Saturday, September 20, 2014

ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၈)

မုံရြာနဲ႔ က်ည္ရြာၾကားမွာ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့သလဲ

အခန္း ၂၇ မွာေဖၚျပျပီးျဖစ္တဲ့အတုိင္း ေမလ ၂၉ ရက္ညက တယ္လီဖုန္းအဆက္သြယ္ရခဲ့တဲ့ မုံရြာ NLD က ဦးေစာေအာင္ (မံုရြာ အမွတ္ ၂ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္) ကုိ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔မွာလဲ က် ေနာ္ျပန္ဆက္သြယ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ဖုန္းဆက္တဲ့ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၅ နာရီ၀န္းက်င္မွာ သူကအိမ္မွာမရွိပဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ယဥ္တန္းနဲ႔အတူ ဘုတလင္ဖက္လုိက္သြားတယ္လို႔သိရပါ တယ္။
(ဒီပဲယင္း ၁၀ နွစ္ျပည့္အခန္းနားတခု ျမင္ကြင္း)

ဒီလုိနဲ႔ ညေန ၇ နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္မွာေတာ့ ဦးေစာေအာင္နဲ႔ဖုန္းရပါတယ္။ မေန႔က မုံရြာျမိဳ့ ရံုးခန္းဖြင့္ ပဲြမွာေျပာထားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ မိန္႔ခြန္း အသံကို အရင္ဆုံးယူရပါတယ္။ ထုံးစံအတုိင္း သူတုိ႔ဖြင့္ျပတဲ့ကက္ဆက္ေခြထဲကအသံကို တယ္လီဖုန္းကၾကားရတဲ့အတုိင္း အဆင္ေျပသလုိဖမ္းယူေပါ့။ မီနစ္ ၃၀ စာေလာက္ရွိတဲ့အဲဒီအသံကိုယူျပီးမွ ဒီေန႔ခရီးစဥ္အေၾကာင္းေမးရပါတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္။ အဲဒီေန႔က ျမန္မာ့ဆက္သြယ္ေရးကသေဘာေကာင္းျပီး တယ္လီဖုန္းလုိင္းကုိ ျဖတ္မခ်လုိက္လုိ႔။

''ဘုတလင္ကေနမုံရြာအျပန္မွာ အေျခေနက အသြားတုန္းကနဲ႔ မတူဘူးဗ်။ ဘုတလင္နဲ႔ မံုရြာနယ္စပ္မွာ ရဲသား ၃၀ ေလာက္က နံပတ္တုတ္ေတြကိုင္ ေစာင့္ေနတယ္။ မုံရြာကေန ဘုတလင္ဖက္လာတဲ့ ကား ေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ေတြကုိ ဘယ္သူမွသြားခြင့္မျပဳဘူး။ အဲဒါ အေျခေနသိပ္မေကာင္းဘူးဗ်'' လုိ႔ ဦးေစာေအာင္က နိဒါန္းခ်ီျပီး မုံရြာနဲ႔ ဘုတလင္ၾကားရွိ၊ မုံရြာကအထြက္ နမခ (အေနာက္ေျမာက္ပုိင္း စစ္ ဌာနခ်ဳပ္) စခန္း၀န္းက်င္မွာၾကံဳရတဲ့ တားဆီးေနွာက္ယွက္မႈေတြအေၾကာင္း ေျပာျပပါတယ္။

ဘုတလင္ကေန ဒီပဲယင္းဖက္အေျခေနကိုေမးတဲ့အခါမွာေတာ့ ''ဘုတလင္ကုိ ဒီပဲယင္းျမိဳ့နယ္က လာျပီး ေတာ့ဆက္သြယ္တယ္ဗ်၊ အဲဒါ ဘုတလင္နဲ႔ ဒီပဲယင္းၾကားမွာ ၾကံ့-ဖြံ႔ ေတြ အင္အားတခ်ဳိ႔ရွိ တယ္။ ေမာ္ ေတာ္ကားေတြလဲမ်ားတယ္။ အဲဒါ စုိးရိမ္ရတယ္ဆုိျပီးေတာ့ ဒီပဲယင္းကလာ အေၾကာင္းၾကား တယ္။ အဲ ဒါ စစ္ကုိင္းတုိင္းစည္းရံုးေရးအဖြဲ႔က ဦးဘာဘာတုိ႔၊ ဦးထြန္းျမိဳင္တုိ႔နဲ႔ စကားေျပာေနၾကတယ္ဗ်။ အစီစဥ္ ကေတာ့ ဒီပဲယင္း ညအိပ္ဖုိ႔ပဲဗ်'' လုိ႔ စုိးရိမ္မကင္းတဲ့ေလသံနဲ႔ ဦးေစာေအာင္က ေျပာပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ခရီးစဥ္တေလ်ာက္လုံးမွာ ၾကံ့ဖြံ႔လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ တားဆီမႈေတြကရွိခဲ့တာဆုိေတာ့ ဒီသတင္းကို ထူးျခားသတင္းအျဖစ္ က်ေနာ္ကထင္မထားခဲ့ပါ။ ဒီလုိနဲ႔ ည ၉ နာရီ သတင္းလႊင့္ခ်ိန္မွာ ဦးေစာေအာင္ နဲ႔ ဗ်ဳးထားတဲ့ မုံရြာ၊ ဘုတလင္၊ ဒီပဲယင္း၊ ေရဦးခရီးစဥ္ကုိ ရသေလာက္ပဲလႊင့္ခ်လုိက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ မနက္ပုိင္း မုံရြာရံုးဖႊင့္ပဲြမွာ ေဒၚစုေျပာထားတဲ့ မိန္႔ခြန္းေပါ့။ အဲဒါနဲ႔တင္ သတင္းက မီနစ္ ၂၀ နီးပါးရွိေန ျပီ ဆုိေတာ့ ရန္ကုန္က NLD ရံုးခ်ဳပ္တုိ႔၊ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဦးလြင္တုိ႔ကိုေတာင္ အဲဒီညက မေခၚျဖစ္လုိက္ ဘူး ထင္ပါတယ္။

ည ၉ နာရီအသံလႊင့္ခ်ိန္ျပီးလုိ႔ မနက္ပုိင္းအတြက္ အသံသြင္းေနၾကတုန္း NCGUB (အမ်ဳိးသားညြန္႔ ေပါင္းအစိုးရ) ဆီက Fax တေစာင္ ၀င္လာပါတယ္။ (အဲဒီကာလက Email အီးေမးလ္၊ အင္တာနက္ သိပ္ေခတ္မစားေသးတဲ့အျပင္ Facebook ကလဲ မေပၚေသးပါ)။ ေဒၚစုတုိ႔ယဥ္တန္း ေမလ ၂၉ ရက္ေန႔ ညပုိင္းက အၾကမ္းဖက္တုိက္ခုိက္ခံရတယ္လုိ႔ ၾကားျဖတ္သတင္းကေန သူတုိ႔သိရတဲ့အေၾကာင္း၊ အျမန္ စုံစမ္းေမးျမန္းဖို႔လုိတဲ့အေၾကာင္းေတြပါ၀င္ပါတယ္။

''ဒီလူေတြ ဘာေၾကာင္တာလဲကြာ၊ အခုပဲ ဘုတလင္ကျပန္လာတဲ့ NLD အမတ္နဲ႔ေမးျမန္းျပီး ၃၀ ရက္ ေန႔ေနာက္ဆုံးအေျခေနကိုေတာင္ လႊင့္ျပီးျပီပဲ။ ၂၉ ညက ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး''။ အဲဒီ Fax က ေကာလဟာလၾကားရတဲ့ သတင္းတခုသာျဖစ္မယ္ဆုိျပီး ကိုယ့္ဘာသာဆုံးျဖတ္လုိက္ပါ တယ္။ ကုိယ့္ဘာသာဆုံးျဖတ္ဆုိတာက ဒီလုိပါ။ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ည ၁၁ နာရီ၀န္းက်င္၊ ေအာ္စလိုအ ခ်ိန္ညေန ၆ နာရီေနာက္ပုိင္းဆုိရင္ သတင္းအဖြဲ႔သားေတြမွအပ ဘယ္သူမွာရံုးမွာမရွိေတာ့ပါ။ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးပုိင္းက ညြန္ခ်ဳပ္ေတြ၊ ညြန္မႈးေတြ၊ ညြန္ကေလးေတြရဲ့အလုပ္ခ်ိန္က မနက္ ၉ နာရီကေန ညေန ၅ နာရီဆုိ ျပီးျပီ။ ေနာ္ေ၀းနုိင္ငံသားမ်ားပီသစြာနဲ႔ တေန႔ ၇ နာရီခဲြထက္ ပုိ အလုပ္မလုပ္ၾကေတာ့့ပါဘူး။

ထားေတာ့။ အဲဒီလုိကုိယ္ဘာသာဆုံးျဖတ္ျပီး မနက္ျဖန္က်မွပဲ ဒီသတင္းကုိ အေသခ်ာလုိက္ေတာ့မယ္ လုိ႔သတင္းခန္း Whiteboard မွာ မွတ္ခ်က္ေရးလုိက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းကုိ (ညြန္ေပါင္းအစိုးရ ကုလသမဂၢဆုိင္ရာကုိယ္စားလွယ္) အေသခ်ာေမးၾကည့္ဦးမွဆုိျပီး ဖုန္းဆက္ေတာ့ စက္သတင္းနဲ႔ နယ္စပ္သတင္းေတြအရ ဒီသတင္းကိုအေသခ်ာရထားတဲ့အေၾကာင္း၊ အေမရိကန္ နုိင္ငံ ျခားေရးဌာနနဲ႔ ကုလသမဂၢအသုိင္း၀ုိင္းဆီလဲ အသိေပးထားတဲ့အေၾကာင္း သူကေျပာပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္က ခုနေလးကတင္ ဘုတလင္ကျပန္လာတဲ့ NLD အမတ္နဲ႔ေမးထားျပီးတဲ့အေၾကာင္း၊ ၂၉ ရက္ေန႔က ဘာမွမျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းျပန္ေျပာျပီး ေနာက္ေန႔မွပဲ အေသခ်ာဆက္လုိက္ေတာ့မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ကာ အိမ္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ညသန္းေကာင္အခ်ိန္ၾကီး ဘယ္ကုိမွဖုန္းေခၚ လုိ႔ မရနုိင္။ ဦးလြင္ကုိ ဒီအခ်ိန္သြားေခၚရင္လဲ အားနာစရာၾကီး။ မေတာ္ သတင္းမရတဲ့အျပင္ စိတ္ဆုိး ျပီး အေဟာက္ပါခံေနရဦးမယ္။ ဦးေစာေအာင္ကုိျပန္ေခၚရင္လဲ ဘုတလင္အလြန္မွာျဖစ္ ဆက္ျဖစ္တဲ့ ကိစၥကုိ သူဘာမွသိမွာမဟုတ္။ ဘုတလင္၊ ဒီပဲယင္းကေန ေရဦးအၾကား NLD ပါတီ၀င္ေတြကို ေခၚလုိ႔ ရနုိင္တဲ့ဖုန္းကလဲ တလုံးမွမရွိ။ ဒီလုိ နဲ႔ လက္မႈိင္ခ်ျပီး တညအိပ္လုိက္ရတယ္ဆုိပါေတာ့။


က်ည္ရြာမွာ ကမၻာပ်က္တဲ့ည

ေနာက္တေန႔မနက္ေစာေစာ ရံုးေရာက္ေတာ့ က်ည္ရြာမွာ ပစ္ခတ္နွိမ္နွင္းမႈေတြရွိခဲ့ျပီး ေသဆုံးမႈေတြရွိခဲ့ တဲ့အေၾကာင္းသတင္းေတြက တျပဳံၾကီးေရာက္ေနျပီ။ NLD ရံုးနဲ႔ ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ဦးလြင္တုိ႔ဆီဖုန္းေခၚ ေတာ့ ဘယ္လုိမွေခၚလုိ႔မရ။ တျခား NLD အဖြဲ႔၀င္တဦးနဲ႔ဖုန္းရမွသိရတာက NLD ရံုးဆီ အထူးရဲေတြ ေရာက္လာျပီး ခ်ိတ္ပိတ္ထားလုိက္ျပီ၊ ဦးလြင္တုိ႔ CEC (ဗဟုိအလုပ္မႈေဆာင္ေကာ္မီတီ၀င္) ေတြကိုလဲ အက်ယ္ခ်ဳပ္ခ်ထားလုိက္ျပီတဲ့။ အဲဒါမွ ဒုကၡ။

(အခင္းျဖစ္ပြါးတဲ့ေနရာက က်ည္ရြာ။ ၂၀၀၃ ၀န္းက်င္က ဓာတ္ပုံ)

မေန႔က ေနာက္ဆုံးအေျခေနကို သတင္းပို႔ခဲ့တဲ့ မုံရြာက ဦးေစာေအာင္ဆီဖုန္းေခၚေတာ့လဲ ဘယ္လုိမွ ေခၚမရေတာ့ပါ။ နုိင္ငံျခားဖုန္းအ၀င္ အားလုံးကို နအဖ အစုိးရက ပိတ္ထားလုိက္ျပီလားမသိ။ ေနာက္ ဆုံးေတာ့ အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔သတင္းဌာနရဲ့ အဓိကအားထားရာ Intercept ၾကားျဖတ္စက္ သ တင္းေတြကိုပဲ အားကုိးရေတာ့တာေပါ့။

ေနရာ ၃-၄ ခုကေန ၀င္လာတဲ့ ၾကားျဖတ္စက္သတင္းေတြကိုအေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့မွ မေန႔က ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းတုိ႔ေျပာတဲ့သတင္းဟာ အမွန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔အေမရိၾကား အခ်ိန္ တရက္စာကြာတဲ့အတြက္ ၂၉ နဲ႔ ၃၀ ရက္ ေန႔စြဲမွားတင္မိတာကို စီစစ္ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ''ေသဟဲ့ နႏၵိယ'' လုိ႔ ေအာ္ရင္း မေန႔ညသတင္းလႊင့္ခ်ိန္မျပီးခင္မွာ အေရးေပၚသတင္းအေနနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္၊ အနည္းဆုံးေတာ့ မ နက္ပုိင္း အသံလႊင့္ခ်ိန္အမွီ အထူးသတင္းအျဖစ္ထည့္နုိင္ရက္နဲ႔ မထည့္ျဖစ္လုိက္တဲ့အေပၚ ေနာင္တ ရ လုိ႔ မဆုံးေတာ့ပါ။

စက္္သတင္းေတြနဲ႔ နယ္စပ္ကရတဲ့သတင္းေတြကိုအေျခခံျပီး အဲဒီညကျဖစ္စဥ္အၾကမ္းကိုေျပာရမယ္ဆို ရင္ေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ယဥ္တန္း က်ည္ရြာအေရာက္မွာ ည ၈ နာရီေက်ာ္ေနျပီ။ ရြာသား ေတြက ဖုေရာင္းတုိင္မီးေတြ၊ လက္လုပ္မီးခြက္ေတြထြန္းျပီး ေထာင္နဲ႔ခ်ီၾကဳိဆုိၾကပါ တယ္။ ေဒၚစုကလက္ ျပနႈတ္ဆက္ခ်ိန္မွာ ဘုန္းၾကီးေတြက ကားကိုတားျပီး မိန္႔ခြန္းေျပာာခုိင္းတဲ့အတြက္ ေဟာခဲ့ရပါေသး တယ္။ အဲဒီ ေဟာေျပာပဲြအျပီး က်ည္ရြာအလြန္ေရာက္တာနဲ႔ မထင္မွတ္တဲ့တုိက္ခုိက္မႈကိုၾကံဳခဲ့ရေတာ့ တာပါပဲ။

စက္သတင္းေတြအရဆုိရင္ က်ည္ရြာနဲ႔ ေရဦးအၾကားရွိ အစိုးရရံုးတခုမွာ စစ္ဖက္အမိန္႔ေပးဌာနတခုရွိ ေန အဲဒီကေန ဒီျဖစ္စဥ္ကိုအေသးစိပ္ကြပ္ကဲေနတာလို႔ဆုိပါတယ္။ လမ္းေဘး၀ဲယာရွိ သစ္ပင္ေတြေပၚ မွာ ဆလုိက္မီးေတြကိုၾကိဳတင္ တပ္ဆင္ထားျပီး အဲဒီမီးေတြဖြင့္ခ်ိန္မွာ ၾကံံ့ဖြံေတြ၊ စြမ္းအားရွင္ေတြ၊ ခုန က ေဒၚစုကားကိုတားတဲ့ ဘုန္းၾကီးအတုေတြက ေတြ႔ရာမေရွာင္ စရုိက္ေတာ့တာပါပဲလုိ႔သိရပါတယ္။ ဒီ လုိ ရုိက္ေနတဲ့ၾကားထဲကေန ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ကားက ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားပါတယ္။ က်န္လူအမ်ားစုကေတာ့ ေသတဲ့အထိရုိက္နွက္ခံရျပိး လူေပါင္း ၈၀ ခန္႔အထိေသဆုံးခဲ့တယ္လို႔ အဲဒီ ကာလ က ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ အစီရင္ခံစာေတြမွာေဖၚျပၾကပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေရဦးရဲစခန္းမွာဖမ္းထားတယ္၊ အဲဒီကေနတဆင့္ တေျဖးေျဖးနဲ႔ ရန္ကုန္ဖက္ေမာင္းလာျပီး ေနာက္ဆုံးေတာ့ အင္းစိန္ေထာင္ အထူးခန္းဆီထည့္လိုက္တယ္၊ ေနာက္ပုိင္း အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန ၂၀၁၁ နုိ၀င္ဘာလ ၆ ရက္ေန႔မွာျပန္လြတ္ေပးတဲ့အထိ ဒီပဲယင္းအေၾကာင္းအေသး စိပ္ကိုဘာမွထုတ္ေျပာျခင္းမရွိပါ။ သူ႔အရင္ျပန္လြတ္လာတဲ့ မႏၲေလးကေဒၚ၀င္းျမျမအပါ၀င္ မုံရြာဖက္က ပါတီ၀င္ေတြေျပာၾကားခ်က္အရေတာ့ စြမ္းအားရွင္ေတြက သူတုိ႔ကုိအေသရုိက္တာျဖစ္ျပီး ကံေကာင္း ေထာက္မစြာနဲ႔ မေသပဲက်န္ခဲ့တာသာျဖစ္တယ္လုိ႔သိရပါတယ္။

ဒီထက္အေသးစိပ္အခ်က္လက္ေတြကုိေတာ့ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔ ဒီပဲယင္းနွစ္ပတ္လည္ေရာက္တုိင္း အဲ ဒီကာလကထုတ္လြင့္ခဲ့တဲ့ ေရဒီယုိသတင္းေတြ၊ အင္တာနက္ေတြေပၚမွာ ရွာေဖြဖတ္ရႈေစခ်င္ပါတယ္။ (ဒီေဆာင္းပါးေအာက္မွာ အစီရင္ခံစာေတြကို သီးျခားတင္ျပထားပါတယ္)။

ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ ဒီျဖစ္စဥ္ဟာ မေတာ္တဆျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာမ်ဳိးမဟုတ္ပါ။ အာဏာပုိင္ေတြဖက္က စနစ္တက်အကြက္ခ်ၾကိဳတင္စီစဥ္ တုိက္ခိုက္ခဲ့တယ္ဆုိတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိတုိက္ ခုိက္တာလဲ။ ဘယ္သူေတြက အမိန္႔ေပးခဲ့တာလဲ။ တုိက္ခုိက္ရမွာပါ၀င္သူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။ အ တုိက္ခုိက္ခံရျပီး ေသဆုံးသြားသူ၊ ဒဏ္ရာရသူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ။ ဘယ္ေလာက္ေသျပီး ဘယ္ ေလာက္ ဒဏ္ရာရခဲ့သလဲ။

ဒီအတြက္ လႊတ္ေတာ္က စုံစမ္းေရးေကာ္မရွင္ဖြဲ႔ျပီး စံုစမ္းေဖၚထုတ္ဖုိ႔မလုိဘူးလား။ NLD ပါတီဖက္က ေကာ ဒီကိစၥအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားသလဲ။ အားလုံးကုိ ေက်ေအးလုိက္ျပီလား။ တရားဥပေဒစုိး မုိးေရးအေၾကာင္း မၾကာခဏေျပာေနတဲ့ NLD ဥကၠဌနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ဆုိင္ရာ တရားဥပေဒ စိုးမုိးေရးဥကၠဌ ဖက္ကေတာ့ ဒီျဖစ္စဥ္ၾကီးကို တကယ္ပဲေမ့ထားလုိက္ျပီလား။

အဲဒီကာလက NLD အမတ္တဦးျဖစ္သူ ေရွ့ေနဦးသိန္းညြန္႔ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ''ေသနတ္ေတြၾကားမွာ ဥပေဒက အိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္'' ဆုိတဲ့ စကားလုံးကုိ ျပန္သတိရမိပါတယ္။ အဲဒါ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၀၃ ခုနွစ္ ဇြန္လ ၀န္းက်င္ကေျပာခဲ့တာပါ။ အခု ၁၂ နွစ္ၾကာျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးသိန္းညြန္႔အပါ၀င္ NLD ကလႊတ္ ေတာ္အမတ္ေတြ၊ တျခားမဟာမိတ္ပါတီေတြ၊ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြက လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ ဥပေဒ ျပဳ ပါလီမန္ထဲအထိ ေရာက္ေနပါျပီ။ ဆုိေတာ့ ဒီအခ်ိန္အထိ ''ေသနတ္ေတြၾကား ဥပေဒက အိပ္ေပ်ာ္ ေနဆဲ'' လုိ႔ဆက္ေျပာေနရင္ သဘာ၀မက်ေတာ့ပါ။ တနည္းအားျဖင့္ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ''ေသနတ္ေတြ ၾကား အိပ္ေပ်ာ္ေနတာဟာ ဥပေဒလား၊ ဥပေဒျပဳအမတ္ေတြလား'' ဆုိျပီး ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္စရာ ျဖစ္ လာေနပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။    ။

(၂၀၀၃ ခုႏွစ္ ဒီပဲယင္းအေရးခင္းအစီရင္ခံစာကုိ ေအာက္ပါ လင့္ခ္ မွာဖတ္နုိင္ပါတယ္)


Thursday, September 18, 2014

စစ္ အာဏာသိမ္း ၂၆ ႏွစ္အလြန္ အိမ္ျပန္လမ္း

ဧရာ၀တီ။

၈ ေလးလုံး အေရးအခင္း, ABSDF, စစ္အာဏာသိမ္းျခင္း, တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔မ်ား,
၈ ေလးလုံး အေရးေတာ္ပုံကို စစ္တပ္က ၾကမ္းတမ္းစြာ တုံ႔ျပန္ခဲ့ၿပီး ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္တြင္ အာဏာ သိမ္းယူခဲ့သည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ စစ္တပ္က အာဏသိမ္း လိုက္ပါတယ္။ အာသိမ္းၿပီး ေနာက္တေန႔ စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔ဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာဆႏၵျပတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို စစ္တပ္က ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြင္းခဲ့တဲ့ ၂၆ ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။

တနည္းအားျဖင့္ အဲဒီလုိ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ေနတဲ့ စစ္တပ္ကုိ ဆႏၵျပ႐ုံနဲ႔ မျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ ဓား ဓားခ်င္း၊ လွံ လွံခ်င္းနည္းကုိ ယူၿပီး လက္နက္ကုိင္ ျပန္ေတာ္လွန္မွ ရမယ္ဆုိတဲ့ ခံယူခ်က္နဲ႔ ေထာင္ ေသာင္းခ်ီတဲ့ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြ ေတာခုိခဲ့တဲ့ ပထမ ဆုံးေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေရးသူသည္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္တြင္ အေျခစိုက္ေသာ ေက်ာင္းသား လက္နက္ကိုင္ ABSDF အဖြဲ႕ဝင္ေဟာင္း ျဖစ္ျပီး DVB ၏ သတင္းေထာက္ ေဟာင္းလည္း ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည္
က်ေနာ္တုိ႔ ထား၀ယ္ဘက္မွာေတာ့ စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ေန႔ ေန႔လယ္ပုိင္းက်မွ စတင္ပစ္ခတ္ၿဖိဳခြဲ ခံရတာ ျဖစ္ၿပီး စစ္တပ္ရဲ႕ ပစ္ခတ္မႈကေန လြတ္ေျမာက္ ထြက္ေျပးလာၾကတဲ့ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ တျခား ေက်ာင္းသားေတြ အပါ၀င္ လူ အင္အား ၅၀ ခန္႔ဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၆ ႏွစ္၊ ဒီလုိ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာ မိဘအိမ္ကေန ယုံၾကည္ရာ ခရီးၾကမ္းကို စတင္ထြက္ခြာ ခဲ့ပါတယ္။

၈ ေလးလုံး အေရးအခင္း ကာလအတြင္း စစ္တပ္ရဲ႕ ၿဖိဳခြင္းပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ ထား၀ယ္ဘက္မွာေတာ့ ေက်ာင္းဆရာဦးပန္းေက်ာ္ အပါအ၀င္ ၅ ဦး က်ဆုံး ခဲ့ရၿပီး ၃၇ ဦး ဒဏ္ရာခဲ့ ပါတယ္။ တႏိုင္ငံလုံး အတုိင္းတာနဲ႔ ဆုိရင္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ ေသဆုံးတယ္ လို႔ ခန္႔မွန္းခဲ့ၾက ေပမယ့္ အခုအခ်ိန္အထိေတာ့ အေရးတယူနဲ႔ စုံစမ္းေဖၚထုတ္တာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။

က်ေနာ္တုိ႔လုိပဲ တျခားၿမိဳ႕ရြာ နယ္ပယ္ အသီးသီးက ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြလည္း ေဒသအလုိက္ အုပ္စုေတြ ဖြဲ႔ၿပီး ျမန္မာ-ထုိင္းနယ္စပ္၊ ျမန္မာ-တ႐ုတ္ နယ္စပ္၊ ျမန္မာ-အိႏၵိယ နယ္စပ္ ေဒသေတြရွိ လူမ်ဳိးစု လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔ေတြ ထိန္းခ်ဳပ္ နယ္ေျမ ဆီ ခ်ီတက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။

အဲဒီ ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ အားလုံး သိၿပီးျဖစ္တဲ့ အတုိင္း ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး (ABSDF) ကုိ ဖြဲ႔စည္းၿပီး စစ္အစိုးရကုိ ခံယူခ်က္ ျပင္းျပင္းနဲ႔ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ စစ္ဆင္ႏဲြခဲ့ ၾကပါတယ္။

ၿမိဳ႕ျပကေန ေတာတြင္း ေဒသဆီ ေရာက္လာၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ နယ္စပ္မွာ ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြက မ်ားျပား လွပါတယ္။ ပထမဆုံးႀကံဳရတာက ငွက္ဖ်ား၊ ဒုတိယ ႀကံဳရတာက တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္ေတြနဲ႔ ဗမာအမ်ားစု ပါ၀င္တဲ့ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ အၾကား အခ်င္းခ်င္း မယုံသကၤာ ျဖစ္မႈ၊ တတိယက က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြ စိတ္ကူးယဥ္ ထားခဲ့သလုိ ဘယ္ႏိုင္ငံကမွ လက္နက္ အကူညီ မေပးခဲ့ျခင္း ေတြပါပဲ။ ဒီလုိနဲ႔ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးဟာ ထင္ သေလာက္ ခရီးမေပါက္ခဲ့ဘူး ဆုိပါေတာ့။

ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိရင္ အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြ စိတ္ကူးယဥ္ ျဖစ္ေစခ်င္ခဲ့တာက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းတုိ႔ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ ဂ်ပန္မွာ စစ္ပညာသင္ၿပီး ျမန္မာ တႏိုင္ငံလုံးကုိ ျပန္သိမ္းသလုိမ်ဳိး ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္ ပါ၀င္တဲ့ တပ္ေပါင္းစုက လက္ရွိစစ္တပ္နဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိ အၿပီးသတ္ရွင္းလင္းႏိုင္ခဲ့မယ္ လို႔ စိတ္ကူးယဥ္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ၾကတာကိုး။

ဒီလုိ ထင္သေလာက္ ခရီးမေပါက္ခဲ့ေပမယ့္ ေပါက္သင့္ သေလာက္ေတာ့ ေပါက္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။ ဘာေတြ ေပါက္ခဲ့သလဲ ဆုိေတာ့ ေရွ႕မွာတင္ျပခဲ့တဲ့ ဗမာအမ်ားစုနဲ႔ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖဲြ႔ေတြၾကား အခ်င္းခ်င္း မယုံၾကည္မႈေတြကို အတုိင္း အတာတခုအထိ ေလွ်ာ့ခ်ၿပီး တပ္ေပါင္းစုမူေတြ၊ ဖက္ဒရယ္မူေတြ၊ အားလုံး ပူူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့ မူေတြကို ABSDF က ဦးေဆာင္ စည္း႐ုံးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒုတိယ တခ်က္ကေတာ့ တုိင္းရင္းသားေတြရဲ႕ခံစားမႈေတြ၊ နစ္နာခ်က္ေတြ၊ ဘယ္သူမွ မသိတဲ့ အေျခေနေတြကို ျပည္တြင္းနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ သိေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။ ဒါက လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ ျပဖုိ႔ခက္တဲ့ သေဘာတရား ဆုိင္ရာ ေအာင္ျမင္မႈတခ်ိဳ႕ကုိ ဆဲြထုတ္ျပတာပါ။

ဒါေပမယ့္ သာမန္အမ်ားစု အျမင္မွာေတာ့ စစ္မတုိက္ရေသးခင္မွာ က်ေနာ္တုိ႔ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕ ဒါဇင္နဲ႔ခ်ီၿပီး စာရင္းေပ်ာက္ ၀င္သြားပါတယ္။ တုိက္ပဲြေတြမွာ ရာနဲ႔ခ်ီ က်ဆုံးခဲ့ပါတယ္၊ ငွက္ဖ်ားအပါအ၀င္ ေရာဂါမ်ဳိးစုံေၾကာင့္ ရာနဲ႔ခ်ီ ဆုံးပါးခဲ့ရပါတယ္၊ စသျဖင့္ ဆုံး႐ႈံးခဲ့တာေတြကိုပဲ ျမင္ေနၾကပါတယ္။

အဲဒီလို ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြ ဆုံး႐ႈံးသြားတဲ့ စာရင္းကို ABSDF က ထုတ္ျပန္ ထားတဲ့ စာရင္းအရ ၂၆ ႏွစ္တာ အတြင္း ၆၇၀ ေက်ာ္ က်ဆုံးၿပီး ၄၀၀ ေက်ာ္ ဒဏ္ရာရခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ABSDF ရဲ႕ အေစာပုိင္း အင္အားက ေသာင္းနဲ႔ခ်ီ ရွိတဲ့အတြက္ မေသမေပ်ာက္ဘဲ က်န္ေနတဲ့ လူေတြ အခု ဘယ္ေရာက္ေနၾက သလဲ၊ ဘာေတြ လုပ္ေနၾကလဲ ဆုိတာ ဒီ ၂၆ ႏွစ္ျပည့္ေန႔မွာ ေမးခြန္းထုတ္သင့္တယ္ ထင္ပါတယ္။

အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းစာရင္းကေတာ့ လက္ရွိ ABSDF မွာ အင္အား တေထာင္၀န္းက်င္သာ ရွိၿပီး အဲဒီထဲမွာ ၁၉၉၈ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အတူ ေတာခုိလာခဲ့သူ ဦးေရက ရာဂဏန္းေတာင္ မက်န္ေတာ့ပါ။ ေတာထဲက ဆင္းရဲမႈဒဏ္၊ မဟာမိတ္နဲ႔ အဆင္မေျပမႈဒဏ္၊ ေတာ္လွန္ေရး တပ္ေတြရဲ႕ေရွ႕တုိးတုိက္ႏိုင္မႈ ေနွးေကြးျခင္း ဒဏ္ေတြကို မခံႏိုင္တဲ့ အတြက္ ရာနဲ႔ခ်ီတဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ အိမ္ျပန္ခဲ့ၾက ပါတယ္။

တကယ့္ အမ်ားစုႀကီး ကေတာ့ တတိယႏိုင္ငံ အေျခခ်ေရး အစီအစဥ္ကို ေရြးခ်ယ္ၿပီး ႏိုင္ငံျခား ထြက္သြားၾကပါတယ္။ အဲဒါ ၁၉၉၅ ၀န္းက်င္ တပ္ေပါင္းစုဌာနခ်ဳပ္ မာနယ္ပေလာ စခန္းက်ၿပီး ေနာက္ပုိင္း ဆက္တုိက္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

အခု ၂၆ ႏွစ္ ၾကာၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံေရး အေျခေနက ႐ုတ္တရက္ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါၿပီ။ ေျပာင္းလဲတယ္ ဆုိတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၆ ႏွစ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာခုိစဥ္က စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့သလုိ ေက်ာင္းသား တပ္မေတာ္နဲ႔ တပ္ေပါင္းစုက တုိက္လုိ႔ ေျပာင္း သြားတာမ်ဳိး မဟုတ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြက ဦးေဆာင္တုိက္လုိ႔ ေျပာင္းသြားတာမ်ဳိး မဟုတ္။ စစ္အစိုးရဘက္က ေျပာင္းခ်င္တဲ့ပုံစံေနာက္ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုေတြ အားလုံးနီးက ဒရြတ္တုိက္လုိက္ပါ သြားရတဲ့ အေျပာင္းအလဲ မ်ဳိးပါ။

ဒီေတာ့ ၁၉၈၈ တုန္းက က်ေနာ္တုိ႔ကို ေသနတ္နဲ႔ ပစ္ခဲ့တဲ့ စစ္အစိုးရ မရွိေတာ့ဘူး ဆုိေပမယ့္ အဲဒီလူေတြ ပါ၀င္ဆဲ ျဖစ္တဲ့ စစ္ တပုိင္း အစိုးရနဲ႔ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္က ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမုိကေရစီ လႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ ဖမ္းဆီးခံေနရသူေတြကို ျပန္လြတ္ ေပးလုိက္ၿပီ ဆိုေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ဖမ္းဆီးမႈေတြ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လြတ္လပ္တဲ့ ေရြးေကာက္ပဲြေတြ က်င္းပေပးၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ေတာင္ ပါလီမန္ထဲ ေရာက္ေနၿပီ ဆိုေပမယ့္ ႀကံ့ခိုင္ေရး ပါတီ ေျပာသမွ် နားေထာင္ေန႐ုံမွအပ ဘာမွဦးေဆာင္လုပ္ပုိင္ခြင့္ မရွိေသးပါ။

ဒီလုိ အေျခေနမ်ဳိးမွာ က်ေနာ္တုိ႔ ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ABSDF ကုိယ္တုိင္ စစ္တပ္တပုိင္း အစိုးရနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ ထုိး လုိက္ ပါတယ္။ မဟာမိတ္ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔ အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း လက္မွတ္ထုိး လုိက္ၾကပါတယ္။

ေနာက္ဆုံးေတာ့ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ကိုယ္တုိင္ ေနာ္ေ၀းနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာအထိ ထြက္လာၿပီး တတိယႏိုင္ငံေရာက္ ဒီမုိကေရစီ အေရး တက္ႂကြသူေတြ အမိႏိုင္ငံဆီ ျပန္လာပါ။ တုိင္းျပည္ တည္ေဆာက္ေရးမွာ ပါ၀င္ လက္တဲြၾကပါလုိ႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိ ဖိတ္ေခၚမႈ ေနာက္ပုိင္းမွာ က်ေနာ္အပါအ၀င္ တတိယႏိုင္ငံေရာက္ ေတာခုိေက်ာင္းသား ေဟာင္းေတြ ျပည္ေတာ္ ျပန္လည္ၾကတာ ဘယ္နည္းပါ့မလဲ။ ရာနဲ႔ခ်ီ ရွိတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေရွ႕က စာရင္းအင္းေတြ အရဆုိရင္ ၁၉၈၈ တုန္းက ထြက္လာသူ ဦးေရ က ေသာင္းနဲ႔ခ်ီ ရွိတဲ့ အတြက္ က်န္တဲ့လူေတြ ဘာေၾကာင့္ မျပန္ၾကေသးတာလဲ။

တခါ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပဲြ အၿပီးမွာ ထပ္ထြက္လာတဲ့ NLD နဲ႔ လူ႔ေဘာင္သစ္ ပါတီ၀င္ေတြ၊ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္း အေရးခင္း၊ ၂၀၀၇ ေရႊ၀ါေရာင္ အေရးခင္း အၿပီးမွာ ထပ္ထြက္ေျပးလာသူေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြကိုပါ ထပ္ေပါင္းလုိက္ရင္ သိန္း ဂဏန္း မရွိရင္ေတာင္ ေသာင္းဂဏန္းအထက္မွာ ရွိေနတာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီလူေတြ အခု ဘယ္မွာေနၿပီး ဘာလုပ္ေနၾက သလဲ။

“ကုိယ္ကေတာ့ ဒီအစိုးရ လိမ္ေနတာကို သိလုိ႔၊ သူတုိ႔ကုိလုံး၀ မယုံလုိ႔ ဒီျဖစ္စဥ္နဲ႔ ေ၀းေ၀းမွာပဲ သန္႔သန္႔ေလး ေနေနတယ္” လုိ႔ လက္ရွိအေျပာင္းအလဲကုိ မယုံၾကည္လုိ႔ ျပည္ေတာ္မျပန္ေသးတဲ့ ေတာခုိေက်ာင္းသားေဟာင္း မ်ားစြာထဲက တဦးက ေျပာပါတယ္။

ၿပီးေတာ့ Social Visa ေလွ်ာက္ၿပီး ႏိုင္ငံျခားသားတဦး အေနနဲ႔ မိဘအိမ္ဆီ အလည္ျပန္ျခင္းမ်ိဳးဟာ ၁၉၈၈ ေတာခုိစဥ္က ရည္ရြယ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ျပန္ျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး လုိ႔လည္း သူက ေ၀ဖန္ပါတယ္။
ဒီလုိ အိမ္ျပန္ျခင္းဟာ တခ်ိန္က ရန္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္တုိက္ခ့ဲ့သူေတြဆီ သြားေရာက္ လက္နက္ခ်သလုိ ျဖစ္သြားတယ္။ စစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တပုိင္း အစိုးရဘက္က လုိခ်င္ေနတဲ့ ပုံစံထဲ ေခါင္းထုိး၀င္သလုိ ျဖစ္သြားတယ္လုိ႔ သူက ေထာက္ျပ ပါတယ္။

တခါ ျပည္ေတာ္ျပန္ၿပီး သမၼတအႀကံေပး လုပ္ေနသူေတြ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာမွာ အစိုးရ လခစား လုပ္ေနတဲ့ ေတာခုိ ေက်ာင္း သား ေဟာင္းေတြကိုလည္း ေတာ္လွန္ေရးကို သစၥာေဖာက္သူေတြအျဖစ္ သူက စြပ္စြဲပါတယ္။

ဒါျဖင့္ ေတာခုိေက်ာင္းသား အမ်ားစုႀကီးက တသက္လုံး အိမ္မျပန္ဘဲ ဒီလုိပဲေနၾကေတာ့မွာလား။ လက္ရွိ သြားေနတဲ့ ေပၚလစီ အမွားအယြင္းထဲမွာ မပါႏိုင္ဘူး ဆုိၿပီး ေဘးထြက္ထုိင္ေန႐ုံနဲ႔ အမွားေတြက သူ႔အလုိလုိ အမွန္ျဖစ္လာပါ့မလား။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိယ္တုိင္ေတာင္ လႊတ္ေတာ္ထဲ ၀င္ထုိင္ေနမွေတာ့ ကုိယ္က ဘာေကာင္မုိ႔လုိ႔၊ ျပည္ပကေန ဘာလုပ္ႏိုင္မွာ မုိ႔လုိ႔ တင္းခံေနမွာလဲ ဆုိၿပီး ေမးခြန္းထုတ္သူေတြ ကလည္း မနည္းလွပါ။

ထားေတာ့။ က်ေနာ္က ျပည္ေတာ္ျပန္ၿပီး ေလ့လာတဲ့ အုပ္စုဘက္မွာ ပါခဲ့တဲ့ အတြက္ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ခရီးစဥ္ ႏွစ္ေခါက္အတြင္း ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြနဲ႔ တတိယႏိုင္ငံေရာက္ ေတာခုိေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ ျပည္ေတာ္ ျပန္ဖုိ႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ မျဖစ္ကုိသာ တင္ျပခ်င္ ပါတယ္။

အရင္ေဆာင္းပါးေတြမွာ ေရးခဲ့ၿပီး ျဖစ္တဲ့အတုိင္း သမၼတက ဖိတ္ေခၚတယ္ ဆိုေပမယ့္ ပါးစပ္က ဖိတ္ေခၚတာသာရွိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ျပန္လာရင္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္မ်ဳိး ဦးသိန္းစိန္အစိုးရမွာ ဘာမွရွိမထားပါ။ တခါ အစုိးရသစ္ ဆိုေပမယ့္ ဌာန ဆုိင္ရာ ၀န္ထမ္းအမ်ားစုက အရင္လူေဟာင္းေတြျဖစ္ၿပီး ျခစားေနတဲ့ နည္းစနစ္ေဟာင္း ေတြနဲ႔ ခဲြျခားဆက္ဆံတာေတြ၊ ေငြညႇစ္ တာေတြ၊ အာဏာျပ ဆက္ဆံတာေတြ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပေဒေၾကာင္း အရ ေျပာမယ္ ဆုိရင္လည္း ျပန္လာတဲ့ ေတာခုိ ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ အေပၚ ဥပေဒေၾကာင္း အရ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးထားၿပီးသားလား။ အစိုးရကုိ ေ၀ဖန္ရင္ ျပန္ဖမ္းခြင့္ ရွိသလား။ ႏိုင္ငံျခားသား ပတ္စ္ပို႔ စာအုပ္ ကုိင္ထားသူ ေတြကုိ အၿမဲတမ္း ေနထုိင္ခြင့္ ေပးမွာလား၊ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ျပန္ေလွ်ာက္ရင္ေကာ လုပ္ထုံး လုပ္နည္းက ဘယ္လုိလဲ။ ဘာမွ ရွင္း ရွင္းလင္းလင္း မရွိပါ။ သမၼတနဲ႔ သမၼတ႐ုံး ၀န္ႀကီးေတြဆီ အသနားခံစာ တင္မွ လုပ္ေပးမယ္၊ စဥ္းစားေပးမယ္ ဆုိတဲ့ အဆင့္မွာပဲ ရွိေနပါတယ္။

ဒီလုိ အေျခေနမ်ဳိးမွာ (လက္ရွိ ရွိၿပီးသား ၿငိမ္းခ်မ္းေရး စင္တာက လူေတြ၊ NGO ေတြ၊ မီဒီယာသမား ေတာခုိ ေက်ာင္းသား ေဟာင္း ဆယ္ဂဏန္းမွ အပ) ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပန္လည္ အေျခခ်ေနထုိင္ဖုိ႔ ဆုိတာ ဘယ္လြယ္ပါ့ မလဲ။

က်န္တဲ့ အဆင္မေျပမႈေတြ အားလုံးကို ဖယ္ထား၊ အေရးအႀကီးဆုံး အခ်က္က သမၼတဆီသနားခံစာ တင္ရမယ္ဆုိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အရ ဂုဏ္သိကၡာခ်တဲ့ လုပ္ရပ္မ်ဳိးကုိ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက လုံး၀ ျပင္ဆင္ေပးသင့္ပါတယ္။

ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ၂၆ ႏွစ္လုံးလုံး ေတာ္လွန္ေရး လုပ္လာခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔မွာက ဂုဏ္သိကၡာကလဲြၿပီး တျခားဘာမွ မရွိတဲ့ အတြက္ အဲဒီ သိကၡာကုိ ဘာနဲ႔မွ အလဲအလွယ္ မလုပ္ႏိုင္လုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါျဖင့္ သိကၡာကို ရိကၡာနဲ႔ မလဲဘဲနဲ႔ အိမ္ျပန္ႏိုင္တဲ့ နည္းလမ္း မရွိေတာ့ဘူးလား။ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရဘက္က လက္ရွိ စည္းမ်ဥ္း ေတြကို ျပင္မေပးရင္ေတာ့ သူ႔အစိုးရ သက္တမ္းမွာ တျခားနည္း မရွိေတာ့ပါ။ သူ႔အစိုးရ အလြန္ သက္တမ္းမွာ ေကာ။

၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြ အလြန္၊ NLD ပါတီနဲ႔ မဟာမိတ္အင္အားစုေတြ ပါလီမန္ထဲ အမ်ားစုေရာက္လာတဲ့ အခါမွာေတာ့ က်ေနာ္ တုိ႔ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ျပန္ျခင္းမ်ဳိး မဟုတ္ရင္ေတာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေျပာခဲ့ဖူးတဲ့ ဂုဏ္သိကၡာရွိတဲ့ အိမ္ျပန္ျခင္းမ်ဳိးေတာ့ အမ်ားႀကီး ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။

ဒီအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ မဟာမိတ္ အင္အားစုေတြ ၂၀၁၅ မွာ အႏိုင္ရဖုိ႔ အတြက္ တတိယ ႏိုင္ငံေရာက္ ေတာခုိ ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ၊ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြ၊ စစ္ေျပးဒုကၡသည္ ေဟာင္းေတြ အားလုံးကလည္း ကိုယ္ေရာက္ ေနတဲ့ ေဒသကေန တတ္စြမ္းသေလာက္ကူညီတာ ျဖစ္ျဖစ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲ ရတဲ့နည္းနဲ႔၀င္ၿပီး ကိုယ္တုိင္ ပါ၀င္ကူညီတာျဖစ္ျဖစ္ စတင္လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီလုိ႔ ထင္ျမင္မိပါေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ပါတယ္။     ။

Wednesday, September 17, 2014

တနသာၤရီ အမွတ္ ၁၃ (အတြဲ ၂) ၁၇-၉-၁၄

Saturday, September 13, 2014

ေတာ္လွန္ေရးသတင္းသမားတဦးရဲ့ ဒုိင္ယာရီ (၂၇)

ဒီပဲယင္းအေရးအခင္း အၾကိဳကာလမ်ား

သတင္းအယ္ဒီတာ ကိုမုိးေအး ေက်ာင္းတက္ေနစဥ္ ၾကားျဖတ္သတင္းအယ္ဒီတာအျဖစ္ က်ေနာ္ တာ ၀န္ယူရတဲ့ တနွစ္တာကာလအတြင္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ အင္တာဗ်ဳးတာအျပင္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ရဲ့ ဒီပဲယင္းခရီးစဥ္အေၾကာင္း သတင္းလုိက္ရမႈေတြကလဲ အေရးပါတယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ ဒီပဲ ယင္းမတုိင္ခင္ အရင္သြားခဲ့တဲ့ခရီးစဥ္ေတြကိုမွတ္မိသေလာက္ ျပန္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ၂၀၀၂ ေမလ ၆ ရက္ေန႔မွာ ဒုတိယအၾကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကလြတ္လာျပီးေနာက္ ပထမ ဆုံး သြားတဲ့ရန္ကုန္ျမိဳ့ ျပင္ ခရီးစဥ္ဟာ ကရင္ျပည္နယ္ရွိ သမညဆရာေတာ္ဆီ ျဖစ္ပါတယ္။


(၂၀၁၁ ခုနွစ္ နုိ၀င္ဘာ ၁၃ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆုံးအၾကိမ္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန ျပန္လြတ္လာတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပရိတ္သတ္ကုိ နႈတ္ဆက္ေနစဥ္) 

ဒီခရီးစဥ္ဟာ ပါတီကိစၥမပါပဲ သာမန္ဘုရားဖူးခရီးစဥ္သက္သက္ျဖစ္တယ္ဆုိေပမဲ့ သမညဆရာေတာ္ ကုိ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဖူးေမွ်ာ္ေနတဲ့ဓာတ္ပုံဟာ အေတာ္ထင္ရွားလူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။ ဒီဘုရားဖူး ခရီးစဥ္ေနာက္ပုိင္း ပါတီကိစၥနဲ႔သြားတဲ့ခရီးစဥ္ေတြကေတာ့ မြန္၊ မႏၱေလးနဲ႔ခ်င္းျပည္နယ္ခရီးစဥ္ေတြျဖစ္ ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္း နုိ၀င္ဘာလထဲမွာသြားခဲ့တဲ့ ေအာင္ပန္း၊ ေတာင္ၾကီး၊ က်ဳိင္းတုံ၊ တာခ်ီလိတ္ တုိ႔ပါ၀င္တဲ့ ရွမ္းျပည္ခရီးစဥ္ေတြအတြင္းမွာေတာ့ အာဏာပုိင္ေတြဖက္က တားဆီးေႏွာက္ယွက္မႈတခ်ဳိ႔ ရွိခဲ့တယ္လို႔  မွတ္တမ္းေတြမွာေတြ႔ရပါတယ္။

ရွမ္းျပည္နယ္ကအျပန္ ဒီဇင္ဘာလဆန္းပုိင္းမွာေတာ့ ရခုိင္ျပည္နယ္ခရီးစဥ္ကုိစတင္ခဲ့ျပီး ေျမာက္ဦးျမိဳ့ မွာေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မီးသတ္ကားေပၚတက္ မိန္႔ခြန္းေျပာမႈကထင္ရွားခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူ ကုိဖိနွိပ္ေနတဲ့ ေဒသခံ အာဏာပုိင္ေတြကုိ ဒီလုိမလုပ္ၾကဖုိ႔၊ အမ်ားျပည္သူကုိ ကူညီေစာက္ေရွာက္ဖုိ႔ ေဒၚစုကေျပာခဲ့ပါတယ္။ အာဏာပုိင္ေတြဖက္က အမ်ဳိးမ်ဳိးပိတ္ပင္တားဆီးထားတဲ့ၾကားကေန ေဒၚ ေအာင္ဆန္းစုၾကည္တုိ႔ယဥ္တန္းကို လာေရာက္ၾကိဳဆုိတဲ့ပရိသတ္က ေထာင္-ေသာင္းခ်ီရွိခဲ့ပါတယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ဒီလုိပါတီစည္းရံုးေရးခရီးစဥ္ေတြကို သတင္းလုိက္ရင္းနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ ခုိင္ မာတဲ့ သတင္းအရင္းအျမစ္ေတြလည္းအမ်ားၾကီး ထပ္ရလာပါတယ္။ ထပ္ရလာတယ္ဆုိတာက အရင္ ကလဲ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ အဓိကသတင္းအရင္းအျမစ္ဟာ NLD ပါတီ၀င္ေတြပါပဲ။ NLD ပါတီ၀င္ေတြကိုယ္ တုိင္က DVB ကုိ သူတုိ႔ေရဒီယုိလုိ႔သေဘာထားျပီး အရမ္းကူညီခဲ့ၾကတာပါ။ အဲဒီသတင္းေတြထဲမွာ ပါ တီသတင္းေတြအျပင္ လုပ္အားေပးအခုိင္းခံရတဲ့သတင္း၊ ေဒသခံအာဏာပုိင္ေတြက အနုိင္က်င့္တဲ့ သ တင္း၊ လူ႔အခြင့္ေရးခ်ဳိးေဖါက္ခံရမႈသတင္းမ်ဳိးစုံပါ၀င္ပါတယ္။

အရပ္သားေတြက က်ေနာ္တုိ႔ေခၚတဲ့ဖုန္းကိုလက္ခံမေျပာရဲေသးတဲ့အတြက္ NLD ပါတီ၀င္ေတြပုိင္တဲ့ သို႔မဟုတ္ သူတုိ႔နဲ႔နီးစပ္တဲ့ဖုန္းေတြကိုေန႔စဥ္ေခၚရပါတယ္။ အဲဒီလုိေခၚရင္းနဲ႔ အပိတ္ခံ၊ အသိမ္းခံလုိက္ ရတဲ့ဖုန္းေတြလဲ မနည္းလွပါဘူး။ ဒီလုိ ေန႔စဥ္ေခၚေပမဲ့ အဲဒီကာလက တေန႔ကုန္ တလုံးမွဖုန္းေခၚမရတဲ့ ေန႔ေတြလဲရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ ရြာကေနတက္လာတဲ့လယ္သမားေတြ၊ လုပ္အားေပး အခုိင္း ခံရသူေတြ၊ နုိင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေၾကာင့္ဖမ္းဆီးခံရသူေတြရဲ့ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ေပၚတာအဖမ္းခံရကေန ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္သူေတြနဲ႔ DVB က အင္တာဗ်ဳးလုပ္နုိင္ေအာင္ NLD ပါတီ၀င္ေတြက စီစဥ္ေပးခဲ့ တာပါ။

အဲဒီထဲက က်ေနာ္မွတ္မိသမွ်ပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႔ကုိ ဒီေနရာမွာထုတ္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ရခုိင္ျပည္နယ္ေတာင္ ကုတ္ျမိဳ့မွာ နွစ္ရွည္ေထာင္က်ခံသြားရတဲ့ ဦးခင္လွနဲ႔ ကိုမင္းေအာင္တုိ႔ဟာ DVB အတြက္ တကယ့္ကုိ ကူညီေပးခဲ့တဲ့လူေတြပါ။ ခ်င္းျပည္ဖက္မွာဆုိရင္ ဟားခါးမွ ဦးဘာလ်န္း၊ ကေလးျမိဳ့ကဆိုရင္ လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ ဦးဒုိေထာင္းနဲ႔ ေဒါက္တာသိန္း၀င္းတုိ႔အိမ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ခရီးစဥ္မွာဆုိရင္ က်ဳိင္းတုံျမိဳ့ အက်ဥ္းေထာင္အတြင္းကြယ္လြန္သြားတဲ့ ဦးစုိင္းဖတ္ရဲ့ မိသားစုေတြျဖစ္ပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ ဒုတိယျမိဳ့ေတာ္ မႏၱေလးနဲ႔မေကြးတုိင္းကေန DVB ကုိ ကူညီခဲ့သူေတြကလဲ မနည္းလွပါဘူး။ အဲဒီထဲက ဒီပဲယင္းအျပီး ေထာင္နွစ္ရွည္က်ခံလုိက္ရတဲ့ မႏၱေလးက ေဒၚ၀င္းျမျမတုိ႔မိသားစု၊ ထုိင္းနုိင္ငံ အထိထြက္ေျပးလာရတဲ့ မေကြးျမိ့က ေဒၚစႏၵာတုိ႔မိသားစု၊ အခု လယ္သမားအေရးေတြေဆာင္ရြက္ေန တဲ့မိတၱိလာက ေဒၚျမင့္ျမင့္ေအး။ တခါ ေရနံေခ်ာင္းမွ ခင္ေစာေဌး၊ ဦးလွျမင့္၊ ဦးေမာင္ေမာင္၊ ကုိတင့္ လြင္။ ေရစၾကိဳမွ ေဒါက္တာေက်ာ္ေငြ၊ ပခုကၠဴမွ ဦးပုိက္ကုိ၊ မုိးညွင္းမွ ဦးေဖစိန္၊ ပဲခူးျမိဳ့မွ ဦးျမတ္လွတုိ႔ မိသားစုေတြဟာ DVB ကုိ အင္တုိက္အားတုိက္ကူညီခဲ့သူမ်ားစြာထဲက က်ေနာ္ရုတ္တရက္စဥ္းစားမိသူ ေတြျဖစ္ပါတယ္။


ဒီပဲယင္းခရီးစဥ္အစပုိင္းနဲ႔ တားဆီးေႏွာက္ယွက္မႈမ်ား

ဒီပဲယင္းခရီးစဥ္ဆုိေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ဒီခရီးစဥ္ဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္ကေန စတင္ခဲ့တာပါ။ ၂၀၀၃ ခုနွစ္ ေမလ ပထမ သတင္းပတ္မွာ စတင္ခဲ့တဲ့ဒီခရီးစဥ္အတြင္း ျမိဳ့ေတာ္ျမစ္ၾကီးနားအပါ၀င္ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေတာေတာင္ေဒသေတြအထိေရာက္ခံျပီး တေနရာမွာဆုိရင္ ႏြံနစ္သြားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ယဥ္တန္းကုိ KIA ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္ဖြဲ႔က ကူညီေပးခဲ့ရတဲ့မွတ္တန္းဓာတ္ပုံေတြကုိ ေတြ႔ရဖူး ပါတယ္။

(၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြကာလမွာ စည္းရံုးေရးထြက္လာတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)

အဲဒီကအျပန္မွာေတာ့ မုိးကုတ္ဖက္ကုိခရီးဆက္ထြက္ျပီး မုိးကုတ္ကအျပန္ မတၱရာျမိဳ့နားမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ တားဆီးေနွာက္ယွက္မႈက အေတာ္ဆုိး၀ါးခဲ့ပါတယ္။ ဒီအမႈကုိ သက္ဆုိင္ရာေဒသတရားရံုးမွာ ပါတီ ဒုဥကၠဌဦးတင္ဦးကတုိင္ၾကားခဲ့ေပမဲ့ ဘာမွအေရးယူေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းမရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီေနာက္မွာ ေတာ့ မႏၱေလးကေနတဆင့္ မုံရြာဖက္ကုိခရီးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ အာဏာပုိင္ေတြကလဲ လမ္းတေလ်ာက္ မွာ နည္းမ်ဳိးစုံနဲ႔ဆက္လက္ေနွာက္ယွက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိေနွာက္ယွက္မ်ဳိးစုံၾကားထဲမွာ ပရိတ္သတ္က ေသာင္းနဲ႔ခ်ီထြက္ အားေပးတဲ့အတြက္ ျမိဳ့တုိင္းလုိလုိမွာကားရပ္ျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မိန္႔ခြန္း ေျပာခဲ့ရပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ မုံရြာျမိဳ့အ၀င္ေရာက္ေတာ့ ည ၉ နာရီေလာက္ရွိေနျပီ။ အာဏာပုိင္ေတြက တျမိဳ့လုံးကုိ မီးျဖတ္ ထားတဲ့အတြက္ ျမိဳ့ခံေတြက ဖုေရာင္းတုိင္မီးေလးေတြကုိင္ျပီး ၾကိဳဆိုေနၾကတာ တန္ေဆာင္တုိင္ပဲြၾက ေနတာပဲလုိ႔ မုံရြာ NLD မွ ဦးေစာေအာင္ ကေျပာပါတယ္။ ေနာက္တေန႔မနက္ (ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔) ၉ နာရီ၀န္းက်င္မွာေတာ့ မုံရြာျမိဳ့ NLD ရံုးခန္းဖြင့္ပဲြအခန္းနားက်င္းပျပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က မိန္႔ ခြန္းေျပာခဲ့ပါတယ္။ ပရိတ္သတ္ေသာင္းနဲ႔ခ်ီတက္ေရာက္ခဲ့တာကုိ ေနာက္ပုိင္းထုတ္ျပန္တဲ့ NLD မွတ္ တမ္းဓာတ္ပုံေတြ၊ ဗီြဒီယုိေတြမွာေတြ႔ရပါတယ္။

ဒီလုိေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ခရီးစဥ္ေတြ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မိန္႔ခြန္ေတြကုိ ေန႔စဥ္အခ်ိန္မီလႊင့္နုိင္ ဖုိ႔ဘယ္လုိစီစဥ္ရသလဲဆုိရင္ ခရီးသြားသမွ်ျမိဳ့တုိင္းကုိ ေအာ္စလုိကေန ဖုန္းေခၚရပါတယ္။ အဲဒီကာလ ေတြက နုိင္ငံျခားကေန ျမန္မာနုိင္ငံဆီဖုန္းေခၚရဘယ္ေလာက္ခက္သလဲဆုိတာကိုေတာ့ နုိင္ငံျခား အသံ လႊင့္ဌာနေတြမွာလုပ္ဖူးတဲ့၀န္ထမ္းေတြမွအပ က်န္တဲ့လူေတြခံစားနားလည္ဖုိ႔ သိပ္မလြယ္ဘူးလုိ႔ထင္ပါ တယ္။ ဆယ္လုံးမွာ တလုံးရေအာင္မနည္းေခၚရပါတယ္။ ရျပန္ေတာ့လဲ အသံကမရွင္းဘူး။ အသံမရွင္း လုိ႔ျပန္ေခၚေတာ့ ဖုန္းကမ၀င္ေတာ့ဘူး။ ဒီလုိနဲ႔စိတ္ဓာေတြက်၊ လက္ေတြေညာင္း၊ အသံလႊင့္ခ်ိန္နီးတဲ့အ ထိ ဘာအသံမွမရေသးတဲ့ ဖိအားက မေသးလွပါ။

အဲဒီလုိခဲရာခဲဆစ္ေခၚလုိ႔ရတဲ့ဖုန္းေတြကေနတဆင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့ မိန္႔ခြန္းအသံကုိ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ရဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ မူရင္းအသံ အ ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ အေကာင္းပကတိနည္းပါး က်ေနာ္တုိ႔ထုတ္လႊင့္နုိင္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကာလ အသံယူ နည္းကေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးပါပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္မိန္႔ခြန္းေျပာေနစဥ္ ပါတီ၀င္ေတြက ကက္ ဆက္ၾကီးနဲ႔အသံသြင္းထားျပီး က်ေနာ္တို႔ဖုန္းေခၚတဲ့အခါ အဲဒီကက္ဆက္ၾကီးကိုျပန္ဖြင့္ျပ၊ ကက္ဆက္ ေရွ့မွာ တယ္လီဖုန္းကိုခ်ထားလုိက္တာပါပဲ။ အဲဒါကုိ စတူဒီယုိထဲက အသံဖမ္းစက္ကုိခ်ိန္ျပီး သင့္သလုိ သာ ဖမ္းယူေပေတာ့။

အသံမေကာင္းတာေတြ၊ မၾကည္တာေတြ၊ ေဘးအသံပါေနတာေတြကို သြားေျပာေနလုိ႔မရ။ ကုိယ့္သ တင္းေထာက္က အဲဒီမွာရွိတာမဟုတ္။ သူတုိ႔ေပးသမွ်သတင္းကုိယူျပီး ရသလုိလႊင့္ခဲ႔ရတဲ့ ကာလေတြ ေပါ့။ အင္း...အဲဒီအသံေတြရဖုိ႔၊ နယ္ကလူေတြနဲ႔ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဖုန္းေခၚနုိင္ဖုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တို႔ ေအာ္စလုိရံုးက၀န္ထမ္းေတြ ရံုးတက္ရတဲ့အခ်ိန္ကိုလည္းၾကည့္ပါဦး။ ပုံမွန္ရံုးခ်ိန္က မနက္ ၁၀ နာရီက ေန ညေန ၇ နာရီ၀န္းက်င္သာျဖစ္ေပမဲ့ ေနာ္ေ၀းနဲ႔ျမန္မာၾကား အခ်ိန္က ၅ နာရီေလာက္ကြာတာ ေၾကာင့္ တခါတေလ ညသန္းေကာက္ယံမွာ ဖုန္းလာေခၚရတာတို႔၊ မနက္ ၄ နာရီေလာက္မွာ ဖုန္းလာ ေစာင့္ရတာတုိ႔ရွိပါတယ္။

ဒီအတြက္ ဘယ္သူကမွ အခ်ိန္ပိုလုပ္အားေၾကး ေပးတာမဟုတ္။ အခ်ိန္ပုိေၾကးမရတဲ့အျပင္ သတင္း ဌာနကလူေတြဟာ (DVB မွာ သတင္းဌာနအျပင္ အပတ္စဥ္ဌာန၊ ၀က္ဆုိက္ဌာန၊ ေငြစာရင္းဌာန၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနဆုိတာေတြရွိျပီး တခ်ဳိ႔ဌာနေတြဆုိ အယ္ဒီတာ လစာရခ်င္တဲ့အတြက္ တဦးတည္းရွိတဲ့ဌာနမွာ အယ္ဒီတာရာထူးခန္႔ထားတာမ်ဳဳိးလဲ တကယ္ရိွခဲ့ဖူးပါတယ္) သတ္မွတ္ထားတဲ့ တယ္လီဖုန္း ဘတ္ဂ်က္ကိုေက်ာ္ျပီး အျမဲတန္းဖုန္းေခၚေနတယ္လုိ႔ ေတာင္ တာ၀န္ရွိသူေတြရဲ့ အဆူခံရပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ အျပံဳးမပ်က္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔က အိပ္ေရးအပ်က္ခံ၊ အခ်ိန္ပုိအခုိင္းခံျပီးလုပ္ေနရေပမဲ့ အိမ္ျပန္ ေရာက္ရင္ ဘာမွပူစရာမလုိ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔တယ္လီဖုန္းခ်ိန္းျပီး ျပည္တြင္းကေန သတင္းေပး ေနရသူေတြက အခ်ိန္မေရြးဖမ္းခံရနုိင္တယ္၊ ေထာင္နန္းစံရနုိင္တယ္၊ တယ္လီဖုန္းေခၚရင္းတန္းလန္းနဲ႔ ေထာင္နန္းစံသြားရသူေတြလည္း မနည္းလွပါ။

ဒီလုိ ညၾကီမင္းၾကီးျဖစ္ျဖစ္၊ မနက္ေစာေစာျဖစ္ျဖစ္ မညီမညဴပဲ ဖုန္းေခၚေပးၾကတဲ့၊ NLD ပါတီ၀င္ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးအရမ္းေကာင္းေအာင္ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့ အဲဒီကာလ၀န္ထမ္း ၃ ဦးျဖစ္သူ မခင္နွင္းထက္၊ မ ေအးေအးမြန္နဲ႔ နန္းခမ္းကေယာက္တုိ႔ကုိ ဒီေနရာကေန မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳခ်င္ပါတယ္။ တခါ DVB မွာ စတူဒီယုိက နွစ္လုံးသာရွိျပီး တလုံးကသိပ္မေကာင္းတဲ့အတြက္ အသံလႊင့္တဲ့စတူဒီယုိ အားတဲ့အ ခ်ိန္ကိုသာ အားလုံးက၀ုိင္းေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ သတင္းေထာက္အသီးသီးက သက္ဆုိင္ရာ သတင္း ဆုိစ္နဲ႔ ဖုန္းခ်ိန္းထားသူခ်ည္းဆုိေတာ့ စတူဒီယုိအားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၀ုိင္းလုတုိး၀င္ၾကတာကိုလဲ အမွတ္ရေန ပါတယ္။

၀န္ထမ္း ၄ ဦးတည္းနဲ႔ မနက္ဆုိင္း ညဆုိင္း ဘယ္လိုအသံလႊင့္သလဲဆုိျပီး မယုံနုိင္သူေတြရွိေကာင္းရွိ နုိင္ပါတယ္။ လွ်ပ္စစ္မီးနဲ႔ နည္းမပညာမေကာင္းေသးတဲ့ ျမန္မာနုိင္ငံမွာဆုိရင္ေတာ့ လူ ၄ ေယာက္နဲ႔ မ နက္ဆုိင္း ညဆုိင္း ၂ ခုစလုံးအသံလႊင့္ဖုိ႔ဆုိတာမျဖစ္နုိင္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေအာ္စလုိမွာေတာ့ အလုိအ ေလ်ာက္အသံလႊင့္နုိင္တဲ့စက္ေတြ၊ ၂၄ နာရီ လွ်ပ္စစ္မီးေတြကရွိေတာ့ ဒါေတြကို (အလုပ္ျဖစ္ရံု) ဖန္တီး နုိင္ခဲ့ပါတယ္။

ည ၉ နာရီအသံလႊင့္ခ်ိန္ (ေအာ္စလုိအခ်ိန္ ေႏြမွာ ညေန ၄ ခဲြ၊ ေဆာင္းမွာ ၃ ခဲြ)ကုိ Live လြင့္ျပီး မနက္ ပုိင္းကိုေတာ့ Pre-record (အသံသြင္းျပီးသားျပန္လႊင့္) လုပ္ရပါတယ္။ ညပုိင္း Live ဆုိတာကလဲ သ တင္းအတြက္ရထားတဲ့ ၂၅ မီနစ္သာျဖစ္ျပီး က်န္တဲ့ အပတ္စဥ္က႑ ၁၅ မီနစ္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားဘာသာ ၁၅ မီနစ္က Pre-record ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ သတင္းလႊင့္ခ်ိန္အျပီး ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ၉ နာရီခဲြ၊ ေနာ္ ေ၀းစံေတာ္ခ်ိန္ ညေန ၅ နာရီဆုိ စတူဒီယုိထဲမွာလူမရွိေတာ့ပါ။ ကြန္ျပဴတာကေန အသံေတြ သူ႔အလုိ လိုထြက္ေနရံုပါပဲ။

(မနက္ ၉ နာရီကေန ည ၉ နာရီအထိ တာ၀န္ထမ္းခဲ့ၾကတဲ့ DVB မွ အမ်ဳဳိးသမီး၀န္ထမ္းတခ်ဳိ႔)

အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ေန႔လည္စာ ထမင္းေျပးစားၾကရပါတယ္။ အဆာမခံနုိင္တဲ့လူေတြကေတာ့ ေရွ့ပုိင္းမွာ တင္ျပခဲ့တဲ့အတုိင္း စတူဒီယုိမအားလုိ႔ေစာင့္ေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ အဆာေျပစားထားၾကေပါ့။ အဲဒီ ထ မင္းစားမႈကုိ မီနစ္ ၃၀ အတြင္းအျပီးသတ္ျပီး စတူဒီယုိက ညပုိင္းလႊင့္လုိ႔ျပီးျပီဆုိတာနဲ႔ မနက္ပုိင္းအ တြက္ သတင္းဖတ္၊ အသံဖမ္းလုပ္ရပါတယ္။ တခါတေလ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ ၀င္လာတဲ့သတင္းေတြကလဲ မနည္းလွပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္နဲ႔ ကုလသမဂၢဖက္ကလာတဲ့သတင္းေတြက ဒီအခ်ိန္က်မွ ၀င္လာတတ္ပါတယ္။ တခါ အေမရိကားနဲ႔ ဥေရာပမွာဆႏၵျပေလ့ရွိတဲ့ျမန္မာေတြဆီကလဲ အဲဒီအခ်ိန္ က်မွ ဖုန္းေခၚပါဦး။ သတင္းေပးစရာရွိတယ္လို႔ ဖုန္းေခၚလာတတ္ပါတယ္။

အဲဒီလုိေန႔ေတြမ်ဳိးဆုိရင္ေတာ့ မနက္ပုိင္းအတြက္အသံျပန္သြင္းတာအျပင္ သတင္းအသစ္ေတြကုိပါ ေမး ျမန္းစုံစမ္း ေရးသားေနရတဲ့အတြက္ ၇ နာရီ အိမ္ျပန္ဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွမျဖစ္နုိင္ေတာ့ပါ။ တခါတေလ ဆုိ ရင္ ည ၉ နာရီ၊ တခါတေလဆုိရင္ မနက္ပုိင္းအသံလႊင့္တဲ့ ည ၁၂ နာရီခဲြ (ျမန္မာအခ်ိန္ မနက္ ၆ နာရီ) အထိရံုးကေန မျပန္နုိင္ေသးတဲ့ ေန႔ရက္ေတြလဲရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။

မနက္ပုိင္း Auto လႊင့္တဲ့ နည္းပညာပုိင္းကိုေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ Dalet Sound System ဆုိတဲ့ အသံ လႊင့္အသံပရုိဂရမ္ထဲမွာ Auto လႊင့္နုိင္တဲ့အစီစဥ္တခါတည္းပါလာပါတယ္။ အဖြင့္တီးလုံးေတြ၊ Cue ေတြ၊ Intro ေတြ၊ သတင္းေတြ၊ အပတ္စဥ္က႑ေတြ၊ တုိင္းရင္းသားအစီစဥ္ေတြအားလုံးပါ၀င္တဲ့ မီနစ္ ၆၀ စာအသံဖြိဳင္ကုိ Dalet Sound System ရဲ့ Timeline ေပၚတင္ထားခဲ့ရံုပါပဲ။ ျပီးရင္ မနက္ ၁၂ နာရီ ခြဲ (ျမန္မာအခ်ိန္ မနက္ ၆ နာရီ) မွာ ဒီအသံေတြ စထြက္နုိင္ေအာင္ ကြန္ျပဴတာမွာ Command အမိန္႔ေပး ထားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒါဆုိရင္ အမိန္႔ေပးထားတဲ့အခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႔ ကြန္ျပဴတာအလုိအေလ်ာက္ ထ ေအာ္၊ အသံလႊင့္ရံုဆီပုိ႔တဲ့ တယ္လီဖုန္းလုိင္းက အလုိအေလ်ာက္ခ်ိတ္ဆက္၊ အသံေတြက အလုိ အ ေလ်ာက္ထြက္ျပီး ျမန္မာျပည္ကပရိသတ္နားထဲေရာက္ေပါ့။

အဲဒါက ဘာမွျပသာနာမရွိပဲ အားလုံးအခ်ိတ္ဆက္မိတဲ့ေန႔ေတြကိုေျပာတာပါ။ တခါတေလ ကြန္ျပဴတာ ေၾကာင္တဲ့ေန႔ေတြ၊ တခါတေလ သတင္းေထာက္တဦးဦးက အသံထြက္တဲ့ခလုတ္ျပန္ဖြင့္ဖုိ႔ ေမ႔ခဲ့တဲ့ ေန႔ေတြ၊ တယ္လီဖုန္းက ေအာ္တုိမပြင့္တဲ့ေန႔ေတြမ်ဳိးဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္သူမွဘာမွမၾကားရေတာ့တဲ့ အ တြက္ ေန႔မအား ညမနားၾကိဳးစားခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့အားထုတ္မႈေတြဟာလဲ အလကားျဖစ္ခဲ့ရေပါ့။ ဒါ ေပမယ့္ ကံေကာင္းတာတခုကေတာ့ အဲဒီလုိမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ေန႔ အေတာ္နည္းပါတယ္။ တလမွာ တရက္ နွစ္ ရက္ေလာက္ပဲရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ကံေကာင္းတာတခုကေတာ့ ေနာ္ေ၀းမွာ ၂၄ နာရီစလုံး မီတခါမွ မပ်က္ျခင္းပါပဲ။ ရန္ကုန္မွာလုိ မီးခဏခဏပ်က္ရင္ေတာ့ ဒီနည္းက အလုပ္ျဖစ္ဖုိ႔မလြယ္ဘူးထင္ပါတယ္။    ။

Friday, September 12, 2014

ေစာထနဲ႔ သံလြင္ျမစ္ကမ္းမွာ ေဒါင္းနီနွင့္ ၾကယ္နီ ေၾကြေသာအခါ

''လူတုိင္း တေန႔က်ရင္ ေသရမွာ'' ဆုိတာ အမွန္တရားတခုျဖစ္ေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႔ရင္းနွီးသူတခ်ဳိ႔၊ အထူး သျဖင့္ ကုိယ့္ဘ၀စာမ်က္နွာရဲ့ အေရးၾကီးဆုံးနဲ႔ တန္ဖုိးအထားဆုံး ေတာတြင္းကာလေတြအတြင္း အတူ လက္တြဲ တာ၀န္ထမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႔ (က်ဆုံး)ကြယ္လြန္ေၾကာင္းသတင္းေတြကုိၾကားရတဲ့ အခါ ရင္ထဲ ''က်ဥ္'' ကနဲခံစားေနရဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိခံစားရသူေတြထဲမွာ အခုလပုိင္းအတြင္း ေရွ့ဆင့္ ေနာက္ဆင့္ ကြယ္လြန္သြားၾကတဲ့ ေစာထစခန္းမွ ကုိေဒါင္းနီ (တင္ဦးလြင္)နဲ႔ သံလြင္စခန္းမွ ၾကယ္နီ (ကုိေမာင္ေမာင္တိတ္ကို တင္စားေခၚေ၀ၚျခင္းျဖစ္ပါတယ္) ပါ၀င္ပါတယ္။

(ရဲေဘာ္ေမာင္ေမာင္တိတ္)

သူတုိ႔နွစ္ဦးစလုံးဟာ ေစာထ (၂၁၀-တပ္ရင္း)နဲ႔ သံလြင္ (၂၀၉-တပ္ရင္း) စခန္းေတြရဲ့ ေခါင္းေဆာင္ ေတြျဖစ္သလုိ က်ေနာ္တာ၀န္ထမ္းခဲ့ဖူးတဲ့ ျမန္မာနုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမုိကရက္တစ္တပ္ ဦး (ABSDF) ကရင္နယ္ေျမေကာ္မီတီ (ကရင့္အမ်ဳိးသားအစည္းရံုး-KNU နယ္ေျမေရာက္ ေက်ာင္း သား စခန္းေတြျဖစ္တဲ့ ေစာထ၊ သံလြင္၊ ကလက္ေဒး၊ ေကာ့မူးရာ၊ ေသေဘာဘုိး၊ မင္းသမီးနဲ႔ ေမာေတာင္စခန္း ၇ ခုကုိစုဖဲြ႔ထားတဲ့အဖြဲ႔) ရဲ့ေခါင္းေဆာင္ေတြလဲျဖစ္ၾကပါတယ္။ တေယာက္က မဂၤလာဒုံ သား၊ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္မွာေတာခုိလာသူ။ တေယာက္က ပဲခူးသား၊ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္မွာ ေတာခုိ လာသူ။

ကုိတိတ္ဟာ ၁၉၇၄ ဦးသန္႔အေရးခင္းမွာကတည္းက ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈအတြင္းပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္ျပီး အလြန္စိတ္ဓတ္တက္ၾကြသူျဖစ္ပါတယ္။ သူကုိလူခ်င္းမေတြ႔ခင္ သူအေၾကာင္း က်ေနာ့္ကုိစေျပာျပသူက က်ေနာ္တုိ႔မင္းသမီးစခန္းကေန ပထမ ဆုံးအၾကိမ္ ABSDF ဖြဲ႔စည္းေရးညီလာခံသြားတက္တဲ့ ကုိယ္စား လွယ္ ဦးဟန္လင္း (၂၀၀၈ မွာကြယ္လြန္)။ ၁၉၈၈ ခုနွစ္ ေအာက္တုိဘာလက ေသေဘာဘုိးစခန္းမွာ က်င္းပတဲ့ ပထမဆုံးအၾကိမ္ ေက်ာင္းသားမ်ားေဆြးေႏြးပဲြအတြင္း ကုိတိတ္ရဲ့တက္ၾကြစြာ ေဆြးေႏြးမႈေတြ အေၾကာင္း၊ ရဲရဲေတာက္ေတာက္ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္တဦးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ဦးဟန္လင္းက ေျပာပါတယ္။

ဦးဟန္လင္းရဲ့ေျပာဆိုခ်က္ေတြ တကယ္ဟုတ္မဟုတ္သိရတဲ့ပဲြကေတာ့ ၁၉၈၈ နုိ၀င္ဘာလေနွာင္းပုိင္း ေသာင္းရင္းျမစ္ေဘးရွိ ကလက္ေဒးစခန္းမွာက်င္းပတဲ့ KNU နယ္ေျမေကာ္မီတီဖြဲ႔စည္းေရးညီလာခံပါပဲ။ ရဲေဘာ္တိတ္ဟာ အဲဒီညီလာခံဆီ သံလြင္စခန္းကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္တက္လာျပိး သူနဲ႔အတူ ကုိမ်ဳိး သန္႔၊ ေဒၚႏုႏုေအး၊ ကုိသိန္းဆန္းနဲ႔ ကုိေအာင္သူတုိ႔ ပါလာပါတယ္။ ကုိတင္ဦးလြင္ (ကုိေဒါင္းနီ) က ေတာ့ ေစာထစခန္းကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္တက္လာျပီး သူနဲ႔အတူ ကုိေမာင္ေမာင္စုိး (မနွစ္ကကြယ္လြန္)၊ ကုိတင္စိုး၊ ကုိသိန္းထုိက္နဲ႔ ကိုေဇာ္ခင္တုိ႔ပါ လာပါတယ္။

အဲဒီပဲြအတြင္း လူၾကီးပုိင္းထဲက (အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔ ကုိတင္ဦးလြင္တုိ႔အသက္က ၂၀ ေက်ာ္သာ ရွိျပီး ကုိတိတ္တို႔၊ ဦးေအာင္ခင္တုိ႔အသက္က ၃၀ ေက်ာ္ တန္းေတြျဖစ္ပါတယ္) ေဆြးေႏြးအားအေကာင္းဆုံး ပုဂၢဳိလ္ေတြထဲမွာ ကိုတိတ္ကိုမွတ္မိေနျပီး လူငယ္ေတြထဲမွာေတာ့ ကုိသိန္းဆန္းကို က်ေနာ္အမွတ္ရ ေနပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းေတာ့ နယ္ေျမေကာ္မီကိုဖြဲ႔စည္းျပိး ကုိေက်ာ္ေက်ာ္က ဥကၠဌ၊ ရဲေဘာ္တိတ္ က ဒုဥကၠဌ၊ ကုိတင္ဦးလြင္က ျပန္ၾကားေရးတာ၀န္ခံအပါ၀င္ ေကာ္မီတီ၀င္ ၁၀ ေက်ာ္ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါ တယ္။ အဲဒီ ၁၀ ဦးေက်ာ္ထဲမွာ က်ေနာ္လဲတဦးပါ၀င္တဲ့အတြက္ ၁၉၈၈ နုိ၀င္ဘာကေန ၁၉၈၉ နို၀င္ ဘာေလာက္အထိ သူတုိ႔နွစ္ဦးနဲ႔အတူ တနွစ္နီးပါး နယ္ေျမေကာ္မီတီမွာ တာ၀န္ထမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါ ေပမယ့္ ကုိတိတ္က နယ္ေျမရံုးမွာသိပ္မေနပဲ စခန္းဖက္ျပန္သြားတဲ့အတြက္ အဲဒီကာလက သူနဲ႔ သိပ္ စ ကားမေျပာျဖစ္ခဲ့ပါ။

၁၉၈၉ နို၀င္ဘာမွက်င္းပတဲ့ ဒုတိယအၾကိမ္ ဗဟုိညီလာခံအျပီးမွာေတာ့ နယ္ေျမေကာ္မီတီေတြ ဆက္ ထားဖုိ႔မလုိေတာ့ဘူးလုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္တဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔အားလုံး မိခင္စခန္းအသီးသီးဆီျပန္လာ ၾကရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၉၃ မွာက်င္းပတဲ့ ABSDF ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးေဆြးေႏြးပဲြေတြ၊ တခါ အဲ ဒီေနာက္ပုိင္း ေဒါက္တာနုိင္ေအာင္တုိ႔ဖက္ကက်င္းပတဲ့ ဗဟုိေကာ္မီတီအစည္းေ၀းေတြဆီသြားရင္းနဲ႔ ရဲ ေဘာ္တိတ္ကိုေရာ၊ ကုိတင္ဦးလြင္ကိုပါ ျပန္ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။

ကုိတိတ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီးအမွတ္တရတခုကိုေျပာပါဆုိရင္ ၁၉၉၆ စက္တင္ဘာလက ပိေတာက္ျမိဳင္ (ထီးကပလယ္) စခန္းမွာက်င္းပတဲ့ ABSDF ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေရးညီလာခံကာလေတြပါပဲ။ ထုံးစံအ တုိင္း အျငင္းသန္တဲ့ရဲေဘာ္တိတ္ကို က်ေနာ္တုိ႔က၀ုိင္းစၾကပါတယ္။ နုိင္ငံေရးအေၾကာင္း၊ ၀ါဒေရးရာ အေၾကာင္း၊ ခံယူခ်က္အေၾကာင္းတခုခု စေပးလုိက္ျပီဆုိရင္ သူက အခ်က္လက္အကိုးအကားမ်ားစြာနဲ႔ ျငင္းေတာ့တာပါပဲ။

တေနကုန္ ညီလာခံခန္းမွာထဲမွာ ျငင္းခုန္ရလြန္းလို႔ စိတ္ညစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ညီလာခံကိုယ္စားလွယ္ ေတြဟာ ညဖက္ ဘားတုိက္ျပန္ေရာက္ရင္ အခ်င္းခ်င္း စလုိက္ေနာက္လုိက္နဲ႔ ေပ်ာ္ေစပ်က္ေစ ေလ်ာက္ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိေျပာလုိ႔ေကာင္းတုန္း အသံအၾကယ္ၾကီးနဲ႔ ဘုရာရွိခုိးေလ့ရွိသူဟာ ရဲေဘာ္တိတ္ပါပဲ။ တခ်ဳိ႔က ဒီလူဟာ ရဲရဲေတာက္ေျပာလြန္းျပီး သံမဏိစည္းကမ္းေတြနဲ႔ေနလြန္းတဲ့အ တြက္ ကြန္ျမဴနစ္လုိလားသူဆုိျပီး တံဆိပ္ကပ္ေလ့ရွိေပမဲ့ ဘုရားတရားေတာ့ အေတာ္ၾကည္ညိဳသူ ျဖစ္ ပါတယ္။

အဲဒီလုိ သူဘုရားရွိခုိးေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔လဲ ၀ုိင္းသိမ္းျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ ၾကိဳးစားရေတာ့တာေပါ့။ ျခင္ ကကိုက္၊ ေလကတုိက္လုိ႔ နုိးတ၀က္၊ အိပ္တ၀က္နဲ႔တေရးနုိးမယ္ၾကံကာရွိေသး ကုိတိတ္ၾကီးက အသံ က်ယ္က်ယ္နဲ႔မနက္ ၄ နာရီေလာက္မွာ ဘုရားရွိခုိးေနျပန္ပါျပီ။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းေတာ့ ဗဟုိအစည္းေ၀း ေတြမွာသူ႔ကုိေတြ႔ရေလ့ရွိျပီး ထုိင္းရဲမဖမ္းေအာင္ ကိုယ္ေရာင္ကုိယ္ဆင္း နည္းနည္းေတာက္ပေအာင္ ၀တ္ဆင္ထားေလ့ရွိတဲ့ က်ေနာ့္ကို သူမ်က္စိေနာက္ေနပုံရပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိရင္ ေတာင္ပုိင္းက ေန ထုိင္းနုိင္ငံတလႊားျဖတ္လာရတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔က ဒီလုိမ၀တ္လုိ႔မျဖစ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာထဲမွာသာ အ ေနမ်ားတဲ့ ရဲေဘာ္တိတ္ကေတာ့ က်ေနာ့္တုိ႔ကုိ ေအာက္ေျခမခုိင္ သူေတြ၊ ျမိဳ့ေပၚတက္ဖုိ႔ျပင္ေနသူေတြ အျဖစ္ ေ၀ဖန္ေလ့ရွိပါတယ္။

ဒီလုိနဲ႔ သူကုိက်ေနာ္ေနာက္ဆုံးေတြ႔တာက ၂၀၁၁ ခုနွစ္ သၾကၤန္ကာလ၀န္းက်င္ မဲေဆာက္က ေဒါက္ တာစင္သီယာေမာင္ေဆးခန္းမွာ။ က်ေနာ္က ABSDF တပ္ဖြဲ႔၀င္ေဟာင္း၊ DVB က ပူပူေႏြးေႏြး အလုပ္ ျဖဳတ္ခံရတဲ့ ၀ါရင့္သတင္းေထာက္။ ရဲေဘာ္တိတ္က မယ္ေတာ္ေဆးခန္း ကေလးေမြးစာရင္း မွတ္ပုံတင္ ဌာမွာ အခ်ိန္ပုိင္း၀န္ထမ္း။ ''ရဲေဘာ္တိတ္ မိန္းမ မယူေသးဘူးလား'' ဆုိျပီးေနာက္ေတာ့ သူက အဲဒီအ ခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္က်ေနျပီတဲ့။ ေမြးကင္းစကေလးေတြရဲ့ေျခဖ၀ါးကုိ မွင္သုတ္ျပီး စာရင္းလုပ္ရင္းနဲ႔ သူနဲ႔ က်ေနာ္အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


မေန႔က (စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔) ေတာ့ အဲဒီရဲေဘာ္တိတ္ ဆုံးသြားျပီလုိ႔ၾကားရပါတယ္။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္၀န္းက်င္ေပါ့။ သိပ္တက္ၾကြျဖတ္လတ္တဲ့ရဲေဘာ္တိတ္ဟာ မကြယ္လြန္ခင္ အိပ္ရာထဲလဲတဲ့ အထိ ေ၀ဒနာကိုခံစားခဲ့ရတယ္လို႔သိရပါတယ္။ အေ၀းေရာက္ေနတဲ့က်ေနာ္တုိ႔က ဘာမွမတတ္နုိင္။ ရဲ ေဘာ္ေဟာင္းေတြစုေပါင္းျပီး အလွဴေငြေလး နုိင္သေလာက္စုထည့္ရံုေပါ့။

(ရဲေဘာ္တင္ဦးလြင္ - ေဒါင္းနီ)

ရဲေဘာ္တိတ္ျပီးေတာ့ ရဲေဘာ္ေဒါင္းနီ။ သူကုိေနာက္ဆုံးအမွတ္ရေနတာကေတာ့ Green November 32 လုိ႔ေခၚတဲ့ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရးအဖဲြ႔မွာ သူတာ၀န္ထမ္းစဥ္ ခ်င္းမုိင္မွာ ေတြ႔စဥ္ ကေပါ့။ အဲဒီကာလဟာ တနသာၤရီတုိင္းမွာ ရတနာသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းအၾကီးက်ယ္ နာမည္ၾကီး ေနခ်ိန္။ ဒိီေတာ့ အဲဒီေဒသက သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ပ်က္စီးမႈအေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ဖုိ႔ ေတာင္ပုိင္း သတင္းေထာက္ က်ေနာ့္ကုိ Pentax ကင္မရာၾကီးတလုံး ကိုေဒါင္းနီက ေပးအပ္ခဲ့ပါတယ္။

ေပးအပ္တယ္ဆုိတာ အပုိင္ေပးတာ မဟုတ္။ လုပ္ငန္းကာလ တနွစ္ နွစ္နီးျပီးရင္ ျပန္အပ္ရမွာေပါ့။ ဒါ ေပမယ့္ ၁၉၉၇-၉၈ ေနာက္ပုိင္းကေန တေျဖးေျဖးေရႊလ်ားသြားတဲ့ေတာ္လွန္ေရးအေျခေနအရ သူနဲ႔ က် ေနာ္ ျပန္မေတြ႔ျဖစ္ေတာ့ပါ။

ျပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔ကေတာ့ ရဲေဘာ္ေဒါင္းနီေခၚတင္ဦးလြင္တေယာက္ အေမရိကန္ ျပည္ ေထာင္စု အုိဟုိင္းရုိးျပည္နယ္မွာ ကြယ္လြန္သြားျပီလုိ႔သတင္းၾကားရပါတယ္။ မကြယ္လြန္ခင္မွာ အသဲ ေရာဂါ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ခံစားခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း ေဆးရံုေပၚက မွတ္တန္းဓာတ္ပုံေတြကုိလဲ Facebook ေပၚမွာေတြ႔ရပါတယ္။

ေၾသာ္- အခုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၆ နွစ္က သံလြင္ျမစ္ေဘးက ေစာထစခန္းနဲ႔ သံလြင္စခန္းေတြမွာ၊ ေသာင္ ရင္းျမစ္ေဘးက ကလက္ေဒးနဲ႔မာနယ္ပုေလာစခန္းေတြမွာ၊ မဲေဆာက္နဲ႔မယ္ေဟာင္ေဆာင္ျမိဳ့ေတြမွာ ေတြ႔ခဲ့ဖူးတဲ့၊ ျငင္းခုံခဲ့ဖူးတဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီးနွစ္ဦး ေရွဆင့္ေနာက္ဆင့္ကြယ္လြန္သြားေလျပီ။ က်ေနာ္တုိ႔ေကာ ဘယ္ေန႔ သူတုိ႔ေနာက္လုိက္ရမလဲ....။

အေရးၾကီးတာက ဘယ္ေန႔ေသရမလဲဆုိတာကို ေတြးေၾကာက္ေနဖုိ႔မဟုတ္။ မေသခင္မွာ ဘာလုပ္ခဲ့ သလဲဆုိတဲ့ သမုိင္းမွတ္တမ္း က်န္မက်န္ကိုသာ စုိးေၾကာက္သင့္တယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆုိ ရင္ အခုကြယ္လြန္သြားတဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီးနွစ္ဦးဟာ သမုိင္းမွာအမွန္တရားဖက္ကရပ္တည္ျပီး အသက္ ေသတဲ့အထိ မေဖါက္မျပန္ပဲ တုိက္ပဲြအလံကုိကိုင္စြဲ သြားခဲ့ၾကတယ္မဟုတ္ပါလား။    ။

Tuesday, September 9, 2014

ေျခ-ဥ ျပင္ေရးအတြက္ အျပင္ကလူေတြ ဘာလုပ္နုိင္မလဲ

ေခါင္းေဆာင္စဥ္ကုိဖတ္ျပီး ''လႊတ္ေတာ္အထဲကလူေတြေတာင္ ဘာမွလုပ္လုိ႔မရတာ၊ ခင္ဗ်ားတုိ႔အျပင္ က လူေတြက ဘာလုပ္နုိင္မွာလဲ'' ဆုိျပီး အျပစ္တင္ဖုိ႔ဆႏၵမေစာပါနဲ႔။ ေျခ-ဥ ျပင္ေရးအတြက္ တနုိင္ငံ လုံးအနွံ႔ စည္းရံုးေဟာေျပာေနတဲ့ NLD ပါတီ ဥပေဒအေထာက္ကူျပဳအဖြဲ႔မွ ေရွ႔ေနတဦးကိုယ္တုိင္ ေနာ္ေ၀း အထိလာျပီး ဒီကိစၥကိုေဆြးေႏြးသြားလုိ႔ အျပင္ကလူေတြ ၀ုိင္းစဥ္းစားရင္ လုပ္ငန္းစဥ္တခုခု ထြက္လာမလားဆုိိျပီး ေတြးမိလုိ႔ပါ။

(၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပုံ ျပင္ဆင္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးေနတဲ့ Audun၊ ဦးေက်ာ္မင္းဆန္းနဲ႔ ေဒၚတင္တင္ညိဳ)

ေျခ-ဥ ျပင္ေပးဖုိ႔ (ပုဒ္မ ၄၃၆ ျပင္ေပးဖုိ႔) လူ ၅ သန္း လက္မွတ္ထုိးထားတဲ့စာကုိ လႊတ္ေတာ္ဆီတင္ျပီး တဲ့ေနာက္ ျပည္တြင္းမွာတင္မက ျပည္ပမွာပါ ေျခ-ဥ ျပင္ေရးလႈပ္ရွားမႈကို ေဆာင္ရြက္နုိင္ဖို႔အတြက္ ျမန္မာ့နုိင္ငံေရးနယ္ပယ္မွ ပုဂၢိဳလ္ ၃ ဦးေနာ္ေ၀းနုိင္ငံဆီေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ေတြကေတာ့ NLD ဥပေဒအေထာက္ကူျပဳအဖြဲ႔မွ ေရွ့ေနဦးေက်ာ္မင္းဆန္း၊ စာေရးဆရာမ မသီတာနဲ႔ အမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔ ခ်ဳပ္မွ ေဒၚတင္တင္ညိဳတုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာ္ေ၀းနုိင္ငံရဲ့အေျခခံဥပေဒ နွစ္ ၂၀၀ ျပည့္ အခန္းနားက်င္းပခ်ိန္နဲ႔ အခ်ိန္ကုိက္ ေရာက္လာၾကတာ ျဖစ္ျပီး ေအာ္စလိုကိုမေရာက္ခင္ ေနာ္ေ၀းေျမာက္ပုိင္းမွာ ျမန္မာ့ ေျခ-ဥ အေၾကာင္း ေဆြးေႏြးပဲြေတြလုပ္ ခဲ့ျပီးျပီလုိ႔သိရပါတယ္။ စက္တင္ဘာလ တရက္ေန႔က ေနာ္ေ၀-ျမန္မာေကာ္မီတီ Norwegian Burma Committee (NBC) ရံုးမွာ က်င္းပတဲ့ ေဆြးေႏြးပဲြကုိေတာ့ ခရီးပန္းေနတဲ့ မသီတာ မတက္နုိင္တဲ့ အ တြက္ ဦးေက်ာ္မင္းဆန္းနဲ႔ ေဒၚတင္တင္ညိဳတုိ႔ နွစ္ဦးက တာ၀န္ယူေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။

လက္ရွိ တနုိင္ငံလုံးမွာလႈပ္ရွားေနတဲ့ ေျခ-ဥ ျပင္ေရး ေဆာင္ရြက္မႈအေျခေန၊ လယ္ေျမအသိမ္းခံရမႈအ တြက္ ဥပေဒအေထာက္ျပဳအဖြဲ႔က လယ္သမားေတြကိုကူညီေပးမႈအေျခေန၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ ကုိင္အဖြဲ႔ေတြနဲ႔ အပစ္ခတ္ ရပ္စဲေရးေဆြးေႏြးမႈအေျခေန၊ အမ်ဳိးသမီးနဲ႔ကေလးသူငယ္ေတြရဲ့အေျခေန ေတြကို သူတုိ႔ ၂ ဦးက အခ်ိန္ယူရွင္းျပခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ပဲြစီစဥ္သူ NBC မွ Audun Aagre ကလဲ ပရိ သတ္သိခ်င္မဲ့ အခ်က္ေတြကုိ ေမးခြန္းထုတ္ေပးပါတယ္။

၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပုံကိုျပင္ဆင္ေရးဟာ NLD နဲ႔ျပည္မကလူေတြအတြက္တင္မက တုိင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ အားလုံးအတြက္ပါ အေရးၾကီးတယ္၊ တခါ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ သမၼတျဖစ္နုိင္တဲ့အခြင့္လမ္းကိုလဲ ဒီဥပေဒကတားဆီးထားတယ္လို႔ ဦးေက်ာ္မင္းဆန္းကေျပာပါတယ္။ ေဒၚတင္တင္ညိဳ ကေတာ့ ျမန္မာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာ (MPC) အပါ၀င္ အစိုးရကေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားတဲ့ Civil Society အ မည္ခံအဖြဲ႔ေတြဟာ လြတ္လပ္တဲ့ NGO ေတြမဟုတ္ပဲ GONGO (Government Non-Governm-ental Organization) ေတြသာျဖစ္တယ္။ ဒီအဖြဲ႔ေတြအေနနဲ႔ အစိုးရလက္ေအာက္ခံမဟုတ္ပဲ လြတ္လပ္တဲ့ အဖဲြ႔ေတြအျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းသင့္တယ္လို႔ေ၀ဖန္ခဲ့ပါတယ္။

ေဆြးေႏြးပဲြေနာက္ဆုံးပုိင္းမွာေတာ့ ပရိသတ္ေတြရဲ့ေမးျမန္းခ်က္ကုိဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ''NLD က ေျခ-ဥ ျပင္ဖုိ႔ေျပာေနတာကေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။ မျပင္ရင္ ဘာဆက္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့အစီစဥ္နဲ႔ အခုရထားတဲ့ လူ ၅ သန္းလက္မွတ္ကုိ ဘာဆက္လုပ္မယ္ဆုိတဲ့အစီစဥ္ ရွိရဲ့လား'' လုိ႔ ျမန္မာပရိတ္သတ္ တဦးက ထေမးပါ တယ္။ ဒါေပမယ့္ NLD ေရွ့ေနက ဒီေမးခြန္းကို အေသခ်ာျပန္လည္ရွင္းျပနုိင္ျခင္းမရွိပါဘူး။ NLD မွာ တိက်တဲ့အေျဖ မရွိတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အမ်ားျပည္သူကိုထုတ္ေျပာဖို႔ ေစာေနေသးလုိ႔လားဆုိတာက ေတာ့ မသဲကြဲလွပါ။

ေဒၚတင္တင္ညိဳကေတာ့ မျပင္ေပးရင္ လူေတြလမ္းေပၚထြက္ဆႏၵျပတာမ်ဳိးေတာ့ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ဒီလုိလူေတြလမ္းေပၚထြက္လာမွာကုိ မၾကိဳက္ဘူးလို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိယ္တုိင္ကေျပာထားတဲ့ အတြက္ တျခားဘာနည္းလမ္းေတြရွိသလဲဆုိတာကို အားလုံးစဥ္းစားသင့္တယ္လို႔ေျဖပါတယ္။ ျမန္မာ ပရိသတ္ေတြကေတာ့ အားမလိုအားမရနဲ႔ ထပ္ေမးခ်င္ေနတဲ့ပုံ ရွိေနဆဲပါ။

(ေျခ-ဥ ျပင္ေရးေဆြးေႏြးပဲြဆီ တက္လာၾကတဲ့ ေနာ္ေ၀းနဲ႔ျမန္မာပရိသတ္တခ်ဳိ႔)

ဒါေပမယ့္ ေနာ္ေ၀းပရိတ္သတ္ေတြကိုလဲ အလွည့္ေပးရဦးမယ္မဟုတ္ပါလား။ အားမလုိအားမရနဲ႔ျပီး သြားတဲ့ ေဆြးေႏြးပဲြေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ဦးေက်ာ္မင္းဆန္းကုိ က်ေနာ္သီးျခားေတြ႔ဆုံျပီး ေနာ္ေ၀းအထိ ဒီလုိလာေျပာျခင္းအားျဖင့္ ေျခ-ဥ ျပင္ေရးက ဘာထူးလာမွာလဲ။ နုိင္ငံတကာဖက္ကေန ဘာေတြရဖုိ႔ ေမွ်ာ္ လင့္ထားသလဲဆုိျပီး ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။

''နုိင္ငံတကာက အခု ဥပေဒပါေမာကၡေတြ၊ ပညာရွင္ေတြ ေတာက္ေလ်ာက္လာျပီးေတာ့ အထိအခုိက္ အနည္းဆုံးနည္းနဲ႔ ေျခ-ဥ ကုိ ဘယ္လုိျပင္နုိင္မလဲဆုိတာအတြက္ ပညာေပးမႈေတြလုပ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိ ေျပာခြင့္ရတာကိုက အေကာင္းျမင္တုိးတက္မႈတခုပါ'' လုိ႔ သူကေျဖပါတယ္။

ပညာရွင္ေတြေျပာရံုနဲ႔ေတာ့ဘယ္ရမလဲ။ နုိင္ငံတကာ အစိုးရေတြကုိယ္တုိင္က အေသခ်ာေျပာဆုိဖိအား ေပးဖုိ႔ မလုိဘူးလားဆုိျပီးထပ္ေမးေတာ့... ''နုိင္ငံတကာအစိုးရေတြအေနနဲ႔ ျမန္မာအစိုးရကုိတုိက္ရုိက္ ေျပာလုိ႔ရေနျပီ၊ ဒီမုိကေရစီအေျခခံနဲ႔ မညီတာေတြကိုျပင္ဖုိ႔ေျပာသင့္ပါတယ္။ အခုဆုိရင္ အေမရိကန္နဲ႔ ျဗိတိန္အစိုးရေတြက ေျခ-ဥ ျပင္ဖုိ႔ ဖိအားေပးေနျပီ။ တပ္မေတာ္ကိုလဲ ဒီမုိကေရစီအေျခခံစနစ္နဲ႔ညီတဲ့ တပ္မေတာ္ျဖစ္လာေအာင္ ဖိအားေပးျပဳျပင္ကူညီေနျပီ'' လုိ႔ ဦးေက်ာ္မင္းဆန္းကေျဖပါတယ္။

ဒါက ျပည္တြင္းကေန ေနာ္ေ၀းအထိေရာက္လာျပီး ေျခ-ဥ ျပင္ေရး ေဟာေျပာစည္းရံုးခဲ့သူ NLD ဥပေဒ အေထာက္ကူျပဳအဖြဲ႔၀င္တဦးရဲ့ အျမင္ပါ။ ဒီအဖြဲ႔ေတြကို ေနာ္ေ၀းအထိဖိတ္ေခၚျပီး ေဆြးေနြးပဲြလုပ္ေပးခဲ့ တဲ့ NBC ကုိယ္တုိင္ကေကာ ဒီလုိေဆြးေနြးမႈေတြကေန ဘယ္ေလာက္အထိျဖစ္လာမယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္ ထားသလဲ။ ေနာ္ေ၀းလူ႔အဖြဲ႔စည္းနဲ႔ ေနာ္ေ၀းအစိုးရဖက္က ေျခ-ဥ ျပင္ေရးအပါ၀င္ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ စစ္မွန္ တဲ့ ဒီမုိကေရစီျဖစ္လာေစေရးအတြက္ ဘာေတြလုပ္ေပးနုိင္မလဲဆုိျပီး Audun Aagre ကိုက်ေနာ္သီးျခား ေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။

''ခင္ဗ်ားေမးခြန္းက ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေပးနုိင္ဘြယ္မရွိဘူးလို႔ ေျဖရမွာကို က်ေနာ္စိုးရိမ္မိပါတယ္'' လုိ႔ သူကအရင္ဆုံး နိဒါန္းခံပါတယ္။ ျပီးေတာ့မွ ပါလီမန္ထဲမွာ ထုိင္ ခုံ ၂၅ ရာခုိင္နံႈးကုိစစ္တပ္ကယူထားတာအပါ၀င္ စစ္မွန္တဲ့ဒီမုိကေရစီက်င့္စဥ္ကုိ တားဆီးေနတဲ့အခ်က္ ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားကိုျပင္ဖုိ႔လုိေနေၾကာင္း၊ လူ ၅ သန္းရဲ့လက္မွတ္ဆုိတာ ဒါကုိ ျပင္ေစခ်င္တဲ့လူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတယ္ဆုိတာထင္ ရွားေနေၾကာင္း၊ ျမန္မာအစိုးရက ဦးတည္သြားေနတဲ့ စည္းကမ္းျပည့္၀ ေသာ ဒီမုိကေရစီစနစ္အစား စစ္မွန္တဲ့ဒီမုိကေရစီျဖစ္လာေအာင္ နုိင္ငံတကာ အသိုင္း၀ုိင္းတခုလုံးက တသံတည္း၊ တစည္းတလုံးတည္း ၀ုိင္း၀န္းဖိအားေပးဖို႔လုိတယ္လို႔ သူကေျဖပါတယ္။

''ျမန္မာနုိင္ငံအသြင္ကူးေျပာင္းေရးအတြက္ လက္ရွိဦးသိန္းစိန္အစိုးရအေပၚ ကူညီထားမႈေတြကေန ဘာ ရလာဒ္ေတြထြက္မလဲဆုိတာကို ေနာ္ေ၀းအပါ၀င္ နုိင္ငံတကာအသိုင္း၀ုိင္းတခုလုံးက အေသခ်ာတြက္ ဆ ထားဖုိ႔လုိပါတယ္''။ စစ္မွန္တဲ့ဒီမုိကေရစီနဲ႔ လြတ္လပ္တဲ့လူမႈအဖြဲ႔စည္းေတြေပၚလာဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ရွင္းရွင္းထားသင့္ပါတယ္။ စည္းကမ္းျပည့္၀ေသာဒီမုိကေရစီဆုိတာကို လက္ခံလုိ႔မျဖစ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေရွ့ဆက္ အကူညီေပးတဲ့အခါ အစိုးရ၊ အတုိက္ခံနဲ႔ ျပည္တြင္း-ျပည္ပ အားလုံးကုိ ဟန္ခ်က္ညီေပးဖို႔ လုိ ပါတယ္လုိ႔ သူကေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။

ေျခ-ဥ ျပင္ေရးအတြက္ ျပည္တြင္းကလာျပီး စည္းရံုးသူ၊ ျပည္ပကေနျပီး ဖိတ္ေခၚသူေတြရဲ့အျမင္ကုိ ၾကားရျပီးေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေနာ္ေ၀းေရာက္ျမန္မာေတြအပါ၀င္ နုိင္ငံတကာေရာက္ျမန္မာေတြက ေကာ ေျခ-ဥ ျပင္ေရးအတြက္ ဘာမ်ားလုပ္နုိင္ဘြယ္ရွိသလဲဆုိျပီး က်ေနာ္တုိ႔ျမန္မာေတြအခ်င္းခ်င္း ၾကားဆက္ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခုမွေဆြးေႏြးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့ ၈ ေလးလုံး ၂၆ နွစ္ျပည့္အခန္းနားတုန္းကလဲ ဒီေမးခြန္းကုိပဲ အၾကိတ္အနယ္ေဆြးေနြးခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။

''အဓိက ကဗ်ာ။ မျပင္ရင္ ဘာလုပ္မလဲဆုိတာကုိ NLD က အတိအက်မေျပာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က ထ ေအာ္ဖုိ႔ခက္ေနတယ္။ ကုိယ္က တအားေအာ္ျပီးမွ မျပင္လဲ၀င္မယ္ဆုိျပီး သူက၀င္သြားရင္ ဒုကၡ'' လုိ႔ တက္ၾကြလႈပ္ရွားသူတဦးကေျပာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ''ျပင္ျပင္မျပင္ျပင္ ၀င္မယ္'' ဆုိတဲ့ ဦးညဏ္၀င္းရဲ့ စ ကားလုံးကို သူကေထာက္ျပပါတယ္။ ျမန္မာအတုိက္ခံေတြမွာ နုိင္ငံတကာအတုိက္ခံေတြလုိ ေစ်းကုိင္ နုိင္တဲ့အေျခေနမရွိဘူးလားလုိ႔လဲ တခ်ဳိ႔ကေမးခြန္းထုတ္ေနၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဒီမုိကေရစီအေျခခံနဲ႔မကုိက္ညီတဲ့ ၂၀၀၈ ဖဲြ႔စည္းပုံကို မၾကိဳက္ဘူး၊ စည္းကမ္း ျပည့္၀တဲ့ဒီမုိကေရစီဆုိတာကို မၾကိဳက္ဘူး၊ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရက ဒီမုိကေရစီ ကတိေတြသာေပးျပီး လက္ေတြ႔ဘာမွမလုပ္တာကို မၾကိဳက္ဘူး၊ လယ္သမားေတြ ဖိနွိပ္ခံေနရတာ၊ ဆႏၵျပသူေတြဖမ္းဆီးခံေန ရတာ၊ အမ်ားျပည္သူဘ၀ ဒုကၡဆင္းရဲျဖစ္ေနတာေတြကို မၾကိဳက္ဘူး။ ဒီလုိမၾကိဳက္ဘူးဆုိတာေတြကို ေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ႔တကြ၊ အထူးသျဖင့္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရကုိအားေပးေထာက္ခံေနတဲ့ ေနာ္ေ၀း အပါ၀င္ နုိင္ငံတကာအစိုးရေတြ အားလုံးသိေအာင္ ျပည္ပေရာက္နုိင္ငံေရးတက္ၾကြသူေတြက သက္ ဆုိင္ရာနုိင္ငံေတြအလုိက္ တခုခုထလုပ္ဖို႔လုိေနတယ္ဆုိတာကိုေတာ့ အေတာ္မ်ားမ်ားက သေဘာတူ ၾကပါတယ္။

''ေနာ္ေ၀းကလူေတြဆုိဗ်ာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဒီကုိလာသြားျပီးကတည္းက ျမန္မာနုိင္ငံမွာ အား လုံး အုိေက ေနျပီလုိ႔ထင္ေနၾကတာ။ နုိင္ငံေရးအေၾကာင္းေတာင္မေျပာေတာ့ဘူး၊ ျမန္မာနုိင္ငံဆီ သြား လည္ပတ္ဖုိ႔ ခ်ည္းပဲေျပာေနၾကေတာ့တယ္''လုိ႔ အျခားတက္ၾကြသူတဦးကဆုိပါတယ္။ ဒီအတြက္ ျမန္မာ နုိင္ငံမွာအားလုံး အုိေက ေနတာမဟုတ္ဘူး။ အဆင္မေျပေသးတာေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနေသးတယ္။ ဒီလုိအဆင္မေျပမႈေတြအတြက္ နုိင္ငံတကာအစိုးရေတြ၊ နုိင္ငံတကာအဖြဲ႔စည္းေတြက ဆက္လက္ ေစာင့္ၾကည့္ေ၀ဖန္ ေထာက္ျပဖုိ႔လုိေနဆဲျဖစ္တယ္။ ဒီအတြက္ ေနာ္ေ၀းအပါ၀င္ သက္ဆုိင္ရာနုိင္ငံေတြ အလုိက္ ျပည္ပေရာက္ျမန္မာေတြ ျပန္လည္ေခါင္းေထာင္လႈပ္ရွားဖုိ႔လုိေနျပီလုိ႔ သူကေထာက္ျပပါ တယ္။

သတင္းေတြဖတ္ရင္း သတိထားမိသေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမွာ NLD ပါတီ အနုိင္ရျပီး ပါလီမန္ထဲ၀င္သြားျပီးကတည္းက ဦးသိန္းစိန္ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္တပုိင္းအစိုးရအေပၚ နုိင္ငံတ ကာဖက္က ဖိအားေပးမႈ လုံး၀မရွိေတာ့သေလာက္က်ဆင္းသြားျပီး ျပည္ပေရာက္ျမန္မာေတြရဲ့ အသံ ေတြလဲ ျငိမ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ရုတ္စြအဆုံး လာမဲ့ ၁၈ ရက္ေန႔ စစ္အာဏာသိမ္းတဲ့ေန႔မ်ဳိးမွာေတာင္ နုိင္ငံ တကာရွိ ျမန္မာသံရံုးေတြေရွ့မွာ ဆႏၵျပပဲြရွိပါေတာ့မလားလုိ႔ သံသယ၀င္မိပါတယ္။

ဘာျဖစ္ျဖစ္ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့ ဂ်ာမဏီ၊ ဆြင္ဇလန္၊ နယ္သာလန္ ဥေရာပ ၃ နုိင္ငံ ခရီးစဥ္ကုိ အဲဒီနုိင္ငံေတြဆီေရာက္ေနသူတခ်ဳိ႔က ကန္႔ကြက္ဆႏၵျပၾကမယ္လို႔သတင္းေတြၾကားေနရပါ တယ္။ အရင္နွစ္ ေနာ္ေ၀းကိုလာစဥ္ကလဲ ေအာ္စလုိရွိ နုိင္ငံေရးတက္ၾကြသူေတြက အလားတူ ဆႏၵျပ ကန္႔ကြက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလုိဆႏၵျပျခင္းအားျဖင့္ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ အားလုံး အုိေက ေနတာမဟုတ္ေသး ဘူး။ စစ္မွန္တဲ့ ဒီမုိကေရစီလမ္းေၾကာင္းေပၚေရာက္ေစဖုိ႔ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရကုိ နုိင္ငံတကာအစိုးရေတြက ဆက္လက္ေစာင့္ၾကည့္ဖိအားေပးဖုိ႔ လုိေနဆဲျဖစ္တာကုိ အသိေပးနုိင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ သမၼတလာမွ ဒီလုိဆႏၵထျပရံု သက္သက္နဲ႔ေတာ့ ျပည္ပေရာက္လႈပ္ရွားမႈက ထိေရာက္သင့္ သေလာက္ ထိေရာက္မွာမဟုတ္ပါ။ အရင္ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြမတုိင္ခင္ကာလေတြတုန္း ကလုိမ်ဳိး အင္နဲ႔အားနဲ႔၊ အုံနဲ႔က်င္းနဲ႔ စနစ္တက်ျပန္လည္လႈပ္ရွားဖုိ႔ လုိေနျပီလုိ႔ ထင္ျမင္မိ္ပါတယ္။      ။

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More