Wednesday, April 16, 2014

ေတာ္လွန္ေရး သတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (အပုိင္း ၆)

မင္းသမိးစခန္းထုိးစစ္နဲ႔ နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္မ်ား

၁၉၉၇ ေဖေဖာ္၀ါရီလမွာက်င္းပတဲ့ နီဒုိနီေထာ ေခၚ KNU ရဲ့ ေနၾကီးရက္ၾကီးပဲြေတာ္ဆီ လာရင္း ႏုိင္ငံ ျခားသတင္းေထာက္တခ်ဳိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ေက်ာင္းသားခစန္းဆီ ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ပထမ ေရာက္လာ တာက တီဗီြ သတင္းေထာက္တဦးနဲ႔ ကင္မရာသမားတဦး။ သူတုိ႔ဟာ ေနာက္တန္းက ဒီလုိ စစ္ေရးျပ အခမ္းနားကို ရုိက္ခ်င္တာမဟုတ္ဘဲ ေရွ႕တန္းက တုိက္ပဲြေတြကို ရုိက္ခ်င္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

(စစ္ပူကာလမွာ မင္းသမီးစခန္းဆီေရာက္လာတဲ့ နုိင္ငံျခားသတင္း ေထာက္ ၂ ဦး ေက်ာင္းသားတပ္ကုိ ဓာတ္ပုံရုိက္ယူေနစဥ္)

ခက္တာက က်ေနာ္တုိ႔က သူတုိ႔ကုိတာ၀န္ယူၿပီး ေရွ႕တန္းအထိ လုိက္မပုိ႔ႏုိင္။ သူတုိ႔ကလည္း အတင္း လုိက္ ပုိ႔ခုိင္းေနပါတယ္။ ကေမၻာဒီးယားစစ္ပဲြ၊ ေဘာ္လကန္ စစ္ပဲြေတြေတာင္ သူတုိ႔သတင္းသြား ယူ ဖူးတယ္။ ဒီေလာက္ကေတာ့ ေအးေဆးပဲ၊ လုိက္သာပုိ႔ေပးပါလုိ႔ ေျပာပါတယ္။ အေျခေနမ်ဳိးစုံကို ရွင္းျပ ၿပီး တာ၀န္မယူႏုိိင္ေၾကာင္း၊ လုိက္မပုိ႔ႏုိင္ေၾကာင္းေျပာေတာ့ ''ဒီေကာင္ေတြက သူတုိ႔ရဲ့ Big Brother KNU ကုိ ေၾကာက္ေနရတယ္နဲ႔တူပါတယ္'' ဆုိၿပီး အဲဒီသတင္းေထာက္ေတြက ေျပာပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ေရွ့တန္း သြားခြင့္မရလို႔ တညအိပ္ နွစ္ရက္ေလာက္ေနျပီး ျပန္သြားၾကပါတယ္။

သူတုိ႔ျပန္သြားၿပီး ေနာက္ထပ္ေရာက္လာတဲ့ သတင္းေထာက္နွစ္ဦးကေတာ့ Asiaweek က ဓာတ္ပုံ ဆရာတဦးနဲ႔ ျပင္သစ္ေရဒီယုိက သတင္းေထာက္တဦး။ သူတုိ႔ကေတာ့ ေရွ႕တန္းသြားဖုိ႔ မေျပာ။ ေနာက္ တန္းမွာေတြ႔တဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြကိုပဲ အေသခ်ာရုိက္ယူ။ လုိတာေတြေမးျမန္း။ ၿပီးေတာ့ ထီးထားမွာ က်င္းပဖုိ႔ျပင္ေနတဲ့ နီဒုိနီေထာပဲြဆီသြားျပီး KNU တာ၀န္ရွိသူေတြကိုေမးျမန္း။ အခမ္းနားေတြကို ဓာတ္ပုံ ရုိက္ၿပီး ျပန္သြားပါတယ္။

နီဒုိနီေထာပဲြေတာ္ဆုိတာကေတာ့ KNU ခရုိင္ေတြ၊ တပ္မဟာေတြမွာ ၄ နွစ္တႀကိမ္ က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ ပရိသတ္ေသာင္းနဲ႔ခ်ီတက္တဲ့ ပဲြေတာ္ႀကီးျဖစ္ၿပီး အားကစားနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈပဲြေတြကို ဦးစားေပးေလ့ရွိတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ထား၀ယ္ဘက္က နာမည္ႀကီးေဘာလုံးသမား၊ ေဘာ္လီေဘာသမားေတြ ကိုယ္တုိင္ လာၿပီးကစားၾကတာကုိေတြ႔ရေတာ့ အံ့ၾသမိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ သူပုန္နယ္ဆီ ဒိလုိပဲသြားလာေန တာ ရုိးေနၿပီလုိ႔ဆုိပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ေက်ာင္းသားေတြလည္း အဲဒီပဲြမွာ၀င္ႏႊဲၾကၿပီး ဇာတ္ကသူက၊ ေစ်းေရာင္းသူေရာင္းေပါ့။ ဒီနွစ္ မွာေတာ့ ထူးထူးျခားျခား က်ေနာ္တုိ႔ဆီက စစ္ေၾကာင္းတခု အခမ္းနားဖြင့္ပဲြဆီ ခ်ီတက္ခြင့္ရပါတယ္။

အဲဒီလုိ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲ အခမ္းနားက်င္းပေနခ်ိန္အထိ မင္းသမီးေဒသဆီ န၀တ ဘက္က ထုိးစစ္ဆင္မယ္ ဆုိတဲ့ သတင္းမၾကားရေသးပါ။ ဒါေပမယ့္ နိဒုိနီေထာပဲြက်င္းပဆဲ ေနာက္ဆုံးရက္မွာ န၀တ တပ္ေတြ ေမတၱာရြာကေန ထြက္လာေနၿပီဆုိတဲ့သတင္း ၾကားရပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ဆုိင္ခန္းေတြ အျမန္သိမ္း၊ စခန္း ကိုျပန္ၿပီး ခုခံစစ္အတြက္ ေဆြးေႏြးမႈေတြလုပ္ရပါတယ္။

ဒီလုိေဆြးေႏြးလုိ႔ေကာင္းတုန္းမွာ ဗီြဒီယုိ ကင္မရာတလုံးနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔စခန္းဆီ ေရာက္လာသူကေတာ့ NCGUB ရဲ့ လူ႔အခြင့္ေရးမွတ္တန္းဌာနနဲ႔ ABSDF နုိင္ငံျခားသတင္းဌာနအတြက္တြဲၿပီး အလုပ္လုပ္ေပးေနသူ ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္း (အခု Equality Myanmar) ျဖစ္ပါတယ္။ ''နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြ ၀င္ခြင့္ မရလုိ႔ က်ေနာ္ခုိးၿပီး၀င္လာတာ။ တပ္မဟာ ၄ က တုိက္ပဲြသတင္းေတြကို ျပင္ပကမၻာဆီ အျမန္ထုတ္ ေပးဖုိ႔လုိေန တယ္'' လုိ႔ သူကေျပာပါတယ္။ ကုိေအာင္မ်ဳိးမင္းဟာ အဲဒီအခ်ိန္ထိ က်ေနာ္တုိ႔ တပ္ရင္း ၁ ရဲ့တပ္ဖြဲ႔၀င္တဦးျဖစ္တဲ့အျပင္ DVB အတြက္ သတင္းေပးပို႔ေနသူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။


စစ္ေျမျပင္သတင္းေထာက္

ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္းရဲ့ တင္ျပခ်က္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ဗလဖ (ဗဟုိအလုပ္ဖြဲ႔) ေတာင္ပုိင္းမွာ ၀ုိင္းေဆြးေႏြးၿပီးတဲ့ ေနာက္ သူ႔ကုိေရွ႕တန္းလုိက္ပုိ႔ဖို႔ ျပန္ၾကားေရးတာ၀န္ခံ က်ေနာ့္ကုိ တာ၀န္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီကာ လ က်ေနာ္တုိ႔ ABSDF ေတာင္ပုိင္းရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပုံကိုေျပာရမယ္ဆုိရင္ ေတာင္ပုိင္းစစ္ေဒသတာ၀န္ခံအျဖစ္ ကိုေဌးေအာင္ (အခု စစ္ေရးအကဲခတ္အျဖစ္ လူသိမ်ားေနသူ)၊ အဖြဲ႔၀င္ေတြအျဖစ္က ကုိမင္းေအာင္၊ ကိုသိန္းေဆာင္၊ ကုိေသာင္းထြန္းနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

(နီဒုိနီေထာပြဲဆီ ခ်ီတက္လာတဲ့ ABSDF အမွတ္ ၁ တပ္ရင္း စစ္ေၾကာင္း )

တပ္မွဴးေတြအျဖစ္ကေတာ့ တပ္ရင္း ၁ တပ္ရင္းမွဴးအျဖစ္ ကုိခ်စ္ကိုကို (၁၉၉၇ ပင္လယ္ျပင္တုိက္ပဲြတြင္ က်ဆုံး)၊ ဒုရင္းမွဴးအျဖစ္ ဆရာေအာင္ျမင့္၊ ေရး-ေထာက္အျဖစ္ ကို၀င္းေအာင္၊ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိအျဖစ္ ကိုေဇာ္သန္း (၁၉၉၇ ပင္လယ္ျပင္တုိက္ပဲြအတြင္းက်ဆုံး) တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္ရင္း ၇ ရင္းမွဴးအျဖစ္ ဆလုိင္းေယာေအာင္ (အခု ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္)၊ ေရး-ေထာက္အရာရွိနဲ႔ ဆက္ဆံေရး တာ၀န္ခံအျဖစ္ ကိုေက်ာ္သူရတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္းကို က်ေနာ္သြားပုိ႔ရမယ့္ေနရာက တပ္ရင္းမွဴး ဆလုိင္းေယာေအာင္နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ တပ္ရင္း ၁ မွ တပ္ခဲြမွဴးတဦးျဖစ္သူ ကိုစုိးမင္းေအာင္တုိ႔ တပ္စုေနရာယူထားတဲ့ ဆင္ျဖဴတုိင္ရြာအနီးက ေရွ႕တန္းစခန္း။ ဆင္ျဖဴတုိင္မွာ အဓိက တာ၀န္ယူဦးေဆာင္ေနသူက ၀မ္ခတုိက္ပဲြမွာ နာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့ စစ္ေၾကာင္းမွဴးတဦးျဖစ္သူ ဗုိလ္မွဴးေရာဘတ္ဇံ။ စစ္ေျမျပင္ဆီ သတင္းသြားယူမွာဆုိေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ နွစ္ေယာက္တည္း ဆုိင္ကယ္စီးၿပီးသြားလုိ႔မျဖစ္။ လုံျခံဳေရးအတြက္ တပ္စိတ္တစိတ္ ေခၚသြားရပါတယ္။

တပ္စိတ္မွဴးက ကိုရဲမင္းေအာင္ျဖစ္ၿပီး ရဲေဘာ္ေတြအမည္ေတာ့ က်ေနာ္မမွတ္မိေတာ့ပါ။ ေလွတဆင့္၊ ကားတဆင့္နဲ႔ ဆင္ျဖဴတုိင္ဆီ ဘယ္လုိသြားရင္ေကာင္းမလဲ စဥ္းစားရင္း  KNU ဆီ ကားအကူညီ ေတာင္းေတာ့ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔ကုိ စစ္ကူသြားမယ့္အဖြဲ႔ထင္ၿပီး 4-Wheel ကားတစီး ခ်က္ခ်င္းလႊတ္ကာ အမိုရြာအထိ လုိက္ပုိ႔ေပးပါတယ္။ အမိုေရာက္ေတာ့ ရြာထဲမွာလူေတြ သိပ္မရွိေတာ့။ အကုန္လုံးနီးပါး ထုိင္းနယ္စပ္ဘက္က ေဘာတီေက်းရြာနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ စခန္းအနီးက ထီးထာရြာေတြဘက္ ေျပးသြားၿပီလို႔ သိရပါတယ္။

ရြာလယ္ရွိ KNLA တပ္ရင္း ၁၀ တပ္ေထာက္ဗုိလ္ႀကီးရဲ့ အိမ္မွာ ခဏတည္းၿပီးတဲ့ေနာက္ စက္ေလွတစီး နဲ႔ တပ္ရင္း ၁၀ ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ကမုိေဟာရြာဆီ က်ေနာ္တို႔ တပ္စိတ္ေရာက္လာပါတယ္။ စစ္ပူကာလ ဆုိေတာ့ ေသနတ္ေတြကုိင္ၿပီး ယူနီေဖာင္းအျပည့္အစုံနဲ႔ ေရာက္လာတဲ့ က်ေနာ္တုုိ႔အဖြဲ႔ကုိ စစ္ကူလာတဲ့ အဖြဲ႔ခ်ည္း အားလုံးကထင္ေနလို႔ မနည္းရွင္းျပေနရပါတယ္။ တပ္ရင္း ၁၀ မႉး ဗုိလ္မႉးႀကီးကက္နက္ ကုိယ္တုိင္က က်ေနာ္တုိ႔ကုိ သိပ္မၾကည္လင္။ ဒီေလာက္စစ္ပူေနတဲ့ၾကားထဲ စစ္ကူလာတာမဟုတ္ဘဲ သတင္းလာေမးတဲ့အဖြဲ႔ျဖစ္ေနတာကို သူသိပ္သေဘာက်ပုံမရ။ ဒါေပမယ့္ ထား၀ယ္စကားနဲ႔ နႈတ္ဆက္ လုိက္ေတာ့ သူၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ျဖစ္လာၿပီး က်ေနာ့္ကို DVB သတင္းေထာက္မွန္း မွတ္မိသြားပါတယ္။

စစ္ပဲြအေျခေနကို ျပင္ပမီဒီယာက သိခြင့္ရဖို႔ အေရးႀကီးတဲ့အေၾကာင္း၊ ႏိုင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြ ၀င္ခြင့္ကုိ ထုိင္းနယ္စပ္ရွိ တပ္မ ၉ က ပိတ္ထားတ့ဲ့အတြက္ သူတို႔ကိုယ္စား ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္း ၀င္လာ တာျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗြီဒီယုိမွတ္တမ္း ႐ုိက္ခ်င္ေၾကာင္း အေသအခ်ာတင္ျပေတာ့ ဗုိလ္ကက္နက္က က်ေနာ္ တို႔အဆုိကုိ လက္ခံလုိက္ပါတယ္။ မီးစိမ္းျပတာနဲ႔ ကုိေအာင္မ်ဳိးမင္းက ကင္မရာထုတ္ၿပီး ဗုိလ္ကက္ နက္ကုိ ခ်က္ခ်င္း ဗ်ဴးေတာ့တာပါပဲ။

က်ေနာ္လည္း ေဘးကေန ၀င္ေထာက္ေပးပါတယ္။ အဲဒီလုိေထာက္ၿပီး ေမးတဲ့ေမးခြန္းေတြထဲ ဒီထုိးစစ္ ဟာ ထား၀ယ္ေရနက္ဆိပ္ကမ္း စီမံကိန္း၊ ကန္ခ်နပူရီ-ထား၀ယ္ ကားလမ္း စီမံကိန္းေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေန သလားဆုိတဲ့ အခ်က္ပါ၀င္တာကုိ က်ေနာ္အမွတ္ရေနပါတယ္။  ၿပီးေတာ့ ရင္းအရာခံဗုိလ္နဲ႔ ေနာက္ တန္းရွိ ရဲေဘာ္ ၁၀ ဦးေက်ာ္ကုိ တပ္ရင္းေဘာလုံးကြင္းအတြင္း ေသနတ္ကုိင္ လမ္းေလွ်ာက္ခုိင္းၿပီး  ဆက္ရုိက္ပါတယ္။

ဒီလိုရုိက္လို႔ေကာင္းတုန္း ဒီတပ္ရင္းရံုးရဲ့ အေရွ႕ဘက္ ၃ ကီလုိမီတာခန္႔ အကြာေလာက္က လက္နက္ ႀကီးေပါက္ကဲြသံေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ သိပ္မၾကာပါဘူး။ လူနာေလွတစီး ရင္း ၁၀ ဂိတ္ဆီ ဆုိက္လာ ပါတယ္။ ဒီလူနာကို ဗီြဒီယုိ ရုိက္ဖို႔ျပင္ေတာ့ KNU ဘက္က သိပ္မႀကိဳက္။ အေသအခ်ာ စဥ္းစားမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ တုိက္ပဲြတခုမွာ ကိုယ့္ဘက္က ဒဏ္ရာရတဲ့ ရဲေဘာ္ပုံကုိ ဘယ္တပ္မႉးက မီဒီယာကုိ ျပခ်င္ ပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံျခားသတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ အလုပ္အတူတူလုပ္ေနတဲ့ ကိုေအာင္မ်ဳိးမင္းကေတာ့ ဒီီလုိအခ်ိန္ကုန္ခံစဥ္းစားေနပုံမရ။ သူ႔အလုပ္သူလုပ္တဲ့သေဘာနဲ႔ ဒဏ္ရာရ စစ္သည္ပုံကို ရေအာင္ရုိက္ ယူသြားပါတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရွ႕က တုိက္ပဲြကလည္းျပင္းလာ၊ ဒဏ္ရာရသူကလည္း မ်ားလာတဲ့အျပင္ ရင္း ၁၀ ဌာန ခ်ဳပ္ကုိေတာင္ စြန္႔ခြာရမယ့္ အေျခေနမ်ဳိးအထိ ျဖစ္လာႏိုင္တဲ့အတြက္ တပ္ရင္းမႉးနဲ႔အဖြဲ႔ အေတာ္အလုပ္ ရႈပ္ကုန္ၿပီး က်ေနာ္တို႔တပ္စိတ္ကုိ ဘယ္သူကမွ ဂရုမစိုက္နုိ္င္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔စီးလာတဲ့ ေလွ ကိုလည္း လူနာအေရးေပၚပုိ႔ဖို႔ ဆဲြသြားတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔မွာ ျပန္စရာေလွမရွိေတာ့ပါ။ အခ်ိန္က လည္း ညေန ၅ နာရီေလာက္ရွိေနၿပီ။ က်ေနာ္တို႔ မူလလာစဥ္က စိတ္ကူးခဲ့တဲ့ ABSDF တပ္ေတြရွိရာ ဆင္ျဖဴတုိင္၊ လယ္ေအာ္ဘက္အထိသြားၿပီး သတင္းယူဖို႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။


စစ္ပူခ်ိန္မွာ ကတိတည္ဖို႔မလြယ္ပါ

ဒီလုိနဲ႔ ရင္း ၁၀ ဌာနခ်ဳပ္ကေန အမိုရြာဆီကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္ျပန္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ကားလမ္း ၾကမ္းအတုိင္းျပန္လာလို႔ လမ္းမွားစရာမရွိဘူးဆုိေပမယ့္ အေျခေနက ပုံမွန္မဟုတ္။ ဆင္ျဖဴတုိင္ဘက္က န၀တတပ္ေတြ နယ္ကြ်ံၿပီး ဒီကားလမ္း၀န္းက်င္ဆီေရာက္လာႏိုင္သလုိ KNU ဘက္က စစ္ကူလုိက္လာ တဲ့တပ္ေတြနဲ႔ လမ္းမွာတုိးၿပီး လူမွားပစ္ခံရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနရွိေနပါတယ္။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဘာတပ္နဲ႔မွမတုိးဘဲ ည ၆ နာရီခြဲေလာက္ ေမွာင္စျပဳခ်ိန္မွာ အမုိရြာဆီ က်ေနာ္တို႔ တပ္စိတ္ျပန္ ေရာက္ လာပါတယ္။ အသြားတုန္းက စခန္းခ်ခဲ့တဲ့ ရင္း ၁၀ တပ္ေထာက္ဗုိလ္ႀကီးအိမ္ေဘးက အိမ္ေသးေသး တအိမ္မွာစခန္းခ်ၿပီး တပ္ေထာက္ဗုိလ္ႀကီးအိမ္မွာပဲ ထမင္းေတာင္းစားရပါတယ္။

(မင္းသမီးစခန္း ခြာစစ္အစ အိမ္ေထာင္သည္လုိင္း မီးေလာင္ေနစဥ္)

ေန႔ခ်င္းျပန္ဆုိၿပီး ထြက္လာတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔မွာ ဆန္နဲ႔ရိကၡာေတြ ဘာမွပါမလာပါဘူး။ ေနာက္ တေန႔မုိးလင္းေတာ့ ေလွႀကံဳတစီးကုိတားၿပီး ကုိေအာင္မ်ဳိးမင္းနဲ႔အတူ က်ေနာ္နဲ႔ ရဲေဘာ္ ၃ ဦး လုိက္လာ ခဲ့ပါတယ္။ တပ္စုမႉး ကိုရဲမင္းေအာင္နဲ႔အဖဲြ႔ကိုေတာ့ ေလွမဆံ့တဲ့အတြက္ အမိုမွာပဲ ခဏေနခဲ့ဖို႔၊ က်ေနာ္ တို႔ စခန္းေရာက္ၿပီးမွ တပ္ရင္းေလွကုိ အႀကိဳလႊတ္လုိက္မယ္လို႔ေျပာၿပီး ဆင္းလာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အမိုကေန ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေမာင္းၿပီးတာနဲ႔ ၀န္မ်ားလို႔ ေလွမႏိုင္ဘူး။ ရဲေဘာ္ေတြ ဆင္းေပး ပါဆုိၿပီး ေလွသမားက ေဖာက္ပါေလေရာ၊ ေလွသမားကို ၾကည့္ရတာ မ်က္စိမ်က္နွာ အေတာ္ပ်က္ေန ၿပီး န၀တ ထုိးစစ္ကုိ အလြန္ေၾကာက္ေနပုံရပါတယ္။ သူဟာ ဆင္ျဖဴတုိင္ဘက္ကေန ပစၥည္းေတြသယ္ ၿပီး ထီးထာဘက္ ေျပးဆင္းလာစဥ္ KNU က တားကာ က်ေနာ္တို႔ကုိ ထည့္ေပးလုိက္တာ ျဖစ္ပုံရပါ တယ္။ KNU ေရွ႕မွာ က်ေနာ္တို႔ကုိ လက္ခံလာေပမယ့္ အခု KNU တပ္မရွိတဲ့ ေနရာမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ “က်ဳိးဖုိးတပ္” ကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ပုံမျပဘဲ ေလွေပၚက ေမာင္းခ်ေနပါၿပီ။

အားနာတတ္တဲ့ ေမာင္က်ဳိးဖုိးေတြကလည္း နွစ္ခါမေျပာရပါဘူး။ “အေရးေပၚ သတင္းပုိ႔စရာရွိတဲ့ သူ႔ကုိ သာ ရေအာင္သယ္သြားေပးပါ” လို႔ ေျပာၿပီး က်ေနာ္နဲ႔ ရဲေဘာ္ ၃ ဦး ေလွေပၚကဆင္း၊ မင္းသမီးစခန္း ဆီ ကုန္ေၾကာင္းခရီးရွည္ေလွ်ာက္ဖို႔ ျပင္လုိက္ပါတယ္။ အမုိနဲ႔မင္းသမိီၾကား ေလွစီးၿပီး၊ ကားစီးၿပီး မၾကာ ခဏသြားဖူးေပမယ့္ ကုန္းေၾကာင္းတခါမွ မေလွ်ာက္ဖူးပါ။ သစ္ေမာင္ခုိကားလမ္းရဲ႕ ဖုန္ထူထူကုိ ေနပူပူ ေအာက္မွာေလွ်ာက္ဖို႔ အားတင္းလုိက္ပါတယ္။ ဖုန္ထူ ေနပူတဲ့အျပင္ စစ္ကလည္း ပူခ်ိန္၊ က်ေနာ္တို႔ အင္အားကလည္း ၄ ဦးတည္းဆုိေတာ့ စိတ္ထဲမွာ သိပ္ဂဏာမၿငိမ္လွ။

သတိ၀ိရိယႀကီးစြာနဲ႔ တနာရီနီးပါး ေလွ်ာက္ၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္ကူလုိက္လာတဲ့ KNU စစ္ေၾကာင္းႀကီး တခုနဲ႔ လမ္းမေပၚမွာ တည့္တည့္ႀကီး သြားတုိးပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔မွာ ဘာဆက္သြယ္ေရးစက္မွ မပါတဲ့ အတြက္ ဒီလမ္းေပၚ သူတို႔လာေနမွန္းလည္း ႀကိဳသိမထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းတာက စစ္ ေၾကာင္းေရွ႕မွာ ဆုိင္ကယ္တစီး ေရွ႕ေျပးပါလာလို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။ “က်ဳိးဖုိး၊ က်ိဳးဖုိး” လို႔ ေအာ္ၿပီး ေျပာေတာ့ ဆုိင္ကယ္စီး ကရင္ဗုိလ္က က်ေနာ့္ကုိ မွတ္မိသြားပါတယ္။

သူမ်ားေတြ ေရွ႕တန္းကုိ စစ္ကူသြားဖို႔ တက္လာခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တို႔က အဲဒီေရွ႕တန္းကေန စစ္မတုိက္ဘဲ ျပန္လာသူေတြလုိျဖစ္ေနေတာ့ စိတ္ထဲမွာ သိပ္မလုံလွ။ ဒါေပမယ့္ ဒီစစ္ေၾကာင္းကို ဦးစီးလာတဲ့ ဗုိလ္ ဒူးနာ (အခု ရင္း ၁၀ တပ္ရင္းမႉးလို႔ ထင္ပါတယ္) ဟာ အရင္ DAB စစ္ေၾကာင္းတုန္းက က်ေနာ္နဲ႔ ေတြ႔ ဖူးသူျဖစ္တဲ့အျပင္ DVB သတင္းေထာက္မွန္းလည္း က်ေနာ့္ကုိ သိေနသူျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔တပ္ဖြဲ႔နဲ႔ ခဏ ရပ္စကားေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္ “ေလွအဆင္မေျပလို႔ က်ေနာ္တို႔အဖဲြ႔ ကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္ေနရတဲ့ အေၾကာင္း၊ တပ္ရင္းေလွ ဒီေန႔ပုိ႔ႏိုင္ဖို႔ အခ်ိန္မမီႏိုင္ေတာ့ေၾကာင္း” ပါ၀င္တဲ့ စာတုိတေစာင္ေရးၿပီး အမိုမွာက်န္ေနတဲ့ ကုိရဲမင္းေအာင္တို႔တပ္စိတ္ဆီ ပုိ႔ေပးဖို႔ ဗုိလ္ဒူးနာနဲ႔အတူ က်ေနာ္ေရးေပးလုိက္ ပါ တယ္။

ဒါေပမယ့္ ကံဆုိးခ်င္ေတာ့ စစ္ပူခ်ိန္မွာ အရင္လုိ ေအးေအးေဆးေဆး စာသြားေပးေနဖို႔ ဘယ္အခ်ိန္ရပါ့ မလဲ။ အဲဒီစာကုိ သူလက္ခံရရွိျခင္းမရွိသလုိ ဗိုလ္ဒူးနာနဲ႔လည္း သူမေတြ႔လုိက္ရတဲ့အတြက္ အဲဒီေန႔ ည ေနအထိ သူတို႔ေလွေစာင့္ေနခဲ့ၾကေၾကာင္း။ အခ်ိန္မီ ေလွေပၚမလာလို႔ က်ေနာ္တို႔အေပၚ ကတိမတည္ သူေတြအျဖစ္ သူျမင္ခဲ့ေၾကာင္း ကုိရဲမင္းေအာင္က ေနာက္ပုိင္းမွာ ျပန္ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။    ။

Wednesday, April 9, 2014

ေတာ္လွန္ေရး သတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (အပုိင္း ၅)

ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းစီမံကိန္းနဲ႔ လုပ္အားေပးျပႆနာ

ေရွ႕မွာေျပာခဲ့တဲ့ စစ္ေျပးဒုကၡသည္သတင္း၊ ေရွ႕တန္းစစ္ေၾကာင္းသြားရင္း ေတြ႔ရတဲ့သတင္းေတြဟာ ထူးမျခားနားသတင္းေတြသာျဖစ္ျပီး မေပါက္ဘူးလုိ႔ ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ဘယ္လုိသတင္း မ်ဳိးက DVB မွာ ေပါက္သလဲလုိ႔ ေမးစရာရွိပါတယ္။ ဒီေမးခြန္းကို က်ေနာ္အတိအက် မေျဖတတ္ေပမယ့္ ကီလိုမီတာ ၇၀၀ ေက်ာ္အရွည္ရွိတဲ့ ျမန္မာ-ထုိင္း နယ္စပ္ျဖတ္ ရတနာပုိက္လုိင္း စီမံကိန္းမွာ လုပ္အား ေပးခုိင္းေစမႈ ရွိေနတယ္ဆုိၿပီး က်ေနာ္ပို႔လုိက္တဲ့သတင္း ခ်က္ခ်င္းေပါက္ သြားတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။

(ရတနာပုိ္က္လုိင္းေဘးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ဆႏၵျပေနတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား) ဓာတ္ပုံ- ထက္ေအာင္ေက်ာ္

၁၉၉၆ နွစ္ဦးပုိင္းကာလဟာ ABSDF ကြဲၿပဲေနဆဲဆုိေပမယ့္ သတင္းျပန္ၾကားေရးနဲ႔ နုိင္ငံတကာဆက္ဆံေရး ဘက္မွာ အေတာ္အားေကာင္းေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ကုိနုိင္ေအာင္တုိ႔ဘက္မွ သုေတသနမႈး ကိုခင္သန္းက (ABSDF မွ DVB အတြက္ ေပးပုိ႔တဲ့သတင္းေတြအတြက္) သတင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ တာ၀န္ယူထားၿပီး ကုိမုိးသီးဇြန္တို႔ဘက္မွ ကုိေအာင္ႏုိင္ဦး (အခု MPC) က နုိင္ငံျခားေရးဌာနကုိ တာ၀န္ယူထားခ်ိန္ ျဖစ္ပါ တယ္။ က်ေနာ္ေရးပုိ႔လုိက္တဲ့သတင္းကုိ သတင္းအယ္ဒီတာက အျမန္စီၿပီး ႏုိင္ငံျခားေရးဌာနက အဂၤ လိပ္ဘာသာျပန္ကာ သတင္းဌာနေတြဆီ ပို႔လုိက္တဲ့အတြက္ ေနာက္တေန႔ထုတ္ Bangkok Post, The Nation နဲ႔ ေအဂ်င္စီ သတင္းေတြမွာ ပါလာပါတယ္။

အဲဒီကာလက ေသမင္းတမန္ ရထားလမ္းသစ္ဆုိၿပီး နာမည္ၾကီးခဲ့တဲ့ ေရး-ထား၀ယ္ ရထားလမ္းမွာ လုပ္အားေပးခုိင္းေစတဲ့သတင္း၊ လူအေသေပ်ာက္ရွိတဲ့ သတင္းေတြက ရုိးေနၿပီျဖစ္ေပမယ့္ ပုိက္လုိင္း စီမံကိန္းမွာ ခုိင္းတဲ့သတင္းကေတာ့ ဒါ ပထမ ဆုံးၾကားရတဲ့သတင္းပါ။ ၁၉၉၁ မွာ နတ္အိမ္ေတာင္ စခန္းကို စစ္အစိုးရက သိမ္းပုိက္ၿပီးေနာက္ စတင္ေပၚေပါက္လာတဲ့ စီမံကိန္းကို ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက Total ကုမၸဏီ၊ အ ေမရိကန္က Unocal ကုမၸဏီ (ဆႏၵျပမႈေတြေၾကာင့္ ေနာက္ပုိင္း ျပန္ႏုတ္ထြက္သြား) နဲ႔ ထုိင္းႏိုင္ငံက PTTEP ကုမၸဏီတုိ႔က န၀တ စစ္အစုိးရရဲ႕ MOGE (ျမန္မာ့ေရနံနဲ႔ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔လုပ္ငန္း) နဲ႔ ေပါင္း ၿပီး စတင္ ေဖာက္လုပ္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။

ခက္တာက ခုိင္းေစတဲ့ေနရာဟာ ရထားလမ္းအနီးရွိ ကံေဘာက္နဲ႔ နတ္အိမ္ေတာင္အၾကား ပုိက္လုိင္း လမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္မွာမဟုတ္ပဲ ကံေဘာက္ေခ်ာင္းရဲ့ အျပင္ဘက္ ေရေအာက္ပုိက္လုိင္းအနီးရွိ ပင္လယ္ျပင္ထဲက ဟိန္းဇဲကြ်န္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကြ်န္းမွာ အေျခစုိက္တဲ့ ပုိက္လုိင္းလုံျခံဳေရးစစ္တပ္ စခန္းသစ္ေနရာနဲ႔ တုိတယ္ကုမၸဏီနဲ႔ စစ္တပ္သုံး ရဟတ္ယာဥ္ကြင္းအတြက္ သူတုိ႔ကုိ လုပ္အားေပးခုိင္း ခဲ့တာဆုိၿပီး ထုံပါဖုံၿမိဳ့မွာ က်ေနာ္ေမးျမန္းခြင့္ရခဲ့တဲ့ ကံေပါက္ေဒသခံတဦးက ေျပာပါတယ္။

ထုံပါဖုံ (ေဒသအေခၚ ထပ္ခႏႈံ) ဆုိတာကေတာ့ နတ္အိမ္ေတာင္ကေန ထုိင္းႏုိင္ငံထဲ၀င္လာရင္ ပထမ ဆုံးေတြ႔ရတဲ့ ထုိင္းဘက္က ၿမိဳ့နယ္ရံုးစိုက္တဲ့ ေနရာျဖစ္ၿပီး ကံေပါက္ေဒသခံေတြ၊ ထား၀ယ္သားေတြ အ မ်ားအျပားေနထုိင္တဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ရတနာပုိက္လုိင္း စီမံကိန္းနဲ႔အတူ ေပၚေပါက္လာတဲ့ ထုံပါဖုံ ၿမိ့ဳနယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴ းရံုးရဲ့ ေဘးနားရွိ ေတာအုပ္ထဲက ျမန္မာရပ္ကြက္သစ္ (ေဒသအေခၚ စူ-ဖာ့မား) ထဲက တဲအိမ္ငယ္တလုံးမွာ သူ႔ကုိ က်ေနာ္ေမးျမန္းခြင့္ရခဲ့တာပါ။

အဲဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ တဲအိမ္ငယ္ ၂၀၀ နဲ႔ ၃၀၀ ၾကားေလာက္ ရွိမယ္လို႔ ခန္႔မွန္းရၿပီး အမ်ားစုဟာ ကံ ေပါက္ေဒသကေရာက္လာသူေတြနဲ႔ အရင္ နတ္အိမ္ေတာင္ရြာသားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ လုပ္အားေပးခုိင္းခံရမွာစိုးလုိ႔ ကံေပါက္ ဘက္ကေန ထြက္ေျပးလာသူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ ထုိင္းထဲမွာ အလုပ္သစ္ရွာဖုိ႔ ထြက္လာသူေတြအားလုံး ဟာ ဒီရပ္ကြက္ထဲမွာ အရင္စခန္းခ်ၿပီးမွ ကန္ခ်နပူရီ၊ ဘန္ေကာက္အပါ၀င္ အျခားၿမိဳ့ႀကီးေတြဆီ အလုပ္ရွာ ဆက္ထြက္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ဒီျမန္မာရပ္ကြက္ဟာ က်ေနာ္ရဲ့ ရတနာဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္း သတင္း အစအနရွာရာ ေနရာျဖစ္လာသလုိ FTUB (ျမန္မာႏုိင္ငံအလုပ္သမားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္) နဲ႔ ERI (ႏုိင္ငံ တကာ ေျမကမၻာအခြင့္ေရး) အဖြဲ႔ေတြက သတင္းစုေဆာင္းေရးအဖြဲ႔၀င္ေတြကိုလည္း ဒီရပ္ကြက္မွာ မၾကာခဏေတြ႔ရေလ့ရွိပါတယ္။


သုခနယ္မွ ဒုကၡသည္မ်ား

သုခနဲ႔ ဒုကၡဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္ အဓိပၸာယ္ထြက္တယ္လို႔ အဘိဓာန္ထဲမွာဆုိထားေပမယ့္ ဒီအရပ္မွာ ေတာ့ အဲဒီနွစ္ခု တေနရာတည္းမွာ လာရွိေနပါတယ္။ ABSDF ေတာင္ပုိင္းစစ္ေဒသကေန က်ေနာ့္ကုိ ေပးလုိက္တဲ့တာ၀န္ထဲမွာ သတင္းစုေဆာင္းတာအျပင္ ေဒသစည္းရံုးေရးကိစၥလည္း ပါ၀င္တဲ့အတြက္ ထုံပါဖုံကေန သုခနယ္စပ္ဂိတ္ရွိရာဆီ ကားၾကံဳတ၀က္၊ ကုန္းေၾကာင္းတ၀က္နဲ႔ ခ်ီတက္လာပါတယ္။ ထုံပါဖုံကေန ပင္စီလုိ႔ေခၚတဲ့ (ထုံပါဖုံရွိ ေရကာတာေၾကာင့္ နယ္စပ္ဘက္ဆီ ေျပာင္းေရႊ႔ထားတဲ့ရြာသစ္ မ်ား) ရြာဆီ ကားႀကံဳနဲ႔လုိက္လာၿပီး အဲဒီရြာအလြန္ရွိ ထုိင္းစစ္တပ္ဂိတ္က မျမင္ေအာင္ ေတာလမ္းက ေနျဖတ္ကာ ၄ နာရီေလာက္ ကုန္းေၾကာင္းေလွ်ာက္ရပါတယ္။

(သစ္ပင္ႀကီးေတြကုိ မခုတ္လဲွပဲခ်န္ထားေပးဖုိ႔ သံဃာေတာ္ေတြ ဆုေတာင္းေနစဥ္) ဓာတ္ပုံ- ထက္ေအာင္ေက်ာ္


၁၉၉၁ ဒီဇင္ဘာမွာ ရတနာစီမံကိန္းအတြက္ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကုိ န၀တ က သိမ္းၿပီးတဲ့ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေအာက္ဘက္ကုိ ေရ႔ႊ႔ဆင္းလာတဲ့ KNU တပ္ေတြဟာ နတ္အိမ္ေတာင္ေအာက္ဘက္ ၁၀ မုိင္၀န္းက်င္အကြာရွိ သုခရြာမွာ အခုိင္အမာအေျခစုိက္ၿပီး အေကာက္စခန္းဖြင့္ထားပါတယ္။ က် ေနာ္နဲ႔ အတူပါလာသူက အရင္ နတ္အိမ္ေတာင္အေျခစိုက္ ABSDF ၂၀၁ တပ္ရင္း၊ တပ္ခဲြ ၂-မွဴး ကုိ သိန္းျမင့္ေက်ာ္ (၁၉၉၇ ပင္လယ္ျပင္တုိက္ပဲြတြင္က်ဆုံး) ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ကံေပါက္ေဒသခံျဖစ္ၿပီး နတ္အိမ္ေတာင္မွာ အၾကာႀကီးတာ၀န္ထမ္းဖူးတဲ့အတြက္ ဒီေဒသက လူေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးသူျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ သုခဂိတ္အနီး၀န္းက်င္ရွိ KNU ကြမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ့နယ္မွဴး၊ သုခဂိတ္မွဴးတို႔နဲ႔ေဆြးေႏြးၿပီး ဒီဂိတ္က ျဖတ္လာသူေတြကုိ သတင္းေမးျမန္းစုေဆာင္းခြင့္ျပဳဖို႔။ တခါ ဂိတ္၀န္းက်င္ရွိ ဒီမုိကေရစီရြာနဲ႔ အျခားဒုကၡ သည္ရြာ ၂ ခုဆီလည္း ၀င္ေရာက္သတင္းေမးျမန္းခြင့္ျပဳဖို႔ သေဘာတူညီခ်က္ရခဲ့ပါတယ္။

အျခားရြာငယ္နွစ္ခုရဲ့အမည္နဲ႔ ဥကၠ႒အမည္ေတြကို က်ေနာ္မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ ဒီမုိကေရစီရြာ ဥကၠ႒ ဦးရွိန္ (အခု အေမရိကန္) ရဲ့ အိမ္မွာ တလကုိးသတင္းေနၿပီး သတင္းစုေဆာင္းေရးလုပ္ခဲ့ဖူးတာကို မွတ္ မိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အေစာပုိင္းကာလ သတင္းေထာက္ဘ၀ဟာ သတင္းေထာက္အလုပ္နဲ႔ ေထာက္ လွမ္းေရးအလုပ္ သိပ္မကြဲျပားသလုိ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဆုိလုိတာက လုပ္အားေပး ခုိင္းေစခံရဖူးသူေတြ၊ အစိုးရက အႏုိင္က်င့္ခံရဖူးသူေတြ၊ ယုတ္စြအဆုံး ရဲဘက္စခန္းကေန ထြက္ေျပးလာသူေတြကအစ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ စကားေျပာဖုိ႔ တုန္႔ဆုတ္ၾကပါတယ္။ သတင္းေထာက္လုိ႔ေျပာလုိက္တာနဲ႔ စကားမေျပာရဲ ေတာ့ပါ။ ဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားအဖဲြ႔ကပါ။ သတင္းေလးဘာေလး သိခ်င္လုိ႔ပါလုိ႔ ဟုိေျပာ ဒီေျပာလုပ္ၿပီး အသံကို ခုိးဖမ္းရပါတယ္။

အဲဒီကာလက ေထာက္လွမ္းေရးသုံး ရီေကာ္ဒါလုိ႔ေခၚတဲ့ ခပ္ေသးေသး အသံဖမ္းစက္ေလးေတြ က်ေနာ္ တုိ႔ ABSDF သတင္းသမားေတြမွာရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိမလုပ္လုိ႔မရ။ အခုေခတ္လို ဗီြဒီယုိ၊ ဓာတ္ပုံရုိက္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ သူတုိ႔ကုိေမးရင္းနဲ႔ စာရြက္ေပၚ ခ်ေရးေနရင္ေတာင္ သူတုိ႔က ဆက္မေျပာေတာ့ပါ။ ဒီ ေတာ့ အသံခုိးဖမ္းတဲ့နည္းကိုသုံးၿပီး ကုိယ္တည္းတဲ့ေနရာေရာက္မွ အဲဒီအသံကိုျပန္နားေထာင္၊ သတင္း ျပန္ေရးေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ အသံနဲ႔ပုိ႔တဲ့အဆင့္ မဟုတ္ေသးပဲ စာနဲ႔ေရး Fax နဲ႔ပုိ႔တဲ့ အဆင့္မွာပဲ ရွိ ေနပါေသးတယ္။ ၁၉၉၇ ထုိးစစ္ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ သုခနယ္က ဒုကၡသည္အားလုံး အခု စန္ခရပူရီ ၿမိဳ့အနီးရွိ ဘန္တုံယန္းစခန္းဆီ ေရာက္သြားၾကပါတယ္။


ရတနာပုိက္လုိင္းကုိ ထုိင္းဘက္က ဆႏၵျပၿပီ

ထုံပါဖုံနဲ႔ သုခဘက္ဆီ သြားလုိက္လာလုိက္နဲ႔ သတင္းစုလုိ႔ေကာင္းတုန္းမွာ ထုံပါဖုံနဲ႔သိပ္္မေ၀းတဲ့ ေဟြးခ ရုိင္ဆုိတဲ့ ေတာတြင္းတေနရာမွာ ထုိင္းေတြရဲ့ ဆႏၵျပပဲြေပၚလာပါတယ္။ ရတနာပုိက္လုိင္းေၾကာင့္ လုပ္ အားေပးခုိင္းေစခံရတာ၊ လယ္ေတြ၊ ဥယ်ာဥ္ၿခံေတြအသိမ္းခံရတာ၊ ပုိက္လုိင္းလုံၿခံဳေရးတပ္ေတြေၾကာင့္ ရြာေပါင္း ၁၀ ေက်ာ္ ေျပာင္းေရႊခံရတာ၊ သစ္ေတာနဲ႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးတာေတြဟာ ျမန္မာ ႏုိင္ငံဘက္မွာ အဓိကျဖစ္ပြားေနေပမယ့္ အဲဒီကာလက ျမန္မာဘက္မွာ အခုေခတ္လုိ ဆႏၵျပခြင့္မရွိ ေသးပါ။ အခုေခတ္လုိ ဆႏၵျပဖုိ႔ေနေနသာသာ သူတုိ႔လုပ္အားေပးခုိင္းခံ ရတဲ့အေၾကာင္း၊ ေျမသိမ္းခံရတဲ့ အေၾကာင္းကိုေတာင္ ရြာသားေတြက မေျပာရဲေသးတဲ့အေျခေနပါ။

(ခြပ္ေဒါင္းအလံကိုင္ၿပီး ရတနာပုိက္လုိင္းကုိ ဆႏၵျပေနတဲ့ ျမန္မာ ေက်ာင္းသား နွစ္ဦး) ဓာတ္ပုံ- ထက္ေအာင္ေက်ာ္

ဒါေပမယ့္ ထုိင္းႏုိင္ငံဘက္မွာေတာ့ ဒီလိုလုပ္လို႔မရ။ သူတုိ႔ဘက္မွာ လုပ္အားေပးခုိင္းတာေတြ၊ ရြာ ေျပာင္းတာေတြမရွိေပမယ့္ ဒီပုိက္လုိင္းေၾကာင့္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိခုိက္မႈရွိႏုိင္တယ္ဆုိၿပီး လူမႈေ၀ ဖန္ေရးဆရာ အာဂ်န္ဆူလတ္ (Sulak Sivaraksa) ဦးေဆာင္တဲ့အဖြဲက ဆႏၵျပပါေလေရာ။ ထုံပါဖုံကေန တနာရီ၀န္းက်င္ ကားေမာင္းသြားရတဲ့ ေဟြးခရုိင္ သစ္ေတာ၀င္းထဲက စမ္းေခ်ာင္းေလးေဘးမွာ စခန္းခ် ၿပီး သူက အခုလုိဆႏၵျပေနတာပါ။ သူ႔ကိုေထာက္ခံတဲ့ ဘန္ေကာက္နဲ႔ ကန္ခ်နပူရီဘက္က သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ခ်စ္ျမတ္နုိးသူေတြ၊ လူ႔အခြင့္ေရးတက္ၾကြသူေတြ၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ေတြပါ ေရာက္လာၿပီး ဒိီေနရာမွာ ရြက္ဖ်င္တဲထုိး စခန္းခ်ကာ လူေတြရာနဲ႔ခ်ီ ဆႏၵျပၾကတဲ့အတြက္ သ တင္းက ဟုိးေလးတေက်ာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။

သူတုိ႔ရဲ့ေတာင္းဆိုခ်က္က က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာ့ဒီမုိကေရစီအင္အားစုေတြလုိ ပုိက္လုိင္း စီမံကိန္း ရပ္တန္႔ဖုိ႔ မဟုတ္။ ပုိက္လုိင္းလမ္းေၾကာင္း ေနရာေရႊ႔ေပးဖုိ႔မွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ “ဒီပုိက္လုိင္းသာ အခုလမ္းေၾကာင္း အတုိင္း ေဖာက္မယ္ဆုိရင္ ဒီမွာခင္ဗ်ားတုိ႔ ျမင္ေနရတဲ့ ေအးျမတဲ့စမ္းေခ်ာင္းေလး၊ လွပတဲ့သစ္ပင္ႀကီး ေတြအျပင္ ေဟာဒီလုိ ရွားပါးလွတဲ့ ေရာင္စုံဂဏန္းမ်ဳိးေစ့ေတြပါ မ်ဳိးသုဥ္းသြားႏုိင္ပါတယ္။ ေတာဆင္ရုိင္း ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ဒုကၡျဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္” လုိ႔ အာက်န္ ဆူလတ္က က်ေနာ္နဲ႔ ထုိင္း သတင္း ေထာက္ေတြကို ရွင္းျပပါတယ္။

အမွန္တုိင္း၀န္ခံရရင္ အဲဒီအခ်ိန္ထိ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆုိင္ရာသတင္းကို ဘယ္လိုတင္ျပရမွန္း က် ေနာ္မသိေသးပါ။ သူေျပာေနတဲ့ ေရာင္စုံဂဏန္းေတြ၊ သစ္ပင္ေတြဆုိတာ က်ေနာ္တုိ႔ေတာထဲမွာေနစဥ္ က ေန႔စဥ္ဖမ္းစားေန၊ ခုတ္လွဲေနတဲ့အရာေတြပဲ။ ဘာမ်ားထူးလုိ႔လဲေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေဒၚလာသန္းခ်ီရမယ့္ ႏုိင္ငံတကာစီမံကိန္းႀကီးအတြက္ ဒီေလာက္ေလးဆုံးရံႈးသြားတာ ဘာေျပာပေလာက္လုိ႔လဲဆုိၿပီးေတာင္ လူၿပိန္းေတြး ေတြးမိပါေသးတယ္။

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ PTT နဲ႔ ထုိင္းအစုိးရက အာက်န္ဆူလတ္ကို ဖမ္းဆီးၿပီး စီမံကိန္းကို ဆက္လုပ္တဲ့ အတြက္ ၁၉၉၆၊ ၉၇ မွာ စီမံကိန္း ၿပီးစီးသြားပါတယ္။ ဒီလို ၿပီးစီးသြားေပမယ့္ ဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းရဲ႕ အႏၱရာယ္နဲ႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးႏုိင္မႈ၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြအေၾကာင္းကို စီမံကိန္း ကာလ ၃ ႏွစ္ေလာက္အတြင္း အာက်န္ဆူလတ္နဲ႔ အဖြဲ႔က ထုိင္းမီဒီယာနဲ႔ ထုိင္း လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို ေကာင္းေကာင္း သတင္းျဖန္႔ျဖဴး ပညာေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီလုိ ပညာေပးမႈကို ရလုိက္သူေတြထဲမွာ ေတာလုိက္မုဆုိးကေန သတင္းေထာက္ျဖစ္လာတဲ့ က်ေနာ္ လည္းပါ၀င္ၿပီး သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ေတာရုိင္းတိရစာၦန္ ထိမ္းသိမ္းကာကြယ္ေရး သတင္းအေတာ္ မ်ားမ်ားကို DVB အတြက္ ပုိ႔ေပးခဲ့ဖူးတာ၊ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ ေတာရုိင္း တိရ စာၦန္ကာကြယ္ေရးသမား ျဖစ္သြားတာကုိ အမွတ္ရေနပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ နုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး နဲ႔ အေထြေထြသတင္းေတြအျပင္ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ဆုိင္ရာသတင္းေတြကို အထူးျပဳေလ့လာတဲ့ သ တင္းသမားေတြ ျမန္မာ့သတင္းေလာကမွာ ေပၚေပါက္လာေအာင္ ေလ့က်င့္ေမြးထုတ္ေပးဖုိ႔လုိေနဆဲ ဆုိ တာကုိပါ က်ေနာ္စဥ္းစားေနမိပါတယ္။    ။

Tuesday, April 8, 2014

ပုေလာ ယာဥ္တိုက္မႈ ABSDF စစ္ေရးခ်ဳပ္ ပဲြခ်င္းၿပီး ေသဆံုး

|Dawei Watch| ၿမိတ္၊ ဧၿပီ ၈

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီး ၿမိတ္ခရိုင္ ပုေလာၿမိဳ႕နယ္ ထမင္းမစားရြာအနီး
ေတာ္၀င္ေက်းရြာတြင္ ဧၿပီလ ၇ ရက္ေန႕ မြန္းလဲြပိုင္းတြင္ ABSDF
ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္မွ စစ္ေရးခ်ဳပ္ စီးနင္းလာသည့္ ကားႏွင့္
မွန္လံုယာဥ္တစ္စီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တိုက္မိၿပီး ABSDF
စစ္ေရးခ်ဳပ္မွာ ပဲြခ်င္းၿပီး ေသဆံုးခဲ႕ေၾကာင္း ပုေလာၿမိဳ႕နယ္
ရဲစခန္းမွ သိရသည္။

 (ဓာတ္ပုံ- ABSDF-Files)

ဧၿပီလ ၆ ရက္ေန႕က က်င္းပသည့္ ၿမိတ္ ABSDF ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ အခမ္းအနားမွ
ထား၀ယ္သို႕ ျပန္လာအျပန္ ABSDF တြင္ လက္ရွိတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနသည့္
စစ္ေရးခ်ဳပ္ ရဲေဘာ္ခြန္ဒီးယူ အသက္ ၃၉ ႏွစ္ အပါအ၀င္ ၆ ဦးပါ
ဟိုက္ဂ်က္ကားႏွင့္ ထား၀ယ္မွ ၿမိတ္သို႕ ဦးတည္ေမာင္းလာသည့္ ခရီးသည္တင္
မွန္လံုယာဥ္တို႕ ထား၀ယ္ - ၿမိတ္ ကားလမ္း မိုင္တိုင္ အမွတ္ ၈၄/၅ ရွိ
လမ္းေကြ႕တစ္ခုတြင္ တိုက္မိခဲ႕ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အထက္ပါ ရဲစခန္းမွ
တာ၀န္ရွိသူ တစ္ဦးက ေျပာသည္။

ဟိုက္ဂ်က္ကားမွာ အေတာ္ေလး ပ်က္စီးခဲ့ၿပီး ယင္းကားတြင္ ယာဥ္ေမာင္းအပါအ၀င္
အမ်ိဳးသားသံုးဦး၊ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးႏွင့္ ကေလးငယ္တစ္ဦး စုစုေပါင္း ၆
ဦး လိုက္ပါလာသည္ဟု ထား၀ယ္ ၈၈ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္
ပြင့္လင္းလူ႔အဖြ႔ဲအစည္းမွ သိရသည္။

ထို႕အျပင္ ဟိုက္ဂ်က္ကားတြင္ လိုက္ပါလာသည့္ အသက္(၂၀) ရိွ အမ်ိဳးသမီးမွာ
ေျခသလံုးႏွစ္ဖက္စလံုး က်ိဳးေၾကကာ မ်က္ႏွာမွာ ပြန္းပဲ့ဒဏ္ရာရရိွၿပီး ၉
ႏွစ္အရြယ္ မိန္းကေလးမွာ ညာမ်က္ခံုးႏွင့္ ညာလက္ေမာင္းတြင္ ဖူးေရာင္ဒဏ္ရာ၊
ယာဥ္ေမာင္းမွာ နဖူးေပါက္ၿပဲဒဏ္ရာခဲ႕ကာ ပုေလာက္ၿမိဳ႕နယ္ခြဲေဆးရံုသို႔
တင္ပို႔ထားခဲ႕သည္ဟု ပုေလာၿမိဳ႕နယ္ ရဲစခန္းမွ တာ၀န္ရိွသူက ေျပာသည္။

ယင္း လူနာမ်ားအနက္ ဒဏ္ရာျပင္းထန္စြာရရိွထားေသာ အထက္ပါ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ၉
ႏွစ္အရြယ္ ကေလးငယ္တို႔ကို ဧၿပီလ ၈ ရက္ နံနက္ပိုင္းတြင္
ထား၀ယ္ျပည္သူ႔ေဆးရံုသို႔ တင္ပို႔ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

အဆိုပါ ယာဥ္တိုက္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး မွန္လံုအျမန္ယာဥ္မွ ယာဥ္ေမာင္းကို
ယာဥ္ (ပ) ၈/၂၀၁၄ ၊  ျပစ္မႈဆိုင္ရာ ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃၃၈/၃၄၀-က အရ အမႈဖြင့္
အေရးယူေဆာင္ရြက္ထားသည္ဟု ပုေလာရဲစခန္းမွ သိရသည္။

Wednesday, April 2, 2014

ေတာ္လွန္ေရး သတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (အပုိင္း ၄)

အက္ဒမန္ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ ခဏတာ

လိပ္ဥေသာင္ရြာထိပ္ ေတာင္ကုန္းေပၚရွိေစတီမွာ က်ေနာ္တုိ႔ေက်ာင္းသားေတြ ဘုရားထုိင္ရွိခုိးေနတဲ့ ပုံ ကုိလည္း သူက အမိအရရုိက္ပါတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ။ ဒါဟာ မင္းသမီးစခန္းကေန ထြက္လာတဲ့ သတင္းတပတ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း ပထမဆုံးေတြ႔ရတဲ့ ေစတီပါပဲ။ ေလတုိက္လုိ႔လြင့္ေန တဲ့ ေခါင္း ေလာင္းသံက သူရဲ့ရုိက္ခ်က္ကုိ ပုိအသက္၀င္ေစပါတယ္။ စစ္ယူနီေဖာင္း အျပည့္အစုံ ၀တ္ထားသူေတြ က စစ္ဖိနပ္ကိုခြ်တ္၊ AK ေသနတ္ကုိ ေဘးမွာခ်၊ မ်က္လုံးကုိစုံမွိတ္ၿပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ဆုေတာင္းေနတဲ့ ပုံက တကယ့္ခံစားခ်က္အျပည့္။ ဒီခရီးစဥ္အတြင္း တုိက္ပြဲမျဖစ္ပါေစနဲ႔လုိ႔မ်ား ဆုေတာင္းေနသလား။ မိဘေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႔ခြင့္ရဖုိ႔ ဆုေတာင္းေနသလားေတာ့ က်ေနာ္မခဲြတတ္ခဲ့ပါ။

 ( ေရွ႕တန္းေရာက္ ABSDF ရဲေဘာ္တဦး လူထုကို စည္းရံုးေဟာ ေျပာေနစဥ္)

ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာရွိတဲ့ လိပ္ဥေသာင္ရြာဟာ စီးပြားေရးေကာင္းပုံရပါတယ္။ ေဆာက္လုပ္ဆဲ ငါးဖမ္း ေလွေတြ၊ ခရီးသည္တင္ေလွေတြကို ေခ်ာင္း၀မွာေတြ႔ရၿပီး ကမ္းနားဘက္မွာေတာ့ ငါးဖမ္းေလွငယ္ေတြ အမ်ားအျပား။ ခရီးသည္တင္ေလွဆိပ္ကုိလည္း သစ္သားေတြနဲ႔အေသခ်ာလုပ္ထားၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ေရာက္ေနစဥ္မွာ ၿမိတ္-ပုေလာ-ျပင္ဘုႀကီး စသျဖင့္ ကမ္းရုိးတန္းတေလွ်ာက္ေျပးတဲ့ ခရီးသည္တင္ေလွ လာဆုိက္တာနဲ႔တုိးပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကြ်န္းေတြဟာ ကားလမ္းမရွိတဲ့အတြက္ ေလွလမ္းကို ဒီေဒသမွာ အ သုုံးပုိမ်ားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီေလွဆိပ္ကေန ေခ်ာင္းငယ္တဖက္ကမ္းရွိ လယ္ဖက္ရြာဆီသြားတဲ့ သစ္သားတံတားရွည္ကလည္း အေတာ္လွပါတယ္။ ေခ်ာင္းရုိးေဘးတေလွ်ာက္ ဓနိပင္ေတြအေပၚကေန ေဆာက္ထားတဲ့ တံတား အရွည္က ၃ ဖာလုံေလာက္ေတာင္ ရွိမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီတံတားရွည္သာမရိွရင္ ဒီခရီးကုိ ေလွနဲ႔ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဗြက္္ေတာတုိးၿပီးျဖစ္ျဖစ္ သြားရမယ့္ကိန္းပါပဲ။

တံတားဘက္ကေနအျပန္မွာေတာ့ ရြာလယ္က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာထုိင္၊ သူႀကီးကိုဆင့္ေခၚ သတင္း အေျခအေနေမး၊ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔မွာ အသင့္ပါလာတဲ့ စကၠဴပုိစတာေတြကို ဆုိင္ေဘးက အုန္းပင္မွာ ကပ္ေပါ့။ အဲဒီပုိစတာမွာပါတဲ့ အခ်က္ေတြကို မွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ''အတုေယာင္ အ မ်ဳိးသားညီလာခံကုိ ဆန္႔က်င္ၾက''၊ ''လုပ္အားေပးမသြားနဲ႔''၊ ''ေပၚတာမလုိက္နဲ႔'' ဆုိတဲ့အခ်က္ေတြပါ ပါတယ္။ အဲဒီအုန္းပင္တန္းကေန ပင္လယ္ကိုျဖတ္ၿပီး ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟုိဘက္  တမုိင္ေက်ာ္အကြာရွိ ခႏၱီကြ်န္းက န၀တ စစ္စခန္းကုိ ခပ္၀ါး၀ါးလွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြအားလုံးကို ၾသစီသတင္းေထာက္က တကြက္မက်န္ ရုိက္ယူေနတာကုိ ရြာ သားေတြက အထူးအဆန္းအျဖစ္ ၀ုိင္းအုံလာၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ဒီရြာမွာရွိတဲ့ ဗီြဒီယုိရံုမွာ နုိင္ငံျခား ရုပ္ရွင္ကားညစဥ္ျပေနေပမယ့္ ႏုိင္ငံျခားသားတဦးကုိ အျပင္မွာ တကယ္ျမင္ဖူးဆုိတာ ဒီေဒသမွာ သိပ္ မလြယ္လွဘူးမဟုတ္လား။ ခုနက ခဏရပ္သြားတဲ့ ကမ္းရုိးတန္းသြားေလွကလည္း က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔အတူ ႏုိင္ငံျခားသားတဦးပါတယ္ဆုိတာကို သိသြားၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ သတင္းက ဘယ္လိုမွဖုံးထားလုိ႔မရနုိင္။ ဒီေတာ့ လိပ္ဥေသာင္မွာ မီနစ္ ၃၀ ခန္႔ေနၿပီးတာနဲ႔ ရြာကေနျပန္ထြက္၊ KNU တပ္ဖြဲ႔တခုရွိရာ အုန္းေတာ ရြာဆီ က်ေနာ္ တုိ႔တပ္ေတြ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

အုန္းေတာရြာဆုိတဲ့အတုိင္း ေပါလုိက္တဲ့အုန္းပင္ေတြ။ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္တပ္ေတြ ထား ၀ယ္ဘက္၀င္စဥ္က အုန္းပင္ကုိ လက္ညိႇဳးထုိးၿပီး ရြာသားေတြကို အုန္းသီးခူးခုိင္းရာကေန ''အုန္းပင္ တက္ လက္မွတ္ရသူ'' ဆုိတဲ့ စကားေပၚလာတယ္ဆုိတာကုိ သြားသတိရမိပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း အုန္းရည္ေသာက္ခ်င္ေတာ့ ဂ်ပန္နည္းအတုိင္းပဲ လုပ္ခုိင္းရပါတယ္။ က်သင့္ေငြကုိ ပုိက္ဆံေပးေပမယ့္ ရြာသားေတြက မယူပါ။ ၈၈ ကာလက ဓာတ္ပုံေတြ၊ စာရြက္စာတန္းေတြကို ရြာသားေတြဆီျပေတာ့ KNU ရဲေဘာ္ေလးေတြကပါ ၀ုိင္းအုံလာၾကည့္ၾကပါတယ္။

သတိရတုန္း က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔အတူပါလာတဲ့ ဓာတ္ပုံေတြ၊ ပုိစတာေတြ၊ လက္ကမ္းစာေစာင္ေတြ အေၾကာင္း ေျပာရမယ္ဆုိရင္ စစ္ေၾကာင္းသြားရင္း ရြာစဥ္တေလွ်ာက္ ျပႏုိင္ဖို႔အတြက္ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ စာအုပ္ထဲက မွတ္တမ္းဓာတ္ပုံေတြကို ဆြဲျဖဳတ္ယူလာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Beyond Rangoon ရုပ္ရွင္ ကားကုိလည္း ယူလာပါတယ္။ ေနာက္တခါ ဗဟုိရံုးအဖြဲ႔မွဴး ဦးရီထြန္းတည္ထြင္ထားတဲ့ ဖေရာင္းစကၠဴကုိ အလြယ္တကူလွိမ့္ထုတ္ႏုိင္တဲ့ သစ္သားကိရိယာနဲ႔ ေဆးပါယူလာၿပီး ေရာက္တဲ့အရပ္မွာ စာရြက္ေတြကို လုိသေလာက္ လွိမ့္ထုတ္ပါတယ္။ က်ေနာ္နဲ႔ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္က အၾကမ္းေရးၿပီး ဖေယာင္းစကၠဴအေပၚ အေခ်ာျပန္ေရးသူက လက္ေရးလွတဲ့ ကုိသက္ေဇာ္ေထြး ျဖစ္ပါတယ္။

မွတ္တမ္းသမားမွာ အားနာတယ္ဆုိတာ မရွိပါ

ေနာက္တေန႔မနက္မွာေတာ့ အုန္းေတာကေန ျပည္ျခားကိုျပန္၀င္ၿပီး ခရစၥမတ္ပဲြ ႏႊဲၾကပါတယ္။ စည္းရံုး ေရးခရီးစဥ္ဆုိေတာ့ ''လူထုၾကားမွာေနၿပီး လူထုရဲ့အသံေတြကို နားေထာင္၊ လူထုကုိ အလုပ္အေကြ်း ျပဳ'' ဆုိတာ အဲဒီကာလက ေခတ္စားတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္တခုပါ။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ နားေထာင္ တာပဲ မ်ားမ်ားလုပ္တာေတြ႔ရၿပီး အလုပ္အေကြ်းျပန္ျပဳတာေတာ့ သိပ္မေတြ႔ခဲ့ရပါ။ ေရွ့ေဟာင္း ခရစ္ ယာန္ဘုရားေက်ာင္းႀကီးအနီး ျပည္ျခားေဘာလုံးကြင္းနံေဘးက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တခုမွာထုိင္ၿပီး က် ေနာ္တုိ႔ အုပ္စုက ခရစၥမတ္သီခ်င္းဆုိ၊ ရြာသားလူေတြက ၀ုိင္းနားေထာင္ေနတာကိုလည္း ၾသစီသတင္း ေထာက္က မွတ္တမ္းယူပါတယ္။

ဟုတ္တယ္ေလ။ က်ေနာ္တုိ႔က ဗုဒၶဘာသာေတြ၊ ဆုိေနတာက ခရစ္ယာန္ဓမၼသီခ်င္း ''ေမြးေန႔မွာ မဂၤ လာပါ၊ ျပဳံးပန္းဆက္လို႔ရယ္။ ၀မ္းေျမာက္ၾက၊ ၀မ္းေျမာက္ၾက အေပါင္းသင္းမ်ားေတြရယ္။ အရွင္ ဘုရား ေကာင္းခ်ီးေပးလိမ့္မယ္...'' ဆုိတဲ့ ကုိေက်ာ္ေက်ာ္ရဲ့ သီခ်င္းသံက ပ်ံ႕လြင့္ေနပါတယ္။ ဘာသာမတူေပ မယ့္ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေဒသခံေတြၾကား ဘာမွကြဲျပားမႈ မရွိဘူးဆုိတဲ့သေဘာလား။ နုိင္ငံျခားသတင္း ေထာက္တဦးရဲ့အျမင္မွာ ဘယ္လိုရွိမလဲ က်ေနာ္မမွန္းတတ္ပါ။

ဒီလုိအေကာင္းဘက္က ေတြးႏုိင္တဲ့အကြက္ေတြကို အမိအရရုိက္သလုိ အဆုိးဘက္က ေတြးနုိင္တဲ့ အကြက္ကိုလည္း သူကအလြတ္မေပးပါဘူး။ ညေနပုိင္း ဘုရားပဲြေစ်းအတြင္းလွည့္ရင္းနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အုပ္စု ေရခဲသုပ္ အပီဆြဲေနတဲ့ပုံကုိ သူက အမိအရရုိက္ပါတယ္။ ယူနီေဖာင္း၀တ္၊ ေသနတ္ေတြလြယ္ၿပီး ပဲြခင္းၾကားေလွ်ာက္သြားေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စုေနာက္ ကေလးငယ္ေတြ စုၿပံဳလုိက္ေနတာကုိ သူက ရုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္း ခဏနားေနစဥ္ ေဆာ့ကစားေနၾကတဲ့ အသက္ငယ္ေသး တဲ့ ရဲေဘာ္ေလးေတြရဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ခုနက ရြာထဲကကေလးငယ္ေတြရဲ့ မ်က္ႏွာေတြကို Fade in, Fade out နဲ႔ ေရာျပၿပီး ABSDF မွာလည္း အသက္မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးစစ္သားေတြရွိေနပါတယ္ဆုိၿပီး ကိုေရႊသတင္းေထာက္က ခ်ထည့္လုိက္ပါေရာ့လား။

ဒါေပမယ့္ မွတ္ခ်က္ေလးပါလုိ႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။ န၀တ တပ္ထဲမွာရွိတဲ့ ကေလးစစ္သားေတြက အ တင္းအက်ပ္ ဖမ္းဆီးစုေဆာင္းလာတာျဖစ္ျပီး ABSDF နဲ႔ ေတာ္လွန္ေရးနယ္ေျမအသီးသီးရွိ အသက္ မျပည့္ေသးတဲ့ စစ္သားေတြကေတာ့ အတင္းစုေဆာင္းထားတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ကေလးငယ္ေတြကိုယ္ တုိင္က စိတ္ပါၿပီး၀င္လာတာျဖစ္တယ္လုိ႔ သူက ဆုိထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ စစ္တုိက္တယ္ ဆုိတာ အခ်ိန္မေရြး ေသႏုိင္တဲ့ကိစၥျဖစ္လုိ႔ ဘယ္စစ္တပ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ မျပည့္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ လုံး၀မရွိသင့္ဘူးဆုိတာကုိ အဲဒီကာလက အေသခ်ာစဥ္းစားဖုိ႔ က်ေနာ္ သတိမရခဲ့ပါ။

( အသက္ငယ္ေသးတဲ့ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ ABSDF ေနာက္တန္းစခန္းမွာ စစ္သင္တန္းတက္ေနစဥ္)

Beyond Rangoon ကုိ ေက်ာ္၍ ၾကည့္ျခင္း

၁၉၉၅-၉၆ ၀န္းက်င္တုန္းက က်ေနာ္တုိ႔အၾကား ေရပန္းအစားဆုံး ေဟာလီး၀ုဒ္ရုပ္ရွင္က Beyond Rangoon ပါ။ အခုေခတ္လုိ The Lady တုိ႔၊ Rambo 4 တုိ႔ မထြက္ေသးတဲ့အတြက္ Beyond Rangoon ကားကုိပဲ က်ေနာ္တုိ႔ ေရာက္တဲ့ရြာတုိင္းမွာ ျပသၿပီး ေဒသခံေတြ ႏုိင္ငံေရး စိတ္၀င္စား ေအာင္ စည္းရံုးျပသေနရပါတယ္။ ခရစၥမတ္ပဲြအၿပီးမွာ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္း ေရာက္သြားတဲ့ရြာက ၀ါး ကုန္းရြာ။ ထူးထူးျခားျခား ဒီရြာက ဗုဒၶဘာသာကုိးကြယ္တဲ့ မြန္ရြာျဖစ္ေနပါတယ္။ ထား၀ယ္စကား၊ ကရင္ စကားမေျပာဘဲ မြန္စကားနဲ႔ ဗမာစကားသာ ေျပာပါတယ္။

အဲဒီရြာက ဗီြဒီယုိရံုမွာ Beyond Rangoon ကားျပေနစဥ္ က်ေနာ္တုိ႔စစ္ေၾကာင္းရံုးအဖြဲ႔က ရပ္မိရပ္ဖ အိမ္တလုံးမွာ ရြာခံလူႀကီးေတြနဲ႔ ရပ္ေရးရြာေရး ေဆြးေႏြးေနပါတယ္။ အဲဒီလုိေဆြးေႏြးလုိ႔ေကာင္းတုန္း၊ ရုပ္ရွင္ကားကလည္းျပတုန္းတန္းလန္းမွာ န၀တ စစ္ေၾကာင္းတခု ၀ါးကုန္းဘက္ ဦးတည္ခ်ီတက္လာေန တယ္ဆုိၿပီး သတင္း၀င္လာပါတယ္။ ဒါနဲ႔ စကား၀ုိင္းေရာ၊ ရုပ္ရွင္ေရာ ခ်က္ခ်င္းရပ္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ အသင့္ ေနရာယူလုိက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ ဒါဟာ သတင္းမွန္မဟုတ္ဘဲ က်ေနာ္တုိ႔ေက်ာင္းသားေတြ စည္းရံုး ေရး အားေကာင္းေနတာကို သိပ္ဘ၀င္မက်တဲ့ ေဒသခံ KNU တပ္ဖြဲ႔က သတင္းမွားလႊင့္လုိက္တာလို႔ သိရပါတယ္။

ဒီအျဖစ္ပ်က္မ်ဳိးဟာ မၾကာခဏႀကံဳေနက်မုိ႔ က်ေနာ္တို႔အတြက္ေတာ့ ရုိးေနပါၿပီ။ ဒါကုိထုတ္ေျပာလုိက္ ရင္ န၀တ နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ့ ရန္သူေတြက ၀မ္းသာမွာစိုးလုိ႔ ဒီသတင္းမ်ဳိးကို ျပင္ပကမၻာဆီ တခါမွ မထုတ္ ျပန္ခဲ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔အတူ နုိင္ငံျခားသတင္းေထာက္တဦး ပါေနတယ္ဆုိတာကို သတိ မထားမိဘဲ တပ္မွဴးတခ်ဳိ႕က ျဖစ္စဥ္မွန္အတုိင္း သြားေျပာမိေတာ့ အဲဒီသတင္းေထာက္က အမွန္ အ တုိင္း ထည့္္ေျပာလုိက္တာေပါ့။ ၾသစေၾတးလ် ရုပ္သံလုိင္းတခုကေန ထုတ္လႊင့္ခဲ့တဲ့ ''Knife to knife, Lance to lance'' ထဲမွာ ဒီမွတ္တမ္းတခုလုံးကုိ သတင္းေထာက္က ျပသသြားတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီအတြက္ အက်ဳိးအျပစ္ကဘယ္လုိလဲ။

ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ မဟာမိတ္ KNU နဲ႔ ABSDF အၾကား နားလည္မႈလဲြႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္မွာေတာ့ သတင္းမွားေပးရင္ ဒုကၡေရာက္ႏုိင္တယ္။ ဒါမ်ဳိးမလုပ္သင့္ဘူးဆုိတာကုိ လုပ္တဲ့သူ ဘက္က နားလည္လာလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ေတာ္လွန္ေရးအေစာပုိင္း ကာလက လူမသိသူမသိ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ ရဲေဘာ္သူငယ္ခ်င္းေတြကိစၥကုိလည္း ရန္ သူအားေပးျဖစ္မွာစိုးလုိ႔ သတင္းမထုတ္ျပန္ဘဲ ဖုံးထားတာထက္စာရင္ အခုလုိမ်ဳိး ႏုိင္ငံျခားသတင္း ေလာကဆီ သတင္းအမွန္ကို အျမန္ထုတ္ျပန္လုိက္ရင္ အမွားက်ဳးလြန္ခဲ့သူေတြဘက္က အမွားထပ္ လုပ္ဖို႔ တြန္႔ဆုတ္သြားႏုိင္မလား။ သတင္းထုတ္ျပန္မႈရဲ့ ဆုိးက်ဳိးကိုပဲတြက္ၿပီး ေကာင္းက်ဳိးဘက္ကုိ ထည့္တြက္ဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အားနည္းခဲ့ေလသလားလုိ႔ ျပန္စဥ္းစားေနမိပါတယ္။    ။
.....................................................................................................


အဲဒီခရီးစဥ္အတြင္း ၾသစီ သတင္းေထာက္ရုိက္ကူးခဲ့တဲ့ ဗီြဒီယုိ မွတ္တန္းကို ေဟာဒီမွာ ၾကည့္နုိင္ပါတယ္...




Tuesday, April 1, 2014

ABSDF ရဲေဘာ္မ်ား ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ အိမ္ျပန္နုိင္ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းမည္

၊Dawei Watch၊ ထား၀ယ္၊ ဧၿပီ ၁


ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ABSDF) ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ တည္ေထာင္ျခင္း ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတု အခမ္းအနားကို ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႕တြင္ ထား၀ယ္ျမိဳ႕ ေဇယ်၀တီပရိယတၱိစာသင္တုိက္၌ က်င္းပခဲ႔သည္။

၂၅ ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း က်ဆံုးသြားၾကေသာ ရဲေဘာ္မ်ားအတြက္ ေရစက္သြန္ခ် အမွ်ေပးေ၀ကာ က်ဆံုး ရဲေဘာ္မ်ားအား ဂုဏ္ျပဳသည့္အေနျဖင္႔ ၎တုိ႔၏ မိသားစု၀င္မ်ားအား ဒီမုိကေရစီ သူရဲေကာင္း ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာမ်ားကိုလည္း ေပးအပ္ ခဲ႕သည္။

“ရဲေဘာ္ေတြကုိ ဂုဏ္သိကၡာရွိရွိ အိမ္ျပန္လာႏိုင္ေအာင္ မိဘေတြဆီ အပ္နုိင္ဖုိ႔အတြက္ ႀကိဳးပမ္းရဦးမွာပါ”ဟု ABSDF ဒု ဥကၠဌ ရဲေဘာ္မ်ဳိး၀င္းက ဆုိသည္။

ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္ ၂၅ ႏွစ္တာ ျဖတ္သန္းမႈ ကာလအတြင္း က်ဆုံးခဲ့သည္႔ ရဲေဘာ္ ၈၀၀ ေက်ာ္ရွိေၾကာင္း ရဲေဘာ္မ်ိဳး၀င္းက ေျပာသည္။

ျမိတ္-ထား၀ယ္ခရုိင္ ေက်ာင္းသားတပ္မေတာ္တြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း တုိက္ပဲြအတြင္း က်ဆုံးသြားသူနွင့္ ေရာဂါ(သုိ႕) အျခားအေၾကာင္းအရာ အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ထား၀ယ္ခရုိင္အတြင္းမွ  ေသဆုံးက်ဆုံးသြားေသာ ရဲေဘာ္ ၂၂ဦး၊
ပုေလာၿမိဳ႕ မွ ၄၆ ဦးႏွင့္ ၿမိတ္ခရုိင္မွ ၁၅၀ဦး ေက်ာ္ရွိသည္ဟု ဒုတိယတပ္ရင္းမွဴးေဟာင္း ဦးေအာင္ျမင္္႔ထံမွ သိရသည္။

ယင္းအခမ္းအနားသုိ႔ ABSDF ဒု ဥကၠ႒ ရဲေဘာ္မ်ိဳး၀င္းႏွင့္ ABSDF ဥကၠ႒ေဟာင္း ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ အပါအ၀င္ တပ္ရင္း ၁ မွ ရဲေဘာ္မ်ား၊ က်ဆံုးရဲေဘာ္မ်ား၏ မိသားစု၀င္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ လူမႈေရးအဖဲြ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေဒသခံမ်ား အပါအ၀င္ လူဦးေရ ၂၀၀ ခန္႕ တက္ေရာက္ခဲ႕ေၾကာင္း သိရသည္။


အလားတူ အခမ္းအနားကို ဧျပီလ ၃ ရက္ေန႔တြင္ ပုေလာျမိဳ႕ႏွင့္ ဧျပီလ ၆ ရက္ေန႕တြင္ ျမိတ္ျမိဳ႕တြင္ ဆက္လက္ က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။

Dawei Watch
.........................................................................................................................

 (ထား၀ယ္ ABSDF အခန္းနားမွ ေပးပုိ႔ထားေသာ ဓာတ္ပုံမွတ္တန္းမ်ားကုိ ေဖၚျပလုိက္ပါတယ္) 



 


...........................................................................................................................



တနသာၤရီဂ်ာနယ္ အမွတ္စဥ္ ၄၃။

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More