Thursday, August 21, 2014

ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၄)

ဘိလပ္သြား DVB သတင္းသမားမ်ား

အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘက္က ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ဒီလုိအျငင္းပြားလုိ႔ေကာင္းတုန္း ၂၀၀၂ ခုနွစ္ ေမလလယ္ေလာက္မွာ ၿဗိတိန္နုိင္ငံ ေ၀လျပည္နယ္ ကားဒစ္တကၠသိုလ္မွာ ဖြင့္လွစ္တဲ့ (Broadcast Journalism) အသံလႊင့္ သတင္းပညာ သင္တန္းတက္ဖုိ႔ က်ေနာ္နဲ႔မခင္နွင္းထက္တုိ႔ ခရီးထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ထိ ျမန္မာ စာအုပ္အတု ကိုင္ေနရဆဲျဖစ္ေပမယ့္ ဥေရာပေလဆိပ္ေတြမွာေတာ့ ထုိင္ေလဆိပ္မွာလုိ စစ္တာ၊ ရစ္ တာ သိပ္မရွိပါ။ လန္ဒန္ေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာသင္ဖူးတဲ့ ''ဘိလပ္ျပန္ ေမာင္ေသာင္းေဘ'' ကုိ သြားသတိရမိပါတယ္။ ''ေရခ်မ္းခ်မ္း တခြက္ေလာက္ေပးပါ'' လုိ႔ ကုိယ့္ဘာသာ ေျပာရင္း ျပံဳးမိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘိလပ္ေရက ေနာ္ေ၀းေရေလာက္ ဘယ္ေအးပါ့မလဲ။

(က်ေနာ္တုိ႔ငယ္စဥ္ကေန အခုခ်ိန္ထိ အသုံးမ်ားေနဆဲ ေနရွယ္နယ္ေရဒီယုိ)

ေလယာဥ္ကြင္းကေန ကားဒစ္ၿမိဳ႕ဆီ တုိက္ရုိက္မသြားေသးဘဲ DVB အယ္ဒီတာေဟာင္း (အဲဒီအခ်ိန္ထိ အပတ္စဥ္က႑တခုျဖစ္တဲ့ စာအုပ္စဥ္အစီစဥ္ကုိ DVB အတြက္ ပုံမွန္ပို႔ေနဆဲလုိ႔ထင္ပါတယ္) ေဒါက္ တာေအာင္ခင္ရဲ့ အိမ္ဆီသြားပါတယ္။ သူ႔အိမ္က နွစ္ထပ္အိမ္ျဖစ္ျပီး အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ စုိက္ခင္းေသး ေသးေလးလည္း ရွိပါတယ္။ သူဟာ စာအလြန္ဖတ္၊ အလုပ္အေတာ္လုပ္သူျဖစ္ေပမယ့္ အားကစားကုိ လည္း မပ်က္မကြက္လုပ္ပုံရပါတယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းေဘးက အခန္းတခုမွာ အေျပး သုိ႔မဟုတ္ လမ္း ေလွ်ာက္ေလ့က်င့္တဲ့စက္ (Running Machine) ကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ အားကစားသမားျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ က် ေနာ္လည္း ဒီစက္ကုိျမင္မွ ကုိယ္လည္း အားကစားျပန္လုပ္ဦးမွလုိ႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။

ညေနပုိင္းမွာေတာ့ စကား၀ုိင္းဖြဲ႔ရင္း DVB မွာ သူ တာ၀န္ ထမ္းစဥ္က အေတြ႔အၾကံဳေတြ၊ လက္ရွိ DVB ရဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ သတင္းထုတ္လုပ္မႈနဲ႔ အနာဂတ္အလားလာေတြအေပၚ သူ႔့အျမင္ကို ေဒါက္တာ ေအာင္ ခင္က အေတာ္ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဓိက အခ်က္ကေတာ့ DVB ရဲ့ လက္ရွိအုပ္ခ်ဳပ္ေနမႈ ပုံစံကို သူ အားမရဘူးလုိ႔ က်ေနာ္နားလည္မိပါတယ္။

ေနာက္တေန႔မနက္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ကားဒစ္ကေန ျပန္လာလည္ခ်ိန္မွာလားမသိပါ။ BBC အသံလႊင့္ ဌာနဆီ က်ေနာ္တို႔ေရာက္သြားပါတယ္။ လန္ဒန္ကိုေရာက္စဥ္ မျဖစ္မေနသြားမယ့္အထဲမွာ ၈ ေလးလုံး ကာလတုန္းက အရမ္းနာမည္ႀကီးခဲ့တဲ့၊ ငယ္စဥ္ကတည္းကေန အခုခ်ိန္ထိ ေန႔စဥ္နီးပါး မပ်က္မကြက္ နားေထာင္ခဲ့တဲ့ BBC ျမန္မာပုိင္းအစီစဥ္ရံုးက ထိပ္ဆုံးမွာပါ ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒၚတင္ထားေဆြက ဌာနမွဴးျဖစ္ေနၿပီလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ သူအပါ၀င္ ထုိင္းမွာ တာ၀န္ထမ္းစဥ္က သိခဲ့သူေတြကေတာ့ ကုိ ေက်ာ္ဇံသာ၊ ကိုမင္းထက္နဲ႔ ကိုကိုေအာင္တုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ေနမ၀င္အင္ပါယာကုိ ထူေထာင္ခဲ့သူ ၿဗိတိသွ်ေတြရဲ့ သတင္းဌာနႀကီးဆုိေတာ့ DVB နဲ႔ ဘယ္လုိမွ နႈိင္း ယွဥ္လုိ႔မရ။ BBC တံဆိပ္ကပ္ထားတဲ့ Bush House အေဆာက္ဦၾကီးက ခန္႔ျငားလွပါတယ္။  အထပ္ ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အခန္းေပါင္းမ်ားစြာရွိတဲ့ ဒီရံုးခန္းႀကီးကေန နုိင္ငံတကာဆီ ၂၄ နာရီအသံလႊင့္ေနၿပီး ျမန္မာဌာနဆုိတာ အဲဒီဌာနမ်ားစြာထဲက တခုမွ်သာ။ ဒါေပမယ့္ တခုခ်င္းနႈိင္းယွဥ္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ DVB ရံုးခန္းက ျမန္မာဌာနရံုးခန္းထက္ေတာ့ ပိုက်ယ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔မွာက ရံုးခန္းနဲ႔ စတူဒီယုိက နီးနီးေလး။ အသံလႊင့္ခါနီးမွ စတူဒီယုိထဲ၀င္သြားရံုပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒီမွာက နုိင္ငံတကာ သတင္းဌာနၾကီး ဆုိေတာ့ ရံုးခန္းေတြက စတူဒီယုိေတြနဲ႔သီးျခားစီ၊ ဟုိအေ၀းၾကီး တထပ္စီမွာ။

ျပီးေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာ (စက္ဆရာ) က အေနာက္တုိင္းသားဆုိေတာ့ ျမန္မာလုိတင္ထားတဲ့ အသံေတြ ကို နားမလည္။ ၁-၂- ၃- ၄ စီထားတဲ့အတုိင္း အသံဖြိဳင္ေတြကုိ တန္းစီဖြင့္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တို႔ DVB မွာလုိ ခလုတ္မွားနွိပ္မိရင္ ေအာ္ေျပာျပီးခ်က္ခ်င္း ျပန္ျပင္ဖုိ႔မလြယ္ပါ။ ဒီေတာ့ တာ၀န္က် အယ္ဒီတာက အျပင္မွာ အခ်ိန္ျပည့္ေစာင့္ေပးေနရပါတယ္။ စတူဒီယုိထဲမွာလည္း သတင္းဖတ္သူက ၄ ဦးေတာင္ရွိမလားပဲ။ က်ေနာ္တို႔ DVB မွာက အဲဒီအခ်ိန္ထိ အသံလႊင့္၀န္ထမ္းအားလုံးေပါင္းမွ ၅ ဦး ထက္မပုိပါ။ အဲဒီ ၅ ဦးက ညပုိင္းေရာ၊ မနက္ပုိင္းကုိပါ တာ၀န္ယူထုတ္လုပ္ေပးေနရတယ္ဆုိေတာ့ BBC ကလူေတြ အံ့ၾသေနၾကေလရဲ့။


ေ၀လျပည္ေရာက္ နုိင္ငံတကာ သတင္းေထာက္မ်ား

လန္ဒန္မွာ ၃ ရက္ေလာက္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ ေ၀လျပည္နယ္ၿမိဳ့ေတာ္ ကားဒစ္ၿမိဳ့ဆီ က်ေနာ္တို႔ေရာက္ လာပါတယ္။ ကားဒစ္တကၠသုိလ္မွာ တက္တယ္ဆုိေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ေႏြရာသီတကၠသိုလ္ပိတ္ ထားခ်ိန္မွာ ရက္တုိအထူးသင္တန္းတက္ရတဲ့သေဘာပါ။ တကၠသိုလ္နဲ႔ ေက်ာင္းသားအေဆာင္ေတြက တမုိင္ေလာက္ေ၀းျပီး မိနစ္ ၃၀ မက လမ္းေလွ်ာက္သြားရပါတယ္။

(၂၀၀၂ ခနွစ္ကေတြ႔ရတဲ့ DVB သတင္းေထာက္မ်ားအပါ၀င္ အသံလႊင့္သတင္းပညာ သင္တန္းသားမ်ား)

ေမာ္လၿမိဳင္တကၠသိုလ္က အေဆာင္ေတြေလာက္မွာသာေနခဲ့ဖူးသူတဦးအတြက္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းက အေဆာင္က အေတာ္သားနားေနပါတယ္။ ၄ ထပ္တုိက္အေဆာင္မွာ တေယာက္အိပ္ခန္း ၄ ခန္းစီပါတဲ့ အခန္း ၄ ခန္းနဲ႔ မီးဖုိေခ်ာင္တခုကို အခန္းႀကီးတခုစီအျဖစ္ ကန္႔ေပးထားပါတယ္။ တေယာက္အိပ္ခန္းထဲ မွာေတာ့ ကုတင္တလုံး၊ စာၾကည့္စားပဲြတလုံးနဲ႔ ေရခ်ဳိးခန္းနဲ႔ အိမ္သာပါ ပါတဲ့အတြက္ ဟုိတယ္အခန္း လုိျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာနုိင္ငံက တကၠသိုလ္ေတြမွာလည္း အခုေနာက္ပုိင္း ဒီလုိအခန္းေတြရွိေနၿပီလား ေတာ့မေျပာတတ္ပါ။

၃ လတာ အထူးသင္တန္းကိုတက္ဖို႔ ေရာက္လာသူေတြထဲမွာေတာ့ ဥေရာပ၊ အေမရိကားနဲ႔ သတင္း လြတ္လပ္ခြင့္ရွိၿပီးသားနုိင္ငံေတြက သတင္းေထာက္ေတြမပါပါ။ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မရွိေသးတဲ့ အာ ဖရိက၊ အေရွ႕အလယ္ပုိင္းနဲ႔ အာရွကလူေတြခ်ည္းျဖစ္ပါတယ္။ Broadcast Journalism အသံလႊင့္ မီဒီယာနဲ႔ Print Journalism ပုံနွိပ္မီဒီယာ လုိ႔ ၂ ပုိင္းခြဲထားၿပီး အဲဒီကာလက Online Media က်ယ္ က်ယ္ျပန္႔ ျပန္႔မရွိေသးပါ။

က်ေနာ္တုိ႔တက္ရတဲ့ Broadcast Journalism ထဲက ေရဒီယုိသင္တန္းသားေတြကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ျမန္မာ ၂ ဦး၊ တိဘက္တဦး၊ ဆုိက္ပရပ္တဦး၊ မာလာ၀ီ ၂ ဦး၊ ဆီနီေဂါတဦး၊ ဆီလာလီယြန္းတဦးနဲ႔ ယူဂန္ဒါကတဦး အပါ၀င္ ၉ ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ရုပ္-သံဘက္မွာေတာ့ အိႏိၵယကလူေတြအေတာ္မ်ားပါ တယ္။ သင္တန္းသား ၁၁ ဦးမွာ အိႏၵိယက ၈ ဦးပါ၀င္ပါတယ္။ က်န္ ၃ ဦးထဲမွာေတာ့ ဖိလစ္ပုိင္တဦး၊ ေဂ်ာ္ဒန္ တဦးနဲ႔ က်ဳးဘားတဦးပါ၀င္ပါတယ္။ Print Journalism ဘက္မွာေတာ့ ၈ ဦးသာရွိၿပီး မေလး ရွား၊ ပါပူး ၀ါးနယူးဂီနီ၊ ဘာရိန္း၊ ဆုိက္ပရပ္၊ ဘုိင္ရာရု၊ ဇင္ဘာေဘြ၊ မာလာ၀ီနဲ႔ ယူဂန္ဒါမွ တဦးစီပါ ၀င္ ပါတယ္။

ဒီသင္တန္းဆီ ေရာက္လာသူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သက္ဆုိင္ရာ နုိင္ငံအသီးသီးရွိ British Council မွာ ၀င္ခြင့္စာေမးပဲြေအာင္ၿပီးမွ စေကာလားရွစ္ပုံစံမ်ဳိးနဲ႔ ေရာက္သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဥေရာပအေျခစုိက္ က် ေနာ္တုိ႔ DVB ကုိ အထူးႁခြင္းခ်က္အေနနဲ႔ နွစ္စဥ္ တဦးကေန နွစ္ဦးအထိ ၀င္ခြင့္ေပးထားပါတယ္။ က် ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ဆုိရင္ ျမန္မာနုိင္ငံတြင္းမွ ဆရာေက်ာ္ရင္ျမင့္၊ ဆရာ၀ီလွ်ံ၊ ဆရာေမာင္သစ္ဆင္း တုိ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔မတက္ခင္ကတည္းက ဒီသင္တန္းကုိ တက္ဖူးၾကပါတယ္။


သင္တန္းတက္ေတာ့ ဘာေတြထူးလာသလဲ

Thomson Foundation ကဦးစီးက်င္းပတဲ့ ဒီသင္တန္းမွာ အဓိကတာ၀န္ယူသင္ၾကားသူေတြကေတာ့ BBC က သင္တန္းဆရာေတြျဖစ္ပါတယ္။ Broadcast Journalism (ေရဒီယုိနဲ႔ ရုပ္-သံ) က တခန္း၊ Print Journalism (သတင္းစာ) က တခန္းအျဖစ္ သီးျခားခဲြသင္ပါတယ္။ ေယဘုူယ်ေျပာမယ္ဆုိရင္ ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ DVB မွာ ေန႔စဥ္လုပ္ေနတာနဲ႔ ဒီမွာသင္တာ ဘာမွသိပ္မကြာပါ။ ဒါေပမယ့္ သတင္း က်င့္၀တ္ပုိင္းဆုိင္ရာကိစၥေတြ၊ အသံအရည္ေသြးကိစၥေတြ၊ စတုိရီရွာေဖြဖန္တီးမႈစြမ္းရည္ေတြအတြက္ ေတာ့ စဥ္းစားစရာေတြ အမ်ားႀကီးရလာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။


အမွန္တုိင္း၀န္ခံရရင္ တကၠသိုလ္ေနာက္ဆုံးနွစ္ ျမန္မာစာေက်ာင္းသားဘ၀ကေန ၁၉၈၈ မွာ ေတာခုိ လာခဲ့တဲ့က်ေနာ္ဟာ အဲဒီေနာက္ပုိင္း ဘာေက်ာင္းမွဆက္မတက္ျဖစ္ပါ။ မတက္ဆုိ ေတာထဲမွာလည္း တက္စရာ ဘာေက်ာင္းမွမရွိပါ။ ဒါေပမယ့္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းအပါ၀င္ ရက္တုိသင္တန္း အနည္းအ က်ဥ္းေတာ့ တက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလုိသတင္းပညာနဲ႔ဆုိင္တဲ့ သင္တန္းဆုိလုိ႔ IMMF (Indochina Media Memorial Foundation) ကပုိ႔ခ်တဲ့ သတင္း ၂ ပတ္ၾကာ သင္တန္းတခုသာ ၁၉၉၈ တုန္းက ထုိင္း နုိင္ငံမွာ တက္ဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခုသင္တန္းဟာ က်ေနာ္ရဲ့သတင္းသမားဘ၀အတြက္ အေတာ္ အေရးပါတယ္လို႔ ဆုိနုိင္ပါတယ္။

သင္တန္းသားေတြ အားလုံးဆုံတဲ့ ပထမ ဆုံးေန႔ မိတ္ဆက္ပဲြမွာ သတင္းပညာကုိ စသင္ေပးလုိက္ပုံ ေလးက ပညာသားပါလွပါတယ္။ သင္္တန္းသား ၂ ဦးစီကုိ အခ်င္းခ်င္းမိတ္ဆက္ခုိင္းျပီး တဦးအ ေၾကာင္းတဦးက ျပန္ရွင္းျပရတဲ့ Presentation, Reporting လုပ္ရတဲ့သင္ခန္းစာပါ။ အေတြ႔အၾကံဳ မရွိတဲ့က်ေနာ္က သင္ခန္းစာလုပ္ခုိင္းမွန္းေတာင္ မသိလုိက္ပါဘူး။ က်ေနာ္နဲ႔စကားေျပာရတဲ့ ပုဂၢဳိလ္က နယူးေဒလီအေျခစိုက္ ဂ်ာမန္တီဗီြအတြက္ တာ၀န္ထမ္းေနသူ။ သူေမးတာကို ေျဖေနရင္းနဲ႔ ကုိယ္ျပန္ ေမးဖုိ႔ေတာင္ အခ်ိန္သိပ္မရလုိက္ပါ။ 

အားလုံးျပီးလုိ႔ Reporting ျပန္လုပ္ေတာ့ သူက ကုိယ့္အေၾကာင္းေျပာသြားလုိက္တာ ၃ မိနစ္စာ ကြက္ တိ ရြန္းရြန္းေ၀လုိ႔၊ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံကေန ေတာခုိေက်ာင္းသားဘ၀၊ ေတာထဲက ငွက္ဖ်ားနဲ႔ ဒဏ္ရာရရဲေဘာ္မ်ားအခက္ခဲ၊ AK 47 ကတဖက္၊ မုိက္ကရုိဖုန္းက တဖက္ကုိင္ခဲ့ရတဲ့အေျခေန၊ မုိင္ ၅၀၀၀ ေက်ာ္အေ၀းကေန အသံလႊင့္ေနရတဲ့ဘ၀ စုံလုိ႔ပါပဲ။ က်ေနာ့္အလွည့္က်ေတာ့ ဘာမွတင္ျပ စရာမရွိ။ သူ႔အမည္၊ သူ႔မိသားစုနဲ႔ သူ႔တာ၀န္ေလာက္ကုိသာေျပာနုိင္ျပီး အခ်ိန္က တမိနစ္ေတာင္ မၾကာ လုိက္ပါ။ ဆုိလုိတာကေတာ့ Interview လုပ္နည္းနဲ႔ Reporting လုပ္နည္းကုိ မသိမသာသင္ ေပးလုိက္ တာပါပဲ။

ေနာက္တခု က်ေနာ္ရဲ့အားနည္းခ်က္က နုိင္ငံတကာသုံး အဂၤလိပ္စကားကို ရာႏႈန္းျပည့္နားမလည္ျခင္း ပါ။ ဘန္ေကာက္ထုတ္ Nation သတင္းစာနဲ႔ ဧရာ၀တီ အဂၤလိပ္ပုိင္းအပါ၀င္ သတင္းစာတခ်ဳိ႔မွာ အဂၤ လိပ္ဘာသာနဲ႔ ေဆာင္းပါးေရးေနတဲ့ က်ေနာ္ဟာ ကုိယ္ဘာသာ ဒီေလာက္ညံံ့လိမ့္မယ္လို႔ ထင္မထားခဲ့ ပါ။ စာအုပ္ႀကီးစာအုပ္ငယ္လွန္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ေဆာင္းပါးထုိင္ေရးတာနဲ႔ ဒီလုိ လူခ်င္းေတြ႔၊ အျမန္ေျပာ၊ အျမန္နည္းလည္ဖုိ႔ကိစၥ သဘာ၀ခ်င္းမတူတာ။ သတင္းစာသုံးနုိင္ငံေရးစကားလုံးၾကီးၾကီးတြကိုသာ သိျပီး ေနစဥ္ သုံး ေ၀ါဟာရေတြကို မသိတာဟာလည္း အားနည္းခ်က္တခုပါပဲ။

ပထမ ပုိင္းမွာေတာ့ အိႏၵိယဘက္ကလာတဲ့လူေတြ ေျပာတဲ့ အဂၤလိပ္အသံဟာ မပီဘူးဆုိၿပီးေတာင္ က်ေနာ္က ေနာက္လုိက္ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေျပာတာကုိ ဆရာေတြက ေကာင္းေကာင္းနား လည္ေနပါတယ္။ ဆုိလုိတာကေတာ့ နုိင္ငံတကာသင္တန္းတက္မယ္ဆုိရင္ ဆရာေတြေျပာသမွ်ကုိ နား လည္နုိင္တဲ့ အဂၤလိပ္စာအဆင့္အတန္းရွိေအာင္ ႀကိဳျပင္ထားဖုိ႔ေတာ့ လိုပါတယ္။ ေနာက္တခ်က္က အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ စံခ်ိန္၀င္ေအာင္ သတင္းဖတ္ျခင္းသင္ခန္းစာပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ DVB မွာဆုိရင္ေတာ့ ေဇာ္ဂ်ီ ေဖာင့္ကုိ ၁၁ ဆုိက္နဲ႔ရုိက္ထားတဲ့ A4 တမ်က္နွာကုိ ၂ မိနစ္ခြဲနဲ႔၀င္ ေအာင္ ဖတ္နုိင္ရင္ Standard ဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႔ ေရးထားတဲ့သတင္းကုိ ျမန္မာစာသတင္းဖတ္သလုိမ်ဳိး ဘယ္လုိမွ ျမန္ျမန္နဲ႔မွန္မွန္ Standard ၀င္ေအာင္ မဖတ္နုိင္ခဲ့တဲ့အတြက္ အေတာ္စိတ္ပ်က္ခဲ့ရပါတယ္။

၃ လတာ သင္တန္းၿပီးခါနီးေတာ့ နုိင္ငံတ၀ွမ္းရွိ BBC ေရဒီယုိေတြဆီ လုပ္ငန္းခြင္ေလ့လာေရးဆင္းရပါတယ္။ က်ေနာ္တာ၀န္က်တဲ့ၿမိဳ့က အဂၤလန္အေရွ့ပုိင္းရွိ Suffolk ၿမိဳ့။ BBC ဆုိတာ Short Wave (လႈိင္းတုိ) ေရဒီယုိနဲ႔ နုိင္ငံတကာဆီလႊင့္ေနတာခ်ည္းမဟုတ္။ သူ႔ျပည္တြင္းမွာလည္း BBC FM ေရဒီယုိနဲ႔ TV က ထင္ရွားလွပါတယ္။ မုိင္ေပါင္းေသာင္းခ်ီ အေ၀းကေနလႊင့္ေနရတဲ့ လႈိင္းတုိေရဒီယုိက ေစ်းႀကီးလြန္းေပ မယ့္ FM ကေတာ့ စရိတ္သိပ္မရွိလွဘူးလုိ႔သိရပါတယ္။ ျပီးေတာ့ Local (ေဒသတြင္း) မွာ လႊင့္တာဆုိ ေတာ့ ဖမ္းရတာ အသံၾကည္လင္တဲ့အျပင္ ပရိသတ္ရဲ့ တုံ႔ျပန္မႈကိုလည္း ခ်က္ခ်င္းရနုိင္ပါတယ္။

သတင္းတပတ္ၾကာ အဲဒီေရဒီယုိမွာ ေလ့လာမႈအတြင္း က်ေနာ္မွတ္မွတ္ရရ ျဖစ္ေနတာကေတာ့ အ ထက္ တန္းစာေမးပဲြေအာင္စာရင္း ထြက္တဲ့ေန႔မွာ အထက ေက်ာင္းတခုဆီသြားျပီး Live သတင္းပုိ႔ တဲ့အစီစဥ္ပါပဲ။ အမွန္တုိင္း၀န္ခံရရင္ DVB ေရဒီယုိမွာ တာ၀န္ထမ္းေနတာ ၁၀ နွစ္နီးပါးရွိေနျပီျဖစ္ ေပမယ့္ ေရဒီယုိကား ဆုိတာကုိ တခါမွမျမင္ဖူးပါ။ ရန္ကုန္က ျမန္မာ့အသံမွာေတာ့ ဒီကားမ်ဳိးရွိလားမသိ ပါဘူး။ ေရာက္တဲ့ေနရာကေန Live လႊင့္နုိင္ဖုိ႔ အသံလႊင့္ရံုပါတဲ့ကားလုိ႔ အလြယ္ေျပာရမယ္ထင္ပါတယ္။ ကားေခါင္မုိးေပၚမွာ အဆင့္ဆင့္ျမႇင့္တင္နုိင္တဲ့ တာ၀ါတုိင္ပါရွိၿပီး ကားထဲမွာေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အသံ ပုိ႔နုိင္တဲ့စက္ ေတြဆင္ထားတယ္ဆုိပါေတာ့။

ဒီလုိေျပာလုိက္လုိ႔ ကားဆရာ၊ စက္ဆရာ၊ သတင္းေထာက္နဲ႔ အသံပုိင္းအင္ဂ်င္နီယာေတြ အမ်ားႀကီး လာတယ္လို႔မထင္လုိက္ပါနဲ႔။ သတင္းေထာက္တဦးတည္းက အဲဒီကားကိုေမာင္းလာတာပါ။ ေအာင္စာ ရင္းဖြင့္ခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားနဲ႔ ေက်ာင္းသားမိဘေတြရဲ့ခံစားခ်က္ေတြကို တုိက္ရုိက္ေပးပုိ႔တဲ့ အဲဒီေန႔က ျမင္ကြင္းကို အခုထိျမင္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီကာလက ျမန္မာနုိင္ငံမွာ FM ေရဒီယုိေတြမရွိေသးေပမယ့္ အခုေတာ့ FM အေတာ္မ်ားေနၿပီလုိ႔ သိရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုတင္ျပေနတဲ့ BBC FM လုိမ်ဳိး တနာရီ တခါ ထူးျခားသတင္းေတြကို အခ်ိန္နဲ႔ တေျပးညီလႊင့္နုိင္မႈရွိမရွိ၊ သတင္းျဖစ္တဲ့ေနရာကေန တုိက္ရုိက္အသံလႊင့္နုိင္တဲ့ ေရဒီယုိကားရွိ မရွိေတာ့ က်ေနာ္မသိပါ။

ေနာက္တခ်က္ကေတာ့ အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြအလြန္မွာ ျမန္မာ့ နုိင္ငံေရး တုိးတက္ေျပာင္းလဲလာၿပီး အထူးသျဖင့္ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ အေတာ္တုိးတက္လာ တယ္လို႔ ေလ့လာသူေတြက ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္သတိထားမိသေလာက္ကေတာ့ Print Journalism လုိ႔ေခၚတဲ့ စာ-နယ္-ဇင္း ဘက္မွာသာ လြတ္လပ္စြာ ေရးခြင့္ရလာတာျဖစ္ျပီး Broadcast Journalism လုိ႔ေခၚတဲ့ အသံလႊင့္မီဒီယာ ေရဒီယုိနဲ႔ TV ဘက္မွာေတာ့ အားလုံးကုိ အစုိးရက ထိန္းခ်ဳပ္ ထားဆဲျဖစ္တဲ့အတြက္ မီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ တ၀က္သာရေသးတယ္လို႔ ေျပာရမလုိျဖစ္ေနပါတယ္။

တနည္းအားျဖင့္ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပရိတ္သတ္ ေသာင္းဂဏန္းသာရွိတဲ့ စာ-နယ္-ဇင္း (ပုံနွိပ္စာေပ) ကုိသာ လြတ္လပ္ခြင့္ျပဳထားျပီး ပရိတ္သတ္သန္းနဲ႔ခ်ီရွိနုိင္တဲ့ Mass media သုိ႔မဟုတ္ Broadcast Media ဖက္ကုိေတာ့ အစိုးရက အခုိင္အမာ ထိမ္းခ်ဳပ္ထားဆဲျဖစ္တာကို ထင္ရွားစြာ ျမင္ေနရပါတယ္။      ။

Monday, August 18, 2014

တနသၤာရီတိုင္းအတြင္း ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ပညာေပးလံႈ႕ေဆာ္မႈလုပ္ေန။

|Dawei Watch| ထား၀ယ္၊ ၾသဂုတ္ ၁၆

တနသၤာရီတိုင္းေဒသႀကီးအတြင္း ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႏွင့္ ပက္သက္၍
အသိပညာေပးလံႈ႕ေဆာင္မႈမ်ားႏွင့္ စစ္ေဆးအေရးယူမႈမ်ားကို
ဆက္တိုက္လုပ္ေဆာင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း တိုင္းေဒသႀကီး
ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရး ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီထံမွ သိရသည္။

 (ျမိတ္ျမိဳ့က ငါးအမုန္႔ၾကိတ္စက္ရံုတခု)

တိုင္းေဒသႀကီး ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီကို ယခုႏွစ္
ဧၿပီ လ ၈ ရက္ေန႔က စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ျခင္းျဖစ္ၿပီး ေကာ္မတီဖြဲ႔စည္းၿပီးေနာက္
ထား၀ယ္ခရိုင္အတြင္းရွိ ဟိႏၵားသတၱဳတြင္း၊ ဘ၀ပင္သတၱဳတြင္း စသည္တို႔အျပင္
ၿမိတ္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ အနံဆိုးမ်ားထြက္ေနေသာ ငါးအမႈန္႔ႀကိတ္စက္ရံု ေလးခုကို
စစ္ေဆးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ထို႕အျပင္ ေဒသတြင္း ရုပ္သံမ်ားမွ တဆင့္ ပတ္၀န္က်င္ထိန္းသိမ္းေရး
အသိပညာေပးျခင္း အစီအစဥ္မ်ားကို ထုတ္လႊင့္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး
အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေဟာေျပာပြဲႏွင့္ အျခား အသိပညာေပးအစီအစဥ္မ်ား
ကို လုပ္ေဆာင္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းေကာ္မတီထံမွ သိရသည္။

“ဥပမာ ဘ၀ပင္ မိုင္းမွာဆိုရင္ စြန္႔ပစ္ေျမစာ မက်ဖို႔ ႏႈန္းစစ္ကန္ေတြ
ေဆာက္ထားေပမယ့္ ထိေရာက္မႈအားနည္းၿပီး ေခ်ာင္းထဲက်တာေတြ ရွိတယ္” ဟု
ေကာ္မတီဥကၠဌျဖစ္သူ တိုင္းေဒသႀကီးအစိုးရအဖြဲ႕မွ သစ္ေတာႏွင့္ သတၱဳ၀န္ႀကီး
ဦးတင္စိုးက ေျပာသည္။

ယင္းသို႔ပတ္၀န္းက်င္ ထိခိုက္မႈႏွင့္ ပက္သက္၍ စစ္ေဆးအေရးယူျခင္းမ်ားႏွင့္
အသိပညာေပးလံႈေဆာင္ျခင္းမ်ားကို ယခင္ႏွစ္က ၀န္ထမ္းအင္အား အခက္အခဲေၾကာင့္
လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေၾကာင္း၊ ယခုႏွစ္မွ စတင္၍ ဆက္တိုက္လုပ္ေဆာင္
သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ယင္းေကာ္မတီထံမွ သိရသည္။

“ၿမိတ္မွာ စစ္ေဆးခဲ့တဲ့ ငါးအမႈတ္ႀကိတ္စက္ရံု ေလးခုမွာဆိုရင္ တစ္ခုပဲ
အနံထြက္တာ ဆိုးဆိုးရြားရြားျဖစ္ေနတာ ရွိတယ္။ အဲဒီတစ္ခုကလည္း
ျပန္လည္ျပင္ဆင္မႈေတြ လုပ္ေနပါၿပီ။ က်န္တဲ့ သံုးခုကေတာ့ စည္းကမ္းအတုိင္း
လုပ္ေတာ့လုပ္ထားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားနည္းခ်က္ေတြရွိေနေသးတယ္” ဟု
ေကာ္မတီအတြင္းေရးမွဴးျဖစ္သူ တိုင္းေဒသႀကီးပတ္၀န္က်င္ထိန္းသိမ္းေရး
ဦးစီးဌာနမွ လက္ေထာက္ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဦးေအာင္ခိုင္စိုးက ဆိုသည္။

ငါးအမႈန္႔ႀကိတ္စက္ရံုမ်ားႏွင့္ ပက္သက္၍ သက္ဆိုင္ရာ
ငါးလုပ္ငန္းဦးစီးဌာနမ်ားကို ႀကီးၾကပ္ရန္ ေကာ္မတီမွ ညႊန္ၾကားထားၿပီး
ယင္းဌာနမွလည္း ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရန္ လိုအပ္သည္မ်ားကို စက္ရံုမ်ားထံသို႔
ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရန္ ႀကီးၾကပ္ေဆာင္ရြက္ သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၎အျပင္
တစ္လအတြင္း ေဆာင္ရြက္ၿပီးစီးမႈကိုလည္း ေကာ္မတီထံသို႔
ျပန္လည္တင္ျပရမည္ျဖစ္ၿပီး တစ္လအတြင္း ေဆာင္ရြက္မႈအေပၚမူတည္၍
လုပ္ငန္းရပ္နားေစျခင္း၊ ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ေစျခင္း၊ အေရးယူျခင္း စသျဖင့္
ေကာ္မတီမွ ဆံုးျဖတ္ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ၎က ရွင္းျပသည္။

ေကာ္မတီ၏ စစ္ေဆးခ်က္အရ ပတ္၀န္းက်င္ထိခိုက္ေနမႈမ်ားကို ေတြ႕ရွိသည့္
လုပ္ငန္းမ်ား၏ အားနည္းခ်က္မ်ားကို ေကာ္မတီတြင္ ပါ၀င္သည့္
သက္ဆိုင္ရာဦးစီးဌာနမ်ားထံသို႔ စစ္ေဆးၾကပ္မတ္ရန္
ညႊန္ၾကားခ်က္မ်ားေပးပို႔ျခင္း၊ ယင္းဦးစီးဌာနမ်ားက စီမံခန္႔ခြဲမႈ
နည္းလမ္းမ်ားအရ ႀကီးၾကပ္လုပ္ေဆာင္ျခင္းတို႔ကို အဆင့္ဆင့္
လုပ္ေဆာင္သြားမည္ျဖစ္ၿပီး လိုက္နာျခင္းမရွိပါက တရားဥပေဒအရ
အေရးယူျခင္းတို႔ကို ေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေအာင္ခိုင္စိုးက
ေျပာသည္။

၎အျပင္ ပတ္၀န္းက်င္ ထိခိုက္မႈႏွင့္ ပက္သက္၍ သတင္းပို႔ႏိုင္သည့္
ဖုန္းနံပါတ္မ်ားပါ၀င္သည့္ ဆိုင္းဘုတ္မ်ားကိုလည္း ထား၀ယ္ၿမိဳ႕
လမ္းဆံုလမ္းခြႏွင့္ ဌာနဆိုင္ရာ ရံုးမ်ား အေရွ႕တြင္ စိုက္ထူသြားရန္
အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း ယင္းေကာ္မတီထံမွ သိရသည္။

တိုင္းေဒသႀကီး ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီတြင္
ပတ္၀န္းက်င္ ထိခိုက္မႈႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ ဦးစီးဌာနမ်ားမွ
တာ၀န္ရွိသူမ်ား၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းမ်ားမွ ဆရာ၊ဆရာမမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ားႏွင့္
အစိုးရမဟုတ္သည့္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား စုစုေပါင္း ၂၂ ဦး
ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

Thursday, August 14, 2014

ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၃)

ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္ကုိ အင္အားထပ္ျဖည့့္ျခင္း

က်ေနာ္ ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္ဆီေရာက္ၿပီး ၆ လေလာက္အၾကာ၊ မွတ္မွတ္ရရ နယူးေယာက္ျမိဳ့က Twin Tower တုိက္ခုိက္ခံရတဲ့ ၂၀၀၁ ခုနွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔ (9/11) အလြန္ အဖဂန္စစ္ပဲြ စတင္ကာစအခ်ိန္ေလးမွာ သတင္းသမားအသစ္ ၂ ဦးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနအတြက္ လူသစ္တဦး ဘန္ ေကာက္ကေန ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္ ဆီေရာက္လာပါတယ္။ သူတုိ႔နဲ႔အတူ ဘန္ေကာက္ဗ်ဳရုိတာ၀န္ခံ ကုိခင္ ေမာင္၀င္းလဲ DVB ေအာ္စလုိရံုးအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔မွာတာ၀န္ယူဖုိ႔ မိသားစုနဲ႔အတူေျပာင္းလာပါတယ္။ သတင္းသမား ၂ ဦးက ကုိလူေမာ္နဲ႔ မေအးေအးမြန္ျဖစ္ျပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာန၀န္ထမ္းသစ္ကေတာ့ မျမတ္ ေဌးၾကည္ျဖစ္ပါတယ္။

(DVB ဆယ္နွစ္ျပည့္အခန္းနားမွာေတြ႔ရတဲ့ သတင္းေထာက္နဲ႔ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား)

ဘန္ေကာက္နဲ႔နယ္စပ္မွာ အေျခစုိက္ၿပီးလႈပ္ရွားရတာ မလြယ္ေတာ့တဲ့အတြက္ ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္မွာ အင္ အားတုိးခ်ဲ့မွျဖစ္မယ္ဆုိျပီး အခုလုိ လူသစ္ေတြေခၚယူတာလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။ ေနာက္တခါ ၿဗိတိန္နုိင္ငံ ေ၀လျပည္နယ္ ကားဒစ္တကၠသုိလ္ကပုိ႔ခ်တဲ့ အသံလႊင့္သတင္းပညာ ၃ လတာသင္တန္းဆီ ေအာ္စလုိ ရံုးခ်ဳပ္မွ သတင္းသမားေတြကုိ ပုိ႔ေလ့ရွိတဲ့အတြက္ အဲဒီလုိသြားခ်ိန္ ေအာ္စလုိရံုးမွာ လူစားထုိးနုိင္ဖုိ႔ ေခၚ တဲ့သေဘာလည္း ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ အယ္ဒီတာ ကိုေအးခ်မ္းနုိင္ကစၿပီး ကုိသိန္းထိုက္ဦး၊ ကုိမြန္းေအာင္၊ ကုိ၀င္းနုိင္ဦး၊ ကုိေက်ာ္မုိး၊ ကုိမုိးေအး၊ ကုိေလာ္မာအပါ၀င္ က်ေနာ္တုိ႔ေရွ႕က သတင္းသမားတုိင္းလုိလုိ ဒီ သင္တန္းကိုတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ေနာက္တခါ တုိင္းရင္းသားဘာသာအစီစဥ္က ၀န္ထမ္းေတြကိုလည္း ၃ လတာ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ အျဖစ္ ေအာ္စလုိရံုးဆီ ေခၚယူေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထုိင္းနယ္စပ္ဘက္က ရွမ္း၊ ကရင္နီ၊ ကယန္းနဲ႔ မြန္အစီစဥ္မွ ကုိယ္စားလွယ္ေတြ။ (ကရင္အစီစဥ္ကုိေတာ့ စက္ဆရာေစာနယ္ဆင္းကူး ကုိယ္တုိင္ ထုတ္ လုပ္ပါတယ္)။ အိႏၵိယနယ္စပ္ဘက္မွ ရခုိင္နဲ႔ ခ်င္းအစီစဥ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ေအာ္စလုိရံုးမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တခါ DVB ၁၀ နွစ္ျပည့္အခမ္းအနားလုပ္ဖုိ႔အတြက္လည္း နယ္သတင္းေထာက္ေတြကို ေအာ္စလုိဆီေခၚယူဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္လည္းျဖစ္ပါတယ္။


ေနာ္ေ၀းအေျခစိုက္ အသံလႊင့္ဌာနမွ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္ စီမံခန္႔ခဲြေရးမွဴးမ်ား

သတင္းဌာနတခုမွာ သတင္းတပုဒ္မွားရင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ေရဒီယုိမွာသတင္းဖတ္သူ၊ TV မွာ သတင္းဖတ္ သူ တခုခုမွားရင္ ပရိသတ္ကခ်က္ခ်င္းသိေပမယ့္ အဲဒီသတင္းဌာကုိ ေနာက္ကြယ္ကေန ေမာင္းနွင္ေန တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔က တခုခုမွားရင္ေတာ့ ပရိသတ္က သိဖုိ႔မလြယ္ပါ။ ဒါဟာ သတင္းသမားနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရး၊ စီမံခန္႔ခဲြေရးကို ကုိင္တြယ္သူေတြၾကား အဓိကကြာျခားခ်က္ပါပဲ။

(ဘုတ္အဖြဲ႔ဥကၠဌ ေဒါက္တာစိန္၀င္း၊ KNU ဥကၠဌ ပဒုိဘသင္စိန္၊ KNPP ဥကၠဌ ထဲဘူးဖဲတုိ႔နဲ့ အတူ DVB သတင္းသမားမ်ားကုိေတြ႔ရစဥ္)

သတင္းမွားသြားရင္ အမွားျပင္ဆင္ခ်က္ထည့္ျပီး ခ်က္ခ်င္းျပန္ေတာင္းပန္လုိ႔ရေပမယ့္ သတင္းဌာနကုိ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဘက္က တခုခုမွားၿပီဆုိရင္ေတာ့ သတင္းမွားသလုိမ်ဳိး ျပန္ေတာင္းပန္ဖုိ႔မလြယ္ပါ။ သ တင္းမွားလုိမ်ဳိးလည္း အမွားအမွန္ကို ခ်က္ခ်င္းျမင္မိဖုိ႔မလြယ္ပါ။ က်ေနာ္က သူတုိ႔မွားတယ္လို႔ထင္ေပ မယ့္ သူတုိ႔က သူတုိ႔မွန္ေနတယ္လို႔ ျမင္ေကာင္းလည္း ျမင္ေနနုိင္ပါတယ္။

အဲဒီလုိ ပရိသတ္မျမင္နုိင္တဲ့ အမွားမ်ားစြာထဲက နုိင္ငံေရးရည္္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ တမင္္မွားတာမ်ဳိးမဟုတ္ပဲ မဆလ ေခတ္မွာႀကီးျပင္းတဲ့ ျမန္မာေတြမွားေနၾကအတုိင္း ''ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ေကာင္းစားေရး၀ါဒ'' အမွားတခုကို ဒီေနရာမွာတင္ျပခ်င္ပါတယ္။ DVB ဟာ ေတာ္လွန္ေရးသတင္းဌာနဆုိေပမယ့္ မဆလ ေခတ္မွာလူျဖစ္ လာသူေတြရဲ့ ထုံးစံအတုိင္း ''ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း ေကာင္းစားေရး၀ါဒ'' က ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြအထိပါ စြဲကပ္ပါလာတယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ျဖစ္ပုံကဒီလုိပါ။ နယ္စပ္ကေန ေအာ္စလုိရံုးခ်ဳပ္ဆီေျပာင္းလာသူေတြရဲ့ မိသားစုကိစၥကုိ DVB က အစ-အဆုံး တာ၀န္ယူေပးသင့္ မသင့္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး သတင္းသမားတခ်ဳိ႔နဲ႔ DVB အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔အၾကား စတင္အျငင္းပြားခဲ့ပါတယ္။ DVB အေနနဲ႔ ၀န္ထမ္းကိုပဲ တာ၀န္ယူသင့္ၿပီး ၀န္ထမ္းမဟုတ္တဲ့မိသားစု ၀င္ေတြရဲ့ ခရီးစရိတ္ေတြ၊ ေနထုိင္စားေသာက္စရိတ္ေတြ၊ လစာသေဘာမ်ဳိးေပးၿပီး နွစ္နဲ႔ခ်ီလစဥ္ ေထာက္ပံ့ေနမႈေတြဟာ မျဖစ္သင့္ဘူူးလုိ႔ က်ေနာ္တို႔ဘက္က တင္ျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္း မွာ တာ၀န္ယူထားသူေတြကုိယ္္တုိင္က မိသားစုေခၚလာသူျဖစ္ေနေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့တင္ျပခ်က္ မ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါ။

မေအာင္ျမင္တဲ့အျပင္ ဘုတ္အဖြဲ႔ရဲ့ၾသဇာကုိယူၿပီး ဒီလုိေထာက္ပ့ံေပးမႈဟာ ေန႔စဥ္ကိစၥကုိ တာ၀န္ယူအုပ္ခ်ဳပ္ေနရသူ သူတုိ႔ ၂ ဦးတည္းက ဆုံးျဖတ္တာမဟုတ္ပဲ ဘုတ္အဖြဲ႔ရဲ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ အရ ေပးထားတာျဖစ္တယ္ဆုိတဲ့ ရံုးစာႀကီးထြက္လာပါတယ္။ အဲဒီကာလက ေတာ့ ဒီလုိမ်ဳိးျပန္ေရးဖုိ႔လည္း စိတ္ကူးမရွိေတာ့ သတင္းခန္းေၾကာ္ျငာဘုတ္မွာကတ္ထားတဲ့ အဲဒီစာကို မသိမ္းမိပဲ စိတ္တုိတုိနဲ႔ ဆဲြဆုတ္မိလုိက္ပါတယ္။

သာမန္အားျဖင့္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီျပႆနာက ဘာမွမဟုတ္ပါ။ ေဒၚလာ ၃ သိန္းလာဘ္စားမႈကုိ ေတာင္ ဘာမွစုံစမ္းေဖာ္ထုတ္နုိင္ျခင္းမရွိတဲ့ DVB သတင္းဌာနမွာ အခုက်ေနာ္တင္ျပတဲ့အခ်က္က ေဒၚ လာေထာင္ဂဏန္း ၀န္းက်င္သာရွိတဲ့ လာဘ္စားမႈ၊ သုိ႔မဟုတ္ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းတြေပၚ အလုိလုိက္မႈက ဘာမွစာမဖြဲ႔  ေလာက္ပါ။

ဒီလုိစာမဖြဲ႔ေလာက္တဲ့ကိစၥကုိ ဘာေၾကာင့္ အခုလုိတကူးတက ျပန္လည္ေဖာ္ျပေနတာလဲလုိ႔ ေမးစရာရွိ နုိင္ပါတယ္။ ဒီလုိပါ။ က်ေနာ္စဥ္းစားမိတာက လာဘ္စားတဲ့ေငြပမာဏအနည္းအမ်ားထက္ စဥ္းစားပုံက ပုိအေရးႀကီးတယ္ ထင္လုိ႔ပါ။ ေရွ႕မွာတင္ျပခဲ့တဲ့အတုိင္း ေတာ္လွန္ေရးသမားခံယူခ်က္နဲ႔ ေဆြမ်ဳိး အ သိုင္း၀ုိင္း ေကာင္းစားေရး၀ါဒ လြန္ဆြဲပဲြမွာ ဒီလုိအမွားေတြစတင္ခဲ့တာလုိ႔ က်ေနာ္ကယူဆပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္က က်ေနာ္တုိ႔ဟာ သာမန္သတင္းေထာက္ေတြမဟုတ္ပဲ ေတာခုိေက်ာင္းသားေဟာင္း ကေန သတင္းေထာက္ျဖစ္လာသူေတြ၊ ေတာ္လွန္ေရးသမားကေန သတင္းသမားျဖစ္လာသူေတြ ဆုိ ေတာ့ ေတာ္လွန္ေရးစိတ္ဓတ္ကအျမဲတမ္းရွိေနျပီး မဟုတ္တာ၊ မတရားတာမွန္သမွ်ေဖာ္ထုတ္၊ တုိက္ ထုတ္ရမယ္ဆုိတဲ့ ဉာဥ္က စြဲကပ္ေနပါတယ္။

ဒီဉာဥ္အတုိင္း မဟုတ္တာမွန္သမွ် ေ၀ဖန္ေထာက္ျပေလ့ရွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔သတင္းသမားေတြနဲ႔ ''အားလုံး ကုိအဆင္ေျပေစခ်င္သူ'' အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ႔ၾကား ျပႆနာတက္ေတာ့တာပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ DVB ဟာ ေတာ္လွန္ေရးသတင္းဌာနဆုိေပမယ့္ လုပ္ငန္းသေဘာကြာျခားခ်က္၊ အေျခစိုက္ရာနယ္ေျမ (နုိင္ငံ) ကြာျခားခ်က္ေၾကာင့္ နယ္စပ္ကအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မတူပါ။ ဥပမာ DVB ေခါင္းေဆာင္ ပုိင္းဟာ နယ္စပ္က ABSDF (ျမန္မာနုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး) ေခါင္း ေဆာင္ေတြ လုိ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ေရြးခ်ယ္ထားတာမဟုတ္ပဲ လစာနဲ႔ခန္႔အပ္ထားသူေတြသာျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဒီေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ျဖဳတ္ခ်လုိ႔မရ။ နယ္စပ္မွာဆုိရင္ေတာ့ တခုခုအမွားလုပ္မိ တဲ့ေခါင္းေဆာင္ကုိ ေနာက္တခါေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲမေပးပဲေနလုိက္ရံု။ အဲဒီလူကုိမဲမေပးၾကနဲ႔လုိ႔ လုိက္ ေျပာလုိက္ရံုနဲ႔ အမွားလုပ္တဲ့ေခါင္းေဆာင္ကုိျဖဳတ္ခ်နုိင္စြမ္းရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ DVB ဟာ အဲဒီလုိ အဖဲြ႔ စည္းမ်ဳိးမဟုတ္ေတာ့။ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔ကေန Professional အဖြဲ႔ဆီေျပာင္းေနျပီ။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ေတြလည္း Professional ျဖစ္ေနျပီလုိ႔ သူတုိ႔ကဆုိပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က ဒါကိုလက္မခံနုိင္ပါ။ က်ေနာ္အပါ၀င္ DVB သတင္းသမားအားလုံးနီးပါးဟာ သ တင္းပညာနဲ႔ ဘြဲရလာသူေတြမဟုတ္ေပမယ့္ ရက္တုိသင္တန္းေတြ၊ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတြအရ သ တင္းကုိ ေကာင္းေကာင္းလုပ္တတ္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘက္မွာ တာ၀န္ယူသူေတြ ကေတာ့ စီမံခန္႔ခြဲမႈနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ဘာမွ အေတြ႔အၾကံဳမရွိေသးပါ။ အသက္အရြယ္နဲ႔အေတြ႔အၾကံဳ က လည္း က်ေနာ္တုိ႔သတင္းသမားေတြထက္ သူတုိ႔က ဘာမွသာမေနပါ။ အဲဒီလုိ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးတာ၀န္ယူသူေတြနဲ႔ သတင္းတာ၀န္ယူေတြၾကား ရပုိင္ခြင့္ေတြ၊ လုပ္ပုိင္ခြင့္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အခု လုိ  အ ျငင္းပြားမႈေပၚေပါက္ခဲ့တာ သဘာ၀က်တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ပုိရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ DVB အသံလႊင့္ဌာနဟာ ၁၉၉၂ ခုနွစ္ ဇူလုိင္လ ၁၉ ရက္ေန႔ကစၿပီး ေနာ္ေ၀း နုိင္ငံမွာ တရား၀င္မွတ္ပုံတင္ထားတဲ့ရံုးခန္းျဖစ္ေပမယ့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈစနစ္ကေတာ့ ေနာ္ေ၀းဥပေဒေတြ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြအတုိင္းမဟုတ္ပဲ ျမန္မာ့နည္းျမန္မာ့ဟန္နဲ႔သြားေနဆဲပါ။ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရ ရင္ စင္ၿပိဳင္ေရဒီယုိေတြျဖစ္တဲ့ BBC, VOA နဲ႔ RFA တုိ႔လုိ သက္ဆုိင္ရာ ၿဗိတိန္နဲ႔အေမရိကန္အစိုးရတုိ႔က စီမံကိန္းခ်၊ ဘတ္ဂ်က္ခ်ၿပီး အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြနဲ႔ စနစ္တက်စတင္ခဲ့တာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ ေတာ္လွန္ေရး ေရဒီယုိဆုိတဲ့အတုိင္း ရတဲ့အေျခေနကေန ျဖစ္သလုိ စတင္ခဲ့ရတာပါ။

DVB ရဲ့ တရား၀င္အမည္ကုိက ''အမ်ဳိးသားညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ အသံလႊင့္ဌာန၊ ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့ အသံ'' ျဖစ္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းေတြအေပၚမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဘုတ္အဖြဲ႔ရွိၿပီး ဥကၠ႒က အမ်ဳိးသားညြန္႔ေပါင္း အစိုးရ NCGUB ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ေဒါက္တာစိန္၀င္းျဖစ္ပါတယ္။ ေနာ္ေ၀းႏုိင္ငံသားတခ်ဳိ႔နဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာတခ်ဳိ႕ ဘုတ္အဖြဲ႔မွာပါ၀င္ေပမယ့္ သူတုိ႔နဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔၀န္ထမ္းေတြၾကား တနွစ္တခါေလာက္ပဲ ေတြ႔ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘုတ္အဖြဲ႔မွာ ဘယ္သူေတြပါမွန္း အေသခ်ာမသိပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေန႔စဥ္သတင္းဌာန လည္ပတ္ေရးကိစၥကုိ အဓိကတာ၀န္ယူေနသူဟာ ညႊန္ၾကားေရးမႈးလုိ႔ ဆုိသင့္ပါတယ္။ အဲဒီကာလ ညႊန္ၾကားေရးမွဴးက ဦးဟန္ေညာင္ေရႊပါ။ ဒါေပမယ့္ ညႊန္မွဴးက ေအာ္စလုိ မွာမေနနုိင္ပဲ ဘရာဆဲရွိ အီးယူ-ျမန္မာရံုးနဲ႔ ကေနဒါမွာသာ အလုပ္မ်ားေန တာေၾကာင့္ ေန႔စဥ္စီမံခန္႔ခဲြ မႈေတြကို ကိုေအးခ်မ္းနုိင္နဲ႔ ကုိခင္ေမာင္၀င္းတုိ႔ ၂ ဦးကသာ အဓိကတာ၀န္ယူေနရပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ နယ္စပ္အေျခစိုက္ တပ္ေပါင္းစုျဖစ္တဲ့ အမ်ဳိးသားေကာင္စီ NCUB ကလည္း DVB ဘုတ္အဖြဲ႔ထဲမွာ သူတို႔ဆီကကုိယ္စားလွယ္တဦး ပါဖုိ႔လုိအပ္တယ္။ DVB ဟာ ေတာ္လွန္ေရးသတင္းဌာန ျဖစ္တဲ့အတြက္ တပ္ေပါင္းစုရဲ့ ဦးေဆာင္မႈကုိခံယူဖုိ႔ လုိတယ္လုိ႔ ေတာင္းဆုိေနခ်ိန္လဲျဖစ္ပါတယ္။        ။

Tuesday, August 12, 2014

Thursday, August 7, 2014

ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကုိ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ေမ့ပစ္လုိက္ၿပီလား

သူ႔အေတြး သူ႔အျမင္


ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကုိ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရ ေမ့ပစ္လုိက္ၿပီလား
ရန္ကုန္ နာေရးကူညီမႈအသင္းတြင္ ကိုေမာင္ေမာင္ဝမ္း စာသင္ျပေပးစဥ္ (ဓာတ္ပံု – ေမာင္ေမာင္ဝမ္း Facebook မွ)

အေမရိကန္နုိင္ငံကေန ျမန္မာနုိင္ငံဆီ ေခတၱလာေရာက္လည္ပတ္တဲ့ ၈၈ ေက်ာင္းသားေဟာင္း ကုိေမာင္ေမာင္၀မ္းကို ျမန္မာအစိုးရက ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးလုိက္တယ္ဆုိတဲ့သတင္းကို ဖတ္ရေတာ့ အေတာ္ အံ့ၾသတုန္လႈပ္သြားပါတယ္။ သူ႕ဇာတိေျမ ေရနံေခ်ာင္းျမိဳ့မွာ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ အဂၤလိပ္စာသင္ေပးမိလုိ႔ မေကြးတုိင္း လ၀က က ဖမ္းဆီးျပန္ပုိ႔လုိက္တယ္ဆုိတာကုိ ထပ္သိရေတာ့ ပုိျပီး မခံမရပ္နုိင္ျဖစ္လာပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ထြက္လာတဲ့ သတင္းေတြထဲမွာေတာ့ သူ႔ကုိ စာသင္ေပးမႈနဲ႔ ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးတာမဟုတ္ဘဲ သူ႔ရဲ့ ၂၈ ရက္စာ Social Visa သက္တန္းကုန္ေနတဲ့အတြက္ အခုလို ဖမ္းဆီးျပန္ပုိ႔တာျဖစ္တယ္လို႔ ျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးသစ္လည္းျဖစ္၊ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္တဲ့ ဦးရဲထြဋ္ကေျပာတယ္လို႔ ထပ္ျဖည့္ပါလာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ အားလုံးဟာ မခုိင္လုံပါဘူူး။

ပထမ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖစ္တဲ့ ခြင္ျပဳခ်က္မရဘဲ စာသင္မႈဆုိတာကေတာ့ ရွင္းျပဖုိ႔ မလုိေအာင္ကုိ ရွင္းေန ျပီးျဖစ္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒုတိယ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖစ္တဲ့ Social Visa သက္တန္းကုန္ေနလုိ႔ ဆုိတာကိုေတာ့ ရွင္းျပဖုိ႔လုိပါလိမ့္မယ္။ ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ့လယ္ ပန္းဆုိးတန္းမွာရွိတဲ့ ”လူ၀င္မႈၾကီးၾကပ္ေရးနွင့္ လူ၀င္၊ လူျပန္၀င္နွင့္ ေနထုိင္ခြင့္ဌာနစု” ရံုးမွာ က်ေနာ္ကိုယ္တုိင္ သြားေမးဖူးပါတယ္။

”အေကာင္းဆုံးနည္းကေတာ့ တရက္ ၃ ေဒၚလာႏႈန္းနဲ႔ ရန္ကုန္ကအထြက္ ေလယဥ္ကြင္း လ၀ကမွာ ဒဏ္ေငြေဆာင္ျခင္းပါပဲ” လုိ႔ အဲဒီရံုးတာ၀န္ရွိသူေတြက က်ေနာ့္ကို အေသအခ်ာ ရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီအတြက္ က်ေနာ္ရဲ့ ၂၀၁၃ ခုနွစ္ခရီးစဥ္အတြင္း ၂၈ ရက္အျပင္ ေနာက္ထပ္ သတင္းတပတ္ ေက်ာ္ေနထုိင္ျပီး တရက္ ၃ ေဒၚလာနဲ႔ ေလယာဥ္ကြင္း လ၀က မွာ ဒဏ္ေငြေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ တျခားမိတ္ေဆြ အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ဒီလုိပဲ ဒဏ္ေငြေဆာင္ေနထုိင္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဦးရဲထြဋ္ရဲ့ေျပာဆုိခ်က္ဟာ အေၾကာင္းျပခ်က္မခုိင္လံုံပါဘူး။

ဒါျဖင့္ ဘာေၾကာင့္ အခုလုိ ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးလုိက္တာလဲ။ ျပီးခဲ့တဲ့လပုိင္းအတြင္းကလည္း ၈၈ အထင္ကရ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္း ၂ ဦးျဖစ္တဲ့ ကိုမုိးသီးဇြန္နဲ႔ ကုိမုိးဟိန္းတုိ႔ကုိ ျမန္မာအစိုးရက အလားတူ  ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုပ္လုပ္ေနတာလဲ။
ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ ျပည္ေတာ္ျပန္ ေတြတင္မက နုိင္ငံေရးသမားေတြအားလုံး၊ နုိင္ငံေရးစိတ္၀င္စားသူအားလုံး အေလးအနက္ စဥ္းစားသင့္္တယ္လို႔ က်ေနာ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔တေတြ နုိင္ငံျခားေရာက္ေနတာ၊ နုိင္ငံျခားသားအျဖစ္ ခံယူထားရတယ္ဆုိတာဟာ ျပည္ပမွာေနခ်င္လြန္းလုိ႔ မဟုတ္ပါ။ ဒါဟာ ၈ ေလးလုံး အ ေရးေတာ္ပုံေနာက္ပုိင္း ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ နုိင္ငံေရးအေျခေနၾကီးတခုလုံးနဲ႔ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ သက္ဆုိင္ရာ နုိင္ငံျခားအစိုးရ သံရံုးေတြကလည္း ဒါကို တခုခု အေရးယူဖုိ႔ လုိအပ္ေနပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္က ၈ ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံအတြင္း ပါ၀င္ခဲ့ဖူးသူေတြထဲက ဒီပုဂၢိဳလ္ ၃ ဦးကိုမွ ဘာ ေၾကာင့္ေရြးျပီး ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးတာလဲ။ တခ်ဳိ႔ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြကိုဆုိရင္ ျပည္နွင္ဒဏ္ေပးဖုိ႔ေနေနသာ သမၼတရံုးအၾကံေပးေတြ၊ MPC လုိ႔လူသိမ်ားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာမွာ လစာေကာင္းေကာင္းေပးျပီး ေတာင္ ဦးသိန္းစိန္ အစုိးရက ခန္႔ထားလုိက္ပါေသးတယ္။ ဒီလူေတြနဲ႔ ဟုိလူေတြၾကားမွာ ဘာေတြကြာ ေနလုိ႔လဲ။
အစိုးရကုိ ဖားသူနဲ႔ အစိုးရကို ေ၀ဖန္သူၾကား ဒီလုိရပ္တည္ခ်က္ ကြာျခားမႈအေပၚမူတည္ျပီး ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက ခြဲျခားဆက္ဆံေနတာလားဆုိတာဟာ ဒီေန႔ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာေနပါတယ္။

ေနာက္တခ်က္က လ၀က ဥပေဒအပါ၀င္ ျမန္မာနုိင္ငံက ဥပေဒေတြ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြဟာ ရန္ကုန္နဲ႔ နယ္ျမိဳ့ေတြအၾကားမွာ အေတာ္ကြာျခားေနတာကုိေတြ႔ရပါတယ္။ သတင္းထဲမွာ ကိုေမာင္ေမာင္၀မ္း ရွင္းျပထားတဲ့အတုိင္း ရန္ကုန္မွာေနျပီး အဂၤလိပ္စာသင္ေပးစဥ္က ဘာမွျပႆနာရွာျခင္း မခံရပါ။ ေရနံေခ်ာင္းေရာက္မွ အခုလုိျဖစ္တာဆုိေတာ့ လ၀က ဥပေဒက ရန္ကုန္မွာတမ်ဳိး၊ နယ္မွာတမ်ဳိးလားဆုိတာဟာ ေမးစရာျဖစ္လာပါတယ္။

ဒါဟာ ကုိေမာင္ေမာင္၀မ္းတေယာက္တည္း ၾကံဳရတာမဟုတ္။ က်ေနာ္အပါ၀င္ နယ္ျမိဳ့ေတြ၊ ေတာရြာ ေတြမွာေနတဲ့ ျပည္ေတာ္ျပန္ အားလုံးနီးပါးရင္ဆုိင္ခဲ့ရတာပါ။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႔ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြက ေနာက္တၾကိမ္ ျပန္၀င္ခြင့္ဗီဇာမရမွာစုိးလုိ႔၊ ေက်းလက္ေဒသရွိ သူတုိ႔ရဲ့မိသားစုေတြကုိ အာဏာပုိင္ေတြ က ျပႆနာရွာမွာစုိးလုိ႔ ဒါေတြကို ျပန္မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆုိပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီရေအာင္ အသက္စြန္႔တုိက္ခဲ့ဖူးတဲ့လူေတြက ဒီလုိေတာ့ ေသြးမေၾကာင္သင့္ဘူးလုိ႔ ထင္ပါတယ္။

က်ေနာ့္အေတြ႔အၾကံဳကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ရန္ကုန္မွာေနျပီး ေတာခုိေက်ာင္းသား ဘ၀အေတြ႔အၾကံဳ အေၾကာင္း စာအုပ္ထုတ္တာ၊ နုိင္ငံေရးပါတီရံုးခန္းေတြ သြားတာ၊ သတင္းစာရွင္းပဲြေတြ တက္တာ ဘာမွျပႆနာမရွိပါ။ ဧည့္စာရင္းလည္း တုိင္စရာမလုိပါ၊ ဘယ္ေထာက္လွမ္းေရးမွလည္း လာမေမးပါ။ ဒါေပမယ့္ ထား၀ယ္နယ္က ေက်းလက္ေတာရြာဆီေရာက္တာနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ၊ ရဲတပ္ဖြဲေတြ၊ လ၀က ေတြက ခ်က္ခ်င္းလာေမးေတာ့တာပါပဲ။ ျပီးရင္ ‘’၁၉၄၈ ခု ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရး စည္းကမ္းဥပေဒ” ဆုိတာကုိျပျပီး ျမိဳ႕နယ္ လ၀က ရံုးမွာ လူကုိယ္တုိင္ ဧည့္စာရင္းတုိင္ရမယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ျပီးေတာ့ “ရပ္ကြက္အတြင္း တည္းခိုတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္စာရင္း’။ ‘ရပ္ကြက္ေနအိမ္ အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ တည္းခိုေနထိုင္သည့္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားႏွင့္ အိမ္ရွင္မ်ား လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ား” ဆုိတာေတြကိုလည္း ဧည့္သည္ေရာ၊ အိမ္ရွင္ပါ လက္မွတ္ထုိးရမယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

ဒါေတြဟာ တကယ့္လုိအပ္ခ်က္အရ လုပ္ေနတာလား။ ျပည္ေတာ္ျပန္ေတြ စိတ္ညစ္ျပီး ေနာက္ထပ္ လာခ်င္စိတ္ကုန္သြားေအာင္ အစိုးရဘက္က တမင္ဖန္တီးေနတာလားဆုိတာဟာ ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္လာေနပါတယ္။ မလာေစခ်င္ရင္လည္း အရင္စစ္အစိုးရေခတ္ကအတုိင္း ေပၚလစီမေျပာင္းေသးဘူးဆုိျပီး ရွင္းရွင္းေျပာထားပါေတာ့လား။ အခုေတာ့ သမၼတကုိယ္တုိင္က ျပန္လာၾကပါလို႔ တရား၀င္ဖိတ္ေခၚ ျပီးမွ အခုလုိလုပ္ေနတာကေတာ့ မသင့္ေတာ္ပါ။

သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဘယ္လိုဖိတ္ေခၚခဲ့သလဲဆုိတာကုိ အားလုံးသိေအာင္ျပန္ေျပာရမယ္ဆိုရင္ “ခင္ဗ်ားတို႔တေတြ ဘယ္ႏိုင္ငံကိုပဲ ေရာက္ေနေန၊ ခင္ဗ်ားတို႔ အားလုံးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံသား တိုင္းရင္းသားေတြ ျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ အားလုံးတူညီခ်င္မွ တူညီၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ ႏိုင္ငံကိုယ္ခ်စ္တဲ့ စိတ္ကေတာ့ တူၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မတူတာေတြကို ေဘးဖယ္ၿပီး တူတာေတြကို တြဲလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ေနၿပီ။ ျပည္ေထာင္စုခ်စ္စိတ္ေပၚ အေျခခံၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံအက်ဳိးအတြက္ တဖက္ တလမ္းက လက္တြဲေဆာင္႐ြက္ၾကပါလို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္” ဆိုၿပီး ၂၀၁၃ ခုနွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၂၇ ရက္ေန႔က ေနာ္ေ၀းနုိင္ငံ ေအာ္စလိုျမိဳ႕ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံစဥ္မွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ေျပာသြားတာကို က်ေနာ္ အေသအခ်ာ မွတ္စုေရးထားပါတယ္။

အခုျပန္ၾကားေရး၀န္ၾကီးျဖစ္လာတဲ့ ဦးရဲထြဋ္၊ သမၼတရံုး၀န္ၾကီး ဦးစုိးသိန္းနဲ႔ ၀န္ၾကီး၊ ဒု၀န္ၾကီးအေတာ္ မ်ားမ်ား အဲဒီပြဲမွာပါ၀င္တဲ့အတြက္ ဒါကို သူတုိ႔ဘက္က ျငင္းမယ္မထင္ပါ။ ဒါျဖင့္ ဘာေၾကာင့္ အခုလုိ လုပ္လုိက္တာလဲ။ သမၼတရဲ့ဖိတ္ေခၚခ်က္က ကာလအကန္႔အသတ္ရွိလုိ႔ အခုသက္တန္းကုန္သြားျပီလား။ အားလုံးကို တေျပးညီဖိတ္ေခၚတာမဟုတ္ပဲ အစိုးကုိ ဖားတဲ့လူေတြ၊ အနည္းဆုံးအားျဖင့္ အစိုးရကုိ မေ၀ဖန္တဲ့လူေတြကိုမွ လက္ခံမယ္ဆိုတဲ့သေဘာထားမ်ား ခ်မွတ္ထားေလသလား။

ျပည္တြင္းအင္အားစုေတြအေပၚ ဖမ္းဆီးဖိနွိပ္မႈ တုိးလာေနလုိ႔ အစုိးရရဲ့ ဒီမုိကေရစီျပဳျပင္ေရးလမ္းေၾကာင္း ေနာက္ျပန္ဆုတ္ေနျပီလား ဆုိျပီးေမးခြန္းထုတ္ခံေနရစဥ္မွာ အခုလုိ ျပည္ပက ၀င္လာသူေတြအေပၚမွာပါ ျပည္ႏွင္ဒဏ္ေပးတာ၊ မိသားစုနဲ႔အတူ ေနထုိင္ခြင့္မရေအာင္ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ေနွာက္ယွက္လာတာ ေတြဟာ ေနာက္ျပန္မဆုတ္ရင္ေတာင္ ေရွ႕မတုိးေတာ့ဘူး။ ဒီကေန ေရွ႕တဆင့္မတက္ေတာ့ဘူးဆုိတာကုိ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက သက္ေသျပေနသလားလုိ႔သာ ေမးလုိက္ခ်င္ပါတယ္။

စာေရးသူသည္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္တြင္ အေျခစိုက္ေသာ ေက်ာင္းသား လက္နက္ကိုင္ ABSDF အဖြဲ႕ဝင္ေဟာင္း ျဖစ္ျပီး DVB ၏ သတင္းေထာက္ ေဟာင္းလည္း ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည္။

Wednesday, August 6, 2014

ေငြရတုအလြန္ ၈၈ မ်ဳိးဆက္နဲ႔ ေပးဆပ္သူတုိ႔ရဲ့အနာဂတ္

မနက္ျဖန္က်ေရာက္မဲ့ ၾသဂုတ္လ ၈ ရက္ေန႔ဟာ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ ၂၆ နွစ္ေျမာက္ နွစ္ပတ္ လည္ေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ အားလုံးသိျပီးျဖစ္တဲ့အတုိင္း ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံဆုိတာဟာ ျမန္မာ့သမုိင္း မွာ တခါသာေပၚဖူးတဲ့ ၾကိးမားလွတဲ့အေရးေတာ္ပုံမ်ဳိးပါ။ ဒီအေရးေတာ္ပုံအတြင္း ေက်ာင္းသားအမ်ား စုပါ၀င္တဲ့ လက္နက္မဲ့ဆႏၵျပသူ ၃၀၀၀ ခန္႔ေသဆုံးခဲ့တယ္ဆုိေပမဲ့ အခုခ်ိန္ထိ တရား၀င္စုံစမ္းစစ္ ေဆး မႈမလုပ္နုိင္ေသးပါ။

 (၁၉၈၈ ခုနွစ္ ၈၈၈၈ အေရးေတာ္ပုံကာလက ျမင္ကြင္းတခု)

ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြအလြန္မွာ ေျပာင္းလဲစျပဳလာတဲ့ နုိင္ငံေရးအေျခေနသစ္တခုေၾကာင့္ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ ၂၅ နွစ္ျပည့္အခန္းနားကုိ ပထမ ဆုံး အၾကိမ္အျဖစ္ မနွစ္က ရန္ကုန္ျမိဳ့လယ္မွာက်င္းပ ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ဒါဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၄ နွစ္လုံးလုံး ဘယ္လုိမွမျဖစ္နုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ထားခဲ့တဲ့အေျခေနပါ။ အက်ဥ္းေထာင္ အသီးသီးကေနျပန္လြတ္လာၾကတဲ့ နွစ္ရွည္နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း မင္းကုိနုိင္အပါ၀င္ ၈၈ မ်ဳိး ဆက္ေက်ာင္းသားေတြ၊ နုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႔အတူ ၂၄ နွစ္ၾကာ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရး၀င္ခဲ့တဲ့ ABSDF (ျမန္မာနုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားမ်ားဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး) ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြလဲ ဒီ အခန္းနားဆီ ပထမ ဆုံးအၾကိမ္တက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ဒီထက္ပုိထူးတာကေတာ့ အဲဒီအခန္းနားဟာ စစ္အစိုးရကိုေတာ္လွန္တဲ့ ျပည္တြင္း-ျပည္ပ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြခ်ည္းတက္တဲ့ပဲြမ်ဳိးမဟုတ္ပဲ ေက်ာင္းသားေတြကို ပစ္ခတ္ျဖိဳခြင္းမႈမွာ တာ၀န္ မကင္းတဲ့၊ အခုခ်ိန္ထိလဲ ဒီကိစၥအတြက္ ေတာင္းပန္မႈလဲမလုပ္၊ ဘာမွလည္းထုတ္ေဖၚမေျပာေသးတဲ့ အစိုးရဖက္ကပုဂၢိဳလ္ေတြကပါ ဒီအခန္းနားဆီ လာေရာက္ခဲ့ျခင္းပါပဲ။ တခ်ဳိ႔က ဒါကို အမ်ဳိးသားျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ လမ္းစလုိ႔ျ့မင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ဒါဟာ ''ေတာ္လွန္ေရးလမ္း ေၾကာင္း ေ၀၀ါးသြားျခင္း''၊ သူ႔လူ ကိုယ့္လူ ေရာေထြးသြားျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔ ေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။

ဒီလုိေရာသြားျပီးေနာက္ပုိင္း လူေပါင္းစုံပါ၀င္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပဲြဆုိတာေတြ အရွိန္ေကာင္းလာပါ တယ္။ ေနျပည္ေတာ္၊ ေလာ္ခီးလာ၊ လြိဳင္ဇာကေန နုိင္ငံတ၀ွမ္းရွိ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုိလားတဲ့ လက္နက္ကုိင္ သူေတြ၊ သုေတသနျပဳသူေတြဟာ ေဆြးေႏြးပဲြေတြဆက္တုိက္လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေငြရတုအလြန္ ၂၀၁၃ ေအာက္တုိဘာလမွာ တနုိင္ငံလုံးအပစ္ရပ္နုိင္ဘြယ္ရွိတယ္လို႔ MPC လုိ႔လူသိမ်ားတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး စင္တာဖက္က သတင္းထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခု ၂၀၁၄ ၾသဂုတ္လအထိေတာ့ လက္မွတ္ ထုိးနုိင္မဲ့အရိပ္အေရာင္မေတြ႔ရေသးပါ။

ဒါက အစိုးရဖက္ကဦးစီးေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အဓိကလုပ္ငန္းစဥ္တခုရဲ့ တနွစ္စာအတြင္းတုိးတက္မႈ အေျခ ေနကုိ ဆန္းစစ္ၾကည့္တာပါ။ ဒါျဖင့္ အတုိက္ခံအင္အားစုလုိ႔ေျပာနုိင္တဲ့ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသား ေဟာင္းေတြ မနွစ္က ၈ ေလးလုံးေငြရတုအခန္းနားမွာခ်မွတ္ခဲ့တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ၃ ခု တနွစ္ၾကာတဲ့ အ ထိ ဘာမွအေကာင္ထည္ေပၚမလာေသးတာကေကာ ဘာေၾကာင့္လဲ။

အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ ၃ ခုကုိျပန္ေကာက္ရမယ္ဆုိရင္  (၁) ”ကၽြႏု္ပ္တုိ႔သည္ ကုိယ့္ၾကမၼာကုိယ္ျပ႒ာန္းပိုင္ခြင့္ ရွိ၍ တန္းတူညီမွ်မႈရွိေသာ ဒီမုိကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုႏုိင္ငံေတာ္သစ္ကုိ ထူေထာင္ရန္လုိ အပ္သည္”။ (၂) ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ သည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဒီမုိကရက္တစ္ဖက္ဒရယ္ျပည္ ေထာင္စုနွင့္ မကုိက္ညီသည့္အတြက္ ျပန္ျပင္ျခင္း သို႔မဟုတ္ အသစ္ျပန္ေရးျခင္း လုပ္ဖုိ႔လုိသည္္။ (၃) ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုေပၚလာေစရန္ “ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးကုိ ဦးတည္ ေသာ၊ အမ်ိဳးသားအင္အားစု အားလုံးပါဝင္ေသာ ညီလာခံတစ္ရပ္ကုိက်င္းပရန္ လုိအပ္သည္” လို႔ေဖၚျပ ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။

(၈ ေလးလုံး ေငြရတုအခန္းနားမွာေတြ႔ရတဲ့ လူေပါင္းစုံနဲ႔ အမ်ဳိးသားသင့္ျမတ္ေရး)

အခု ၈ ေလးလုံး ၂၆ နွစ္ျပည့္တဲ့အခ်ိန္၊ အဲဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ ၃ ခုခ်မွတ္ျပီး ၁၂ လတင္းတင္းျပည့္တဲ့အခ်ိန္ မွာ ေတြ႔မိသေလာက္ကေတာ့ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြဟာ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္မဲ့စီမံကိန္းမ်ဳိးမဟုတ္ပဲ အဖြဲ႔ ေပါင္းစုံက ကုိယ္စားလွယ္ေတြပါ၀င္တဲ့ ''ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား အေကာင္ထည္ေဖၚေရးေကာ္မီတီ'' က ဆက္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့ေနာက္ထပ္ဆုံးျဖတ္ခ်က္တခုကိုသာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိ အဖ်ားရႈး သြားတာလဲ။

တကယ္ေတာ့ အဖ်ားရႈးသြားတယ္ဆုိတာထက္ သတ္မွတ္ခ်ိန္အတြင္း၊ တနည္းအားျဖင့္ ၂၀၁၅ ေရြး ေကာက္ပဲြမတုိင္မွီ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြကိုအေကာင္ထည္ေဖၚနုိင္ပါ့မလားလုိ႔ အားမလုိအားမရျဖစ္မိ တယ္ဆုိရင္ ပိုမွန္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ အေကာင္ထည္ေဖၚေရးေကာ္မီတီက လူေတြ အားလုံးမပါနုိင္ေပမဲ့ ၈၈ ျငိမ္း-ပြင့္္ (ျငိမ္းခ်မ္းေရးနွင့္ ပြင့္လင္းလူ႔အဖြဲ႔စည္း) က ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႔ အမ်ဳိး သားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ပါတီနဲ႔ပူးေပါင္းျပီး ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံျပင္ေရး လူထုေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ပူး ေပါင္းပါ၀င္လာတာကို ၈ ေလးလုံး ၂၆ နွစ္နီးလာခ်ိန္မွာ ျမင္ေတြ႔လာရလုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ထားေတာ့။ ဒီေလာက္ၾကီးမားတဲ့ နုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ၾကီးတခုကုိ တနွစ္အတြင္းအေကာင္ေဖၚဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။ ဒါျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္လုိ႔ရနုိင္တဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြမရွိေတာ့ဘူးလား။ ရန္ကုန္က နုိင္ ငံေရးအခန္းနားေတြနဲ႔ ေနာ္ေ၀းေရြးေကာက္ပဲြဆီေလ့လာေရးလာခဲ့တဲ့ ၈၈ ျငိမ္း-ပြင့္ ေတြရဲ့ေျပာဆုိခ်က္ အရဆုိရင္ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံအတြင္းက်ဆုံးသြားသူေတြရဲ့ စာရင္းေကာက္ယူျခင္း၊ ၈ ေလးလုံး သမုိင္းျပခန္းဖႊင့္လွစ္ျခင္းကိစၥေတြကိုလဲ တနွစ္အတြင္းေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားေၾကာင္း သိရပါ တယ္။

ဒါေပမယ့္ အခုတနွစ္ျပည့္တဲ့အထိ စာရင္းေကာက္တာေရာ၊ ျပခန္းဖြင့္တာေရာ မေတြ႔ရေသးပါ။ ဘာ ေတြ အားနည္းခဲ့လုိ႔လဲ။ ဒါမွမဟုတ္ အစိုးရဖက္က ဖိအားေပးျခင္းတခုခုရွိေနလုိ႔ မဖြင့္လွစ္နုိင္ေသးတာ လား။

ကံေကာင္းတာတခုကေတာ့ ၈ ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံ ျမိဳ့တြင္းဆႏၵျပပြဲေတြအတြင္းက်ဆုံးသြားတဲ့ ေက်ာင္သားေတြရဲ့စာရင္းနဲ႔ သူတုိ႔အတြက္ အမွတ္တရျပတုိက္မလုပ္နုိင္ေသးေပမဲ့ ၂၅ နွစ္တာကာလ ေတာတြင္းတုိက္ပဲြေတြအတြင္းက်ဆုံးသြားတဲ့ ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေတြအတြက္ေတာ့ စာရင္းျပဳစုတာ၊ ဆြမ္းသြပ္အမွ်ေ၀တာ၊ မိဘေဆြမ်ဳိးေတြဆီအသိေပးျပီး ဂုဏ္ျပဳမွတ္တန္းေပးအပ္တာေတြ လြန္ခဲ့တဲ့ တ နွစ္တာအတြင္း ေကာင္းေကာင္းလုပ္ေပးနုိင္ခဲ့တယ္လို႔ ABSDF ကေျပာပါတယ္။

ေတာထဲမွာက်ဆုံးသြားသူေတြအတြက္ေတာင္ ဒီလုိလုပ္နုိင္ေသးရင္ ျမိဳ့ေပၚမွာက်ဆုံးသြားသူေတြ အ တြက္ ဘာလုိ႔မလုပ္နုိင္ေပးရမွာလဲ။ ဘာမ်ားအတားအဆီးရွိေနလုိ႔လဲ။

အနွစ္ျပန္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ သမုိင္းကုိသခၤန္းစာထုတ္ယူတဲ့အခါ ေရွ့ဆက္သြားရမဲ့အမ်ဳိးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ လုပ္ငန္းစဥ္ခ်ဖုိ႔လုိအပ္သလုိ သမုိင္းသစ္အတြက္ေပးဆပ္သြားသူေတြရဲ့ အ ခန္းက႑ကုိလဲ အေသခ်ာမွတ္တန္းတင္ထားဖုိ႔လုိပါတယ္။ အခု ေငြရတခုဆုံးျဖတ္ခ်က္က ေရွ႔ဆက္ သြားမဲ့ နုိင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ပဲပါရွိျပီး ေပးဆပ္သြားသူေတြအတြက္ ဘယ္လုိမွတ္တန္းတင္ဂုဏ္ျပဳမယ္၊ ပစ္ခတ္နွိမ္နွင္းမႈမွာပါ၀င္ပတ္သက္သူေတြကို ဘယ္လိုအေရးယူေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိတာ မေတြ႔ရပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ မနက္ျဖန္က်ေရာက္မဲ့ ၈ ေလးလုံး ၂၆ နွစ္ျပည့္အခန္းနားမွာ အရင္နွစ္ကလုိ နုိင္ငံေရးလုပ္ ငန္းစဥ္ၾကီးေတြခ်မွတ္တဲ့အျပင္ ခ်က္ခ်င္းထလုပ္နုိင္တဲ့၊ ေပးဆပ္သြားသူေတြကိုဂုဏ္ျပဳတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ ေလးေတြကိုလဲ ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးၾကပါ။ တာ၀န္ရွိသူေတြကို အေရးယူဖို႔ကိစၥမေျပာနုိင္ေသးရင္ ေတာင္ အနည္းဆုံးအားျဖင့္ေတာ့ ၈၈ အေရးေတာ္ပုံအတြင္းက်ဆုံးသြားသူေတြရဲ့ စာရင္းမ်ားကို ေကာက္ယူ မွတ္တမ္းလုပ္ျခင္းနဲ႔ ၈ ေလးလုံးသမုိင္းျပတုိက္ဖြင့္ျခင္းကို အျမန္ဆုံးေဆာင္ရြက္နုိင္ေအာင္ ္ ၾကိဳးစားသင့္ပါေၾကာင္း တုိက္တြန္းတင္ျပလုိက္ရပါတယ္။    ။

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More