Wednesday, May 27, 2015

ေရြးေကာက္ပဲြေတြ နီးလာတဲ့အခါ

The Voice Daily, May 27, 2015.

၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ ဘာျဖစ္သြားျပီလဲ

ဒီကေန႔က်ေရာက္တဲ့ ေမလ ၂၇ ရက္ေန႔ဟာ အမ်ဳိးသားဒီမုုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD  အျပတ္အသတ္အနုုိင္ရ ခဲ့ဖူးတဲ့ ၁၉၉၀ ေမလ ေရြးေကာက္ပြဲ ၂၅ နွစ္ျပည့္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ သုုိ႔မဟုုတ္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲမတုုိင္မီအထိ ေမလ ၂၇ ေရာက္တုုိင္း ျပည္တြင္း ျပည္ပရွိ NLD ပါတီ၀င္ေတြ၊ ဒီမုုိကေရစီအင္အားစုုေတြက ေရြးေကာက္ပဲြေအာင္ပဲြေန႔ အခမ္းအနားေတြ က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။


ဒါေပမယ့္ အခုုခ်ိန္မွာေတာ့ ၂၅ နွစ္ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့ ၉၀ ရလာဒ္ကိုု ျပန္ေျပာေနမဲ့အစား မနက္ျဖန္ သဖက္ခါ က်င္းပေတာ့မဲ့ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္းေျပာတာက ပိုုလက္ေတြ႔က်လိမ့္မယ္လိုု႔ ဆုုိလာေနၾကပါျပီ။ အစိုုးရပုုိင္မီဒီယာ၊ ပုုဂၢလိကပုုိင္မီဒီယာေတြကလည္း ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္း ဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ ဒီနွစ္ကုုန္ပုုိင္းမွာက်င္းပမယ္ဆုုိတဲ့ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြအေၾကာင္းသာ အေလးေပးေဖၚျပေနတာေတြ႔ ရပါတယ္။ 

မေန႔တေန႔ကဆုုိရင္ ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးဦးရဲထြဋ္က ဦးတင္ေအး ေခါင္းေဆာင္တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ ရဲ့ ၀ဘ္ဆုုိက္လိပ္စာအသစ္အေၾကာင္း သူ႔ရဲ့ Facebook မွာ ေၾကာ္ညာထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ဘာေတြ မ်ားေရး ထားသလဲ၊ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္အေပၚ ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္က ဘယ္လိုုသေဘာထား လဲဆုုိတာ သိခ်င္လုုိ႔ ၀င္ဖတ္ၾကည့္မိပါတယ္။

ေကာ္မရွင္ရဲ့သမုုိင္းဆုုိင္ရာေဖၚျပခ်က္မွာ ျမန္မာ့နုုိင္ငံေရး ေခတ္ ေခတ္ ဆုုိတဲ့မွတ္ခ်က္ပါရွိျပီး ၁၉၂၂ ကေန ၁၉၄၇ အထိကုုိ ကုုိလုုိနီေခတ္၊ ၁၉၄၈ ကေန ၁၉၆၂ အထိကုုိ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေခတ္၊ ၁၉၆၂ ကေန ၁၉၈၈ အထိကုုိ မဆလ ပါတီေခတ္နဲ႔ ၁၉၈၉ ကေန ဒီေန႔ ၂၀၁၅ အထိကာလကိုု ပါတီစုုံဒီမုုိကေရစီေခတ္လိုု႔ ဆုုိထားပါတယ္။

၁၉၂၂ ကေန ၁၉၈၈ အထိ ေခတ္ ေခတ္ သတ္မွတ္ခ်က္ကိုု သိပ္ေျပာစရာမရွိေပမဲ့ ၁၉၈၉ ကေန ဒီေန႔ ၂၀၁၅ အထိ ၂၆ နွစ္တာ ကာလကုုိ ပါတီစံုုဒီမုုိကေရစီေခတ္လိုု႔ ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္က သတ္မွတ္တာ ကေတာ့ သမုုိင္းကိုုလုုိရာဆဲြယူထားသလုုိျဖစ္ေနတယ္လိုု႔ ခံစားမိပါတယ္။ ၁၉၈၈ ကေန မေန႔တေန႔ကအထိ၊ အတိအက်ေျပာရမယ္ ဆုုိရင္ ၂၀၁၀ ေရြြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမတုုိင္မီအထိ အာဏာသိမ္းစစ္အုုပ္စုုရဲ့ တုုိက္ရုုိက္ အုုပ္ခ်ဳပ္မႈအာက္မွာ ျမန္မာတနုုိင္ငံလုုံးရွိခဲ့တာကိုု လူတုုိင္းသိေနပါရဲ့နဲ႔ ဘာေၾကာင့္မ်ား ပါတီစုုံဒီမုုိကေရစီေခတ္လုုိ႔ေျပာမွန္း နားကိုုမလည္နုုိင္ပါ။

ဒါေပမယ့္ မတတ္နုုိင္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဒီလိုုသေဘာထားရွိတဲ့ ေကာ္မရွင္က ဦးစီးက်င္းပမဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကုုိ NLD အပါ၀င္ နုုိင္ငံေရးပါတီအားလုုံးက ၀င္ျပိဳင္ဖိုု႔အသင့္ျပင္ေနၾကပါျပီ။ မဲဆႏၵရွင္ ေတြအားလုုံးက မဲေပးဖုုိ႔ အသင့္ ျဖစ္ေနၾကပါျပီ၊ နုုိင္ငံတကာေလ့လာေရးအဖြဲ႔ေတြ၊ ျပည္တြင္းေစာင့္ၾကည့္မႈ အဖြဲ႔ေတြက ေထာက္ခံ၊ အားေပးဖုုိ႔ အသင့္ ျဖစ္ေနၾကျပီ မဟုုတ္ပါလား။


က်င္းပခဲ့ဖူးေသာ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ား

ျမန္မာနုုိင္ငံမွာ ပထမဆုုံး က်င္းပခဲ့ဖူးတဲ့ေရြးေကာက္ပဲြဟာ ၁၉၂၂ ခုုနွစ္ နုုိ၀င္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔ က က်င္းပ တဲ့ ဒုုိင္အာခီစနစ္ ဥပေဒျပဳလြတ္ေတာ္ေရြးေကာက္ပဲြျဖစ္တယ္လိုု႔ ေကာ္မရွင္ကေျပာပါတယ္။ ၁၉၂၅၊ ၁၉၂၈၊ ၁၉၃၂ တုုိ႔မွာ ေနာက္ထပ္ ၾကိမ္က်င္းပျပီးတဲ့ေနာက္ ဒုုိင္အာခီအုုပ္ခ်ဳပ္ေရး နိဂံုုးခ်ဳပ္သြားပါတယ္။


အဲဒီေနာက္ ၉၁ ဌာနအုုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ရဲ့ ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ား ေရြးေကာက္ပဲြကုုိ ၁၉၃၆ နုုိ၀င္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာက်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၃၉ ကေန ၁၉၄၅ ခုုနွစ္အတြင္းမွာေတာ့ ဒုုတိယ ကမၻာစစ္နဲ႔တုုိးေနတဲ့အတြက္ ဘာေရြးေကာက္ပဲြမွ မလုုပ္နုုိင္ခဲ့ပါ။ 

ဒါေပမယ့္ ဒုုတိယ ကမၻာစစ္အျပီး ၁၉၄၇ ခုုနွစ္ ဧျပီလ   ရက္ေန႔မွာက်င္းပတဲ့ တုုိင္းျပဳျပည္ျပဳလြတ္ေတာ္ ေရြး ေကာက္ပဲြကေတာ့ စိတ္၀င္စားဖုုိ႔ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုုရင္ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အပါ၀င္ ဒီေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြသိတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ေတာ္လွန္ေရး၊ နုုိင္ငံေရးသမားအေတာ္မ်ား မ်ား၀င္ျပိဳင္ခဲ့ၾကလုုိ႔ပါ။ 

ဖက္ဆစ္ဆန္႔က်င္ေရး ျပည့္သူလြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ဖဆပလ) ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၊ ကရင္အမ်ဳိး သား သမဂၢနဲ႔ တသီးပုုဂၢလေတြအၾကိတ္အနယ္၀င္ျပိဳင္ၾကျပီး ဖဆပလ က ၉၀ ရာခုုိင္နႈန္းေက်ာ္ အနုုိင္ရခဲ့ တယ္လိုု႔ ေရြး ေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ရဲ့ သမုုိင္းမွာေဖၚျပထားပါတယ္။

ျမန္မာနုုိင္ငံလြတ္လပ္ေရးျပီးေနာက္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္း အာဏာမသိမ္းခင္အထိ ၁၉၄၈ ကေန ၁၉၆၂ အတြင္း မွာေတာ့ ေရြးေကာက္ပဲြ ၾကိမ္က်င္းပခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၅၁ ဇြန္လကေန ၁၉၅၂ ေဖေဖၚ၀ါရီလအထိ ပထမ အၾကိမ္၊ ၁၉၆၅ ဧျပီလ ၂၇ မွာ ဒုုတိယအၾကိမ္နဲ႔ ၁၉၆၀ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ရက္ေန႔မွာ တတိယအၾကိမ္ တုုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၂ မတ္လ ရက္ေန႔မွာတာ့ အိမ္ေစာင့္အစိုုးရက အာဏာသိမ္းလုုိက္ပါတယ္။

ဦးေန၀င္းလက္ေအာက္ မဆလ ေခတ္မွာ ၁၉၇၄၊ ၁၉၇၈၊ ၁၉၈၁ နဲ႔ ၁၉၈၅ မွာ ၾကိမ္ ေရြးေကာက္ပဲြ က်င္းပခဲ့ ပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ေခတ္ေရြးေကာက္ပဲြေတြလုုိ ကိုုယ္စားလွယ္ေတြအၾကိတ္ အနယ္ယွဥ္ျပိဳင္တဲ့ပဲြမ်ဳိးမဟုုတ္ပဲ မဆလ ပါတီက ခ်ေပးထားသူေတြကိုု ျပည္သူလူထုုက ေထာက္ခံ-မခံ သေဘာထားေကာက္ယူတဲ့ပဲြသာျဖစ္တယ္ လုုိ႔႔ဆုုိပါတယ္။ ဒီလုုိနဲ႔ ၁၉၈၈ ၾသဂုုတ္လမွာေတာ့ အားလုုံး သိတဲ့အတုုိင္း မဆလ ပါတီလည္း နိဂံုုးခ်ဳပ္သြားခဲ့ပါတယ္။


၁၉၉၀၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြမ်ားနွင့္ လက္ရွိနုုိင္ငံေရးအက်ပ္အတည္း

မဆလ ေခတ္အလြန္ ၁၉၉၀ ေမလ ၂၇ မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြေတြပဲြရဲ့ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေရြးေကာက္ပဲြ ရလာဒ္ကုုိ အစိုုးရက အသိအမွတ္မျပဳျခင္းပါပဲ။ ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္က ေဖၚျပထားတဲ့ ကိုုလုုိနီေခတ္၊ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေခတ္နဲ႔ မဆလ ေခတ္ ေခတ္မွာက်င္းပခဲ့တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြ ၁၃ ၾကိမ္ စလုုံးမွာ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ကိုု အစိုုးရက အသိအမွတ္မျပဳဘူး၊ အာဏာမလြဲေပးဘူးဆုုိတာမ်ဳိး မေတြ႔မိပါ။


ဒါျဖင့္ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္က်မွ အစိုုးရဖက္က ဘာေၾကာင့္ အသိအမွတ္မျပဳ၊ အာဏာမလြဲေပးနုုိင္ ျဖစ္သြားရတာလဲ။  ဒီကိစၥကုုိ ေကာ္မရွင္ရဲ့စာမ်က္နွာထဲမွာ ရွင္းျပထားျခင္းမရွိပါဘူး။ ၁၉၉၀ ေမလ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ နုုိင္ငံေရးပါတီ ၉၃ ခုုက ကိုုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ တသီးပုုဂၢလကုုိယ္စားလွယ္ တခ်ဳိ႔ ၀င္ျပိဳင္ၾကျပီး နုုိင္ငံေရးပါတီ ၂၇ ခုုက ကုုိယ္စားလွယ္ ၄၇၉  ဦးနွင့္ တသီးပုုဂၢလ ဦးေရြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတယ္ လိုု႔သာ ေဖၚျပထားပါတယ္။

ေနာက္တပုုိဒ္မွာေတာ့ ‘’နုုိင္ငံေတာ္ျငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈတည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔သည္ ပါတီစံုုဒီမုုိကေရစီ အေထြ ေထြေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပျပီးေနာက္ စည္းကမ္းျပည့္၀ျပီး ေခတ္မီဖြံ႔ျဖိဳးတုုိးတက္ေသာ ဒီမုုိကေရစီနုုိင္ငံေတာ္ တည္ေဆာက္ နုုိင္ရန္အတြက္ ၁၉၉၃ ခုုနွစ္ ဇန္နာ၀ါရီလ   ရက္တြင္ ၁၉၉၀ ျပည္နွစ္ေရြးေကာက္ခံ အမတ္မ်ား၊ လူထုုလူတန္းစား အသီးသီးနွင့္ တုုိင္းရင္းသား အားလုုံး၏ ကုုိယ္စားလွယ္မ်ားပါ၀င္ေသာ အမ်ဳိးသားညီလာခံကိုု က်င္းပကာ ဖြဲ႔စည္းပုုံ အေျခခံဥပေဒအတြက္ အေျခခံမူမ်ားေရးဆြဲေရးကိုု ေဆာက္ရြက္ခဲ့သည္’’ လုုိ႔ ေဖၚျပထားပါတယ္။

အဓိပၺာယ္ကေတာ့ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြဟာ လြတ္ေတာ္အမတ္ေရြးခ်ယ္ပဲြမဟုုတ္၊ ဖြဲ႔စည္းပုုံဆြဲဖိုု႔ ကုုိယ္စား လွယ္ ေရြးခ်ယ္ျခင္းသာျဖစ္တယ္ဆုုိတဲ့သေဘာပါပဲ။ အဲဒီလုုိ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္ကုုိ အသိအမွတ္ မျပဳမႈကေန စခဲ့တဲ့ ဇတ္လမ္းဟာ အခုု ၂၆ နွစ္ၾကာတဲ့အထိ မျပီးေသးပါဘူူး။ ေတာခုုိတဲ့လူခုုိ၊ ေထာင္နန္းစံ တဲ့လူစံနဲ႔ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ ၂၀ ေက်ာ္လုုံးလုုံး တုုိင္းျပည္တခုုလုုံး ဒုုကၡေရာက္ခဲ့တာ အားလုုံးအသိပါ။

ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၁ ခုုနွစ္ေနွာင္းပုုိင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကျပန္လြတ္လာျပီး ေနာက္မွာေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုုမႈေတြအရ ၂၀၀၈ ခုုနွစ္အေျခခံဖြဲ႔စည္းပုုံအတုုိင္းသြားေနတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ လႊတ္ေတာ္လမ္းေၾကာင္းကိုုလက္ခံမယ္၊ အစုုိးရနဲ႔ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ္ဆုုိတဲ့ လမ္းေၾကာင္းေပၚ ဒီမုုိကေရစီအင္အားစုု အေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္ရွိသြားပါတယ္။

ဒီလုုိနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ NLD ပါတီက အျပတ္အသတ္အနုုိင္ရခဲ့တယ္ဆုုိပါေတာ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အျပတ္အသတ္ဆုုိတာဟာ ၁၉၉၀ တုုန္းကလုုိ မဲဆႏၵနယ္ ၄၈၅ ေနရာမွာ ၄၀၀ နီးပါးအထိ အနုုိင္ရတာမ်ဳိးမဟုုတ္။ ၾကံ့ခုုိင္ေရးပါတီအမတ္ေတြထဲက ၀န္ၾကီးျဖစ္သြားလုုိ႔ လစ္လပ္ေနရာ ၄၀ ေက်ာ္ကိုု ၀င္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ရျခင္းမွ် သာျဖစ္ပါတယ္။

ဆုုိလုုိတာက အမ်ဳိးသားလြတ္ေတာ္၊ ျပည့္သူ႔လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေနရာ ၁၁၅၄ ဦးေနရာမွာ NLD ပါတီ က ၄၀ ဦးအနုုိင္ရျခင္း သိုု႔မဟုုတ္ အမတ္ဦးေရရဲ့ ရာခုုိင္နႈန္းခန္႔ကုုိသာ အနုုိင္ရခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုုိ ရာခုုိင္နႈန္းသာ အနုုိင္ရေပမယ့္လည္း အဲဒီပထမ ေျခလွမ္းအေပၚ ေျခကုုတ္ယူျပီး လႊတ္ေတာ္တြင္းကေန အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရး၊ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနွင့္ အမ်ားျပည္သူ စား၀တ္ ေနေရး အဆင္ေျပလာေအာင္ လုုပ္ေပးမယ္လိုု႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္က ကတိေပးေျပာဆိုုခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အခုု နွစ္ၾကာတဲ့အထိ ဘာမွလုုပ္မေပးနုုိင္တဲ့အတြက္ အမ်ားရဲ့ေ၀ဖန္မႈကိုု ေဒၚေအာင္ဆန္း စုုၾကည္ ကိုုယ္တုုိင္ခံလာေနရပါတယ္။ ဒီလုုိအေျခေနမွာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုုံအရက်င္းပမဲ့ ေနာက္ထပ္ ေရြးေကာက္ပဲြတခုုကိုု ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ရဲ့ NLD ပါတီက ထပ္၀င္သင့္ပါသလား။ ဒီတၾကိမ္ ေရြးေကာက္ပဲြမွာေကာ ၁၉၉၀ တုုန္းကလုုိပဲ NLD အျပတ္အသတ္အနုုိင္ရနုုိင္ပါေသးသလား။ တကယ္လိုု႔ အနုုိင္ရရင္ေကာ အစုုိးရက အာဏာလြဲေပးပါ့မလား။

၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြနွင့္ တုုိင္းျပည္ျပန္လည္ထူေထာင္ေရး

ဒီလုုိေမးခြန္းေတြမ်ားစြာရွိေနေပမယ့္လည္း NLD နဲ႔ ဒီမုုိကေရစီအင္အားစုုေတြမွာ ေရြးေကာက္ပဲြကုုိ၀င္ေရးမွ အပ တျခားေရြးစရာလမ္းက သိပ္မရွိပါ။ တုုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုုိင္အဖြဲ႔ေတြက ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုုံထဲက ဒီမုုိကေရစီနဲ႔ ဖက္ဒရယ္အခြင့္အေရးနဲ႔မကိုုက္ညီတဲ့အခ်က္ေတြကုုိ ျပင္ေပးမွ ျငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ ထုုိးနုုိင္မယ္လိုု႔ တင္းခံေနေပမယ့္ နုုိင္ငံေရးပါတီေတြဖက္က အဲဒီလုုိ တင္းခံေနတာမ်ဳိး မေတြ႔မိပါ။


ဒီေတာ့ ၂၀၁၅ မွာ အမတ္ေနရာအမ်ားဆုုံးရေရးအတြက္သာ ပါတီအားလုုံးက စုုိင္းျပင္းၾကတဲ့ပုုံပါပဲ။ တရား၀င္ မဲဆြယ္ခြင့္မရခင္ေတာင္ ပါတီအသီးသီးက နည္းမ်ဳိးစုုံနဲ႔ မဲဆြယ္ေနၾကပါျပီ။ ထူးျခားတာကေတာ့ အဲဒီလုုိ မဲဆြယ္ေန တဲ့ ပါတီအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွင္းလင္းတဲ့မူ၀ါဒ Manifesto မရွိၾကပါဘူး။ ဆုုိလုုိတာက သူတိုု႔ပါတီက လက္၀ဲယိမ္း လား၊ လက္ယာယိမ္းလား၊ ဗဟုုိလက္၀ဲယိမ္းလား၊ ဗဟုုိလက္ယာယိမ္းလား၊ စသျဖင့္ ဘာမွ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းမရွိပါ။ သူတုုိ႔ပါတီ အာဏာရင္ ဘယ္လုုိလမ္းစဥ္နဲ႔ သြားမယ္ဆုုိတာ ဘာမွ အတိအက် ေဖၚျပထားျခင္း မရွိၾကပါဘူး။

ဒီလုုိရွင္းလင္းတဲ့မူ၀ါဒ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓတ္ပုုံကိုု အိမ္မွာေတြ႔ရင္ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် မယ္ဆုုိျပီး အမိန္႔ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ စစ္ဗုုိလ္ေဟာင္းေတြရဲ့ ၾကံံ့ခုုိင္ေရးပါတီကလည္း အခုုေတာ့ ဗုုိလ္ခ်ဳပ္ဓာတ္ပုုံနဲ႔ မဲဆြယ္လုုိဆြယ္။ CRPP (၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြရလာဒ္အေပၚအျခခံဖြ႔ဲထားတဲ့ ျပည့္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုုယ္စား ျပဳေကာ္မီတီ) မူ ေပၚအေျခ ခံျပီး တုုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ NLD ပါတီကလည္း သူတုုိ႔ပါတီ ဟာ ဗမာပါတီမဟုုတ္ဘူး၊ ျပည္ေထာင္ စုုပါတီျဖစ္တယ္လုုိ႔ေျပာျပီး တုုိင္းရင္းသားပါတီေတြကုုိ ျပိဳင္ဖက္လုုိ သေဘာမ်ဳိးေျပာလုုိေျပာ စသျဖင့္ ေတြ႔လာေနရပါတယ္။

ဒီအတြက္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္က NLD နဲ႔ တုုိင္းရင္းသားပါတီေတြအၾကား၊ အထူးသျဖင့္ CRPP မူကိုုဆက္ကုုိင္ ထားတဲ့ ညီညြတ္ေသာတုုိင္းရင္းသားမ်ားမဟာမိတ္အဖြဲ႔ UNA ၾကား မဟာမိတ္ဖြဲ႔နုုိင္ေအာင္ ၾကား၀င္ ညွိနႈိင္းေပးေနတယ္ဆုုိ တဲ့ သတင္းေတြလည္း အခုု ၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြ နွစ္ပတ္လည္ေန႔မွာ ထြက္လာခဲ့ ပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ေ၀ဖန္သူေတြက ဆုုိရင္ NLD ဟာ တုုိင္းရင္းသားေတြနဲ႔မဟာမိတ္မဖြဲ႔ပဲ ၾကံံ့ခုုိင္ေရးပါတီနဲ႔မ်ား မဟာမိတ္ဖြဲ႔သြားေလမလားဆုုိျပီး ဘယ္တုုန္းကမွ ထင္မထားတဲ့ ေမးခြန္းမ်ဳိးေတာင္ ေမးလာေနၾကပါတယ္။

ထားေတာ့။ ‘’နုုိင္ငံေရးမွာ ထာ၀ရ ရန္သူ၊ ထား၀ရ မိတ္ေဆြဆုုိတာမရွိ။ ထာ၀ရ အက်ဳိးစီးပြါးသာရွိတယ္’’  လုုိ႔ အဆုုိ ရွိတယ္ မဟုုတ္ပါလား။ အေရးၾကီးတာက အဲဒီပါတီေတြအနုုိင္ရရင္ မဲဆႏၵရွင္ေတြကိုု ဘာလုုပ္ေပးမွာ လဲ ဆုုိတာပါပဲ။ လမ္းတျခမ္းခင္းမယ္၊ တံတားအသစ္ေဆာက္ေပးမယ္ဆုုိျပီး ၂၀၁၀ တုုန္းကလုုိ ေခတ္ေဟာင္းတီးလုုံးနဲ႔ ဆက္ကေနလုုိ႔ မရေတာ့ပါ။

ျပည္တြင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးရေအာင္ ခ်က္ခ်င္းလုုပ္ဖုုိ႔လုုိေနပါတယ္။ ဘာသာေရး၊ လူမ်ဳိးေရး မျငိမ္သက္မႈေတြကိုု တည္ ျငိမ္ေအာင္ ခ်က္ခ်င္းလုုပ္ေပးဖုုိ႔လုုိေနပါတယ္။ လယ္ယာေျမအသိမ္းခံရလုုိ႔ ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိ မီးရႈိ႔ သတ္ေသေနတဲ့ လယ္သမားေတြဘ၀ တုုိးတက္လာေအာင္လုုပ္ေပးဖုုိ႔လုုိေနပါတယ္။ တေန႔လုုပ္ခ က်ပ္ ၃၀၀၀ မရလုုိ႔ ဆႏၵျပေနတဲ့ အလုုပ္သမားကိစၥ အေရးေပၚေျဖရွင္းေပးဖုုိ႔လုုိေနပါတယ္။ နုုိင္ငံတကာအဆင့္မီ ပညာေရးစနစ္မ်ဳိးရခ်င္လုုိ႔ ဆႏၵျပမႈ နဲ႔ဖမ္းဆီးခံေနရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြျပန္လြတ္ေရး ေဆာင္ရြက္ေပးဖုုိ႔ လုုိေနပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူ အေျခခံ လုုိအပ္ ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ေရ၊ မီး ကအစ ပုုံမွန္ရေအာင္ အျမန္လုုပ္ေပးဖိုု႔ လုုိေနပါတယ္။ 

ဆုုိလုုိတာက ေရြးေကာက္ပဲြက်င္းပလုုိက္၊ ကိုုယ္ၾကိဳက္တဲ့ရလာဒ္မရရင္ ဟိုုအေၾကာင္းျပ ဒီအေၾကာင္းျပနဲ႔ အာဏာ မလႊဲပဲ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလုုိက္၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံ လုုပ္လုုိက္၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြး ပဲြလုုပ္လုုိက္၊ ျပန္တုုိက္လုုိက္ စသျဖင့္လမ္းေဟာင္းၾကီးအတုုိင္း ဆက္သြားေနလုုိ႔မရေတာ့ပါ။ 


ကုုိယ့္ရဲ့အိမ္နီးခ်င္းနုုိင္ငံေတြက ကိုုယ္ထက္ အဆမ်ားစြာေရွ့ကုုိတုုိးတက္ေနပါျပီ။ ကိုုယ့္နုုိင္ငံသားေတြ နုုိင္ငံတကာ အဆင့္မမီနုုိင္ေသးရင္ေတာင္ အိမ္နီးခ်င္း နုုိင္ငံေတြနဲ႔တန္းတူ ေနနုုိင္၊ စားနုုိင္၊ ေျပာနုုိင္၊ သြားနုုိင္၊ တန္း၀င္နုုိင္ေအာင္ လုုပ္ေပးဖိုု႔ အားလုုံး၀ုုိင္း၀န္းလက္တဲြေဆာင္ရြက္ရမဲ့အခ်ိန္ ေရာက္ေနျပီျဖစ္ပါေၾကာင္း တုုိက္တြန္းတင္ျပလိုုက္ရ ပါ တယ္။    

Friday, May 22, 2015

Back Stories of a rider. (ျပိဳင္ပဲြေနာက္ကြယ္က စက္ဘီသမားတဦးရဲ့ အေတြးစမ်ား)

Back Stories of a rider.
(ျပိဳင္ပဲြေနာက္ကြယ္က စက္ဘီသမားတဦးရဲ့ အေတြးစမ်ား)

ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကားမွာက်င္းပေနတဲ့ နုုိင္ငံတကာ စက္ဘီးစီးျပိဳင္ပဲြေတြကိုု TV မွာၾကည့္ရင္း၊ အင္တာနက္မွာရွာဖတ္ရင္းနဲ႔ ျမန္မာစက္ဘီးေလာက အေၾကာင္းေတြးမိပါတယ္။

(Alberto Contador (Spa) Tinkoff-Saxo ရဲ့ ေန႔လည္စာ၊ ျမန္မာေတြစားသလုုိ ဖီၾကမ္းငွက္ေပ်ာသီးေတာ့ မေတြ႔မိပါ)

ပထမ ဆုုံးေတြးမိတာ နုုိင္ငံတကာအဆင့္မီ Pro စက္ဘီးအသင္းေတြ ဖြဲ႔နုုိင္ေရး ပါ။ အဲဒီထက္အဆင့္ေလ်ာ့စဥ္းစားရင္ အာဆီယံေဒသအဆင့္မီ Pro အသင္း ေတြဖြဲ႔ေရး၊ အဲဒါကိုုမလုုပ္နုုိင္ေသးရင္ေတာင္ ျပည္တြင္းမွာ Pro အသင္းဖြဲ႔ေရး မ်ားလုုပ္နုုိင္မလားလုုိ႔ပါ။ 

ျမန္မာနုုိင္ငံမွာ Pro အသင္းေတြရွိေနျပီးသားျဖစ္ရဲ့နဲ႔ စာေရးသူမသိတာဆုုိရင္ ေတာ့ ေဆာရီးပါ။ ဒီစာမ်က္နွာကိုု၀င္ဖတ္ေနၾကတဲ့ စက္ဘီးသမားေတြက က် ေနာ့္ဆီ ထင္ျမင္ခ်က္ေပးၾကေစခ်င္ပါတယ္။

ဒုုတိယအခ်က္ကလည္း Pro အသင္းေတြမရွိျခင္းနဲ႔ပဲ ဆက္စပ္ေနမလားပါပဲ။ ျမန္မာနုုိင္ငံမွာ စက္ဘီးအသင္းေတြ၊ စက္ဘီးတင္တဲ့ကားေတြ မေတြ႔မိေသးပါ။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၃ ခုုနွစ္က ေနျပည္ေတာ္မွာက်င္းပတဲ့ အေရွ့ေတာင္အာရွ အားက စားပဲြအၾကိဳ စက္ဘီးစီးျပိဳင္ပြဲဆီ က်ေနာ္ေရာက္သြားပါတယ္။ ဒီစာမ်က္နွာထဲမွာ ေန႔စဥ္လုုိလုုိပုုံေတြတင္ေနတဲ့ ေမာ္လျမိဳင္က ကိုုဖုုိးေအာင္ရဲ့ ဖိတ္ၾကားခ်က္နဲ႔ပါ။

ျမန္မာအသင္းစီးတဲ့စက္ဘီးေတြဟာ နုုိင္ငံတကာအဆင့္မီ သိန္း ၃၀-၄၀ တန္ ကာဘြန္ဘီးေတြျဖစ္ေပမယ့္ ေရွ့မွာတင္ျပခဲ့သလုုိ စက္ဘီးကိုုေထာက္ပံ့တဲ့ အျပင္အဆင္၊ အခင္းအက်င္းေတြကေတာ့ လုုိေနဆဲပါ။ ထားေတာ့။ ဒါက တေျဖးေျဖးျဖစ္လာမွာပါ။ ျမန္မာက အခုုမွ နုုိင္ငံတကာလမ္းမေပၚတက္ဖိုု႔ ေျခလွမ္းျပင္တုုန္းမဟုုတ္ပါလား။


စက္ဘီးစီးရင္း ေသာက္ေရဘယ္လိုုျဖည့္မလဲ။

နုုိင္ငံတကာပဲြေတြကိုုၾကည့္ရင္း ပထမ ဆုုံး သတိထားမိတာက ေရဗူးေတြကိုု တခါသုုံးျပီးလႊင့္ပစ္လုုိက္တဲ့ျမင္ကြင္းပါပဲ။ အခုုေခတ္ ျမန္မာစက္ဘီးသမားေတြ ဘယ္လုုိသုုံးေနလဲေတာ့မသိပါ။ ၁၉၈၈ ၀န္းက်င္ က်ေနာ္တုုိ႔စက္ဘီးသမားဘ၀ ကေတာ့ ေရဗူးတလုုံးကိုု ၁၀၀၊ ၁၅၀ က်ပ္နဲ႔၀ယ္ရလုုိ႔ တခါသုုံးျပီးလႊင့္ပစ္ဖိုု႔ ဆုုိတာ ဘယ္လုုိမွမျဖစ္နုုိင္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္က တလုုံးအတြက္ ေက်ာင္းစရိတ္က က်ပ္ ၃၀၀ ပဲရွိတာပါ။


နုုိင္ငံတကာပဲြေတြမွာေတာ့ ေရကုုန္တာနဲ႔လႊင့္ပစ္၊ အသစ္ဗူးေတြကိုု ကုုိယ္ရဲ့ အသင္းကားကေနလာေပး၊ သုုိ႔မဟုုတ္ အသင္းေဖၚတဦးဦးက ေနာက္မွာေန ခဲ့ျပီး အသင္းကားဆီက ေရဗူးေတြယူကာ အသင္းသားေတြကိုုလုုိက္ေပးေပါ့။ ေရဗူးကအစ သူ႔သက္ဆုုိင္ရာ အသင္းတံဆိပ္ေတြနဲ႔။ 

ျပီးေတာ့ အစားအေသာက္ေပးတဲ့ Feed လုုပ္တဲ့ေနရာျမင္ကြင္း။ ျမန္မာနုုိင္ငံ က တာေ၀းပဲြေတြမွာလည္း အဲဒီလုုိအစားအေသာက္ေပးတဲ့ေနရာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုုယ့္အသင္းနဲ႔ကုုိယ္ေပးနုုိင္တာမ်ဳိးမဟုုတ္။ အား-ကာ တာ၀န္ရွိသူ ေတြကေပးတဲ့ဟာ သင့္သလုုိသာ ယူျဖည့္ေပေတာ့။ 

အစာထည့္ထားအိတ္ကလည္း တခါသုုံးပါပဲ။ ျမန္မာနုုိင္ငံမွာစက္ဘီးစီးေနစဥ္ တုုန္းကေတာ့ နုုိင္ငံတကာပဲြလည္းမၾကည့္ဖူးေတာ့ ဒါေတြကိုုမသိဘူး။ ေရွ့မွာ ညြန္းခဲ့တဲ့ ေမာ္လျမိဳင္က က်ေနာ့္ဆရာ ကိုုဖုုိးေအာင္က ငွက္ေပ်ာသီး (ဘာ ေၾကာင့္မွန္းမသိ၊ ျမန္မာျပည္က အားကစားသမားေတြက ဖိီးၾကမ္းပဲစားၾက ပါတယ္၊ ဥေရာပမွာေတာ့ ဖီၾကမ္းသီးကိုုေတာင္ မေတြ႔မိပါ)နဲ႔ တျခားစားစရာ အနည္းအက်ဥ္းထည့္ထားတဲ့ အိတ္ကိုုယူျပီး အျမဲတန္းလြယ္ထားေတာ့ ပဲြ အစ အဆုုံး ဒီလုုိပဲ လြယ္ထားရတယ္လိုု႔ထင္ခဲ့ေပါ့။

မလြယ္လုုိ႔လည္းမရဘူးေလ။ လမ္းမွ ေရျပတ္ရင္၊ စားစရာျပတ္ရင္ ကုုိယ့္အ သင္းကားေတြ၊ ဆုုိင္ကယ္ေတြမရွိေတာ့ လုုိသမွ်အားလုုံး ကိုုယ္နဲ႔တပါတည္း ယူသြားမွ စိတ္ခ်ရေတာ့မေပါ့။


စက္ဘီးစီးရင္းနဲ႔ အီးအီးပါခ်င္ရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ။

ဒီေဆာင္းပါးကိုုဖတ္ေနတဲ့ စက္ဘီးသမားေတြထဲမွာ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ေနရင္းနဲ႔ အီးအီး ပါဖူးသူ ရွိပါသလား။ ပုုံမွန္အားျဖင့္ကေတာ့ ျပိဳင္ပဲြဆီ အာရံုုစုုိက္ထားတဲ့အတြက္ အီးအီးဖက္ သိပ္အာရံုုလာေလ့မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဥေရာပကပဲြေတြလုုိ တေန႔ ကုုိ ကီလုုိ ၂၀၀ ေက်ာ္၊ သတင္း ပတ္ေလာက္စီးမယ္ဆုုိရင္ေတာ့ ျပိဳင္ပဲြအ တြင္း အီးအီးပါခ်င္သူရွိရင္ ရွိလာမွာေပါ့။

Tour de France ျပိဳင္ပဲြအတြင္း အီးအီးမေအာင့္နုုိင္တဲ့ စက္ဘီးသမားတဦး ဟာ လမ္းေဘးက အပန္းေျဖယဥ္ (အပန္းေျဖကားေတြမွာ အိမ္သာလဲပါ ပါ တယ္) ထဲအတင္းေျပး၀င္ျပီး အိမ္သာတက္တာကိုု သတင္းဟာသအျဖစ္ျပ တာေတြ႔လုုိက္ဖူးပါတယ္။

တခ်ိန္လုုံး TV က လုုိက္ဖ္ျပေနတာဆုုိေတာ့ အီးအီးပါဖုုိ႔မလြယ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေရွ့မွာတင္ျပခဲ့တဲ့ ေနျပည္ေတာ္ပဲြမွာေတာ့ ဘရူးနုုိင္းကစက္ဘီးသမားထင္ တယ္။ ပန္း၀င္ဖိုု႔ ၁၀ ကီလုုိေလာက္အလိုုမွာ အီးအီးမေအာင့္နုုိင္ေတာ့လိုု႔ဆုုိျပီး စက္ဘီးကိုုလမ္းေဘးခ်၊ ေတာထဲေျပး၀င္သြားပါတယ္။ ေနျပည္ေတာ္မွာက ၀န္ၾကီးဌာနတခုုနဲ႔တခုုၾကား ေတာေတြကခပ္ထူထူဆုုိေတာ့ ဘယ္ တီဗီြ က မွ ဒီအကြက္ကုုိ မရလုုိက္ပါ။

ဒါက အီးအီးကိစၥ။ အီးအီးပါသူ မရွိသေလာက္နည္းေပမဲ့ ရႈးရႈးေပါက္သူကေတာ့ အေတာ္မ်ားပါတယ္။ တေန႔ကုုိ - နာရီစက္ဘီးေပၚထုုိင္ေနရတာဆုုိေတာ့ ဘယ္ေအာင့္ထားနုုိင္ပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ ရပ္ျပီးေပါက္ေနရင္ ေနာက္က်က်န္ခဲ့ မွာစုုိးေတာ့ သြားရင္းနဲ႔ရႈးရႈးေပါက္တဲ့နည္းေတြကိုု စက္ဘီးသမားေတြ က်င့္ထား ရပုုံပါပဲ။

တခ်ဳိ႔ဆုုိ အသင္းလုုိက္တန္းစီျပီး တဦးလက္တဦးကုုိင္ေဖးမရင္းနဲ႔ သြားရင္းပန္း သြားတာ TV မွာ မၾကာခဏျမင္ေနရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ အုုပ္စုုလုုိက္ လမ္း ေဘးတေလ်ာက္တန္းစီျပီး စက္ဘီးကိုုခြာက ေပါက္ေတာလုုပ္ၾကပါတယ္။ ကင္မရာသမားေတြကလည္း ဒါမ်ဳိးကုုိ ေနာက္ေက်ာကေနပဲ ခပ္၀ါး၀ါးရုုိက္ရင္း ဟာသ လုုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။


စက္ဘီးစီးရင္း ေန႔လည္စာ သုုံးေဆာင္သူမ်ား

အခုု အီတလီမွာက်င္းပေနတဲ့ သတင္း ပတ္ၾကာ Giro d'Italia ျပိဳင္ပဲြအပါ၀င္ ပဲြၾကီးမွန္သမွ်ဟာ ေန႔လည္ပုုိင္းစီးၾကတာမိုု႔ စက္ဘီသမားအားလုုံး ေန႔လည္စာ ကုုိ စက္ဘီးစီးရင္းနဲ႔ စားသုုံးၾကရပါတယ္။ စက္ဘီးစီးအက်ီေနာက္ေက်ာက အိပ္ကပ္ ခုုစလုုံးမွာ အဲဒီအစာေတြနဲ႔ျပည့္လုုိ႔ေပါ့။ 

စက္ဘီးစီးတာကိုု ဒုုကၡခံေနသူမ်ားအျဖစ္ေနာက္ေျပာင္ေလ့ရွိတဲ့ က်ေနာ္မိတ္ ေဆြတဦးကေတာ့ TV ေပၚက စက္ဘီးသမားေတြကိုုၾကည့္ရင္း ''မင္းတုုိ႔ စက္ဘီးသမားေတြကလည္း အရင္ဘ၀က ဘာ၀ဋ္ရွိလည္းမသိဘူး။ ထမင္းစားခ်ိန္လည္း မနားရ၊ ေရေသာက္ခ်ိ္န္မွာလည္း ထြက္ေျပးၾကနဲ႔'' ဆုုိျပီး ေ၀ဖန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

ဟုုတ္ေတာ့လည္းဟုုတ္ပါတယ္။ ကုုိယ့္ဒုုကၡကုုိယ္ရွာသူေတြပါပဲ။ ျပိဳင္ပဲြ၀င္ရင္း အစာစားတယ္ဆုုိတာကလည္း ကုုန္းတက္၊ ကုုန္းဆင္းမရွိတဲ့အခ်ိန္၊ အေကြ့ အေကာက္မမ်ားတဲ့အခ်ိန္ေတြကိုုေရြးျပီးစားရတာ။ စားေနခ်ိန္မွာ လက္တဖက္ ကလြတ္ထားရတာဆုုိေတာ့ မေတာ္လုုိ႔ေခ်ာ္လည္းသြားရင္ အစားမက္လိုု႔ ေခ်ာ္ လဲတာဆုုိျပီး အေျပာခံရနုုိင္ပါတယ္။

တခါ ကိုုယ္စားေနခ်ိန္မွာ အျခားျပိဳင္ဖက္ေတြက အရွိန္တင္ျပီးထြက္ေျပးမသြား ေအာင္လည္း ေဘးပတ္လည္ကိုုၾကည့္ရပါေသးတယ္။ မုုိးရြာျပီး လမ္းေလ်ာ္ေန ရင္ အေျခအေနက ပုုိဆုုိးေပါ့။


...(ေလာေလာဆယ္ စဥ္းစားမိသေလာက္ေရးလုုိက္တာပါ။ ဆက္လက္ တင္ျပပါဦးမည္...)

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More