရန္ဗဟုိ ေကာ္မတီကေန ေရွ႕ကုိ မတက္ပါဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔အတူ အရန္ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ ျဖစ္လာသူ တျခား ၂ ဦးကေတာ့ ကိုဘေစာထြန္းနဲ႔ ကုိသူရိန္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီညီလာခံဆီ တပ္ရင္း အသီးသီးက ကိုယ္စားလွယ္ ၆၀ တက္ေရာက္ခဲ့တယ္လုိ႔ ညီလာခံ ထုတ္ျပန္ခ်က္မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

 မယ္ရယ္ေက်ာင္းသားစခန္းမွာက်င္းပတဲ့ ၈-ေလးလုံး အခန္းနားတခု

ညီလာခံ ပိတ္ပဲြညမွာေတာ့ ထုံးစံအတုိင္း ဂီတပဲြေတြဆင္ႏႊဲၿပီး “ဆုံးရံႈးခဲ့တဲ့ လူ႔အခြင့္ေရးအတြက္ ေတာ္လွန္ေန၊ ေက်ာင္းေတာ္ေျမနဲ႔ တမ္းတခ်စ္သူ ခ်န္ကာေလ၊ တုိင္တည္ပါတယ္ အသက္ေသြး စေတးခဲ့ ရဲေဘာ္ သူငယ္ခ်င္း ေရ …” ဆုိတဲ့သီခ်င္းကုိ ၀ုိင္းဖြဲ႕ သီဆုိၾကပါတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ “ေသြးမုန္တုိင္း” “အေရးႀကီးၿပီ” “ပ်ံသာပ်ံပါ ခြပ္ေဒါင္းနီ” “ဂ်က္ဆင္ထိပ္က လရိပ္ျပာ” “အေမ့အိမ္” အပါ၀င္ တကၠသိုလ္အလြမ္း၊ အိမ္အလြမ္း သီခ်င္းေတြဆိုၾကတာကို က်ေနာ္ မွတ္မိေနပါတယ္။

ဂစ္တာ အတီးေကာင္းတဲ့ ကိုဘေစာထြန္း၊ ကို၀င္းခ်ဳိတုိ႔က ဒီပဲြကို ဦးေဆာင္တာျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ သီခ်င္းေတြ ဆုိေနရင္းကေန “Take me Home, Country Road” သီခ်င္းဆီ ေရာက္သြားပါတယ္။ ဒီ ညီလာခံကုိ သတင္း လာယူၾကတဲ့ Bangkok Post သတင္းစာက ရတ္ဘခ်ဳိနဲ႔ ထုိင္း သတင္းေထာက္ ေတြလည္း က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ဂီတ၀ုိင္းမွာ ၀င္ေရာက္ အားေပးၾကပါတယ္။

အိမ္မျပန္နုိင္ေသးတဲ့ ေတာထဲက ေတာ္လွန္ေရး ေက်ာင္းသားေတြအေၾကာင္း “Take me Home, Country Road” ဆုိတဲ့ ေခါင္းစည္းနဲ႔ အထူးေဆာင္းပါးရွည္ တပုဒ္ Bangkok Post မွာ ရတ္ဘခ်ဳိ ေရးသားခဲ့တာကို က်ေနာ္ အမွတ္ရေနပါေသးတယ္။

ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းအေ၀းနဲ႔ ဒုကၡသည္စခန္းမ်ား


ျမန္မာနယ္ဘက္က ေက်ာင္းသားစခန္းေတြနဲ႔ ထုိင္းနယ္ဘက္ က ဒုကၡသည္စခန္းျပ ေျမပုံအၾကမ္း
ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမ အိမ္ေဘးနားက လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမမွာ က်င္းပႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္  အဲဒီ ေနာက္ပုိင္းက်င္းပတဲ့ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းအေ၀း ေတြကိုေတာ့ ဒုကၡသည္စခန္း ၀န္းက်င္မွာသာ လုပ္ခြင့္ ရခဲ့တာကို က်ေနာ္မွတ္မိေနပါတယ္။ တကယ္ကေတာ့ ေပါင္းစည္းေရး မတုိင္မီ ေရာင္နီဦး စခန္းမွာ က်င္းပတဲ့ ကုိႏိုင္ေအာင္တုိ႔ဘက္က စတုတၳအႀကိမ္ ညီလာခံလုပ္တဲ့ ေနရာဟာလည္း ဒုကၡသည္ စခန္း ၀န္းက်င္မွာပါပဲ။ အဲဒီညီလာခံ သက္တမ္းအတြင္း က်င္းပတဲ့ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းအေ၀း တခုကေတာ့ ကရင္နီနယ္ေျမ ထတေမာလဲ စခန္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအစည္းေ၀းကို သြားဖုိ႔အတြက္ ထုိင္းႏိုင္ငံရဲ႕ အလွပဆုံး စာရင္း၀င္ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလး မယ္ေဟာင္ေဆာင္ကုိ ပထမဆုံး အႀကိမ္ က်ေနာ္ ေရာက္ဖူးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္ဟာ ဘိန္းဘုရင္ ခြန္ဆာ အင္အားေကာင္းဆဲ အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ၿမိဳ႕အထိ သူ႔ရဲ႕ၾသဇာ က လႊမ္းမုိးခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီကာလ ABSDF ရံုးစုိက္တဲ့ ေနရာက မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ေလယဥ္ကြင္းနဲ႔ သိပ္မေ၀းတဲ့ ေတာင္ကုန္းေလး ေပၚက ၿခံ၀န္းၾကယ္ႀကီးထဲက လုံးခ်င္းအိမ္ ခပ္ေသးေသးေလး။
ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း ဒီအခန္းေသးေသးနဲ႔ မလုံေလာက္တဲ့အတြက္ အဲဒီအိမ္ေဘးမွာ ယာယီတဲထုိး၊ စားဖုိေဆာင္နဲ႔ တည္းခုိေဆာင္အျဖစ္ တုိးခ်ဲ႕ျပင္ဆင္ေပါ့။ ၿခံ၀န္းက အေတာ္က်ယ္တဲ့အတြက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနခြင့္ရထားတဲ့ သေဘာလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ေစ်းထဲ ၀င္လုိက္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ ထုိင္းေစ်းထဲ ေရာက္ေနတယ္လုိ႔ မထင္ရဘဲ ရွမ္းျပည္က ေစ်းတခုခုကို ေရာက္ေနတယ္လုိ႔ ထင္ရပါတယ္။

တုိ႔ဟူးေႏြး အပါအ၀င္ ရွမ္းစားစရာေတြ၊ ပေလာင္လဖက္ေတြ၊ ရွမ္းျပည္က ၀တ္စုံေတြ စသျဖင့္ အေတာ္ကို စုံစုံ လင္လင္ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီေစ်းကေန ဘုရားေတာင္ေပၚ တက္လုိက္မယ္ ဆုိရင္ေတာ့ သပၸာယ္လွတဲ့ ေစတီ ပုထုိးေတြကို ေတြ႕ရၿပီး အဲဒီကေန မယ္ေဟာင္ေဆာင္ တၿမိဳ႕လုံးကို လွမ္းျမင္ရတဲ့ ရႈခင္းက အေတာ္ လွပပါတယ္။

အဲဒီလုိ လွပတဲ့ၿမိဳ႕ကေန အစည္းအေ၀း က်င္းပမယ့္ ေနရာဆီအသြား လမ္းေပၚမွာေတြ႕ရတဲ့ အဓိက ရြာႀကီးတခုက နန္းဆြယ္ရြာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေခတ္က ေျမနီလမ္းၾကမ္း အဆင့္သာ ရွိေသးေပမယ့္ အခုေတာ့ အေကာင္းစား ကတၱရာလမ္းႀကီး ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ အဲဒီရြာကအထြက္ ေခ်ာင္းေလးကိုေက်ာ္၊ ထုိင္းနယ္ျခားေစာင့္ ဂိတ္နဲ႔ ပေဒါင္ လည္ပင္းရွည္ ရြာေတြကိုေက်ာ္ၿပီး ေတာထဲ တနာရီနီးပါး ဆက္၀င္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ABSDF ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ ရံုးစုိက္ရာ ထတေမာ္လဲ ဆုိတဲ့ စခန္းကုိ ဒုကၡသည္ စခန္းအလြန္ ရပ္ကြက္တခုမွာ ေတြ႕ရပါတယ္။

ABSDF အမွတ္ ၄ တပ္ရင္းကေတာ့ အဲဒီအေရွ႕ ျမန္မာနယ္ေျမထဲမွာ အေျခစိုက္ထားတယ္လုိ႔ သိရေပမယ့္ က်ေနာ္ မေရာက္ျဖစ္ခဲ့ပါ။
ေပါင္းစည္းေရး ညီလာခံသက္တမ္း ပထမ အႀကိမ္ ဗဟုိေကာ္မတီ အစည္းေ၀း က်င္းပတဲ့ေနရာကေတာ့ မယ္စရီးယန္း ၿမိဳ႕ကေန ေတာထဲ၀င္ရတဲ့ မယ္ရယ္ ဒုကၡသည္စခန္း ၀န္းက်င္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုကၡသည္ စခန္း၀န္းက်င္ ဆုိေပမယ့္ ထတေမာလဲလုိ ဒုကၡသည္စခန္းနဲ႔ ဆက္ေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘဲ ေရာင္နီဦးစခန္းလုိ ဒုကၡသည္နဲ႔ ခပ္ေ၀းေ၀း သီးျခားေနရာေလး ျဖစ္ပါတယ္။

ေခ်ာင္းႀကီးတခုကို ႀကိဳးတံတားနဲ႔ ျဖတ္သြားရၿပီး အဲဒီမွာ ဗဟုိရံုး စိုက္ထားပါတယ္။ ကိုမုိးသီးဇြန္၊ ကုိေအာင္သူ ၿငိမ္း၊ ကုိလြဏ္းနီ အပါအ၀င္ ေတာင္ပုိင္းကေန ေရာက္လာၾကတဲ့ ဗဟုိေကာ္မီတီ၀င္ အစုံအလင္ကို ေတြ႕ရၿပီး လူအေတာ္စုံတဲ့ အစည္းေ၀းတခု ျဖစ္ပါတယ္။ ၀ါးရံုပင္ေတြ၊ သစ္ပင္ႀကီးေတြ ေအာက္မွာ ေဆာက္ထားတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ တဲအိမ္ေတြမွာ အေ၀းကလာတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ေတြ တည္းခုိၾကရပါတယ္။
က်ေနာ္တည္းတဲ့အိမ္က မင္းသမီးခစန္းကေန ဗဟုိရံုး အဖြဲ႔မႉးျဖစ္လာသူ ကိုျမင့္ေအာင္ (အခုနယူးဇီလန္) ရဲ႕ တဲအိမ္ျဖစ္ပါတယ္။ တုိက္ဆုိင္ခ်င္ေတာ့ သူတဲေဘးကအိမ္က DVB သတင္းေထာက္ ကိုေမာင္တူး (အခုထိ DVB မွာတာ ၀န္ထမ္းေနဆဲ) ရဲ႕ တဲအိမ္ျဖစ္ပါတယ္။

မယ္ရယ္စခန္း အစည္းေ၀းအတြင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေတြထဲမွာ စစ္ေရးကိုဦးစားေပးၿပီး တုိက္ပဲြ ြသတင္းေတြကို ေဒါင္းအုိးေ၀မွာ ဆက္တုိက္ေဖာ္ျပေနလုိ႔ သူတုိ႔ရဲ႕ အလွဴေငြေတြ ျဖတ္ပစ္မယ္ဆုိၿပီး အေမရိကန္ အေျခစုိက္ အလွဴရွင္ အဖြဲ႕ႀကီးတခုက သတိေပးတဲ့ ကိစၥုကို က်ေနာ္ မွတ္မိေနပါတယ္။ ေနာက္တခါ အစည္းအေ၀း က်င္းပတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ၈ ေလးလုံး ၉ ႏွစ္ေျမာက္ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔နဲ႔ တုိက္ဆုိင္ေနတဲ့ အတြက္ ၈ ေလးလုံး အခမ္းအနားကိုပါ အစည္းအေ၀း ခန္းမထဲမွာ က်င္းပခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီ မယ္ရယ္ ေက်ာင္းသား စခန္းကေန တနာရီေလာက္ ေတာဆက္တုိး သြားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ မယ္ရယ္ဒုကၡသည္ စခန္းႀကီး (အခု မယ္လဥ) ကို ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီကာလ ဒုကၡသည္စခန္း အေျခအေနေတြကို ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ေျမာက္ပုိင္း မယ္ေဟာင္ေဆာင္ ခရိုင္ ကရင္နီ ေဒသမွာ စခန္း ၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄ လုိ႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ကရင္နီ ဒုကၡသည္စခန္း ၄ ခုရွိပါတယ္။ မယ္စရီးယန္း ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ မယ္ရယ္ (ေနာက္ပုိင္း မယ္လဥ) နဲ႔ ဇလား (ေနာက္ပုိင္း မယ္လမေမာင္) လုိ႔ အမည္ေပးထားတဲ့ ကရင္ဒုကၡသည္ စခန္း ၂ ခုရွိပါတယ္။

မဲေဆာက္ ၀န္းက်င္မွာေတာ့ မယ္လနဲ႔ အုန္းျဖန္ ဒုကၡသည္စခန္း ၂ ခုရွိၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ ႏိုပုိး ဒုကၡသည္ စခန္း ထပ္ေပၚလာပါတယ္။ က်ေနာ္ အေနမ်ားတဲ့ မင္းသမိး ေဒသမွာေတာ့ ၁၉၉၇ ေဖေဖာ္၀ါရီ ထုိးစစ္အၿပီး ကန္ခ်နပူရီ ခရိုင္ စန္ခရပူရီ ၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ဘန္းတုံယန္း စခန္းနဲ႔ ရတ္ခ်ပူရီခရိုင္ ေစြဖီးၿမိဳ႕နယ္ထဲမွာ ထန္ဟင္း ဒုကၡသည္ စခန္းေတြ ေပၚလာပါတယ္။

 ဇလား ဒုကၡသည္စခန္းမွာက်င္းပတဲ့ ၈-ေလးလုံး အခန္းနားတခု။

TBBC လို႔ေခၚတဲ့ ထုိင္း – ျမန္မာနယ္စပ္ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႕က ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ စာရင္းေတြအရ ဆုိရင္ ဒီစခန္းေတြထဲက မူလ မယ္လ စခန္းဟာ ၈ ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံ မတုိင္ခင္၊ ေက်ာင္းသားေတြ နယ္စပ္ မေရာက္ခင္ ၁၉၈၄ ကတည္းက စတင္ ေပၚေပါက္လာတာလုိ႔ သိရပါတယ္။ ၁၉၉၄ ေႏွာင္းပုိင္း မာနယ္ပေလာ စခန္းက်ၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ စခန္းေတြ အေတာ္မ်ားလာတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။
အခုေနာက္ဆုံး စာရင္းေတြအရ ဆုိရင္ တရား၀င္ ဖြင့္လွစ္ထားတဲ့ စခန္း ၉ ခုရွိေနဆဲ ျဖစ္ၿပီး ဒုကၡသည္ ဦးေရ ၁ သိန္း ၄ ေသာင္းေလာက္ ခုိလႈံေနၾကတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။

0 comments:

Post a Comment

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More