Wednesday, October 9, 2019

ေခ်ာင္းသာမသြားခင္ လမ္းကို အရင္ျပင္ေစခ်င္…


ေခ်ာင္းသာမသြားခင္ လမ္းကို အရင္ျပင္ေစခ်င္…
………………………………………….
သီတင္းကြ်တ္ (၅)ရက္တာ ရံုးပိတ္ရက္မွာ မိတ္ေဆြ ဘယ္သြားဖို႔ စိတ္ကူးထားပါသလဲ။ ရန္ကုန္၀န္းက်င္က လူေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အနီးဆုံးပင္လယ္ကမ္းေျခ ေခ်ာင္းသာကိုသြားၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ -ေခ်ာင္းသာမသြားခင္ လမ္းကိုအရင္ၾကည့္ေစခ်င္- လို႔ အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္။


ဘာေၾကာင့္လဲဆို ရန္ကုန္တိုင္းနဲ႔ ဧရာ၀တီတိုင္းအစပ္ ထန္းတပင္ၿမိဳနယ္အထြက္မွာ ကားလမ္းအေျခအေန အေတာ္ဆိုးေနလို႔ျဖစ္ပါတယ္။ လႈိ္င္သာယာအေ၀းေျပးကား၀င္းကို ေက်ာ္ၿပီးကတည္းက စဆိုးလိုက္တဲ့လမ္း ဟာ -ရန္ကုန္တိုင္းမွ နႈတ္ခြန္းဆက္သပါ၏-ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္အလြန္ -ဧရာ၀တီတိုင္းမွ ႀကိဳဆိုပါ၏-ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေရာက္တဲ့အထိ မေကာင္းေသးပါဘူး။ ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕နယ္ထဲက ဆားမေလာက္ေဒသအထိ အေတာ္ဆိုးေနဆဲပါ။

ပထမ ေတာ့ မိုးရြာလို႔ လမ္းပ်က္တယ္။ ေႏြေရာက္ရင္ ျပန္ျပင္မယ္၊ ခဏေနရင္ေကာင္းသြားမွာပါလို႔ ထင္ခဲ့မိပါ တယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို ဒီလမ္းကေန ေခ်ာင္းသာကိုသြားေနတဲ့ကားေတြက နည္းနည္းေနာေနာမွ မဟုတ္တာ။ ဒါေပမဲ့ စာေရးသူေရာက္ခဲ့တဲ့ ေအာက္တိုဘာလ (၂)ရက္ေန႔အထိ အဲဒီလမ္းက ျပင္ဆင္ျခင္း မရွိေသးပါဘူး။ (အတိအက်ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ လမ္းေဘးမွာ ပုံထားတဲ့ေက်ာက္ပုံေတြရယ္၊ လမ္းႀကိတ္စက္တစီးရယ္နဲ႔ အလုပ္သမားတခ်ဳိ႔ေတာ့ တေနရာမွာေတြ႕မိပါတယ္)။ 

ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက ဒီလမ္း စပ်က္ေနမွန္းမသိရေပမယ့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ သၾကၤန္ကာလ စာေရးသူ ေခ်ာင္းသာ သြားစဥ္ကေတာ့ လမ္းအေျခအေန ဒီေလာက္မဆိုးေသးပါဘူး။ မဆိုးဘူးဆိုေပမယ့္ တျခား ျပည္နယ္-တိုင္း ေတြဆီသြားတဲ့ လမ္းနဲ႔ ဧရာ၀တီတိုင္းဆီသြားတဲ့လမ္း အေတာ္ကြာတာ၊ ဧရာ၀တီဖက္သြားတဲ့လမ္းက က်ဥ္း ေျမာင္းၿပီး မညီမညာ လမ္းၾကမ္းျဖစ္ေနတာေတာ့ သတိထားမိပါတယ္။ 

ဘယ္အခ်ိ္န္က်မွ လမ္းဆိုးတာ သတိထားမိသလဲဆိုရင္ ၿပီးခဲ့တဲ့ မိုးတြင္းကာ ဇူလိုင္လ (၃၁)ရက္ေန႔က ေက်ာင္းကုန္းမွာ စပါးစိုက္ပ်ဳိးေရးအေၾကာင္း ႐ိုက္ကူးေရးတခုရွိလို႔ မနက္အေစာႀကီးထသြားေတာ့မွ လမ္း အေျခအေန ဒီလိုဆိုးေနတယ္ဆိုတာကို စေတြ႕မိတာပါ။ ဘယ္ေလာက္အထိဆိုးသလဲဆိုရင္ စာေရးသူတို႔ စီးလာတဲ့ကား ဆားမေလာက္အ၀င္မွာ ခ်ဳိင့္ထဲက်ၿပီး ခဲခၽြန္နဲ႔ထိုးမိလို႔ ကားေနာက္ဘီး ေပါက္သြားပါတယ္။ အနီး အနားမွာ ဆိုင္လည္းမရွိေတာ့ ကားဆရာက အေရးေပၚကားဘီးကို သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ ျဖဳတ္လဲရပါတယ္။

အေျခအေနက ဇာတ္နာဖို႔အေတာ္ေကာင္းေနေပမယ့္ အင္တာဗ်ဳး႐ိုက္ရမယ့္ အခ်ိန္မီဖို႔ကိုသာ စဥ္းစားေနလို႔ ကိုယ့္သတင္းကိုယ္လုပ္ဖို႔ သတိမရလိုက္ဘူး။ ကားဘီးေပါက္ေနတာ၊ လမ္းဆိုးေနတာကို ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖို႔၊ ဗြီဒီယို ႐ိုက္ဖို႔ သတိမရလိုက္ဘူး။ ျပန္လာမွ ေအးေဆး႐ိုက္ၿပီး စတိုရီလုပ္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အျပန္မွာ မိုးခ်ဳပ္သြားလို႔ မ႐ိုက္ျဖစ္လိုက္ပါ။

ဆိုလိုတာက အဲဒီ ဇူလိုင္ (၃၁)ရက္ေန႔ကတည္းက ဆိုးေနတဲ့လမ္းဟာ အခု ေအာက္တိုဘာ (၂)ရက္ေန႔ ႏွစ္လ ေက်ာ္ၾကာတဲ့အထိ ျပင္ဆင္ျခင္းမရွိေသးပဲ ဆိုးၿမဲတိုင္း (ပိုေတာင္ဆိုးလာ) ဆိုးေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဒီလမ္းကို ေရွာင္ၿပီးသြားႏိုင္တဲ့ တျခားလမ္းမ်ားရွိေသးလားဆိုၿပီး ေက်ာင္းကုန္းက မိတ္ေဆြေတြကိုေမးၾကည့္မိပါတယ္။ ေညာင္းတုန္းေက်ာ္ရင္ ဆားမေလာက္ဘက္မသြားပဲ မအူပင္လမ္းခဲြဘက္ေမာင္းသြားပါ၊ မအူပင္ၿမိဳ႔နားေရာက္ရင္ ၿမိဳ႕ထဲဘက္မသြားဘဲ တြံေတးသို႔ ဆိုတဲ့ဘက္ေမာင္းပါ။ အဲဒါဆို လႈိင္သာယာကို တန္းေရာက္သြားမယ္။ (၁၀) မိုင္ေလာက္ပိုေ၀းေပမယ့္ လမ္းေကာင္းပါတယ္ဆိုၿပီး မိတ္ေဆြတဦးက အၾကံေပးပါတယ္။

ေက်ာင္းကုန္းကေန ျပန္ထြက္လာခ်ိန္က ည (၇) နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ ကားသမားကလည္း အဲဒီလမ္းကို တခါမွ မသြားဖူးဘူးတဲ့။ စမ္းၾကည့္တာေပါ့ဆိုၿပီး သူၫႊန္တဲ့လမ္းအတိုင္း ညႀကီးမင္းႀကီးေမာင္းလာလိုက္တာ လမ္းက အေကြ႕အေကာက္အေတာ္မ်ားေပမယ့္ မဆိုးပါဘူး။ အဲဒီလိုမွတ္ခ်က္ေပးလို႔မွ မဆုံးေသး။ ရန္ကုန္တိုင္းမွ ႀကိဳ ဆိုပါ၏ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ႕တာနဲ႔ လမ္းက အေတာ္က်ဥ္းသြားပါတယ္။ လမ္းႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ ေရေတြနဲ႔။ ဒါေပ မယ့္ လမ္းက ဆားမေလာက္ဘက္ကေလာက္ေတာ့ မဆိုးပါဘူး။

ဒီတခါမွတ္ခ်က္ေပးတာလည္း ေစာသြားျပန္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆို အဲဒီလမ္းက်ဥ္းေလးရဲ႕အလြန္၊ တြံေတး တံတားႀကီးေဘးကေန ျဖတ္အထြက္ လႈိင္သာယာအ၀င္လမ္းအေျခအေနက ဆားမေလာက္နဲ႔ ထန္းတပင္ နယ္ စပ္နီးနီးဆိုးေနလို႔ပါ။ နည္းနည္းေလးေတာ့ သက္သာမလားမသိဘူး။ 


ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ကိုယ္ေတြရဲ႕ ကား ဘီးမေပါက္ေသာ္လည္း အျခားတကၠတစီတစီး ကိုယ္ေတြေရွ႕မွာတင္ ေရွ႕ဘီးေပါက္သြားပါတယ္။ လမ္းမီး က လည္းမလင္း၊ ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းထဲ အဲဒီလူေတြ ဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမလဲ၊ အခ်ိန္ကလည္း ည(၁၀) နာရီနီးေန ၿပီဆိုေတာ့ ဘာမွမကူႏိုင္ပဲ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆီအခ်ိ္န္မီေရာက္ဖို႔ အရွိန္တင္ခဲ့ရပါတယ္။

ဆိုလိုတာက ေခ်ာင္းသာသြားတဲ့လမ္း ဒီေလာကဆိုးေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲ …။ တာ၀န္ရွိသူေတြဘက္က ဒါေတြကို မသိၾကဘူးလား။ သိရဲ႕သားနဲ႔ ဒီတိုင္းပစ္ထားတာလား။ ဘာေၾကာင့္ အလ်င္အျမန္ မျပင္ၾကတာလဲ…။ 

ဒီလမ္းျပင္ဖို႔ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးရ တာ၀န္လား၊ ဧရာ၀တီတိုင္းအစိုးရ တာ၀န္လား။ ျပည္ေထာင္စု အစိုးရ တာ၀န္လား။ ဒါမွမဟုတ္ ထန္းတပင္ၿမိဳ႕နယ္နဲ႔ ေညာင္တုန္းၿမိဳ႕နယ္ လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြရဲ႕ တာ၀န္လား…။

ဧရာတီတိုင္းကလူေတြကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ရန္ကုန္တိုင္းအစိုးရမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ ဗိုလ္ျမတ္ထြန္း တံတားအလြန္ ဒီဘက္တျခမ္းလုံးေကာင္းေအာင္ ဧရာ၀တီအစိုးရက ေဆာင္ရြက္ထားတယ္လို႔ သူတို႔ကဆိုပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ရန္ကုန္ျမဳိ႕ေတာ္၀န္ ဦးေမာင္ေမာင္စိုး တာ၀န္လား။ ဒါေတာ့ မျဖစ္ေလာက္ဘူး။ 

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ကိုယ္ကား ကိုယ္စီးၿပီး ေရေျမာင္းေတြေတာင္ ေန႔စဥ္လိုက္တူးေနတ့ဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္၀န္က လမ္းဒီေလာက္ဆိုးေနတာ မျပင္ပဲေန ပါ့မလား…။ ၿပီးေတာ့ သူက စည္ပင္ ဧရိယာေလာက္ပဲလုပ္ပိုင္ခြင့္ရွိၿပီး ဒီေလာက္ေ၀းရင္ သူနဲ႔မဆိုင္ေတာ့ဘူး ဆို ပါတယ္။ ဒါျဖင့္ လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရး၀န္ႀကီး ေဒၚနီလာေက်ာ္မွာ တာ၀န္ရွိသလား။ ဒါလည္း မေသခ်ာဘူး။ အခုဟာက ရန္ကုန္တိ္ုင္းထဲမွာဆိုေပမယ့္ ျပည္ေထာင္စု လမ္းမႀကီးျဖစ္ေနတယ္လို႔ မိတ္ေဆြတဦးကေျပာပါ တယ္။

ဒါျဖင့္ တႏိုင္ငံလုံးက လမ္းေတြ၊ တံတားေတြကို လိုက္ေဆာက္ေပးေနတဲ့ ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု၀န္ႀကီး ဦးဟန္ေဇာ္မွာ တာ၀န္ရွိသလား။ တေလာက မိုးရြာလို႔ ေရး-ထား၀ယ္လမ္းပိုင္းပ်က္ေတာ့ သူတို႔၀န္ႀကီးဌာနက (၃) ရက္ေလာက္အတြင္း ေဘလီတံတားေတြကို အၿပီးေဆာက္ၿပီး လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ ေရး မျပတ္ေအာင္လုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အခုလည္း လမ္းတံတားေတြ ေဆာက္ဖို႔အတြက္ ၀န္ႀကိးဌာန ၀က္ဆိုက္ မွာ တင္ဒါေခၚေနတာေတြ႕ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလိုေခၚေနတဲ့ တင္ဒါထဲ ထန္းတပင္-ဆားမေလာက္ လမ္းျပဳ ျပင္ေရးအတြက္ေခၚထားတာေတာ့ မေတြ႕မိပါဘူး။

ဒါျဖင့္ ဒီလမ္းႀကီးကို ဘယ္သူက တာ၀န္ယူျပင္မွာလဲ။ ေဆာက္လုပ္ေရး၀န္ႀကီးကလည္း ေနျပည္ေတာ္မွာ အေန မ်ားေတာ့ ေခ်ာင္းသာဖက္ မေရာက္ျဖစ္ဘူးနဲ႔တူပါတယ္။ ဒါျဖင့္ ႐ိုးသားႀကိဳးစား ဧရာ၀တီတိုင္းသားလို႔ ဆိုင္း ဘုတ္ေထာင္ထားတဲ့ (တျခားျပည္နယ္-တိုင္းေတြမွာ ႀကိဳဆိုပါ၏၊ နႈတ္ခြန္းဆက္သပါ၏ ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ သာျမင္ရၿပီး ဧရာ၀တီတိုင္းက်မွ ႀကိဳဆိုပါ၏ ဆိုင္းဘုတ္ေနာက္မွာ ႐ိုသား-ၾကိဳးစား ဧရာ၀တီသား- ဆိုတာ ထူးျခားစြာ ေတြ႕မိ) သမၼတဦး၀င္းျမင့္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီလမ္းကိုမေရာက္ဖူးဘဲ မေနပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ သူက ေျမာင္းျမသားဆိုေတာ့ အခု သီတင္းကြ်တ္မွာ ရြာျပန္ၿပီး အလွဴေလးဘာေလး လုပ္ေလ့ရွိတယ္ မဟုတ္ ပါလား။ အဲဒါဆို ဒီေလာက္ဆိုးေနတဲ့လမ္းကို သူေတြ႕သြားႏိုင္တာေပါ့။


 ကဲ… သက္ဆိုင္သူအားလုံး ဘယ္သူမွာ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ အခ်င္းခ်င္းလဲႊခ်မေနဘဲ အျမန္ဆုံးျပဳျပင္ဖို႔ လိုေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း နႈိးေဆာ္လိုက္ရပါတယ္။

Saturday, May 18, 2019

ဘားအံမွာ ဘာသြားလုုပ္တာလဲ...(၃)

အဲဒီကအျပန္မွာေတာ့ ဗုုဒၵဂါယာကိုု၀င္ပါတယ္။ လမ္းအေတာ္ဆိုုးပါတယ္။ အားလုုံး လူဖန္တီးထားတာ္ခ်ည္း ဆိုုေတာ့ ဘုုရားဖူးဧည့္သည္အတြက္ အိုုေက ေပမဲ့ သဘာ၀အလွတရားကိုု ရွာေဖြသူတဦးအဖိ႔ုုေတာ့ သိပ္အ မကိုုက္လွပါဘူး။ ထူးျခားတာဆိုုလိုု႔ ေမ်ာက္ ၃ ေကာင္ပံုုပဲရွိပါတယ္။ ဗုုဒေဟာတဲ့ ဇတ္လမ္းထဲပါတာလား ကုုိယ္ကအသေခ်ာမသိေတာ့ မေျပာတတ္။ ကိုုယ္သိတာက နိင္ငံေရး။ မ်က္စိပိတ္။ နားပိတ္။ ပါးစပ္ပိတ္ထားတဲ့ ေမ်ာက္ ၃ ေကာင္ပံုုကိုု မီဒီယာသမားေတြ မၾကာခနသံုုးေလ့ရွိတယ္ မဟုုတ္ပါလား။



အဲဒီကအထြက္မွာ ေနာက္ထပ္ ဂူေသးေသးေလးတခုု။ ေကာ့ကေသာင္လိုု႔ထင္ပါတယ္။ အဲဒီကေန ျပန္အထြက္မွာေတာ့ လူသိမ်ားတဲ့ (ငယ္ငယ္တုုန္းက ပုုံျပင္ထဲ မၾကာခနၾကားခဲ့ဖူးတ့ဲ) ဆာ့ဒန္ဂူဆီ ခရီးဆက္ပါတယ္။ ဘာသာေရးစိတ္၀င္စားျပီး ဘုုရားဖူးခ်င္သူေတြအတြက္ အိုုေက ေပမဲ့ သဘာ၀ရဲ့ လ်ွိ႔၀ွက္ခ်က္ေတြကိုု ေလ့လာခ်င္သူေတြအတြက္ေတာ့ ဖိနပ္ခ်ြတ္ရတာကစျပီး အဆင္မေျပေတာ့ပါ။

(ဖိနပ္ခ်ြတ္ဆိုု ဒီဂူေတြအားလံုုးဟာ သာနာ့မယ္ေျမျျဖစ္ျပီး ဘုုန္းေတာ္ၾကီးေတြက ပိုုင္တယ္လိ႔ နားလည္ရပါတယ္)။ ဆာ့ဒန္ဂူက ဣစာသရလႈိဏ္ဂူ ထက္ ပိုုၾကီးေပမဲ့ သဘာ၀အတိုုင္း ဘာမွမက်န္ေတာ့ပါ။ လူေတြသြားလာလိ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ေလ်ာက္လမ္းကိုု ကြန္ကရစ္ခင္းေပးထားပါတယ္။ လွ်ိထဲဆင္းရမွာစိုုးလိ႔ တံတားထိုုးေပးထားပါတယ္။ ေမွာင္ေနမွာ စိုုးလိ႔ အဲဒီတံတားေပၚ ေရာင္စံုုမီးေတြ ထြန္းေပးထားပါတယ္။

selfie ဆဲြခ်င္သေတြအတြက္ အိုုေက ျပေနေပမဲ့ စာေရးသူအတြက္ေတာ့ ဟိုုဖက္ထိပ္ ျမန္ျမန္ေရာက္ဖိ႔သာ စိတ္ေစာေနမိပါတယ္။ တေနရာမွာေတာ့ ဆာဒန္ဆင္မင္းကိုု ေသာနတရာ မုုတ္ဆိုုးက ေခ်ာင္းပစ္ဖိ႔ုုျပင္ဆင္တဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ကိုု လြန္ေဖာက္တဲ့ေနရာဆုုျပီးေတြ႔ပါတယ္။ ထူးထူးျခားျခား အဲဒီ လြန္ေဖာက္တဲ့ ၂ ေနရာပဲ အေပၚကိုုေပါက္ေနျပီး အျပင္က သစ္ပင္ေတြကိုုျမင္ရ၊ အျပင္ေလကိုုရႈခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ခုုနက ေရာင္စံုုမီးေတြနဲ႔တံတားထုုိးထားတဲ့ေနရာဟာ ဆင္မင္းမိသားစုု ေရခ်ိးတဲ့အိုုင္၊ ဒီဖက္မွာက ဆင္မင္း သမီးေတာ္ေနတဲ့အေဆာင္၊ သမီးေတာ္ ျခင္ေထာင္ စသျဖင့္... သတင္းသမားတဦးအဖိုု႔ က်ိးေၾကာင္း္ဆက္ စပ္လက္ခံဖိ႔ုုအေတာ္ခက္ေပမဲ့ ယုုတိေဗဒဆိုုတာ ေနရာတိုုင္းေတာ့ ဘယ္အသံုုးက်ေလမလဲ။

ဒီဂူကေန အထြက္ ေလွစီးခြင့္ရတဲ့ေနရာကေတာ့ စပယ္ရွယ္ပါပဲ။ ေလွစိးခက တစီးအတြက္ ၃၅၀၀ က်ပ္ေပး ရပါတယ္။ ဒီေရအိုုင္ကလည္း ဆာဒန္ဆင္းမင္းတိ႔ ေရစိမ္တဲ့ေနရာလိုု႔ဆိုုပါတယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္ေအာက္မွာ ေလွစီးရတဲ့အရသာက ထူးကဲလွပါတယ္။ (ရေသ့ပ်ံ ဂူက ေလွမစီးရခင္အထိ)

အဲဒီကအထြက္မွာေတာ့ ေက်ာက္ကလပ္ ဘုုရားဆီ၀င္ပါတယ္။ ပအိုု႔လူငယ္ေတြကိုုၾ႕ကိုုဆိုုတဲ့ အလံေတြ တင္ထားတာမိုု႔ လူငယ္အစည္းေ၀းရွိပံုုရပါတယ္။ ေရကန္အလယ္က ေစတီဟာ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ဖိ႔ သိပ္ေကာင္းေပမဲ့ ေနက ပူလြန္းေတာ့ ပံုုေကာင္းတပံုုရဖိ႔ေတာ့ မျဖစ္နိင္ခဲ့ပါ။



အဲဒီကအထြက္မွာေတာ့ ေန႔လည္ ၁ နာရီေလာက္ရွိေနျပိျဖစ္တဲ့အတြက္ ဇြဲကပင္ေတာင္ေျခနားက ဆုုိင္တခုုမွာ ေန႔လည္စာစားပါတယ္။ ထံုုးစံအတိုုင္း ထိုုင္းျပန္ေတြခ်က္တဲ့ ထိုုင္းအစာေတြပါပဲ။ ကရင္ဆိုုင္မွာ ထိုုင္းအစာ စားျပီးတဲ့ေနာက္ ကရင္ျမိုု့ေတာ္ရဲ့ အထင္ကရ ဇြဲကပင္ေတာင္ဆီသြားပါတယ္။ ေျခအ၀င္၀ မုုဒ္ဦးမွာေရးထားတာက မဘသ နယ္ေျမတဲ့။ ကိုုယ္က သတင္းလိုုက္ဖိ႔ုုလာတာမဟုုတ္ဘူး။ အလည္သက္သက္ဆုုိေတာ့ ေမးျမန္းမေနေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ မိတ္ ေဆြကေတာ့ေျပာပါတယ္။ တနိင္ငံလံုုးက မဘသ ဆိုုင္းဘုုတ္ေတြျဖတ္ခ်လိုုက္ေပမဲ့ ဘားအံမွာေတာ့ ဒါကိုု ထိလိုုမရဘူးဆိုုပါတယ္။

ကိုုယ္ကသာ ယုုတၱိေဗဒေတြ ေလ်ာက္ေျပာေနတာ။ ကားသမားက ေတာင္ေျခေရာက္တာနဲ႔ ရုုပ္တုုတခုုဆီ ဦးတည္ျပီး ကားကိုုေမာင္းကာ ေရွ႔တိုုး-ေနာက္ဆုုတ္လုုပ္ေနေလရဲ့။ ပထမ တုုန္းက ကားပါကင္ ထိုုးဖိုု႔ ေနရာ မက်လိုု ေရွ႔တိုုး-ေနာက္ဆုုတ္လုုပ္ေနတယ္လိုု႔ပဲထင္တာ။ ၃ ခါေလာက္လုုပ္ျပီး လက္အုုပ္ပါ ခ်ီေတာ့မွ ရုုပ္တုုကိုု ဦး ၃ ၾကိမ္ခ်ရွိခိုုးေနမွန္း ရိပ္မိပါတယ္။ သူ႔အရပ္နဲ႔ သူ႔ဇတ္ေပါ့။ အိမ္နီးခ်င္း ထိုုင္းက ကားသမားေတြလဲ ဒီလုုိလုုပ္ၾကတာကိုု သြားသတိရမိပါတယ္။

အဲဒါကိုုၾကည့္ရင္းနဲ႔ ကားေအာက္ဆင္းခ်င္စိတ္မရွိေတာ့တာနဲ႔ ေတာင္ေျခက ေစတီဆီမသြားျဖစ္ပဲ ျပန္လွည့္ လာခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ထိပ္ကိုုေတာ့ တက္ခ်င္သား။ ဒါေပမဲ့ အတက္ ၄ နာရီ၊ အဆင္း ၃ နာရီၾကာမွာဆိုုေတာ့ အခုုက ေန႔လည္ ၂ နာရီေက်ာ္ေနျပီ။ ဘယ္လိုုမွမျဖစ္နိင္။ လူေျပာမ်ားေနတဲ့ ေတာင္ထိပ္က မွန္သားရင္ျပင္ ကိုုေတာ့ ေတာင္ေျခကေန ခပ္၀ါး၀ါး လွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ ဒီလိုုနဲပ ေတာင္ေျခကေန ျပန္လွည့္ခဲ့ေပါ့။

ေန႔လည္ဖက္သြားတဲ့အထဲမွာ ရေသ့ပ်ံဂုူနဲ႔ အဲဒီဂူေဘးက ဂူေအာက္မွ ေလစီးရတဲ့အရသာကိုု အၾကိက္ဆံုုးပါပဲ။ ဂူကေတာ့ ခုုနက ဆာဂန္ဂူနဲ႔ သိပ္မကြာလွပါဘူး။ အားလံုုး လူဖန္တီး ျပင္ဆင္ထားတာက မ်ားေနပါျပီ။
ဒါေပမဲ့ အဲဒီဂူေဘးနားရွိ တူးေျမာင္းေလးထဲကေန လက္ေလွာ္ေလွေလးကိုုစီးျပီး (တစီးမွာ ၄ ဦးပဲစီးခြင့္ရွိ) ေမွာေမွာင္မဲမဲ ဂူထဲ၀င္ရတဲ့အရသာက သိပ္စိပ္လႈပ္ရွားဖိုု႔ေကာင္းပါတယ္။ ေလွက ၆ စီးပဲရွိေတာ့ အဲဒီေနရာမွာ တန္းစီေစာင့္ရတာတင္ တနာရီ အခ်ိန္ကုုန္ပါတယ္။ ဒီေရာက္ျပီးမွ ဒါမစီးဖူးဘူးဆိုုရင္လဲ မျဖစ္ေတာ့ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဆက္ေစာင့္။







ေလွစီးခက ၅၀၀၀ က်ပ္ေပးရပါတယ္။ ကိုုယ္ဆီမွာက ကေလး ၂ ေယာက္ပဲပါတယ္ဆိုုေတာ့ လူၾ႕ကံုုတဦးပါ တင္သြားလိုုက္ပါေသးတယ္။ ၁၀ မီနစ္ေလာက္တူးေျမာင္းေလးအတိုုင္းေလွာ္ျပီးေတာ့ ဂူ၀ဆီေရာက္လာပါတယ္။ ခုုနက ဆာဒန္ဂူက ေရကန္လိုု ဟိုုဖက္ ဒီဖက္ျမင္မေနရဘူး။ တကယ့္ကိုုေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ။ ေလွေပၚမွာ လက္နွိပ္ဓာတ္မိးအၾကီးၾကီး ေတြပါလာလိ႔ေ တာ္ေသးတယ္။ မီးလဲထြန္းခ်င္၊ ဓာတ္ပံုုလဲရိုုက္ခ်င္၊ ေလွလႈပ္မွာလဲ စိုုးရိမ္။ ေမာင္ေမာင္မဲမဲ ထဲ ေလွေမွာက္လိုု႔ကေတာ့ အသက္ရွင္ဖိ႔ုု သိပ္မလြယ္ေလာက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘုုရားမတယ္ေျပာရမလား။ ဒီထဲမွာ ေလွတခါမွ မေဖာက္ဖူးေသးဘူလိ႔ ေလွသမားကေျပာပါတယ္။

တေလာကေတာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဒီဂူကိုုလာလည္သြားေသးတယ္လိ႔ ေလွသမားေတြကေျပာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူကေတာ့ က်ေနာ္တိ႔စီးတဲ့ ၄ ေယာက္စီး လက္ေလွာ္ေလွကိုုစီးတာမဟုုတ္ပဲ မီးသန္႔က အထူး ေလွကိုုစီးျပီး ဟိုုဖက္ထိပ္ကေန ျပန္ထြက္သြားတာလိ႔ ေလွသမားက သံစကာေတြ ကာထားတဲ့ အဲဒီအေပါက္ ကိုု လက္ညိႈးထိုုးျပီး ေျပာျပေနပါတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ တပတ္လွည္ျပီး လာလမ္းအတိုုင္း ျပန္သြားရဦးမယ္။

ဘာေျပာေျပာ ပထမ ပိုုင္းမွာ စိုုးရိမ္စိတ္နဲနဲရွိေပမဲ့ တကယ္စိတ္လႈပ္ရွားဖိ႔ုုေကာင္းတဲ့ ဂုူတြင္း ေလွစီးျခင္း အနပညာတရပ္ပါပဲ။ ေရတိုုက္စားလိ႔ ျပိူထားပံုုရတဲ့ ေက်ာက္နံရံေတြ၊ ေက်ာက္ (အမိုုးလိုုပေျပာရမလား)- ေခါင္းေပၚက ေက်ာက္သားေတြက ပန္းပုုထြင္းထားတာထက္ေတာင္ လက္ရာေျမာက္ေနပါတယ္။ ဘယ္မွ ၾကိုုတင္ စိတ္ကူးမထားတဲ့ ျမင္ကြင္းေတြကိုု လွလွပပ ၾကီးကိုု ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။
...

အဲဒီဂူကေနျပန္ထြက္ေတာ့ ၄ နာရီေက်ာ္ေနျပီ။ လူလည္းအေတာ္အီေနျပီဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ျပန္ရင္ ေကာင္း မယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကားဆရာက အဆြယ္ေကာင္းတယ္။ ဒီေရာက္ျပီးမွေတာ့ ရွိသမွ်ဂူ စံုုေအာင္သြားလိုုက္ေပါ့။ ကားခလည္းထပ္ေပးစရာမလိုုဘူးတဲ့။ ဒီလိုုနဲ႔ ဘားအံျမိအျခားတဖက္က ဂူတခုုနဲ႔ လင္းနိ႔ဂူဆီ ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္။

တဖက္ကမ္းဆိုုတာက သံလြင္ျမစ္ကိုုတခါျဖတ္ျပီး ျပန္ထြက္လာရလိုု႔ပါ။ ဒီေနရာမွာ သတိထားမိတာတခုုက ဘားအံဖက္ကေန အျပင္ဖက္အထြက္မွာ စံျပတရုုတ္လွရြာ ဆိုုတဲ့ ဆိုုင္းဘုုတ္ကိုုေတြ႕မိပါတယ္။ ဒါဟာ ရာဇ၀င္ထဲက အမည္တခုုေပါ့။ အတိအက်ေျပာရရင္ ၂၀၀၀ ျပည့္နွစ္၀န္းက်င္တုုန္းက (ခုုနွစ္ အတိအက် ျပန္ရွာ တင္ေပးပါမည္) နအဖ အတြင္းေရးမႈး ၁ ဗိုုလ္ခ်ပ္တင္ဦးနဲ႔အဖြဲ႔ ရဟတ္ယဥ္ပ်က္က်ေသဆံုုးတဲ့ေနရာ။

ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္အထိမွတ္မိေနသလဲဆိုုရင္ အဲဒီတုုန္းက ရရွိတဲ့ ၾကားျဖတ္စက္သတင္းကိုု သတင္းအျစဖ္ ျပန္ေ၇းျပီး DVB ကေန လႊင့္ခဲ့ဖူးလိုု႔ပါ။ ဘယ္ေလာက္အထိ ထဲထဲ၀င္၀င္ေရးလိုုက္မိသလဲဆိုုရင္ ဗိုုလ္ခ်ပ္ အခ်င္းခ်င္းစကားမ်ားရာကေန ဘယ္သုု႔ ပီေအ က လက္ပစ္ဗံးုုးကိုု ဘယ္လက္နဲ႔ကုုိင္ျပီး ပစ္ဖိုု႔လုုပ္ေနစဥ္ ျပုုတ္က်သြားတယ္... စသျဖင့္ စက္သတင္းေပၚအေျခခံျပီး အေသးစိပ္ေရးလိုုမလိုု႔... မင္းတိုု႔ DVB သတင္းေထာက္ပါ ရဟတ္ယဥ္ေပၚ ပါသြားသလားဆိုုျပီး အေမးခံခဲ့ရဖူးလိ႔ မီဒီယာ က်င့္၀တ္အရ အေသအခ်ာကိုု မွတ္မိေနတာပါ။

အခုု ရုုတ္တရက္ အဲဒီရြာကိုုေတြ႔လိုုက္ေတာ့ စိတ္ထဲမွာ တမ်ိးၾကီး။ သြားေတာ့ ၾကည ့္ခ်င္သား။ ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္က မရေတာ့ဘူး။ သြားၾကည့္ျပီး ဟိုုေမးဒီေမးလုုပ္မွ ဆဲြေစ့ခံေနရရင္ ဒုုကၡ။ ေခတ္က သိပ္ေကာင္းေသးတာ ဟုုတ္ဘူး။ ဘုုရားဖူး သက္သက္ပဲေကာင္းပါတယ္ေလ ဆိုုျပီး - ဆက္ေမာင္း ကားဆရာလိ႔ုု ေျပာရပါတယ္။

ျမစ္တဖက္ကမ္းက ေနာက္ထပ္ဂူတလံုုးကလည္း သိပ္အထူးၾကီးေတာ့ မဟုုတ္ပါဘူး။ ဘုုရားေတြပဲရွိျပီး ဂူက လႈိင္သေဘာမွ်သာ။ ဟိုုဖက္ ဒီဖက္မေပါက္ပါ။ အဲ.ဒီကအထြက္ ေနာက္ဆံုုးသြားခဲ့တဲ့ လင္းနိ႔ဂူကေတာ့ တန္ တယ္လိုုပေျပာရမယ္။ ဒါေပမဲ့ သြားတာနဲနဲေစာသြားလိုု႔ မီနစ္ ၉၀ ေလာက္ ထိုုင္ေစာင့္လိုုက္ရပါတယ္။ ေစာဆိုု ကားဆရာေျပာတာက ၅ ခဲြေလာက္ဆိုု လင္းနိ႔ေတြထြက္တယ္လိုု႔ သူသိထားတယ္ဆိုုပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ တကယ္တန္းေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ လင္းနိ႕႔ေတြက အခ်ိ္န္ေျပာင္းသြားျပီ။ ထြက္ခ်ိန္ေစာရင္ သိန္းငွက္ အပါ၀င္ တျခားငွက္ၾကီးေတြက သူတိ႔ကိ ဖမ္းစားတဲ့အတြက္ ညအေမွာင္ခ်ိန္ ၆ ခဲြေလာက္မွ ထြက္ေတာ့ တယ္လိုု႔ ဂူေဘးနားရွိ ဆရာေတာ္တပါးက ရွင္းျပပါတယ္။ (လင္းနိုုဂူ အပါ၀င္ ေတြ႔သမွ်ဂူေတြအားလံုုး ဘုုန္းၾကီး သိ႔မဟုုတ္ သာ့သနာပိုုင္နယ္ေျမေတြခ်ည္းျဖစ္ေန)။

ဒီေတာ့ မတက္နိင္ဘူး။ လာျပီးမွ ဆက္ေစာင့္ေပါ့။ သတင္းကိုုၾကိမေလ့လာထားတဲ့ ျမန္မာတိုုးရစ္က ဒီလိုုခံ လိုုက္ရေပမဲ့ ဘာမဆိုုအေသအခ်ာၾကိတင္ေလ့လာထားတတ္ၾကတဲ့ အေနာက္တိုုင္း တိုုးရစ္ေတြကေတာ့ ၆ နာရီ၀န္းက်င္က်မွ တဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကပါတယ္။ အေနာက္တိုုင္းသားခ်ည္း ၂၀ ေက်ာ္မယ္ထင္ပါတယ္။ တခ်ိ႔က အေသခ်ာသိေနတဲ့အလား ၆ မခဲြခင္ ေတာင္ထိပ္တက္ျပီးေတာင္ ဓာတ္ပံုုရုုိကေနၾကေသး။ ကုုိယ္ကေတ့ လြတ္သြားမွာစိုုးတာနဲ႔ ထုုိင္ရာက မထပဲ ကင္မရာနဲ႔ ထိုုင္ေစာင့္ေပါ့။

ျမန္မာတိုုးရစ္အုုပ္စုုထဲက အမ်ိးသမီးေတြကေတာ့ တိုုးတိုုးေလးေျပာေနၾကပါတယ္။ နိင္ငံျခားသားေတြက ဇြဲေကာင္းတယ္။ လာျပီးရင္ ဆံုုးတဲ့အထိေစာင့္တယ္။ ငါတိ႔ျမန္မာေတြဆိုု ဒီေလာက္ၾကာတာ မေစာင့္နိင္ဘူးဆိုု ျပီး ျပန္သြားၾကလိမ့္မယ္တဲ့။

ဒီလိုုနဲ႔ဇြဲေကာင္းေကာင္းေစာင့္လိုုက္တာ ၆ နာရီ ၄၀ မီနစ္ေလာက္မွာ (အေတာ္ေလး ေမွာစျပုုေနျပီ) လင္းနိ႔ဂူ ၀မွာ အသံၾကားရပါတယ္။ ေမွာင္ေနေတာ့ သဲသဲကြဲကဲြမျမင္ရဘူး။ ကင္မရာကိုု သံလြင္ျမစ္ဖက္လွည့္လိုုက္ ေတာ့မွ ေနာက္ခံေကာင္းကင္အေရာင္ေအာက္မွာ ေထာင္နဲ႔ခ်ီတဲ့ လင္းနုုိ႔ေတြကိုု ျမင္ရပါတယ္။ အဲဒီလိုု ထြက္ေနတဲ့အခ်ိန္ မီနစ္ ၃၀ ေလာက္ၾကတဲ့အထိ လင္းနိ႔ေတြက ထြက္လိုု႔မကုုန္ေသး။ ကိုုယ္က မစောင့္နိင္ ေတာ့ဘူး။ ျခင္ကလဲ ကိုုက္၊ ေမွာင္ကလဲေမွာင္ဆိုုေတာ့။ နိင္ငံျခား တိုုးရစ္ေတြလဲ ျပန္စျပျပီဆိုုေတာ့ ကိုုယ္ လည္းလွည့္ျပန္ခဲ့ေပါ့။ (ဗီြဒီယိုု ကလစ္ထဲ ၾကည့္ပါရန္)






အဲ ဟိုုတယ္ျပန္ေရာက္၊ ေရခ်ိးျပီးအျပင္ျပန္ထြက္ေတာ့. ၈ နာရီေလာက္ရွိေနျပီ။ ဒီေန႔က ကန္သာယာေဘးက တည္းခိုုခန္းမွာအခန္းရေတာ့ အဲဒီေဘးနားက ညေစ်းက သိပ္မိုုက္။ ထိုုင္းအစာေတြ အစံုုရပါတယ္။ ရန္ကန္မွာ မေတြ႔ရ (က်ေနာ္မေတြ႔တာလဲျဖစ္နိင္ပါတယ္) တဲ့ စိုုင္ေကာ္အပါ၀င္ ထိုုင္းအစာေတြက လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္။ မဲေဆာက္ညေစ်းထဲ ေရာက္ေနသလိုုလိုု။

ညေစ်းဆုုိလိုု႔ ရန္ကုုန္ ကမ္းနားလမ္းက ညေစ်းလိုုမဟုုတ္ဘူး။ ညေန ၄ နာရီမထိုုးခင္ ဒီေနရာမွာ ဘာမွမရွိ။ ၄ နာရီက်မွ ဆိုုင္ေတြအသီးသီးေရာက္လာျပီး ည ၁၀ နာရီေလာက္မွာ အျပီး ျပန္သိမ္းၾကပါတယ္။ တကယ့္ကိုု ညေစ်းပီသလွပါတယ္။ သန္႔ရွင္းသန္႔ရပ္မႈကလည္း ရန္ကုုန္ထက္ သာပါတယ္။ ေမာ္လျမိင္ညေစ်းထက္ေတာင္ ပိုုစနစ္က်တယ္ေျပာရမလား။ ေမာ္လျမိင္သာတာကေတာ့ သံလြင္ျမစ္ေဘးမွာျဖစ္ေနျပီး ဒီဟာေလးက ကန္ေဘးမွာျဖစ္ေနတာ တခုုတည္းပါ။






ဒါေပမဲ့ ေနာက္နွစ္ဆိုုရင္ သံလြင္ျမစ္ေဘးမွာလည္း ညေစ်းတန္းျဖစ္မလာမလားမေျပာတတ္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုု အခုုက သံလြင္ျမစ္ေဘးတေလ်ာက္လုုပ္ေနတဲ့ ညေနခင္းအပန္းေျဖေနရာေတြက မျပီးေသးပါဘူး။ ဘယ္လိုုပဲျဖစ္ျဖစ္ ရန္ကုုန္ကေန ၅ နာရီေမာင္းရံုုနဲ႔ ေရာက္နိင္ျပီး သဘာ၀ရဲ့အလွပေတြကိုု ဒီလိုုခံစားနိင္တဲ့ ေနရာဆီ ေနာက္တေခါက္ ထပ္သြားခ်င္ေနမွာေတာ့ အမွန္ပဲျဖစ္ပါတယ္။



ဘားအံမွာ ဘာသြားလုုပ္တာလဲ...(၂)

ဘားအံေရာက္ေတာ့ တာလေပါ ဟင္းရတဲ့ထမင္းဆုုိင္တခုုမွာ ေန႔လည္စာစားရင္း လာၾကိုုမဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီးကိုု ေစာင့္ပါတယ္။ တာလေပါဟင္းက ကရင္ရုုိးရာဟင္းဆိုုျပီး ေတာျပန္ေတြ အေတာ္ၾကိုုက္ၾကပါတယ္။ ကိုုယ္က ေတာ့ ေတာထဲမွာတုုန္းက ေမာင္ေက်ာ္ေတြျဖစ္သလိုုခ်က္ေကြ်း (ေတာထဲမွာ ဆီမရွိ။ အစာပလာမရွိ) တာကိုု စားမိကတည္းက တာလေပါဆိုု သိပ္စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ အခုု ကရင္ျမိ့ေတာ္ေရာက္တုုန္းေတာ့ စားၾကည့္ဦးမွဆိုုျပီးမွာေတာ့ ကုုန္ျပီတဲ့။



ဟိုုမွာ လာၾကိုုတဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီးေရာက္လာျပီ။ ဒုုကၡပါပဲ။ ေဟာလီးေဒးထြက္လာပါတယ္ဆိုုမွ လာၾကိတဲ့ကားမွာ ခြပ္ေဒါင္းအလံတံဆိပ္ၾကီးနဲ႔။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့- သြားေလရာ ေတာင္တြင္းက ဇတ္လမ္းနဲ႔ သိပ္မကင္းလွဘူးဆိုုတာ။ ဟိုုတယ္က ၾကိုုတင္ ဘိုုကင္လုုပ္မထားေတာ့ ကားတစီးနဲ႔ တခုု၀င္ တခုုထြက္ လိုုက္ေမးေပါ့။ ကန္သာယာေဘးက တည္းခိုုခန္းက ေနရာအေတာ္မိုုက္ေပမဲ့ အခန္းက မရွိေတာ့ဘူး။ ျမိ့အ၀င္နားက ထူး ထူးရွယ္ ဟိုုတယ္ၾကီးေတြကလည္း အေတာ္ေစ်းေျမာက္မဲ့ပံုုဆိုုေတာ့ မနည္းမမ်ား ၃ ေသာင္းေလာက္သြားတဲ့ သံလြင္ျမစ္ကမ္းနားက ဟိုုတယ္တခုုမွာ စခန္းခ်ဖိုု႔ဆံုုးျဖတ္လိုုက္ပါတယ္။

ခရီးစဥ္က အားလံုုးမွ ၃ ရက္တည္း။ အခုုပဲ ေန႔လည္ တနာရီဆိုုေတာ့ ဘားအံမွာလည္ဖိုု႔က မနက္ဖန္ တရက္ပဲ ေန႔ျပည့္ရွိမယ္။ သဖက္ခါ ေန႔လည္ျပန္မွ ရန္ကုုန္ ညေနျပန္ေရာက္။ ေနာက္တေန႔ မနက္ အလုုပ္ျပန္၀င္ရမွာ။ ဒီအခ်ိန္ ဘယ္ေနရာေတြ လည္လိ႔ုုေကာင္းလဲဆိုုျပီး ဟိုုတယ္မွာေမးၾကည့္ေတာ့ ဂုူ ၂ ခုုေလာက္နဲ႔ လင္းနိ႔ေတြ ထြက္တဲ့ဂူသြားၾကည့္လိုု႔မီေသးတယ္ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေတာျပန္ကိုုယ့္အဖိုု႔က ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ ေတြ႔ေရးက ပထမ ဦးစားေပး။ ဘားအံမွာ ေတာျပန္ အေတာ္မ်ားေပမဲ့ ABSDF ဒုုဥကၠဌအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ ဦးယုုနြယ္ တေယာက္ပဲ သြားေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သုူ႔အသက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္နဲ႔အတူတုူ။ ၇၀ ေက်ာ္ေနျပီ။ စာေရးသူနဲ႔မေတြ႔တာကလည္း နွစ္ ၃၀ ေလာက္ရွိေနျပီဆိုုေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမမွတ္မိ။ ေကာ့မုူးရာ (၀မ္ခ)စခန္းအေၾကာင္း၊ သံလြင္စခန္းက အေရးေပၚ ညီလာခံေတြအေၾကာင္းေျပာမွ ျပန္မွတ္မိ။

ဘားအံေနကလည္း အေတာ္ပူသား။ (ရန္ကုုန္ထက္ေတာ့ နဲနဲေအးတယ္ထင္တာပဲ) ၅ နာရီေလာက္မွာေတာ့ ဘားအံျမိ႔ကိုု အေပၚကေနလွမ္းျမင္ရတဲ့ ေစတီတဆူဆီတက္ျပီး ၾကည့္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ညေနစာအတြက္က ေတာ့ ဘားအံလဲ ျမိတ္-ထား၀ယ္-ေမာ္လျမိုုင္လိုုပါပဲ။ ထိုုင္းျပန္ေတြ ခ်က္တဲ့ ထိုုင္းအစာေတြက ထိုုင္းထက္ေတာင္ေကာင္းေသး။ ကိုုယ္ေတြလည္း ထိုုင္းမွာေျပးရင္းလႊားရင္း ၁၀ နွစ္၀န္းက်င္၊ ဥေရာပမွာ ၁၅ နွစ္ေက်ာ္ေနခဲ့ေပမဲ့ ဥေရာပစာကိုုမၾကိက္ပဲ ထိုုင္းစာကိုုသာစဲြလမ္းမိ။ ျမန္မာစာထက္ေတာင္ ထိုုင္းစာကိုု ပိုုၾကိုုက္ေနခဲ့ မိေပါ့။

တကယ္ဆိုု ဘီယာခြက္ေလးမျပီး သံလြင္ျမစ္ေဘးက ေန၀င္ခ်ိန္ကိုုျမင္နိင္တဲ့ေနရာေလးမွာထိုုင္ျပီး စားေသာက္ခ်င္တာ။ ဒါေပမဲ့ လမ္းျပရဲေဘာ္ၾကီးက သိပ္ရုုိမစ္တစ္မျဖစ္ေတာ့ ေတာထဲကစတိုုင္အတိုုင္းပဲ ျဖစ္သလိုု ဗိုုက္ျဖည့္လိုုက္ရေပါ့။ ဘားအံမွာ ေန၀င္ခ်ိန္ သံလြင္ျမစ္ေဘးမွာထိုုင္ျပီး ေငးနိင္တဲ့ေနရာ ေနာက္တေခါက္အတြက္ ထပ္ရွာရဦးမွာေပါ့။



ေနာက္တရက္ တနဂၤေနြကေတာ့ တကယ့္ခရီးသြားေန႕႔ပါပဲ။ မနက္ ၇ နာရီ မနက္စာစားျပီးကတည္းက ထြက္လိုုက္တာ ည ၈ နာရီေက်ာ္မွ ဟုုိတယ္ ျပန္ေရာက္ပါတယ္။ အယ္- ကားငွားခေတြက အမ်ိးမ်ီးရွိတယ္။ ဟိုုတယ္က စီစဥ္ေပးတဲ့ သံုုးဘီးကားက တေန႔ကုုန္အတြက္ ၃ ေသာင္းခြဲ။ ၃-၄ ေယာက္စုုသြားရင္ ပိုုတန္တယ္။ တျခားခရီးသည္ေတြကိုုေမးၾကည့္မယ္ဆုုိေပမဲ့ ကိုုယ္လိုုတကုုိယ္ေတာ္ခရီးသြားသူက သိပ္မရွိလွ။ အားလံုုး သူ႔ကားနဲ႔သူ။ သူ႔အုုပ္စုုနဲ႔သုူ။ အျပင္က ကားငွားရင္လည္း ၄ ေသာင္းေလာက္ပဲက်မွာဆိုုေတာ့ တရက္တာအတြက္ ကားတစီးငွားခဲ့ေပါ့။

က်ေနာ္ကိ လိုုက္ပိုု႔္ေနတဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီးကေတာ့ ေတာင္ေတြ၊ ဂူေတြကိုု စိတ္မ၀င္စားဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ တေယာက္တည္း ဂူထဲ၀င္ရင္အဆင္မေျပမွာစိုုးလိ႔ဆုုိျပီး ၁၀ နွစ္အရြယ္ သူ႔တ ခ်ာတိတ္ နစ္ေယာက္ကုုိ လမ္းျပ အျဖစ္ထည့္ေပးလိုုက္ပါတယ္။ နွစ္ေယာက္စလံုုးကရင္စကားခ်ည္းေျပာေနလိုု႔ နယ္စပ္က ကရင္စခန္းေတြကိုု ေတာင္ ျပန္သတိရမိ။ ကံေကာင္းတာကေတာ့ ကားဆရာက အေတာ္သေဘာေကာင္းပါတယ္။

ပထမ ဆံုုးသြားတဲ့ ဂူက ဣစာသရလႈိဏ္ဂူ ေတာ္။ အေတာ္ေ၀းတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ေမာင္းရပါတယ္။ ပထမ ပိုုင္းလမ္းေကာင္းေပမဲ့ ေနာက္ပိုုင္းမွာ ဂူအတြက္ သီးျခားေဖာက္ထားတဲ့လမ္းက်ဥ္း၊ ျပီးေတာ့ ဂူနားေရာက္ ေတာ့ လယ္ကြင္းတခုုကိုုျဖတ္ရ။ မိုုးရြာရင္ ဗြက္နစ္မဲ့သေဘာရွိ။ လယ္ကြင္းအလြန္မွာ ဧရာမေတာင္ၾကီး တလံုုး၊ အဲဒီေတာင္ေျခမွာ ေလ်ာင္းေတာ္မူဘုုရားဂုူ။ အဲဒီဘုုရားေျခရင္းမွာေတာ့ ဂုူထဲ၀င္နိင္တဲ့ ဂူေပါက္ငယ္။

မနက္ ၈ နာရီဆုုိေတာ့ ေစာေသးလ႔ိုုလားမသိ။ လူသိပ္မရွိေသး။ ခ်ာတိတ္ ၂ ေယာက္အားကိုုးနဲ႔ ဂူထဲ၀င္ျပီး အထဲမွာ ဘာေတြရွိလဲ ေမးေတာ့ သူတိုုလဲ အခုုမွ  ပထမ အေခါက္ေရာက္ဖူးတာတဲ့။ (တျခားဂူေတြကိုု ေရာက္ဖူးျပီးျဖစ္ေပမဲ့)။ ဂူကအေတာ္က်ယ္တယ္။ အေပၚမွာ ေက်ာက္ဆစ္ရုုပ္ဆဲြေတြနဲ႔။ ေအာက္မွာက ေရစီးထားတဲ့ ေခ်ာင္းပံုုစံ။ ငယ္ငယ္တုုန္းက ပထ၀ီမွာသင္ဖူးတဲ့ ေျမေအာက္ေခ်ာင္းဆိုုတာ ဒါမ်ီးျဖစ္မယ္နဲ႔ တူပါတယ္။

ဒီဂူရဲ့ထူးျခားခ်က္က (တျခားဂုူေတြ သြားျပီးမွသိရ) လွ်ပ္စစ္မီးထြန္းေပးထားတာကလဲြရင္ က်န္တာအားလံုုး သဘာ၀အတိုုင္းရွိေနျခင္းပါပဲ။ ျပီးေတာ့ ဖိနပ္လဲ စီးခြင့္ေပးထားပါတယ္။ (ဥေရာပကျပန္လာသူတဦးအဖိုု႔ ဖိနပ္မစီးပဲ စိမ့္စိုုစိုုေျမေပၚ လမ္းေလ်ာက္ရတာ အဆင္မေျပပါ။ ဖိနပ္မပါပဲ လမ္းေလ်ာက္တာ သဲေသာင္ျပင္ တေနရာပဲေကာင္းပါတယ္)။ ဂူထဲမွာျမင္ရတာေတြအားလံုုး တကယ့္အထူးအဆန္းေတြပါပဲ။ ကုုိယ္က ကင္မရာ တလံုုးနဲ႔ေလ်ာက္ရိက္ေနေပမဲ့ ဂူထဲေတြ႔တဲ့ ခရီးသြား (ေကာင္မေလးေတြမ်ား) ကေတာ့ ေတြ႔သမွ်ေနရာမွာ selfei ဆဲြေနေလရဲ့။ သူတိုု႔ပံုုေတြမပါေအာင္ မနည္းေရွာင္တိမ္း ညွိနႈိင္းရိုုက္ခဲ့ရ။






၁၀ မီနစ္ေလာက္လမ္းေလ်ာက္ျပီးေတာ့ ဆက္သြားလိုု႔မရေေလာက္ေအာင္ ဂူေပါက္က က်ဥ္းသြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ရဲ့လမ္းျပ ဆရာ နွစ္ေယာက္က ေအးေဆးေလး ၀င္သြားေလရဲ့။ ဆယ္နွစ္အရြယ္ ကေလးေတြ အတြက္ ကုုန္းကုုန္းကြကြသြားရတာျပသာနာမရွိေပမဲ့ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္အရြယ္ ေက်ာပိုုးအိတ္လည္းလြယ္ ထားသူအဖိ႔ုုေတာ့ သိပ္မလြယ္ပါဘူး။ ကုုန္းကြ ကုုန္းကြ တမီနစ္ေလာက္ၾကိုုးစားလိုုက္ေတာ့ ဟိုုဖက္ကိုု ေရာက္သြားပါတယ္။ တကယ္က ေပ ၃၀ ေလာက္ေနရာေလးပဲ ဒီလုုိ ကုုန္းကြ သြားရတာပါ။

ေနာက္ထပ္ ၁၀ မီနစ္ေလာက္ ထပ္ေလ်ာက္ေတာ့ အေပၚဖက္ကိုုတက္ျပီး ေတာင္ရဲ့အျခားတဖက္က ထြက္ေပါက္ဆီ ေရာက္သြားပါတယ္။ တခ်ိ႔ေနရာမွာ အလူမီနီယံေလွကားဆင္ေပးထားေပမဲ့ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာေတာ့ ၀ါးေလွကားေတြ။ ေတာထဲက ကရင္အိမ္ေတြကိုုေတာင္ သတိရမိ။ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္တုုန္းက ကရင္အိမ္က ၀ါးေလွကားေတြက ျပသာနာမရွိေပမဲ့ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ ဥေရာပျပန္တဦးအဖိုု႔ ၀ါးေလွကားတက္ရတာ သိပ္မလြယ္လွပါဘူး။ ေလေကာင္းေလသန္႔မရလိုု႔လားမသိ။ အေမာကလည္း အေတာ္ဆိုု႔သား။

(ျမင္ကြင္းကိုု ေရးျပရခက္လိုု႔ ဓာတ္ပံုုေတြကိုုသာ ၾကည့္ေတာ္မူပါ။ တကယ့္ကိုု လွပ အံ့ၾသဘြယ္ဆိုုတာကိုုေ တာ့ ကိုုယ္တိုုင္ေရာက္မွ ခံစားနိင္မယ္ထင္ပါတယ္။ သဘာ၀ဟာ လူသားေတြဖန္တီးထားတာထက္ ပိုုမိုု ဆန္းက်ယ္လွပါတယ္)

Friday, May 17, 2019

ဘားအံမွာ ဘာသြားလုုပ္တာလဲ...(၁)

သၾကၤန္ပိတ္ရက္အစား နားရက္မွာ ဘားအံသြားမယ္ေျပာေတာ့ "ဘားအံမွာ ဘာသြားလုုပ္မွာလဲ။ ေခ်ာင္းသာဖက္သြားပါလား"- ဆိုုျပီး မိတ္ေဆြတခ်ိ႔ကေျပာပါတယ္။ သၾကၤန္အၾကိုုေန႔က ေခ်ာင္းသာကိုု ေန႔ခ်င္းျပန္သြား ဖူးထားျပီးသားဆိုုေတာ့ တခါမွ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ဘားအံကိုုပဲေရြးလိုုက္ပါတယ္။



ဒီေရြးခ်ယ္မႈရဲ့ေနာက္မွာ ကရင္ျမိုု့ေတာ္နဲ႔ တဲြကပ္ေနတဲ့ မာနယ္ပေလာေတြ၊ ေဒါနေတာင္တန္းေတြ၊ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ၊ မူးေနာ္ေတြ၊ မူကေနာ္ေတြ ပါေနမယ္ဆိုုတာ အေစာပိုုင္းက ကိုုယ့္ဘာသာေတာင္ သတိမထားမိဘူး။ (ပုုဂံနဲ႔ ေခ်ာင္းသာခရီးကလဲြရင္ က်န္ခရီးေတြအားလံုုးက ေတာထဲက ဇတ္လမ္းနဲ႔တနည္းမဟုုတ္ တနည္းဆက္စပ္ေနတာခ်ည္း)  ေလာေလာဆယ္ ျမင္ေနရတဲ့အခင္းအက်င္းကေတာ့ ေခ်ာင္းသာကိုုသြားတဲ့လမ္းနဲ႔ ဘားအံကိုုသြားတဲ့လမ္း ဘာမွ မဆိုုင္ဘူးရယ္။

ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ ဘတ္စ္ကားအစား မဲေဆာက္သြားမဲ့ မိတ္ေဆြတေယာက္ရဲ့ ကားနဲ႔လိုုက္ခြင့္ရလိုု႔ လမ္းေတြကိုု အေသခ်ာျမင္လိုုက္ရတာလိ႔ုုလဲ ဆိုုနိင္ပါတယ္။ ျမိ့ုုထဲကေနအထြက္ အေ၀းေျပးလမ္းေပၚမတက္ခင္ေလးမွာ 0 mile ဆိုုင္တန္းေတြက အေတာ္မိုုက္တယ္။ ေခ်ာင္းသာဖက္အသြား လႈိင္သာယာဖက္မွာ ဒီလိုုမ်ိးဆိုုင္ မေတြ႕မိပါဘူး။ ထိုုင္း လမ္းေတြ၊ ထုုိင္းကဆိုုင္ေတြနဲ႔ အေတာ္တူပါတယ္။ အာဆီယံအဆင့္ မီတယ္ေပါ့။

၇ နာရီေလာက္မွာ မနက္စာအျဖစ္ မုုန္႔ဟင္းခါးသံုုးေဆာင္ျပီးေနာက္ အေ၀းေျပးလမ္းေပၚကေန ၃၉ မိုုင္အထိ ခရီးဆက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ- ခုုနက ဆိုုင္မွာ အိမ္သာေတြလဲ အာဆီယံအဆင့္မီပါတယ္။ (ဥေရာပေန ျပန္လာသူ တဦးဖိ႔ လမ္းခရီးမွာ အိမ္သာမေကာင္းတဲ့ျပသာနာကလည္း အေတာ္ၾကီးမားပါတယ္။) တေလာက အင္တာဗ်းလုုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စီးပြားေရးပညာရွင္တဦးကေတာ့ ျမန္မာနိင္ငံမွာ အေသခ်ာသတ္မွတ္ထားတဲ့ တိုုင္းတာေရး စနစ္မရွိဘုုး။ မန္းေလးကေန ၁၀၅ မိုုင္အထိ မိုုင္စနစ္နဲ႔သြားျပီး အဲဒါေက်ာ္သြားရင္ ကီလိုုမီတာျဖစ္သြားတယ္၊ အေလးခ်ိန္မွာလဲ ဒီလိုုပဲ။ တခ်ိ႔ေနရာေတြမွာ ပိသာနဲ႔ေျပာျပီး တခ်ိ႔ေနရာေတြမွာ ကီလိုုဂရမ္နဲ႔ေျပာၾကတယ္လိ႔ ဆိုုပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီအေ၀းေျပးလမ္းမွာေတာ့ မိုုင္တိုုင္ေရာ၊ ကီလိုုတိုုင္ေရာ ၂ ခုုစလံုုးရွိပါတယ္။ ျမန္မာနိင္ငံမွာ အစိုုးရ ၂ ရပ္ရွိေနသလိုု အခ်ိန္အတြယ္နဲ႔ အတိုုင္းအတာမွာလဲ စနစ္ ၂ မ်ိးရွိပါတယ္လိ႔ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြက အေသာ ၀င္ေဖာက္ပါတယ္။ ကားဆရာကေတာ့ မိုုင္တုုိင္နဲ႔ ကီလိုုတိုုင္ကိုုၾကည့္ျပီး ၃၉ မိုုင္ဆိုု ကီလိုု ၆၀ ေလာက္ရွိမွာ ေပါ့။ အဲဒါျပီးရင္ ဘုုရားၾကီးကေန ေ၀ါဖက္ ျဖတ္၀င္ရမယ္ဆိုုပါတယ္။



အေ၀းေျပးလမ္းက အေတာ္ေကာင္းေပမဲ့ နိင္ငံတကာက အေ၀းေျပးလမ္းေတြလိုု ေဘးမွာ ျခံစည္းရံုုး အလံုု ပိတ္ထားတာမ်ိးမရွိ။ မိုုင္ ၁၀၀ ေလာက္အရွိန္နဲ႔ေမာင္းေနတဲ့ ဟိုုက္ေ၀းလမ္းေဘးက ေျမနီလမ္းေပၚမွာ နြား လွည္းလဲရွိတယ္။ ေမာ္ေတာ္ဆိုုင္ကယ္လဲရွိတယ္၊ လမ္းျဖတ္ကူးတဲ့ လူေတြ၊ ယဥ္ေတြလဲ ရွိတယ္။ ဟိုုက္ေ၀း စနစ္က တမ်ိးၾကီးရယ္။ .."ဒါေန႔ဖက္မိုု႔ေတာ္ေသးတယ္။ ဟိုုတခါတန္းကဆိုု ညဖက္ေမွာင္ေနတဲ့အထဲ အဲဒီလမ္း လယ္မွာ ကားတာယာၾကီးခ်ထားတာ။ ကီလိုု ၁၀၀ နႈန္းေလာက္ေမာင္းေနတာဆိုုေတာ့ ဘယ္လိုုမွ ေရွာင္ခ်ိန္ မရဘူး။ တည့္တည့္ၾကီး တိုုက္ပစ္လိုုက္ရတယ္။ ေရွာင္ရင္ ေမွာက္မွာ."..ဆိုုျပီး ကားဆရာကေျပာပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ညဖက္မွာ ကားေတြ မၾကာခဏ တိမ္းေမွာက္တာ၊ တိုုက္မိတာေတြျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲလိုု ကား ေမွာက္ရင္ ၀င္လုုတဲ့ လူေတြလဲရွိတယ္လိ႔ ကားဆရာကဆိုုပါတယ္။ ျခံစည္းရံုုးမရွိတဲ့ ဟိုုက္ေ၀းလမ္းရဲ့ ထူးျခား ခ်က္မ်ားေပါ့။ ဒီကားဆရာေျပာမွ ေခ်ာင္းသာသြားတုုန္းကေျပာတဲ့ ကားဆရာစကားကိုု သြားသတိရမိတယ္။ အဲဒီတုုန္းက ညဖက္ၾကီးေမာင္းတာ။ လမ္းကအေတာ္ဆိုုးတာပဲ။ ကားေတြ ဒီေလာက္သြားေနတာ ဘာေၾကာင့္ မျပင္ၾကတာလဲ ဆိုုျပီးစာေရးသူက ျငီးမိေတာ့... "အေ၀းေျပးလိုု လမ္းေတြ သိပ္ေကာင္းေနရင္ ကားသမား ေတြအိမ္ငိုုက္ျပီး ယဥ္တိုုက္မႈျဖစ္မွာစိုုးလိုု႔ ဧရာ၀တီတိုုင္းအစိုုးရက နဂုုိလမ္းအတိုုင္း ထိမ္းထားေပးတာပါ'' တဲ့။ အေတာ္အေကာင္းျမင္တတ္တဲ့ ကားဆရာပါပဲ။

ကဲ- ဧရာလမ္းနဲ႔ ရာမညလမ္းကိုု နႈိင္းယွဥ္ရင္းနဲ႔ စစ္ေတာင္းတံတားေတာင္ ေက်ာ္ေတာ့မယ္။ တံတားအ၀င္က စစ္ေဆးေရးဂိတ္ကိုုျမင္မွ လမ္းတေလ်ာက္ေပးခဲ့ရတဲ့ တိုုးလ္ ဂိတ္ေၾကးေတြ၊ ျမိ့၀င္ေၾကးေတြကိုု သတိထားမိပါတယ္။ ခုုနက ေခ်ာင္းသာဖက္သြားတဲ့လမ္းမွာ လမ္းေၾကး၊ တိုုးလ္ဂိတ္ေၾကးမွ မေပးရပဲ။ ဒီဖက္မွာေတာ့ လမ္းေတြကိုု BOT စနစ္နဲ႔လုုပ္ထားတာဆိုုေတာ့ အဲဒီအတြက္ အမ်ားၾကီးေပးရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လမ္းကေကာင္းေတာ့ ဒီလိုုေပးရတာ တန္ပါတယ္။ မတန္တာကေတာ့ ဘာမွန္းမသိပဲ ေကာက္ေနတဲ့ ျမိ့၀င္ ေၾကးေတြပါပဲ။

အစိုုးရသစ္လက္ထက္မွာ ဒါေတြ မေကာက္ေတာ့ဘူးဆိုုေပမဲ့ ေဒသခံေတြ အလုုပ္လက္မဲ့ (တျခားအလုုပ္ ကလဲ ဒီလိုုလြယ္ကူျပီး ၀င္ေငြမေကာင္းနိင္) ျဖစ္မွာစိုုးလိုု ဆက္လက္ခြင့္ျပူထားတယ္လိုု႔ပဲ အေကာင္းျမင္ ေပး လိုုက္ပါတယ္။ စစ္ေတာင္းတံတားကုူးျပိး က်ိက္ထုံျမိ့ထဲအ၀င္ က်ူိက္ထီးရိုုးလမ္းခြဲအလြန္မွာ ထူးထူးျခားျခား ဧရာမအလွူပဲြၾကီးတခုုကိုုေတြ႔ရပါတယ္။ ဆင္ ၁၀ ေကာင္၊ ျမင္းအေကာင္ ၂၀ ေက်ာ္၊ နြားလွည္း ၃၀ ခန္႔နဲ႔ ေမာ္ေတာ္ယဥ္ ၁၀၀ ခန္႔ပါတဲ့ အလွူပဲြၾကီးဆုုိေတာ့ က်ိက္ထုံတျမိုုလံုုး လမ္းေတြပိတ္ကုုန္ေရာ။ ကုုိယ္ေတြက အဆင္းကားမိုု႔နဲနဲေတာ္ေသးတယ္။ ေမာ္လျမိင္၊ ဘားအံ၊ ထား၀ယ္ဖက္ကေန တက္လာတဲ့ ကားေတြ ရာနဲ႔ခ်ီျပီး ပိတ္မိခဲ့ေပါ့။




ရန္ကုုန္ကေန ေမာ္လျမိင္-ထား၀ယ္ဖက္လမ္းေတြကိုုသြားဖူးျပီးသားမိုု႔ သထုုံကေန ဘားအံလမ္းခြဲ ေရာက္တဲ့ အထိက စာေရးသူအတြက္ အသစ္အဆန္းမဟုုတ္။ ေဟာ...အခုု သထံုု-ဘားအံ လမ္းခဲြေရာက္ပါျပီ။ ဒီဖက္မွာလဲ BOT စနစ္ကဆက္သြားေနေတာ့ လမ္းေတြက ေကာင္းေနဆဲ။ သထံုုက ထြက္တာနဲ႔ ေခ်ာင္းတခုု၊ စစ္ေဆးေရးဂိတ္တခုုကိုုေတြ႔ပါတယ္။ စာကိုုအေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဒုုံသမနိ ေခ်ာင္းတဲ့။ ေတာ္လွန္ကဗ်ာ ဆရာတဦးျဖစ္တဲ့ ကိုုျငိမ္းေ၀ရဲ့ ကဗ်ာထဲမွာ ဒီေခ်ာင္းအမည္ကိုု ရင္းနွီးဖူးခဲ့ေပါ့။

အရင္ကဆိုု ဒီတံတားက စစ္ေဆးေရးဂိတ္ မၾကာခန အတိုုက္ခံရတာေပါ့။ အားလံုုးဆင္းျပီး မွတ္ပံုုတင္ျပ အစစ္ခံရတဲ့အေျခအေနကေနလြတ္တာေတာင္ မၾကာေသးဘူး။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးရျပီးမွ ဒီေနရာေတြ ေအးသြားတာ ဆိုုျပီး ကားဆရာကေျပာပါတယ္။ အင္း... မြန္ျပည္နယ္-နဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ နယ္စပ္ေခ်ာင္း ဒံုုသာမနိမွာ လူဆင္းျပီး မွတ္ပံုုတင္ျပစရာမလိုုေတာ့ေပမဲ့ မြန္-တနသာ္ရီနယ္စပ္က မလြဲေတာင္ဂိတ္မွာ အခုုခ်ိန္အထိ လူဆင္း မွတ္ပံုုတင္စစ္တဲ့စနစ္ ဘာေၾကာင့္ ဆက္က်င့္သံုုးေနတာလဲဆိုုတာ စဥ္းစားလိုု႔ကိုုမရဘူး။

ဒုုံသာမနိေခ်ာင္းကိုုေက်ာ္ျပီဆိုုေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္ထဲေရာက္ျပီ။ ဟိုုေရွ႔နားမွာ ျမိုုင္ကေလး ဘိလပ္ေျမ စက္ရံုုရွိပါတယ္။ ဒီအတြက္ ကုုန္ၾကမ္းျဖစ္တဲ့ ထံုုးေက်ာက္ေတာင္ေတြက ဟိုုနား ဒီနား ထိုုးထိုုးေထာင္ေထာင္။ ျမင္ကြင္းက မြန္-တနသာၤရီဖက္လိုု ေတာင္စဥ္တန္းေတြမဟုုတ္ပဲ လံုုးခ်င္း ေက်ာက္ေတာင္ေတြ ဟိုုတလံုုး၊ ဒီတလံုုး။ မြန္ျပည္နယ္ က်ိက္မေရာဖက္ ထံုုးေက်ာက္ေတာင္ေတြနဲ႔ ခပ္ဆင္ဆင္တူပါတယ္။ ဘားအံအ၀င္နားက ထံုုးေက်ာက္ေတာင္တလံုုးကေတာ့ ဘိလပ္ေျမအတြက္ ဘ၀ေျပာင္းေပးလိုုက္ရလိ႔ ေျမခခါနီးေနတာကိုု ေတြ႔ ရပါတယ္။



ဟိုုး..မွာ ဇဲြကပင္ေတာင္ကိုုျမင္ေနရျပီ။ ေရွ႔နားက သစ္ပင္တန္းကိုုေက်ာ္ေတာ့ သံလြင္ျမစ္ကူး သံလြင္တံတားၾကီး ရုုတ္တရက္ေတြ႔လိုုက္ရပါတယ္။ ဒီတံတားက် (မြန္ျပည္နယ္က ဘီလုုးေခ်ာင္းတံတားလိုု) ဘာေၾကာင့္ ဗိုုလ္ခ်ပ္ေအာင္ဆန္းတံတားလိုု႔အမည္မေပးတာလဲဆိုုျပီး ကားဆရာကုုိေမးေတာ့ ဒီတတားက ဒီအစိုုးရမတိုုင္ခင္ကတည္းက ရွိေနတာၾကျပီလိ႔ ဆိုုပါတယ္။

ဒီလိုု ဟိုုေငး ဒီေတြးနဲ႔ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ ဘားအံျမိ့ထဲ ေရာက္လာပါတယ္။ ရန္ကုုန္-ဘားအံ ကီလိုု ၃၀၀ နီးပါး (291.6 km) ကိုု ၄ ခြဲ၊ ၅ နာရီေလာက္ပဲေမာင္းရပါတယ္။ လမ္းေတြသိပ္ေကာင္းေနလိ႔ုုလား။ ေတာင္မရွိလိ႔ုုလား။ ေတာင္ မရွိတာကေတာ့ စာေရးသူအတြက္ အထူးအဆန္းပါပဲ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုု နယ္စပ္တေက်ာမွာ ၁၀ နွစ္ေလာက္ သြားခဲ့ဖူးတဲ့ ကရင္ျပည္နယ္မွာ ေတာင္မတက္ရတဲ့ေနရာ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဖက္မွာေတာ့ ဘားအံေရာက္တဲ့အထိ ေတာင္တက္စရာမလိုုဘူး။ ဇြဲကပင္ အပါ၀င္ ေတာင္ေတြက သူ႔ဘာသာ လံုုးခ်င္းစီ ရွိေနျပီး ကားလမ္းေတြက ေတာင္ေအာက္က ေျမျပန္႔မွာခ်ည္းျဖစ္ေနပါတယ္။
...


ျမိဳ့ျပနဲ႔ေ၀းရာ ခဏတာသိုု႔...

ေဖေဖၚ၀ါရီ ၂၅- တြံေတး
...
ငယ္ငယ္တုုန္းက ေတာမွာေမြးတာဆုုိတာ့ ျမိဳ့ကုုိေရာက္ဖူးခ်င္တယ္။ ျမိဳ့မွာ ေနခ်င္တယ္။ အဲဒီကာလက ျမိဳ့ျပရဲ့ မြန္းၾကပ္မႈကိုု မသိေသး။ ေက်ာင္းသား ဘ၀ ျမိဳ့မွာေနတယ္ဆုုိတာကလည္း ခဏပါပဲ။ ဒီလိုုနဲ႔ ေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲမွာ ၁၀ နွစ္ေက်ာ္၊ ဥေရာပမဲဇာမွာ ၁၀ နွစ္ေက်ာ္ေနျပီး ရန္ကုုန္ျမိဳ့ျပကုုိ တခါျပန္ေရာက္။


ဥေရာပမဲဇာမွာတုုန္းကေတာ့ လူဦးေရနည္းျပီး ေလထုုညစ္ညမ္းမႈနည္းလုုိ႔လား၊ လမ္းစည္းကမ္း ယာဥ္စည္းကမ္းေတြပဲေကာင္းလိုု႔လား မသိ။ ျမိဳ့ျပကုုိ မြန္းက်ပ္မႈမျဖစ္မိ။ ဒီမွာေတာ့ ေရာက္ျပီးသိပ္မၾကာခင္ ျမိဳ့ျပကုုိ မြန္းၾကပ္ သလုုိခံစားလာရ။
ဒီကအလုုပ္အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း တပတ္မွာ ၆ ရက္လုုပ္ၾကရတယ္လိုု႔ ဆုုိပါတယ္။ နားတဲ့တရက္မွာ ဘယ္သြားမလဲ...။ တညအိပ္ ၂ ရက္ခရီးမဟုုတ္ ေတာ့ ရန္ကုုန္ကေန မုုိင္ ၁၀၀ ေက်ာ္လုုိ႔မရ။ ျပီးခဲ့တဲ့ လေတြတုုန္းကေတာ့ ပဲခူးဖက္က ေရႊ့ျပည္ကိုု ခဏေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ျမိဳ့ျပနဲ႔ ခဏေ၀းသလုုိ ခံစား ရပါတယ္။
အခုုတေခါက္ေတာ့ ေလွစီးျပီး တြံ​ေတးကိုုသြားခဲ့။ ကားခ်ည္းပဲေနစဥ္စီးေန တာဆုုိေတာ့ ယာဥ္အေျပာင္းအလဲျပင္ ျမင္ကြင္းကလည္း အေတာ္ေျပာင္း သြား။ တြံေတးဆိုုတာ တြံ​ံေတးသိန္းတန္တိုု႔၊ တြံေတးစုုိးေအာင္တုုိ႔ရဲ့ ျမိဳ့ဆုုိတာကလြဲျပီး ဘာမွၾကိဳမသိ။ ဗီုုလ္တေထာင္ဆိပ္ကမ္းကေန မနက္ ၉ နာရီ ထြက္။ (နားရက္မွာ အိပ္ရာေစာေစာထျပီး ၈ နာရီခြဲအေရာက္ ေလွဆိပ္အေရာက္လာဖုုိ႔ဆုုိတာ ျမိဳ့ျပေန သူတဦးအဖုုိ႔ သိပ္မလြယ္လွ)

တြံေတးကုုိ မီနစ္ ၉၀ ေမာင္းရပါတယ္။ ၾကီးျမင္တုုိင္၀န္းက်င္ကေန တြံေတးတူးေျမာင္ထဲကုုိ၀င္၊ ဘယ္ဖက္မွာ ဒလျမိဳ့နယ္။ ယာဖက္မွာ ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုုိ။ ရန္ကုုန္ဖက္ကမ္းကေန ဒလကုုိ မၾကာခနျမင္ဖူးေနေပမဲ့ ဆိ္ပ္ၾကီးခေနာင္တိုု ဒီနားရွိေနမွန္း ၾကိဳမသိခဲ့ဘူး။ ခရီးစဥ္ကိုုလဲ ၾကိဳၾကည့္မထားေတာ့ ျပန္လာမွ ဂုုိဂယ္ျပန္ေခါက္၊ ျပန္ရွာေနရ။


တြံေတးတူးေျမာင္းထဲ၀င္လာကတည္းက ျမင္ကြင္းဟာ ရန္ကုုန္နဲ႔ ဘာမွ မဆုုိင္ေတာ့ပါ။ တကယ္ေက်းလက္ေဒသ။ ဒီေဒသက လူေတြအေတာ္မ်ားမ်ား ေလွေတြနဲ႔ခရီးသြားေနၾကတုုန္း။ တခ်ဴိ႕ဆုုိ လက္ေလွာ္ေလွေတြနဲ႔။ ရန္ကုုန္မွာျမင္ခြင့္မရတဲ့ ေမာ္ေတာ္ ဆုုိင္ကယ္ေတြကိုုလဲ ဆိပ္ၾကီးခေနာင္တုုိ ရြာတန္းဖက္မွာ လွမ္းျမင္ေနရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ေလွဆိပ္ေတြမွာ ဆုုိင္ကယ္ ကယ္ရီေတြအမ်ားၾကီး။
ဟုုိဖက္နားမွာ ေစတီတဆူ။ တဲအိမ္တန္းတခုု။ တံငါေလွတစီး၊ စက္ေလွေတြက ဟုုိဖက္ဒီဖက္ အေျပးအလွႊား။ ဒီလုုိေငးလုုိ႔ေကာင္းတုုန္း ဧရာမတံတားၾကီး တခုုကိုုေတြ႔။ ဒါဟာ မၾကာေသးခင္ကမွေပၚလာတဲ့ လႈိင္သာယာနဲ႔ တြံေတးဖက္ ကူးတဲ့တံတား။ ဒီတားေပၚလာေတာ့ တြံေတးဖက္ကုုိ ေလွခ်ည္း အားကုုိးေနစမရာမလုုိေတာ့ပါ။
Water taxi ရဲ့အေပၚထပ္မွာေနရာယူလာတာဆုုိေတာ့ ေလေကာင္းေလသန္႔ အေတာ္ရပါတယ္။ ခရီးသည္ ၁၀၀ ေလာက္ရွိပါတယ္။ လူငယ္ေတြ၊ စုုံတြဲေတြက အမ်ားစုု၊ သူတိုု႔က လတ္ဆတ္တဲ့ေလနဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္အလွကုုိ သိပ္ စိတ္မ၀င္စားအား။ အားလုုံးနီးပါး selfie ဆြဲေနၾက။ ေလွဦးခန္းကေန ပတ္၀န္း က်င္ကိုုဓာတ္ပုု့ရုုိက္ခြင့္ရဖုုိအရး သူတိုု႔နဲ႔အရင္ အေပးအယူလုုပ္ရေသး။
ထားေတာ့။ ဒီလုုိနဲ႔ ၁၁ နာရီမထုုိးခင္မွာ တြံေတးဆိပ္ကမ္းကိုု ဆုုိက္ပါတယ္။ အေပၚေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းကား ၂ စီးက ၾကိဳေနေလရဲ့။ ေက်ာင္းကိုု ဘာသြားလုုပ္မွာလဲဆုုိေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ ဒီေက်ာင္းကားေတြက ခရီးသည္တြကိုုၾကိဳျပီး အုုိးဖုုတ္တဲ့ေနရာ၊ ယက္ကန္းေနရာနဲ႔ ဘုုရားလုုိက္ပုုိ႔႕ေပးမွာတဲ့။ 
ကားက ၂ စီးထဲ ဆုုိေတာ့ ၂ သုုတ္ဆဲြရတယ္။ အုုိးဖုုတ္တဲ့ေနရာေရာက္ပါျပီ။ စပယ္ရွယ္ရြံေစးကုုိ ဘယ္လုုိရွာထားမွန္းမသိ။ ကြ်မ္းလုုိက္တဲ့လူေတြ။ အုုိးကုုိ ပုုံစံမထုုတ္ပဲ ဒီတုုိင္း လက္မွန္းတဲ့လုုပ္သြားတာ အံ့ၾသစရာ။ (တကယ္က အုုိး ေတြအားလုုံး ဒီလုုိပဲလုုပ္တယ္ဆုုိပါတယ္။ ကိုုယ္ကမျမင္ဖူးေတာ့ ပုုံစံခြက္ထဲ ထည့္သြန္းတယ္ပဲ ထင္ထားတာ) ပန္းအုုိးယူမလား။ ေရအုုိးယူမလား၊ ေရေနြးခယားယူမလား..အကုုန္ရတယ္။ 


အိုုးဖုုတ္တဲ့ေနရာမွာ မီနစ္ ၃၀ ခန္႔ၾကာျပီးေတာ့ ယက္ကန္းယက္တဲ့ေနရာ။ စက္မႈေတာ္လွန္ေရးေခတ္မွာ ယက္ငကန္းေတြ က်န္ေနေသးတာ အံ့ၾသစရာ။ ဒါေပမဲ့ သူတိုု႔လက္ယာ လြယ္အိတ္နဲ႔ ခ်ည္ထည္ေတြက အေတာ္ေကာင္းမြန္ သပ္ရပ္ပါတယ္။ ကုုိယ္ကေတာ့ အုုိးလဲမသိ၊ လြယ္အိတ္လဲမရွိဆုုိေတာ့ လုုိက္ေငးရံုုသက္သက္။
ျပီးေတာ့ တြံေတးသိန္းတန္သီခ်င္းေတြထဲ ၾကားဖူးေနတဲ့ ေရႊဆံေတာ္ ေစတီ။ ေနကလည္း အေတာ္ပူသည္ ဆိုုိေတာ့ ရင္ျပင္ေတာ္ တပတ္ျပည့္ေအာင္ မနည္းၾကိဳးစားေလ်ာက္ခဲ့ရ။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ေလွေပၚကေကြ်းတဲ့ ထမင္းေက်ာ္ကိုုယူလာျပီး ဘုုရားရင္ျပင္က ဇရပ္မွာစားေနၾက။ ေစတီေျခရင္းမွာ ေတာ့ တြံေတး ငါးခ်ည္တဲ့။ ဆူရွီနဲ႔တူလုုိ႔ သြားေငးခဲ့ရေသး။
မည္သုုိ႔ပင္ရွိေစကာမူ ရန္ကုုန္ျမိဳ့ျပနဲ႔ တေနကုုန္ေ၀းျပီး ေက်းလက္အေငြ႔ အသက္၊ ေရလႈိင္းကရက္၊ ေတာေတာင္ရႈခင္းေတြကိုုျမင္ခြင့္ရတဲ့အတြက္ အားသစ္တဖန္ျပည့္လာေစတာ ေသခ်ာပါတယ္။ 


ဥေရာပမဲဇာမွာတုုန္းက ေနာ္ေ၀မိတ္ေဆြတဦးကေျပာပါတယ္။ ေနာ္ေ၀ မွာ ေနရင္ ေဆာင္းကုုိ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ထားနုုိင္မွတဲ့။...အခုု ရန္ကုုန္မွာေတာ့ ေနြကိုု မိတ္ေဆြဖြဲ႔ထားနုုိင္မွျဖစ္မယ္။ ဒီေလာက္ပူတဲ့ရာသီဥတုု။ ဒါေတာင္ ေဖေဖၚ၀ါရီဆုုိတာ ျပကဒိန္အရ ေအးတဲ့ရာသီ။ မတ္-ဧျပီဆုုိရင္ ဘယ္လုုိေနမလဲ။ အယ္နီညုုိ၀င္ျပီး အပူခ်ိန္ကဲမယ္ဆုုိျပီး မုုိး-ဇလကလည္း ေျပာထားတယ္ဆုုိေတာ့ ေနြကိုု မိတ္ေဆြဖြဲ႔မထားရင္ မလြယ္ဘူး။
မိတ္ေဆြဖြဲ႔တယ္ဆုုိျပီး အဲကြန္းခန္းထဲ ထုုိင္ေနလုုိ႔မျဖစ္ေသး။ ကုုိယ္လက္ လႈပ္ရွား အားကစားကလုုပ္ဖုုိ႔ကလဲ မလြယ္။ အထူးသျဖင့္ ရန္ကုုန္မွာ စက္ဘီး လမ္းမရွိ၊ မီဒီယာသမား မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႔ကေတာ့ေျပာပါတယ္။ ညေနပုုိင္းျဖစ္ျဖစ္ မနက္ေစာေစာျဖစ္ျဖစ္ လမ္းေလ်ာက္ပါ။ ဂြ်န္ကင္ေျပးပါ။ ဒါမွ ေရရွည္မွာ အိုုေက မယ္။ သူတုုိ႔လဲ တပတ္မွာ ၃ ရက္ေလာက္ အနည္းဆုုံးလုုပ္တယ္ဆုုိ ပါတယ္။


ကုုိယ္က ဒီမွာေရာက္တာ ၆ လရွိေနျပီ။ ကားေၾကာက္လုုိ႔ စက္ဘီးမစီးရဲ။ လမ္းေလ်ာက္ဖုုိ႔ကလဲ မနက္ေစာေစာမနုုိး။ ညေနက အလုုပ္မျပီးေသး။ အလုုပ္ကအထုုိင္မ်ားေတာ့ ဗုုိက္ကထြက္လာ။ ကဲ.. ေနြကုုိ မိတ္ေဆြဖြဲ႔ဖုုိ႔ နည္းလမ္း သစ္ေတြ ရွာလုုိက္ပါဦးမယ္။ ။

Friday, June 29, 2018

"စစ္ရာဇဝတ္မႈနဲ႔ စြပ္စြဲခံထားရသူတေယာက္ ျမန္မာသမၼတ ျဖစ္လာေလမလား"


30/6/2018
"စစ္ရာဇဝတ္မႈနဲ႔ စြပ္စြဲခံထားရသူတေယာက္
ျမန္မာသမၼတ ျဖစ္လာေလမလား"
ဘာေတးလစ္တနာ
( မူရင္းေဆာင္းပါး႐ွင္ ၏ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါသည္)
Will an alleged war criminal become president of Myanmar?
Bertil Lintner
June 28 , 2018 12:26pm ။Asia Times . ကိုဘာသာျပန္ပါသည္။
ျပန္ဆိုသူ = ေဒါက္တာသိန္းျမင့္ ( လူခ် ဳိ )

ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္ ကို လူသားမ်ားအေပၚက်ဴ းလြန္တဲ့
ရာဇဝတ္မႈ ဆိုတဲ့စြပ္စြဲခ်က္နဲ႔ ဟိဂ္ၿမိဳ႕ကႏိုင္ငံတကာရာဇဝတ္ခံုရံုးကိုပဲ အတင္ခံ ရမလား၊ ထိုအစား ေနာက္သက္တမ္းျမန္မာသမၼတအျဖစ္ အမ် ဳိးသားေရး စိတ္လိႈင္းလံုး နဲ႔ ေရပန္းစား အေရြးခံရမလား။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေဝဖန္အခံရဆံုး ျဖစ္ေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးအရအင္အားႀကီးတဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားရဲ႕ စစ္ဦးစီး ခ် ဳပ္ျဖစ္သူရဲ႕ အနာဂတ္ဟာဘာမ်ားျဖစ္ေလမလဲလို႔ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ မ်ားစြာ ရိွေနပါ တယ္။
လူ႔အခြင့္အေရးမ်ားကိုစနစ္တက် အလြဲသံုးမႈ၊ အထူးသျဖင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္
ဩဂုတ္ ကစတင္ခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ရဲ႕ ႐ွင္းလင္းေရးစစ္ဆင္မႈမ်ားေၾကာင့္ အၾကမ္း ျပင္း ၈သိန္းခန္႔ရိွမယ္ ဘဂၤလီမ်ား အိမ္နီးခ်င္း ဘဂၤလားေဒ့ ႏိုင္ငံထဲ ေျပးဝင္ သြားခဲ့ၾကတဲ့ ျမန္မာအေနာက္ပိုင္းရခိုင္ျပည္နယ္ အေရးအတြက္ ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉး ၾကီးမွာ တာဝန္ရိွတယ္လို႔ လူ႔အခြင့္အေရးအုပ္စုမ်ားက တဖက္မွာ ယံုၾကည္ ေနၾကပါတယ္။
ဒုကၡသည္မ်ားဟာ တပ္မေတာ္လို႔ သိၾကတဲ့ စစ္တပ္ကသူတို႔အေပၚ
က်ဴ းလြန္တယ္ဆိုတဲ့ မုဒိန္းမႈ လူသတ္မႈ မီး႐ိႈ့မႈစတဲ့ ထိတ္လန္႔ဖြယ္အေၾကာင္း အရာေတြ သူတို႔နဲ႔အတူ ယူေဆာင္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။အျခားတဖက္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံေရးအကဲခတ္အခ် ဳိ့ကႏိုင္ငံရဲ႕ထိပ္ဆံုးစစ္သားႀကီးဟာ ဝင္ေရာက္အေရြး ခံဖို႔အစီအစဥ္ ကို လူသိ႐ွင္ၾကားမေၾကျငာထားေသာ္လည္း၊ ႏိုင္ငံေရး ရည္မွန္းခ်က္မ်ား ရိွပံုရတယ္လို႔ သိေနၾကပါတယ္။ စစ္ဘက္ဒါမွမဟုတ္ စစ္ဘက္ကေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားတဲ့ အာဏာအလြဲျပဳမႈ ဆယ္စုႏွစ္
မ်ားစြာ ကို အဆံုးသတ္ေစခဲ့တဲ့လက္ရိွအမ် ဳိးသားေခါင္ေဆာင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ေရြးေကာက္ခံNLD ပါတီဟာ ၂၀၁၆မတ္ လ အစိုးရ ဖြဲ႔ၿပီးကတည္းကညံဖ်င္းတဲ့ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ျမန္မာလူထုဟာလတ္ဆတ္ သစ္လြင္တဲ့ အျခားတခုကို ေစာင့္ေမ်ွာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။
ရခိုင္က မူစလင္လူနည္းစုကို ဘဂၤလားေဒ့ ကခိုးဝင္လာသူမ်ားလို႔
ျမင္ၾကတဲ့ ျမန္မာ အမ်ားစုၾကားမွာ ႐ိုဟင္ဂ်ာေတြအေပၚလုပ္ခဲ့တဲ့ စစ္ဘက္ရဲ႕ စစ္ဆင္ေရးဟာေထာက္ခံႀကိဳဆိုမႈ မရခဲ့တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကုလ နဲ႔ ႏိုင္ငံတ ကာ လူ႔အခြင့္အေရးအုပ္စုမ်ားက "လူမ် ဳိးစု႐ွင္းလင္းေရး" နဲ႔ "လူမ် ဳိူးတုန္း သတ္ျဖတ္မႈ" လို႔ေတာင္ျမင္ခဲ့ၾကတဲ့အျဖစ္ဟာမင္းေအာင္လိႈင္ ရဲ႕ ပံုရိပ္ နဲ႔ ေရပန္းစားမႈကို ေဒသအတြင္းမွာ ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္ခဲ့ပံုရပါတယ္။
လူသားမ်ားကိုဆန္႔က်င္မႈ ျပစ္မႈနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာတရားရံုး ကို လြႇဲပို႔ခံရ
ျခင္း ဒါမွမဟုတ္ ေရြးေကာက္ခံရၿပီး သမၼတျဖစ္လာျခင္း ဆိုတဲ့ စိတ္မွန္းပံုရိပ္ ႏွစ္ခုလံုးဟာ ေသခ်ာေပါက္ျဖစ္လာႏိုင္မယ္လို႔ေတာ့ေျပာမရေသးပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ႐ိုဟင္ဂ်ာအေျခအေနအတြက္ တစံုတရာ တာဝန္ယူမႈရိွဖို႔အတြက္ ႏိုင္ငံတကာ ဖိအားက စုဖြဲ႔ေနပါၿပီ။ ဇြန္၂၇ရက္ကထုတ္ျပန္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္အဖြဲ႔ရဲ႕ အစီရင္ခံစာမွာ ဘဂၤလီမ်ားအေပၚ စစ္တပ္ ကစစ္ဆင္ေရးဟာလူသားမ်ားအေပၚက်ဴ းလြန္တဲ့ ရာဇဝတ္မႈ ျဖစ္ၿပီးဗိုလ္ခ် ဳပ္
မွဴ း ႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္ နဲ႔ အျခားအရာရိွ ၁၂ဦး ပါဝင္ပတ္သက္ေၾကာင္း
က်ယ္ျပန္႔ ယံုၾကည္ရတဲ့ သက္ေသမ်ား စုေဆာင္းထားၿပီးၿပီဆိုပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္မႈမ်ားဟာ စစ္သားတဦးခ်င္း တပ္ဖြဲ႔တဖြဲ႔ခ်င္းရဲ႕ဆိုးရြားတဲ့ အျပဳ အမူမ် ဳိးမဟုတ္ပဲ အဆင့္ျမင့္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ စနစ္က်တဲ့ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ ဒီအစီရင္ခံစာ ဟာ ဒီျဖစ္ရပ္ကို ႏိုင္ငံတကာတရားခံုရံုး ကို တင္ဖို႔ေဆာ္ဩထားပါတယ္။
လူမ် ဳိးစု႐ွင္းလင္းေရးစစ္ဆင္မႈ မတိုင္ခင္နဲ႔ စစ္ဆင္ေရး အတြင္း
ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္အပါအဝင္ စစ္ဘက္ထိပ္တန္းအရာရိွႀကီးမ်ား ဟာ ရခိုင္ေဒသ ကိုသြားခဲ့ၾကၿပီး စစ္ဆင္ေရးက႑မ်ားကိုကြပ္ကဲခဲ့ၾကတယ္
လိ့ု႔ ဒီအစီရင္ခံစာ ကဆိုပါတယ္။ "လူသားမ်ားကိုဆန္႔က်င္တဲ့ျပစ္မႈမ်ား က်ဴ း လြန္ေနၾကတယ္" ဆိုတာကိုစစ္ဘက္အႀကီးတန္းအရာရိွမ်ားဟာ သိရမယ္ ဒါမွမဟုတ္ သိသင့္တယ္။ သို႔ႏွင့္တိုင္ ဒီျပစ္မႈ မ်ားကို တားဆီးဖို႔ သို႔မဟုတ္ အျပစ္ေပးဖို႔သူတို႔ရဲ႕ အမိန္႔အာဏာ ကို အသံုးမျပဳဘဲ ပ်က္ကြက္ခဲ့ၾကတယ္ လို႔
စြပ္စြဲထားပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျဖစ္ရပ္ေနာက္ပိုင္းမွာ က်ဴ းလြန္ခဲ့တဲ့
ျပစ္မႈ အမ်ားစုႀကီး ကို ဖာေထးဖို႔ေတာင္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္လို႔ စြပ္စြဲပါတယ္။
စြပ္စြဲထားတဲ့ျပစ္မႈမ်ားကို အိုင္စီစီကစစ္ေဆးဖို႔၊ အိုင္စီစီတရားသူႀကီး
မ်ားက ျမန္မာအစိုးရ ကို ဇူလိုင္၂၇ရက္ေနာက္ဆံုးထား အေၾကာင္းျပန္ဖို႔ ဇြန္၂၂ရက္ က ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။၁၉၉၈ ခုႏွစ္ အိုင္စီစီစတင္ထူေထာင္ ခ့ဲတဲ့ ေရာမ နည္းဥပေဒျပ႒ာန္းမႈကို ျမန္မာအစိုးရက လက္မွတ္မထိုးထား တဲ့အတြက္ အိုင္စီစီရဲ႕ တရားစီရင္ႏိုင္ခြင့္ျပင္ပမွာရိွေနပါတယ္။ အစိုးရက လည္း ဒီပန္ၾကားမႈကို တရားဝင္ျပန္ၾကားမွာမဟုတ္ဘူးလို႔ေျပာထားပါ တယ္။
အိုင္စီစီတရားသူႀကီးမ်ားအတြက္ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္းတခုကေတာ့
အခု အိုင္စီစီ ေ႐ွ႕ကိုေရာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဒုကၡသည္မ်ားရဲ႕ ကိုယ္စားလည္မ်ားက တင္သြင္းတဲ့ စြဲဆိုခ်က္အေပၚဆက္ႏြယ္ပါတယ္။ႏိုင္ငံတကာနယ္စပ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ျဖစ္ေပၚတဲ့ျပစ္မႈရဲ႕ အေျခခံ ဥပေဒေၾကာင္း ဆိုင္ရာအရ- ေရာမျပ႒ာန္းခ်က္အဖြဲ႔ဝင္ ႏိုင္ငံတခုရဲ႕ ပိုင္နက္မွာ ျဖစ္ပြားခဲ့တယ္ဆိုတာပါ။
ဘဂၤလားေဒ့ ဟာ ၂၀၁၀ မွာ ေရာမစာခ် ဳပ္ကိုလက္မွတ္ေရးထိုး
ထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီစြဲဆိုခ်က္ကိုသာ လက္ခံခဲ့ရင္ အိုင္စီစီဟာ ဘဂၤလားေဒ့ ကို တရားစီရင္ေရးမွာ အသံုးခ်ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအမႈတြဲ အိုင္စီစီ ေရာက္ တယ္ထားဦး မင္းေအာင္လိႈင္ ဟာ တရားစြဲဆိုမႈကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ ဟိဂ္ၿမိဳ႕ကို လာလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားရင္ စိတ္ကူးယဥ္ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အျပစ္ရိွ တယ္လို႔ မ်က္ကြယ္မွာအမိန္႔ခ်ခဲ့ရင္လည္း တခုတည္းေသာျဖစ္ႏိုင္ေျခ က စစ္တပ္ဦးစီးအရာရိွခ် ဳပ္ ဟာ အိုင္စီစီ ကိုလက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို သြားဖို႔ ခက္ခဲမွာ တခုပဲျဖစ္ပါတယ္။
တခ်ိန္တည္းမွာ အိုင္စီစီ ရဲ႕ အမိန္႔ခ်မွတ္မႈ နဲ႔ ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉးႀကီး နဲ႔ အျခား ထိပ္တန္းေခါင္းေဆာင္မ်ားကို လႊဲေျပာင္းေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ရင္ျမန္မာဟာ ၂၀၁၁ နဲ႔ ၂၀၁၂ မွာ ပိုမိုပြင့္လင္းမႈမ်ားဆီသို႔ ေရႊ႔ေျပာင္းခဲ့မႈ မတိုင္မီအရင္က လို အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားရဲ႕ အပယ္ခံဘဝ ကိုျပန္ေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္။
ဥေရာပသမဂၢ ကေတာ့ ဘဂၤလီမ်ားအေပၚ ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ က႑မွာ
ပါဝင္ခဲ့တဲ့ စစ္အရာရိွ ခုနစ္ဦးကို ပိတ္ဆို႔ကန္႔သတ္မႈမ်ား ခ်မွတ္ၿပီးျဖစ္ပါ တယ္။သူတို႔ထဲကႏွစ္ဦးဟာတပ္မွထုတ္ပယ္ၿပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီသူမ်ားဟာ သူတို႔အလိုအတိုင္း လုပ္ႏိုင္ခဲ့မွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ဒီထုတ္ပယ္မွဳ ဟာတရားခံထိုးေႂကြး တာလို႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ယူဆၾကပါတယ္။
ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉးႀကီးမင္းေအာင္လိႈင္ ဟာ အိုင္စီစီ မွာ တရားစြဲမခံရခဲ့ရင္
သူ ဟာ သမၼတရာထူးအတြက္ဝင္ေရာက္အေရြးခံမလား အေမးရိွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ ဒါမွမဟုတ္ ဝန္ႀကီးခ် ဳပ္ရာထူးနဲ႔ ညီတဲ့ႏိုင္ငံေတာ္ အတိုင္
ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ရာထူး နဲ႔စာလ်င္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ် ဳပ္ နဲ႔ အၿငိမ္းစားအဆင့္ျမင့္ စစ္အရာရိွေနရာကေတာင္ သူ႔အတြက္အာဏာ ပိုရိွေနတဲ့အခ်က္ကို စဥ္းစား ၾကည့္ရင္ ဒီကိစၥဟာ ခ်က္ခ်င္းႀကီးေတာ့ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္းျဖစ္ဦးမွာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ႏိုင္ငံေတာ္အတိုင္ပင္ခံပုဂၢိဳလ္ ရာထူးဟာ ၂၀၁၅ ႏိုဝင္ဘာ ေရြးေကာက္
ပြဲမွာအႏိုင္ရခဲ့တဲ့ NLD ရဲ႕ သမိုင္းဝင္ေအာင္ပြဲၿပီးေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္း
စုၾကည္ သမၼတမျဖစ္ေအာင္တားထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒ တားျမစ္ခ်က္ကို ေကြ႔ပတ္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အတြက္ ဖန္တီးေပးခဲ့တဲ့ ရာထူးျဖစ္ပါ တယ္။
အာ႐ွတိုက္က အရပ္ဘက္ စစ္ဘက္ဆက္ဆံေရးမ်ား ကြၽမ္းက်င္သူ
ျဖစ္တဲ့ အေမရိကန္ ပညာ႐ွင္ ဇိုလ္တန္ဘာရာေန ကေတာ့ ဇႏၷဝါရီထုတ္ ဒီမိုကေရစီဂ်ာနယ္ က ေဆာင္းပါးတပုဒ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဗိုလ္ခ် ဳပ္ႀကီးေတြ ကေန ေရြးေကာက္ခံအရပ္သားမ်ားကို အာဏာထိထိေရာက္ေရာက္လႊဲေပး တာ မရိွေသးဘူးဆိုပါတယ္။ တပ္မေတာ္က ဒီလိုမ် ဳိးမျဖစ္ေစခ်င္ေသးသ၍ ဒီလိုမ် ဳိးအေရးပါအရာေရာက္တဲ့အာဏာလႊဲမႈ ရိွမွာမဟုတ္ဘူးဆိုပါတယ္။
တပ္မေတာ္ ဟာ ဒီလိုလုပ္ခ်င္စိတ္ ရိွရဲ႕လားဆိုတာလည္းမသဲကြဲ
ပါဘူး။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ မွာေရာ အမ် ဳိးသားလႊတ္ေတာ္မွာပါ တပ္မေတာ္ ဟာ အမတ္ ေလးပံုတပံု ခန္႔အပ္ထားပါတယ္။စစ္ဘက္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ် ဳပ္မႈ ကိုတသမတ္တည္းအကာအကြယ္ေပးထားတဲ့ အုပ္စုပါ။ စစ္တပ္က ဖန္တီး ထားတဲ့ အေျခခံဥပေဒ ကိုျပင္ခ်င္လ်င္ အမတ္ေလးပံု သံုးပံု အထက္သေဘာ တူရမယ္လို႔ ျပ႒ာန္းထားလို႔ပါ။ ေစာင့္ၾကည့္သူအမ်ားစု က ဒီဥပေဒဟာ
၂၀၀၈ခုႏွစ္က မသမာတဲ့ ဆႏၵခံယူပြဲနဲ႔အတည္ျပဳခဲ့တာလို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒီဥပေဒ ကို ျပင္မဲ့ လုပ္ေဆာင္မႈမွန္သမ်ွ ကို စစ္ဘက္ကတားဆီးပိတ္ဆို႔ႏိုင္ပါ တယ္။
အေျခခံဥပေဒအရ ႏိုင္ငံေတာ္အေရးေပၚအေျခအေန ျဖစ္ေပၚခဲ့လ်င္
စစ္တပ္ဟာ အစိုးရတာဝန္ကို တရားဝင္ရယူႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕အေရး အႀကီးဆံုးဝန္ႀကီးဌာန သံုးခုျဖစ္တဲ့ ကာကြယ္ေရး၊ ျပည္ထဲေရး နဲ႔ နယ္စပ္ ေရးရာဝန္ႀကီးဌာန ဝန္ႀကီးမ်ားကိုလည္းစစ္တပ္ကဘဲ ခန္႔အပ္တာျဖစ္ပါ တယ္။ျပည္ထဲေရးဝန္ႀကီးဌာနဟာ ရဲတပ္ဖြဲ႔နဲ႔ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔ တို႔ကိုထိမ္းခ်ဳပ္ ထားပါတယ္။ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔ဟာ အရင္ကဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ေၾကာက္ခဲ့ရတဲ့ လိႈ့ဝွက္စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဌာန ရဲ႕ တာဝန္ကို ယူထားတယ္လို႔ယူဆပါ
တယ္။ လက္ေတြ႔မွာ ေထာက္လွမ္းေရးအလုပ္ထက္ လိႈ့ဝွက္ ရဲတပ္ဖြဲ႔ ျဖစ္ေန ပါတယ္။ ရဲသတင္းတပ္ဖြဲ႔အာဏာရိွလာတာနဲ႔အမ်ွ စစ္တပ္ဟာတိုင္းျပည္ရဲ႕ လံုျခံဳေရးယႏၱယားကို ပိုမို တိုက္႐ိုက္ကိုင္တြယ္ လာႏိုင္တယ္လို႔ ယူဆရပါ တယ္။
ႏိုင္ငံေရး၊ အုပ္ခ် ဳပ္ေရး၊ လံုျခံဳေရးအာဏာမ်ားအားလံုးကို စစ္တပ္
ရဲ႕ လက္ထဲမွာ ျဖန္႔က်က္ထားႏိုင္ တဲ့အေျခအေနမွာ မင္းေအာင္လိႈင္ဟာ သူ႔ရဲ႕ အာဏာထိပ္ပိုင္းရာထူးကိုစြန္႔ၿပီး သမၼတရာထူးကို ဘာေၾကာင့္ယူခ်င္သလဲ ဆိုတာ ႐ွင္းလင္းတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္မရိွပါဘူး။ သမၼတဟာ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ ရာထူးတခုျဖစ္ေနၿပီး ဟာလာဟင္းလင္းျဖစ္ေနတဲ့ ေနျပည္ေတာ္မွာ အေျခ စိုက္တဲ့ အာဏာမဲ့ ႐ုပ္ျပေခါင္းေဆာင္ ျဖစ္ေနလို႔ပါ။
အစိုးရကေတာ့ ကားေမာင္းသူေနရာေရာက္ေနတယ္လို႔ ေလ့လာသူ
အမ်ားစုကယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ စစ္တပ္အေပၚေဒၚစုၾကည္ဟာ ဩဇာ အာဏာမရိွေပမယ့္ ဘဂၤလီအေရးအခင္းမွာ သူမ ဟာ အေဝဖန္ခံေနရပါ
တယ္။ဒီအတြက္ေၾကာင့္ ရက္စက္မႈမ်ားအတြက္ အဓိကအျပစ္တင္ခံရမယ့္ စစ္တပ္ကို တၿပိဳင္နက္တည္း အကာအကြယ္ေပးသလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ တပ္မ ေတာ္ ရဲ႕ က်ဴ းလြန္မႈကို ဆန္က်င္မေျပာခဲ့တဲ့အတြက္ ေဒၚစုၾကည္ကိုစြပ္စြဲႏိုင္
ေပမယ့္၊ သူမကိုပါ အိုင္စီစီလႊဲေပးတာျမင္ခ်င္ေနၾကတဲ့အခ် ဳိ့ေသာ တက္ႂကြ
လွဳ ပ္႐ွား သူမ်ား ယူဆၾကသလိုစစ္ရာဇဝတ္မႈမ်ားမွာ သူမဟာ " ၾကံရာပါ" မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
မင္းေအာင္လိႈင္ဟာ ႏိုင္ငံတခုလံုးမွာ အာဏာအရိွဆံုးပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ
သံသယျဖစ္ဖြယ္မရိွသလို၊ ေ႐ွ႕ျမင္ႏိုင္တဲ့ အနာဂတ္ကာလ မွာလည္းဒီအတိုင္း အာဏာရိွဆဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သူ႔ကို တနသၤာရီတိုင္း ထားဝယ္ၿမိဳ႕မွာ ၁၉၅၆ ခုႏွစ္ကေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၇၂-၇၃ မွာ ဥပေဒပညာ ကိုတကၠသိုလ္မွာ သင္ယူခဲ့ၿပီး စစ္တကၠသိုလ္ ကို တတိယအႀကိမ္ႀကိဳးပမ္းမႈ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္မွာမွ တက္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၇၇ မွာဘြဲ႔ရၿပီး စစ္တပ္မွာ ျပန္တမ္းဝင္အရာရိွ ဒုဗိုလ္အျဖစ္စတင္အမႈထမ္းပါတယ္။ ရာထူးအလ်င္အျမန္တိုးခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၁ မွာ အမွတ္၄၄ေျချမန္တပ္မ တပ္မမႉး ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ မၾကာခင္ အိႏၵိယ နဲ႔ ဘဂၤလားေဒ့ နယ္စပ္ေရးရာမ်ားမွာတာဝန္ရိွတဲ့ အေနာက္ပိုင္းတိုင္းတိုင္းမႉး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။၂၀၀၅ မွ ၂၀၀၈ အထိ ႐ွမ္းျပည္နယ္အေ႐ွ႕ပိုင္း ၾတိဂံေဒသ တိုင္းမႉး အျဖစ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။
၂၀၀၉ခုႏွစ္မွာ ႐ွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း တ႐ုတ္ႏြယ္ဖြားမ်ားႀကီးစိုးရာ
ေဒသ က ျမန္မာအမ် ဳိးသားမဟာမိတ္တပ္ေပါင္းစု သူပုန္မ်ားကိုထိုးစစ္ဆင္ တာကို ဦးေဆာင္ခဲ့ၿပီးေနာက္အထူးစစ္ဆင္ေရးအဖြဲ႔ ၂ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ထူးတိုး နာမည္ေက်ာ္ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၁ မတ္ကတည္းက စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေဟာင္း ဗိုလ္ခ် ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊေနရာျဖစ္တဲ့ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ် ဳပ္တာဝန္ ကို ယူခဲ့ပါတယ္။
စစ္တပ္ရဲ႕ထိပ္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္တေယာက္အေနနဲ႔ သူဟာ တပ္မေတာ္ အတြင္းကသူနဲ႔ၿပိဳင္ဘက္ျဖစ္လာႏိုင္သူအားလံုးကို ကြၽမ္းက်င္စြာပညာျပႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။ ထိုသူမ်ားကို အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေၾကာင့္ရာထူးမွထုတ္ပစ္၍ေသာ္ လည္းေကာင္း သူ႔ေအာက္တဆင့္နိမ့္ရာထူးကို မေပးပဲ အျခားတန္းစီစာရင္း မွာ အဆင့္နိမ့္တဲ့ရာထူးမ်ားတိုးေပးျခင္းျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း လုပ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဒီနည္းအားျဖင့္ သူ႔အေပၚအလြန္သစၥာရိွတဲ့အရာရိွအုပ္စုကိုဖန္တီး ယူခဲ့ပါတယ္။
မင္းေအာင္လိႈင္ ရဲ႕ ေဒသအေပၚအျမင္မ်ားကိုေတာ့ အတိအက််ေျပာ
ရန္ခက္ပါတယ္။၂၀၁၁ ႏိုဝင္ဘာ မွာ တ႐ုတ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးခိုင္မာေစဖို႔ ညိွႏိႈင္းရာမွာ သူဟာ တပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွည္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တ႐ုတ္ျမန္မာ နယ္စပ္တေလ်ာက္ လံုျခံဳေရးဆိုင္ရာကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ရင္းႏွီးစြာပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးသေဘာတူညီခ်က္ကိုလက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ပါတယ္။ ထိုကာလ မွာပဲ တ႐ုတ္သမၼတ ရီွက်င့္ပင္ နဲ႔ေတြ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ် ဳပ္ ရာထူးယူၿပီးၿပီးခ်င္း ပထမဆံုးသြားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားခရီးက ေဘဂ်င္း မဟုတ္ပဲ တ႐ုတ္ရဲ႕ ႐ိုးရာရန္ဘကဗီယက္နမ္ ဆိုတာကိုေမ့ထားလို႔မျဖစ္ပါ ဘူး။ ျမန္မာ နဲ႔ ဗီယက္နမ္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ေျမာက္ဘက္ကအင္အားႀကီးမားတဲ့ အိမ္နီးခ်င္း ကိုေၾကာက္ရျခင္းဟာ တူညီတဲ့ ဘံုလကၡဏာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မင္းေအာင္လိႈင္ ဟာ သူ႔ရဲ႕ဗီယက္နမ္အိမ္႐ွင္မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးစရာမ်ားစြာ ရိွတယ္လို႔ယူဆရင္ သဘာဝက်ပါလိမ့္မယ္။
အမွန္တကယ္လည္း ေနျပည္ေတာ္အတြင္းလူမ်ားက ယူဆတာက
မင္းေအာင္လိႈင္နဲ႔ သူ႔ေနာက္လိုက္အရာရိွမ်ားဟာ ေဒၚစုၾကည္ဟာတ႐ုတ္နဲ႔ နီးစပ္လြန္းၿပီး တ႐ုတ္ကလြယ္လြယ္နဲ႔ ႀကိဳးကိုင္သြားႏိုင္ လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္ဆိုပါတယ္။ ၂၀၂၀ေနာက္တႀကိမ္ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ဘာျဖစ္လိမ့္မလဲလို႔ ေဟာကိန္းထုတ္ဖို႔ေတာ့ ေစာလြန္းေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ NLD ဟာသူ႔ရဲ႕ယခင္ကေရပန္းစားမႈမ်ား မ်ားစြာ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ တယ္ဆိုတာကေတာ့ သံသယရိွစရာမလိုပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ သူတို႔ရဲ႕ နာၾကည္းခ်က္မ်ားကိုေဒၚစုၾကည္ နားလည္ေပးဖို႔ပ်က္ကြက္ခဲ့လို႔ စိတ္ပ်က္ခံ စားခဲ့ရတဲ့ တိုင္းရင္းသား လူမ် ဳိးစုေဒသမ်ားမွာပါ။ အလားတူပဲ သူတို႔ေထြး ေပြ႔ထားခဲ့ၾကတဲ့ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္မ်ားကို NLD ရဲ႕ ညံ့ဖ်င္းတဲ့လုပ္ေဆာင္ ခ်က္မ်ားက လြင့္ပစ္လိုက္တာခံရတဲ့ ၿမိဳ႕ျပေနပညာတတ္မ်ား ၊ ဒီမိုကေရစီေရး တက္ႂကြလႈပ္႐ွားသူ လူေဟာင္းႀကီးမ်ားၾကားမွာလည္း ထို႔အတူပါပဲ။ 
NLD က ၂၀၁၆ေရြးေကာက္ပြဲမွာႏိုင္ၿပီး အာဏာလႊဲေျပာင္းယူခ်ိန္
အထိ ( အႀကီးအက်ယ္ေဝဖန္ခံရၿပီး လုပ္ဇာတ္ႀကီးလို႔ စြပ္စြဲခံရတဲ့
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရခဲ့ၿပီး) အစိုးရတာဝန္ယူခဲ့ တဲ့ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး အဖြဲ႔ ဟာ ၂၀၂၀မွာ ႏိုင္ေျခ အနည္းငယ္ သို႔မဟုတ္လံုးဝမရိွဘူး ဆိုတာကို
ေတာ့ နိုင္ငံေရးအကဲခတ္မ်ားကယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ဒါေပမယ္ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳး ပါတီ နဲ႔ သူကတဆင့္ စစ္တပ္ တို႔ဟာ၂၀၁၅ ခု NLD မဲရခဲ့ရာ အေျခခံေဒသ
မ်ကို ခြဲပစ္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားေကာင္းထားႏိုင္ပါတယ္။ ေဒသဆိုင္ရာ တိုင္းရင္း သားပါတီမ်ားနဲ႔မဟာမိတ္ျပဳတဲ့နည္းလမ္း ၊ NLD အတြက္အေရးပါတဲ့ ေထာက္ခံသူမ်ားရိွရာျပည္မမွာ အျခားပါတီကြဲမ်ား ေထာင္ျခင္းကိုအားေပးတဲ့
နည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ ျဖစ္ပါတယ္။
အေသခ်ာဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ၁၉၆၂ခုႏွစ္ကစလို႔ အသြင္မ် ဳိးစံု
ေျပာင္းၿပီး တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ် ဳပ္လာခဲ့တဲ့ စစ္တပ္ဟာ ႀကိဳျမင္ႏိုင္တဲ့ အနာ ဂတ္ကာလအထိ ျမန္မာရဲ႕ အင္အားအႀကီးဆံုး အင္စတီက်ဴ ႐ွင္း (အသင္း အပင္း၊ အဖြဲ႔အစည္း)အျဖစ္ရိွေနဆဲျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့အခ်က္ပါ။ ဇူလိုင္ မွာ အသက္၆၂ႏွစ္ျပည့္မယ့္ မင္းေအာင္လိႈင္ ဟာထိုကာလမတိုင္မီ အၿငိမ္းစား ယူခ်င္မွလည္းယူပါလိမ့္မယ္။လူ႔အခြင့္အေရး နဲ႔ အျခားအလြဲသံုးမႈမ်ားေၾကာင့္ အစြပ္စြဲခံခဲ့ရတဲ့ျမန္မာစစ္တပ္က အာဏာႀကီးခဲ့သူမ်ားရဲ႕ သမိုင္းကိုျပန္ ၾကည့္ၿပီးေျပာရရင္ေတာ့ မင္းေအာင္လိႈင္ ဟာ ျမင္ကြင္းေပၚက မၾကာမတင္
မွိန္ေပ်ာက္သြားမယ့္ အေနအထားမွာ မရိွေသးပါဘူး။ 
ဘာေတးလစ္တနာ။
ဘာသာျပန္ဆိုသူ = ေဒါက္တာသိန္းျမင့္ ( လူခ် ဳိ )

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More