Saturday, December 15, 2012

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ့ မာရသြန္ခရီး ၂၈

on May 3, 2012 3:50 pm ေအာက္ေမ့ဖြယ္ / ဧရာ၀တီ။ 

ဘက္မလုိက္ ညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔နဲ႔ လက္နက္ခြဲျခမ္းေရး

ညီညြတ္ေရးဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္ကုိ ေတြ႔ကတည္းက မညီမညြတ္ျဖစ္ေနၾကၿပီဆုိတာကို ျမန္မာ့နုိင္ငံေရး၊ ေတာ္လွန္ေရးကုိ ေလ့လာဖူးသူတုိင္း သိၿပီးျဖစ္မွာပါ။ ေရွ႕မွာတင္ျပခဲ့တဲ့အတုိင္း “ၿငိမ္းခ်မ္းစြာကြဲၿပဲေရးမူ” အရ ၂၀၁ တပ္ရင္း ၃ ျခမ္းကဲြၿပီးတဲ့ေနာက္ မူလေနရာမွာ ဆက္ေနတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စုဟာ “ဘက္မလုိက္ ညီညြတ္ေရးအဖြဲ႔” ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္နဲ႔ စခန္းေကာ္မတီအသစ္ကို ဖြဲ႔လုိက္ပါတယ္။


ကုိမုိးသီးဇြန္နဲ႔ ဘက္မလုိက္ေကာ္မီတီမ်ားရဲ့ အစည္းေ၀းတခု


 
အရင္ကရွိခဲ့တဲ့ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြအတုိင္း ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ကုိဖြဲ႔၊ ေရွ႕တန္း၊ ေနာက္တန္းရွိ ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ မဲဆႏၵေတြကုိ ခံယူရပါတယ္။ အဲဒီေရြးခ်ယ္မႈအရ ေပၚလာတဲ့ စခန္းေကာ္မတီသစ္မွာ က်ေနာ္က ဥကၠ႒၊ ကုိမ်ဳိးသိန္း (ေရွ႕ပုိင္းမွာေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ တပ္ေထာက္အရာရွိ၊ အခုကေနဒါ) က အတြင္းေရးမႉး၊ ဦးဟန္လင္း (ကြယ္လြန္) က စည္း႐ံုး-ျပန္ၾကားတာ၀န္ခံ၊ ကိုေအာင္ေမာ္ (ေရဇင္းစုိက္ပ်ဳိးေရး တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား၊ အခု ဖင္လန္ႏိုင္ငံ) က ဘ႑ာ-ေထာက္ပံ့ တာ၀န္ခံ ျဖစ္လာပါတယ္။
တပ္မႉးေတြထဲမွာေတာ့ ေရွ႕ပုိင္းမွာတင္ျပခဲ့တဲ့ တပ္ရင္းေထာက္လွမ္းေရးမႉး ကုိေသာင္းညြန္႔ (အခုထိ နယ္စပ္မွာရွိေနဆဲ) က တပ္ရင္းမႉး (တပ္ရင္းမႉးဟာ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒအရ ဒုဥကၠ႒)၊ တပ္ခြဲ ၂ မႉးကုိတင္ထြန္း (ျပန္၀င္) က ဒုရင္းမႉး (ဒုရင္းမႉးဟာ ဖြဲ႔စည္းပုံဥပေဒအရ တြဲဘက္အတြင္းေရးမႉး) ျဖစ္လာပါတယ္။


ေရွ႕ပုိင္းမွာတင္ျပခဲ့တဲ့ စခန္းေကာ္မတီေဟာင္းေတြထဲမွ ကုိေဇာ္မင္း (၁၉၉၃ ရေနာင္းဘက္မွာ ေပ်ာက္ဆုံး) က တပ္ေရးဗုိလ္၊ ကုိမင္းေဇာ္ေရႊ (အခု နယူးဇီလန္) က တပ္ေထာက္ဗုိလ္၊ ကုိေဌးလႈိင္ (အခုထိ နယ္စပ္မွာရွိေနဆဲ) က တပ္ရင္းအရာခံဗုိလ္ေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ တပ္ခဲြမႉးေတြအျဖစ္ကေတာ့ ပုေလာေဒသတပ္ခြဲ ၁ မႉးအျဖစ္ ကိုခင္ေမာင္ခ်ဳိ ေခၚ ဘုိင္လာမန္ (အခု အေမရိကန္)၊ ဒုခြဲမႉးအျဖစ္ ကိုေက်ာ္သူ (အခု အေမရိကန္)၊ တပ္ခဲြ ၂ မႉးအျဖစ္ မူလခဲြမႉးျဖစ္သူ ကုိသိန္းျမင့္ေက်ာ္ ေခၚ ဘုိင္သိန္းျမင့္ (၁၉၉၇ မွာ က်ဆုံး) ဒုခြဲမႉးအျဖစ္ ကိုမင္းေဇာ္သူ (၁၉၉၃ ရေနာင္းဘက္မွာ ကိုေဇာ္မင္းနဲ႔အတူ ေပ်ာက္ဆုံး) တုိ႔ ျဖစ္လာၿပီး တပ္ခြဲ ၂ ခဲြနဲ႔ ျပန္လည္စုဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္။ ဆက္သြယ္ေရး၊ ေဆးနဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဆြယ္ ၃ ခုစလုံး က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔အတူ ပါလာတဲ့အတြက္ တပ္ဆြယ္ေတြကေတာ့ မူလဖြဲ႔စည္းပုံအတုိင္း အေျပာင္းလဲ မရွိသေလာက္ပါပဲ။

ဒီလိုစုဖြဲ႔မႈလုပ္ၿပီးတာနဲ႔ တပ္ရင္းပုိင္ပစၥည္းေတြကို ခဲြေ၀တာ၊ လႈပ္ရွားမႈနယ္ေျမ ခဲြေ၀တာေတြကိုလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔နဲ႔ ေဒါက္တာ နုိင္ေအာင္ကို ေထာက္ခံတဲ့ ကိုေဇာ္သန္းတုိ႔၊ ဆရာေအာင္ျမင့္တုိ႔ အဖြဲ႔ၾကား ဆက္လုပ္ရပါတယ္။ ပထမဆုံး ခဲြေ၀မႈလုပ္ရတာက တပ္ရင္းကဲြခ်ိန္မွာ တပ္ရင္း႐ံုးနံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ေသနတ္ေတြကိစၥပါ။ အဲဒီကာလက လက္နက္အေတာ္မ်ားမ်ားကို တပ္ရင္း႐ံုးနံရံမွာ ခ်ိတ္ထားၿပီး က်ည္ေဘာက္ေတြကိုေတာ့ တေနရာမွာ သီးျခားစီ သိမ္းထားပါတယ္။ ေနာက္တခါ ခြဲရင္းျခမ္းရင္းနဲ႔ ထပ္သိလာရတာကေတာ့ ေသနတ္ေမာင္းတံထဲက Fire pin ခလုတ္ေတြကုိ တပ္ရင္းအရာခံဗုိလ္ ကုိ၀င္းေအာင္က သီးျခားသိမ္းထားတဲ့အတြက္ အကဲြအၿပဲကာလအတြင္း မေက်နပ္လုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ထပစ္ရင္ေတာင္ အဲဒီေသနတ္ေတြက ပစ္လုိ႔မရဘူးနုိင္ဆုိတာကုိ ေနာက္ပုိင္းမွသိရလုိ႔ ကုိ၀င္းေအာင္ကုိ ၀ုိင္းအမွတ္ေပးၾကတာကုိ အမွတ္ရေနပါတယ္။

ဒီလုိလက္နက္ခဲြေ၀ရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔အခ်င္းခ်င္းၾကား ညွွိမရလုိ႔လား၊ ၾကားလူလုိလုိ႔လား၊ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ KNU တပ္မဟာ ၄ ကေန ေက်ာင္းသားေရးရာ တာ၀န္ခံအျဖစ္ တာ၀န္ေပးထားသူ ဆရာမန္းၿငိမ္းေမာင္ (ကုိကုိးကြ်န္းကေန ၁၉၇၀ မွာ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လာသူ၊ ၂၀၁၁ ခုနွစ္ေနွာင္းပုိင္းမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ဖမ္းဆီးခံရၿပီး ၂၀၁၂ ခုနွစ္ မတ္လေနွာင္းပုိင္းကမွ ျပန္လြတ္လာသူ) ဟာ က်ေနာ္တုိ႔စခန္းဆီ ေရာက္လာၿပီး လက္နက္ခြဲေ၀ေရးကိစၥမွာ ၾကား၀င္ေဆာင္ရြက္ေပးပါတယ္။ ထုံးစံအတုိင္း သူ႔ဖက္က မ်ားမ်ားရသင့္တယ္၊ ငါ့ဖက္က မ်ားမ်ားရသင့္တယ္နဲ႔ ျငင္းခုန္လုိက္ၾကတာ ၃-၄ ရက္ၾကာတဲ့အထိ သေဘာတူညီမႈ မရခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ ခံစားခ်က္ေတြေလ်ာ့ခ်၊ အျပန္အလွန္ နားလည္မႈေတြရေအာင္ လုပ္ၾကရင္းနဲ႔ အခ်ဳိးတူခဲြေ၀ဖုိ႔ သေဘာတူလုိက္ပါတယ္။ တပ္ရင္း႐ံုးရွိ လက္နက္အားလုံးေပါင္းက ၄၀ ေလာက္ပဲရွိၿပီး က်န္တဲ့လက္နက္ေတြ အားလုံးက ေရွ႕တန္းတပ္ေတြနဲ႔ အတူရွိေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေရွ႕တန္းတပ္ေတြထဲက ကုိေက်ာ္ရတုိ႔ ပင္လယ္ျပင္အုပ္စုနဲ႔အတူ ရွိေနတဲ့ လက္နက္အားလုံးကို ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ အဖြဲ႔ပုိင္အျဖစ္ သေဘာတူလုိက္ပါတယ္။ အလားတူ နတ္အိမ္ေတာင္အေျခစုိက္ ဘုိင္သိန္းျမင့္ရဲ႕ တပ္ခြဲ ၂ တခုလုံးကလည္း ဘက္မလုိက္ကို ေထာက္ခံတဲ့အတြက္ အဲဒီကလက္နက္ အားလုံးကိုလည္း ဘက္မလိုက္အဖြဲ႔ပုိင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးလုိက္ပါတယ္။ ပျပင္ေဒသအေျခစုိက္ ကုိျပည္ေဆာင္ဦးတုိ႔ရဲ႕ တပ္ခြဲ ၁ မွ တပ္စု ၂ စုက ကုိနုိင္ေအာင္တုိ႔ဖက္ ေထာက္ခံၿပီး တစုက ဘက္မလုိက္ကုိ ေထာက္ခံတဲ့အတြက္ ေထာက္ခံတဲ့လူနဲ႔ ပါသြားတဲ့ လက္နက္စာရင္းအတုိင္း အတည္ျပဳလုိက္ပါတယ္။ အလားတူ ကိုဘုန္းေက်ာ္ ဦးေဆာင္တဲ့ ဘန္းေခ်ာင္းေဒသ တပ္ခြဲ ၃ မွာလည္း ၂ စုက ကုိနုိင္ေအာင္တုိ႔ဖက္ကုိ ေထာက္ခံၿပီး တစုက ဘက္မလုိက္ကုိ ေထာက္ခံတဲ့အတြက္ လူနဲ႔အတူပါသြားတဲ့ လက္နက္စာရင္းအတုိင္း အတည္ျပဳလုိက္ပါတယ္။ လက္နက္နဲ႔ နယ္ေျမခြဲေ၀မႈ ညွိနႈိင္းရတာ ဘယ္ေလာက္အထိ လက္၀င္သလဲဆုိတာကိုေတာ့ ေတာထဲမွာ ေနဖူးသူေတြမွ ပုိနားလည္နုိင္မယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။

တပ္ရင္းမကြဲမွီေတြ႔ရတဲ့ ခြပ္ေဒါင္းနွစ္ေကာင္ မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ ABSDF ဆုိင္းဘုတ္

 ထူးျခားဆန္းျကယ္ေသာ တရားစီရင္ခန္း

က်ေနာ္တုိ႔ ဘက္မလုိက္အဖဲြ႔နဲ႔ ေဒါက္တာနုိင္ေအာင္တုိ႔အဖြဲ႔ၾကားမွာ လက္နက္နဲ႔ နယ္ေျမလုိ အေရးၾကီး တဲ့ ခဲြေ၀မႈကိစၥအျပင္ အရက္ပုလင္း ၃၃-လုံး ခဲြေ၀ေရးကိစၥလဲပါတယ္ဆုိရင္ စာဖတ္ပရိတ္ သတ္ယုံ ပါ့မလား။ ျဖစ္ပုံကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔စခန္းပုိင္ စက္ေလွဟာ တပ္ဖြဲ႔၀င္ေတြကုိ ေရွ့တန္းပုိ႔ျပီး အျပန္မွာ ေလွသမားေတြနဲနဲပါးပါး ေငြေၾကးအဆင္ေျပေစေရးအတြက္ ပစၥည္းအနဲအက်ဥ္းသယ္ယူပီး ေနာက္ တန္းနဲ႔ KNU ရြာေတြဆီမွာျပန္ေရာင္းတာမ်ဳိးကို ေကာ္မီတီက နားလည္မႈေပးထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျပသာနာကျဖစ္ခ်င္ေတာ့ တပ္ရင္းကဲြခါနီးအေခါက္မွာ ဘန္းေခ်ာင္းနဲ႔ ေမတၱာဖက္ကေနျပန္လာတဲ့ တပ္ ရင္းေလွဟာ အယင္လုိစားစရာေတြသယ္လာတာမဟုတ္ဘဲ ၃-ဆနီးပါးအျမတ္ရနုိင္တဲ့ Army Rum ပုလင္း ၃၃-လုံး ကိုသယ္လာပါတယ္။ အယင္ကဆုိရင္ေတာ့ ဒီသတင္းကို စခန္းေကာ္မီတီက မသိဘဲ ဒုိင္ရႈိ လုပ္ေကာင္းလုပ္ထားနုိင္မွာျဖစ္ေပမဲ့ အခုေတာ့ သူတုိ႔ေလွ ျပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ စခန္းကလဲ ကြဲေန ေတာ့ ဒီ ပုလင္းေတြအၾကာင္းကုိ အားလုံးသိကုန္ပီး အဲဒီေလွသမား ၂-ဦးကုိ လုံျခုံေရးတပ္ဖြဲ႔က ဖမ္းဆီး အခ်ဳပ္ ထဲထည့္၊ အရက္ ပုလင္း ၃၃-လုံးကိုလဲ သက္ေသခံပစၥည္းအျဖစ္ေသတၱာထဲ ထည့္သိမ္း ထား လုိက္ပါ တယ္။

ကံက ထပ္ဆုိးခ်င္ေတာ့ စခန္းကဲြတဲ့အခ်ိန္မွာ အဲဒီဖမ္းဆီးခံေလွသမား ၂-ဦးစလုံးက က်ေနာ္တုိ႔ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ကုိေထာက္ခဲ့တဲ့အထဲပါလာတဲ့အတြက္ ဒီအမႈကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ေကာ္မီတီသစ္က တာ၀န္ ယူ လုိက္ရပါတယ္။ ဒီေလွသမား ၂-ဦးဟာ အရက္ေသစာသယ္ယူျခင္းျဖင့္ ေတာ္လွန္ေရးရဲ့ ဂုဏ္ သိကၵာကုိ ထိခုိက္ေအာင္ လုပ္ျခင္းျဖစ္တယ္လုိ႔မွတ္ခ်က္ခ်ပီး သူတုိ႔ ၂-ဦးကို တပ္ဖြဲ႔၀င္ အျဖစ္ကေန ထုတ္ပယ္ေၾကာင္း ေကာ္မီတီသစ္က ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်လုိက္ပါတယ္။ ဒါဟာ အကဲြအျပဲ ကာလအတြင္း အျပင္းထန္ဆုံးနဲ႔ ပထမဆုံးျပစ္ဒဏ္ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဘက္အသီးသီးက ဒါကို လက္ညုိးထုိးပီး ျပစ္ဒဏ္ နဲ႔ ျပစ္မႈမမွ်ဘူး။ ဒါဟာ တရားဥပေဒစုိးမုိးေရးအေပၚ နုိင္ငံေရးအယူအဆက လြမ္းမုိးလုိက္တာျဖစ္တယ္ ဆုိပီး က်ေနာ္တုိ႔ေကာ္မီတီကို ၀ုိင္းေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ကေတာ့ ဒီေ၀ဖန္ခ်က္ကို လက္မခံဘဲ ဆုံးျဖတ္ ခ်က္မျပင္နုိင္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ တပ္ရင္းညီလာခံမွာ အယူခံ၀င္နုိင္တယ္ဆုိပီး ဒီကိစၥကိုအဆုံး သတ္ လုိက္ပါ တယ္။

အဲ...ေလွသမား ၂-ဦးကို ဒီလုိအျပစ္ေပးပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ သူတုိ႔သယ္လာတဲ့ အရက္ပုလင္း ၃၃-လုံးကို တပ္ရင္းရံုးေရွ့ လူျမင္ကြင္းမွာ စံျပ အေနနဲ့ ရုိက္ခဲြပစ္မယ္ဆုိပီး က်ေနာ္ကအဆုိျပုလုိက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘန္ဒါေရးတာ၀န္ခံနဲ႔ တပ္ေထာက္အရာရွိတုိ႔ကေန အရက္တလုံးကုိ ဘတ္ ၁၀၀-ေလာက္တန္ တဲ့အတြက္ ဒီလုိလုပ္ရင္ ဘတ္ ၃၀၀၀-ေထာင္ေက်ာ္ကို အလားကားျဖဳန္းတီးရာေရာက္မယ္။ ဒီ ဘတ္ ၃၀၀၀-ဟာ ရဲေဘာ္ ၂၀၀-ခန္႔အတြက္ တလစာရိကၡာဖုိးရတယ္ဆုိပီး အခ်က္လက္နဲ႔ တင္ျပလာပါတယ္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အမ်ားသေဘာတူညီခ်က္အရ ဒီပုလင္းေတြကို မရုိက္ခြဲ ေတာ့ဘဲ တပ္ရင္းရံပုံေငြရ ေအာင္ ျပန္ေရာင္းခ်မယ္လုိ႔ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။

အဲဒီလုိဆုံးျဖတ္ပီးကာမွ မထင္မွတ္တဲ့ျပသာနာက စေတာ့တာပါဘဲ့။ ၉-ရက္ၾကာေဆြးေႏြးပဲြကေန အခု စခန္းေကာ္မီတီအသစ္ေပၚပီး သတင္း ၂-ပါတ္ေက်ာ္ၾကာတဲ့အထိ အကဲြအျပဲေတြနဲ႔အလုပ္ရႈပ္ေနလုိ႔ အဲဒီပုလင္း ၃၃-လုံးကို ဘယ္သူကမွ အေသခ်ာမစစ္ေဆးရေသးပါဘူး။ သစ္သားတန္းေလးနဲ႔ လုပ္ ထားတဲ့ လက္လုပ္ဘီဒုိထဲမွာ အဲဒီ ၃၃-လုံးကို ပါကင္ပိတ္ အတုိင္းျမင္ေနရလုိ႔ ဘီဒုိကို ေသာ့ဖြင့္ပီး တခါမွမစစ္ေဆးမိပါ။ အခု ေရာင္းမယ္ဆုိပီး ပုလင္းေတြကို ရံုးေပၚယူလာေတာ့မွ... "ေဟး မင္းတုိ႔ပုလင္း ေတြက အရက္ဟုတ္ရဲ့လား။ အထဲမွာ လဖက္ေျခာက္ဖတ္ေတြလားမသိဘူး" ဆုိပီး အရက္အေၾကာင္း အေတြ႔အၾကံဳရွိတဲ့ ေကာ္မီတေယာက္က ထေအာ္္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ က်န္တဲ့လူေတြလဲ ပုလင္းေတြကို အေသခ်ာကုိယ္တြယ္စစ္ေဆးၾကပါတယ္။ ဒီလုိ စစ္ေတာ့မွ ၃၃-လုံးမွာ ၁၀-လုံးေလာက္က ေရေနြးၾကမ္း ေတြ ျဖစ္ေနပါေရာ့လား။ ေမာင္က်ဳိးဖုိးေတြမ်ားကြ်မ္းက်င္မႈကေတာ့ လက္ဖ်ားခါေလာက္ပါရဲ့။ အပူေပး ထားတဲ့အပ္နဲ႔ ပုလင္းဖင္ေအာက္ကေန အရက္ကုိစုတ္ထုပ္ပီး ေရေနြးေတြကုိျပန္ထည့္ထားပါသတဲ့့။ ဒီေတာ့ အေပၚက ပါကင္ကေနရာဘာမွ မယြင္းဘဲ အထဲမွာ ေရေနြးေတြ ေရာက္ေနတာေပါ့။

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ တပ္ရင္းအကဲြအျပဲျငင္းခုံေနစဥ္ သတင္း ၂-ပတ္ေက်ာ္ ကာလတေလ်ာက္လုံး ဒီအရက္ပုလင္းေတြ သိမ္းဆည္းရာ တပ္ရင္းရံုးေဘးက အေဆာင္ေလးမွာေနထုိင္တဲ့ ဒုရင္းမႈးဆရာ ေအာင္ျမင့္နဲ႔ ေကာ္မီတီ၀င္ ကုိညဏ္စုိးတုိ႔ဆီ အားလုံးကလက္ညုိးထုိးပါေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ ညဏ္ ၾကီးရွင္ ကုိညဏ္စိုးက ထြက္လာပီး ပုလင္းထဲကအရက္ေတြကုိ လက္ရာမယြင္းေစဘဲ သိပၸံနည္းက် ထုတ္ယူူနည္းအဆင့္ဆင့္ကို ရွင္းျပေတာ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ့ အရက္ ၃၃-လုံးခဲြေ၀ေရး မေဟာ သဓာ တရားစီရင္ခန္းလဲ တခန္းရပ္ပီး စခန္းတခုလုံး တ၀ါး၀ါး-တဟားဟားနဲ႔ ရည္ေမာခဲ့ၾကဖူးတာကုိ က်ေနာ္ အမွတ္ရေနပါတယ္။



တပ္ရင္းကဲြျပီးေနာက္ မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ခြပ္ေဒါင္းကိုျပန္ျပင္ထားတဲ့ဆုိင္းဘုတ္သစ္

ခြပ္ေဒါင္းယၾတာ

ေတာထဲမွာၾကံဳခဲ့ရတဲ့အျဖစ္အပ်က္အမ်ားစုဟာ စိတ္ညစ္စရာေတြျဖစ္ေပမဲ့ လူေတြဟာ စိတ္ညစ္စရာ ကို သိပ္မမွတ္မိဘဲ ရည္စရာေတြကိုဘဲ့မွတ္မိေနတတ္သလားေတာ့မေျပာတတ္ပါ။ အဲဒီအကြဲ အျပဲ ကာ လ က်ေနာ္မွတ္မိေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ရည္စရာတခုကေတာ့ ခြပ္ေဒါင္း-ယာၾတာျဖစ္ပါတယ္။ တပ္ရင္း ဆုိင္းဘုတ္မွာ ခြပ္ေဒါင္း ၂-ေကာင္ကုိ မ်က္နွာခ်င္းဆုိင္ဆြဲထားလုိ႔ အခ်င္းခ်င္းခြပ္ၾကတာ။ ေက်ာင္းသား စခန္းဆီ ခြပ္ေဒါင္းအရွင္ကုိသယ္လာပီး လာေရာင္းလုိ႔ ခြပ္ေဒါင္းေတြ ျပသာနာတက္တာ ဆုိတဲ့ ယၾတာ ဆန္ဆန္ ျဖစ္စဥ္တခုလဲ က်ေနာ္တုိ႔စခန္းမွာျဖစ္ပြါးခဲ့ပါေသးတယ္။

ေရွ႔အခန္းမွာေဖၚျပခဲ့တဲ့အတုိင္း အမ်ားသြားေတာင္ၾကားလမ္းထိပ္မွာ စုိက္ထူထားတဲ့ တပ္ရင္း ဆုိင္း ဘုတ္ကုိ စာဖတ္သူ အေသခ်ာၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ခြပ္ေဒါင္း ၂-ေကာင္ဟာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀က ျခေသၤ့ နွစ္ေကာင္လုိ မ်က္နွာခ်င္းျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရနုိင္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ ဆုိင္းဘုတ္ဆဲြတဲ့ ဒုရင္းမႈး ဆရာ ေအာင္ျမင့္ဆီ စဲြခ်က္ကေရာက္လာပါေလေရာ။ "ဆရာ ခြပ္ေဒါင္းပုံအဆြဲေကာင္းလုိ့ ခြပ္ေဒါင္းေတြ အ ခ်င္းခ်င္း ခြပ္ကုန္ၾကျပီ" ဆုိျပီး အားလုံးက ဆရာ့ကုိ ၀ုိင္းစျကပါတယ္။ ဒီလုိ စတာကို မခံနုိင္တဲ့ ဆရာ ေအာင္ျမင့္ကလဲ အဲဒီဆုိင္းဘုတ္ၾကီးကုိ ခ်က္ခ်င္းျဖဳတ္ခ်ပီး ခြပ္ေဒါင္း ၂-ေကာင္ကိုျပန္ဖ်က္။ ABSDF အမည္နဲ႔ တပ္ရင္း နံပတ္ေလာက္ကုိဘဲ့ ခ်န္ျပီး ျပန္ျပင္လုိက္ပါတယ္။

ဆုိင္းဘုတ္ေတြနဲ႔ပါတ္သက္ျပီး သတိရသေလာက္ဆက္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အဲဒီကာလက က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ဘာလုပ္လုပ္ ဆုိင္းဘုတ္တင္တာကို အယင္ဆုံးလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ တပ္ရင္း အ၀င္၀ ဆုိင္းဘုတ္၊ တပ္ရင္းရံုးဆုိင္းဘုတ္၊ စာၾကည့္တုိက္ဆုိင္းဘုတ္၊ စာသင္ေက်ာင္းဆုိင္းဘုတ္၊ ေဆး ခန္းဆုိင္းဘုတ္၊ ေမြးျမဴေရးျခံဆုိင္းဘုတ္၊ ယုတ္စြအဆုံး စုိက္ခင္းထဲမွာ ဘာအပင္မွမစုိက္ေသးခင္ ''တပ္ရင္း စိုက္ပ်ဳိးေရးျခံ" ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ကုိ အယင္ဆုံး စုိက္တဲ့ေခတ္ပါ။ ဒီလုိနဲ႔ စခန္းမွာ အထုိင္ မ်ားတဲ့၊ စိတ္ရွည္သီးခံျပီး အားလုံးနဲ႔တည့္ေအာင္ေပါင္းတတ္တဲ့ ဒုရင္းမႈးဆရာေအာင္ျမင့္ဟာ "ဆုိင္း ဘုတ္ ေရးတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာ" အျဖစ္ အုန္းပင္တက္လက္မွတ္ရခဲ့ေပါ့။

ဆရာေအာင္ျမင့္ရဲ့ ေဒါင္းရုပ္ ယာၾတာကေန ေဒါင္းအရွင္ ဇါတ္လမ္းအေၾကာင္းကိုဆက္ရမယ္ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ဆီပါလာတဲ့ တပ္မႈးတဦးနဲ႔ ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္သူတဦးဟာ ျမန္မာနုိင္ငံက ရွား ပါးတိရိစၦန္ေတြကိုသယ္ျပီး ထုိ္င္းမွာထြက္ေရာင္းဖုိ႔အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔စခန္းဆီ ေခတၱာေရာက္ေနပါ တယ္။ ကံဆုိးျပီး တုိက္ဆုိက္မႈျဖစ္ခ်င္ေတာ့ သူ က်ေနာ့္တုိ႔ဆီမွာ အဲဒီလုိေခတၱာတည္းခုိေနတဲ့ အခ်ိန္ ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ တပ္ရင္းကဲြတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ကြက္တိျဖစ္ေနပါတယ္။ ကံကထပ္ဆုိးခ်င္ေတာ့ သူသယ္လာ တဲ့ရွား ပါးတိရိစၦန္ေတြက ေဒါင္းေတြခ်ည္းျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။

"ခင္ဗ်ားဗ်ာ၊ ေက်ာင္းသားစခန္းဆီလာပီး ခြပ္ေဒါင္းေတြလာေရာင္းရတယ္လုိ႔" ဆုိပီး သူ့ကုိ က်ေနာ္တုိ႔ ၀ုိင္းစၾကတာကို က်ေနာ္မွတ္မိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။


နတ္အိမ္ေတာင္တုိက္ပဲြနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းတပ္ရင္းမ်ား

ဒီလို အကဲြဲအၿပဲကိစၥ၊ နယ္ေျမခဲြေ၀ေရးကိစၥ၊ လက္နက္ခဲြေ၀းေရးကိစၥေတြနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အႀကီးအက်ယ္ ျငင္းခုန္လုိ႔ေကာင္းတုန္း ၁၉၉၁ ဒီဇင္ဘာ ဒုတိယ သတင္းပတ္ထဲမွာ အေရးေပၚသတင္းတခု ၀င္လာပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဘက္မလုိက္အဖြဲ႔ရဲ႕ နယ္ေျမထဲမွာပါတဲ့ တပ္ခြဲ ၂ အေျခစုိက္ရာ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကို န၀တတပ္ေတြက ထုိးစစ္ဆင္ဖုိ႔ စစ္ေၾကာင္းေတြ တက္လာေနၿပီဆုိတဲ့သတင္းပါ။


ဒု တပ္ရင္းမႉး ကုိတင္ထြန္းအပါ၀င္ တပ္ခဲြ ၂ မွ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕နဲ႔ KNU တပ္ဖြဲ႔၀င္တခ်ဳိ႕ကုိ နတ္အိမ္ေတာင္ ေတာင္ထိပ္က ေဆြးေႏြးပဲြတခုတြင္ ေတြ႔ရစဥ္
ဒါေၾကာင့္ ျငင္းခုန္မႈေတြကို ေခတၱဆုိင္းငံ့ၿပီး စစ္ပဲြကိစၥအတြက္ အေရးေပၚျပင္ဆင္ရပါတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကေန အကဲြအၿပဲ အစည္းေ၀းအတြက္ တပ္ရင္းဆီေရာက္ေနတဲ့ (ဒုရင္းမႉးျဖစ္သြားသူ) တပ္ခဲြမႉး ကုိတင္ထြန္း၊ ေနာက္ ေကာ္မတီ၀င္ ဦးဟန္လင္းနဲ႔ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ကုိ နတ္အိမ္ေတာင္ေဒသဆီ ထုိင္းနုိင္ငံျဖတ္ ကားလမ္းကေန အျမန္ျပန္ပုိ႔ရပါတယ္။ ေနာက္တခါ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ၁၀၁ တပ္ရင္းနဲ႔ ၁၀၂ တပ္ရင္းေတြလည္း နတ္အိမ္ေတာင္အနီးက ျပည္သိမ္းစခန္း (အရင္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္၀င္ ဗုိလ္ရန္နုိင္ ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္ခ်စ္တပ္မေတာ္ ေတာင္ပုိင္းတုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္စခန္းေဟာင္း) ၀န္းက်င္မွာ ေရာက္ေနၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အဲဒီတပ္ေတြနဲ႔ ပူးတြဲေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ ကိစၥေတြကုိလည္း တခါတည္း တာ၀န္ေပးလုိက္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔တပ္ရင္းရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ အိမ္နီးခ်င္း (ေတာင္ဘက္ အိမ္နီးခ်င္းကေတာ့ ၂၀၃ တပ္ရင္း ျဖစ္ပါတယ္) တပ္ရင္းေတြျဖစ္တဲ့ ၁၀၁ နဲ႔ ၁၀၂ တပ္ရင္း ႏွစ္ခုအေျကာင္းကို အက်ဥ္း႐ံုးေျပာရမယ္ ဆုိရင္ ၁၉၉၀ ေဖေဖာ္၀ါရီ ဒုတိယ သတင္းပတ္မွာ န၀တတပ္ေတြက ဘုရားသုံးဆူေဒသကို သိမ္းလုိက္တဲ့အတြက္ အဲဒီေနရာကေန သူတုိ႔တပ္ရင္းေတြ ဆုတ္ေပးလုိက္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ၁၀၁၊ ၁၀၂၊ PDF (ျပည္သူ႔ကာကြယ္ေရး တပ္ဖြဲ႔) တုိ႔ဟာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ တပ္ေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး အထူးစစ္ေၾကာင္းတခုကို ဖြဲ႔စည္းလုိက္ေၾကာင္း၊ ၿပီးေတာ့ ၁၉၉၀ မတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ေက်ာင္းသားေတာ္လွန္ေရးသမုိင္းမွာ ထင္ရွားတဲ့ “ေရးတုိက္ပဲြ” ကို ဆင္ႏႊဲခဲ့ေၾကာင္း ၁၀၁ နဲ႔ ၁၀၂ မွ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က က်ေနာ့္ကုိ ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

“ေရးတုိက္ပဲြ” အၿပီးမွာေတာ့ တပ္ေတြအားလုံးကို ျပန္စုၿပီး “ကလိန္ကန္” ဘက္မွာ စခန္းခ်ေနထုိင္ခဲ့ေၾကာင္း။ အဲဒီကတဆင့္ ၁၉၉၁ အေစာပုိင္းမွာ မြန္နယ္ေျမကေနထြက္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၁ တပ္ရင္း တပ္ခဲြ ၂ ရွိရာ နတ္အိမ္ေတာင္ ေဒသဘက္ဆီ ထြက္လာတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒီေနာက္ ျပည္သိမ္းစခန္း၀န္းက်င္ဆီ ေရာက္လာၿပီး ၁၀၂ က ဘုိမေတာင္၊ ၁၀၁ က ဆင္မေတာင္ေတြမွာ တပ္တည္ခ်ထားခဲ့တယ္လုိ႔ ၁၀၁၊ ၁၀၂ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕က အခုေဆာင္းပါးေရးဖုိ႔ ေမးျမန္းစဥ္အတြင္း က်ေနာ္ကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။

တကယ္တမ္း ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အကဲြအၿပဲသေဘာအရဆိုရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၁ တပ္ရင္း၊ တပ္ခဲြ ၂ က ဘက္မလုိက္၊ ၁၀၁ က ကုိနုိင္ေအာင္တုိ႔ဘက္၊ ၁၀၂ က ကုိမုိးသီးဇြန္တုိ႔ဘက္ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ နုိင္ငံေရးအျမင္အရ ဘာမွမဆုိင္သလုိ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္စစ္ပဲြ ျဖစ္တဲ့အခါမွာေတာ့ မတူတဲ့ တပ္ရင္း ၃ ရင္းက ေက်ာင္းသားအားလုံး အတူတကြ လက္တဲြၿပီး စည္းလုံးညီညြတ္စြာနဲ႔ န၀တတပ္ေတြကို ရင္ဆုိင္ခဲ့တာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီကာလ နတ္အိမ္ေတာင္ေဒသတာ၀န္ခံ KNU တပ္ရင္း ၁၀ ရဲ႕တပ္ခဲြ ၂ မႉးက ဗုိလ္လွေခ်ာ (ကြယ္လြန္) ျဖစ္္ပါတယ္။ တုိက္ပဲြကာလအတြင္း တာ၀န္ယူၾကတဲ့ ေတာင္ကုန္းေတြကေတာ့ ၂၀၁ တပ္ရင္းက ေက်ာင္းသားကုန္း၊ ၁၀၁ က အလံတုိင္ကုန္း၊ ၁၀၂ က  ၀၁ ကုန္းတုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ပုံမွန္အားျဖင့္ဆုိရင္ေတာ့ န၀တစစ္ေၾကာင္းေတြဟာ နယ္ေျမရွင္းတဲ့သေဘာနဲ႔ နတ္အိမ္ေတာင္ ေတာင္ေျခရင္းအထိ တာ၀န္က်စစ္ေၾကာင္း ထုိးေလ့ရွိၿပီး တပတ္ေလာက္ၾကာရင္ ျပန္ဆုတ္သြားေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ႀကိဳမသိလုိက္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ဒီတခါ စစ္ဆင္ေရးဟာ အရင္လုိ ပုံမွန္နယ္ေျမရွင္းတဲ့ စစ္ဆင္ေရးမဟုတ္ဘဲ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကို အေျခစုိက္ၿပီး ရတနာ ဓာတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္း ေဖာက္ဖုိ႔ စိီမံကိန္းအတြက္ ျဖစ္တယ္။ ဒီေဒသတခုလုံးကို ရွင္းၿပီး ဓါတ္ေငြ႔ပုိက္လုိင္းေဖာက္ဖုိ႔ န၀တ၊ ထုိင္းနဲ႔ နုိင္ငံတကာကုမၸဏိီေတြ သေဘာတူညီခ်က္ ယူထားၿပီးၿပီဆုိတဲ့အခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။

ဆိုလုိတာကေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ေက်ာင္းသားတပ္ရင္း ၃ ခုနဲ႔ KNU တပ္ေတြ ဘယ္လုိပဲ ခုခံပါေစ၊ န၀တက နတ္အိမ္ေတာင္ကုိ မရမခ်င္း သိမ္းမယ့္စီမံကိန္း ရွိၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ ၁၉၉၁ ဒီဇင္ဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔မွာ စခန္းက်သြားပါတယ္။ ဒီတုိက္ပဲြအတြင္း KNU မွတဦး၊ ၁၀၁ တပ္ရင္းမွ ၂ ဦးက်ဆုံးၿပီး တခ်ဳိ႕ဒဏ္ရာရခဲ့ပါတယ္။ ၁၀၁ က က်ဆုံးသြားသူ ရဲေဘာ္ ၂ ဦးရဲ႕အမည္ကေတာ့ တပ္ၾကပ္ ကုိယုၾကည္နဲ႔ တပ္သား ကုိေမာင္စုိးတုိ႔ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၁ မွ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕၊ ၁၀၂ မွ ရဲေဘာ္တခ်ဳိ႕ ဒဏ္ရာရခဲ့ေပမယ့္ သိပ္မျပင္းထန္ဘူးလုိ႔ သိရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ KNU နဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ABSDF တပ္ေတြဟာ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကေန ခြာစစ္ဆင္ၿပီး ေလးအိမ္စုဆုိတဲ့ နတ္အိမ္ေတာင္ ေအာက္ဖက္ ၃ မုိင္ခန္႔အကြာ နယ္စပ္စခန္းမွာ ျပန္လည္အေျခစိုက္ လႈပ္ရွားခဲ့ပါတယ္။

ရာဇ၀င္ထဲက နတ္အိမ္ေတာင္

တကယ္တမ္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းဆုိတာဟာ နယ္စပ္ေဒသနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတာမခုိခင္ က်ေနာ္သိတဲ့ တခုတည္းေသာေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ေျမပုံကို ၾကည့္လုိက္မယ္ဆိုရင္ အေရွ႕-အေနာက္ အက်ဥ္းေျမာင္းဆုံး မုိင္ ၃၀ ၀န္းက်င္သာရွိတဲ့ေနရာဟာ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းရွိတဲ့ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစခန္းဟာ က်ေနာ္တုိ႔ထား၀ယ္ေဒသရဲ႕ အဓိကေမွာင္ခုိလမ္းေၾကာင္း ျဖစ္တဲ့အျပင္ ျပည္ခ်စ္တပ္နဲ႔ ေကာ္သူးေလတပ္ေတြ ရွိတဲ့ေနရာအျဖစ္ က်ေနာ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက ၾကားဖူးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းဆီ က်ေနာ္ တကယ္ေရာက္ဖူးတဲ့အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၉၉၀ ေမလ ေရြးေကာက္ပဲြမတုိင္ခင္ ကာလက်မွျဖစ္ပါတယ္။


၁၀၁ ဥကၠ႒ ကိုတင္စုိးေနာင္နဲ႔ ၁၀၂ ဥကၠ႒ ကုိသီရိညြန္႔တုိ႔ကုိ နတ္အိမ္ေတာင္နယ္စပ္ မွတ္တုိင္အနီး ေတြ႔ရစဥ္
ေရြးေကာက္ပဲြမတုိင္မီ နယ္စပ္ေရာက္ ေက်ာင္းသားေတြကို ျပန္ေခၚရမယ္ဆုိၿပီး မိသားစုေတြကို အစုိးရက ဖိအားေပးတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္ရြာက သူငယ္ခ်င္းတဦး နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းအထိ ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ့္ကုိ လာေခၚတဲ့အတြက္ အဲဒီလူနဲ႔ေတြ႔ဖုိ႔ မင္းသမီးကေန နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းဆီ ေရာက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။ တျခားေက်ာင္းသားေတြကိုလည္း အလားတူ လာေခၚခုိင္းတာ ေတြ႔ရေပမယ့္ ျပန္လုိက္သြားတဲ့လူေတာ့ မေတြ႔မိပါဘူး။

အဲဒီလုိ မိသားစုကိစၥ၊ ပုဂၢိဳလ္ေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္မွာေတာ့ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းကုိ က်ေနာ္ ေလ့လာခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္ဟာ က်ေနာ္တုိ႔ မင္းသမိီးေဒသနဲ႔ ရာသီဥတုမတူဘဲ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလးတခုလုိ ေအးစိမ့္စိမ့္ေလး၊ ျမဴနွင္းေ၀ေ၀ေလး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီေဒသအတြင္း အျမင့္ဆုံးေတာင္တန္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကလိန္ေအာင္၊ ကံေပါက္နဲ႔ ထား၀ယ္ဘက္ကုိ အေပၚစီးကေန လွမ္းျမင္ရတဲ့ရႈခင္းက အေတာ္လွပါတယ္။ က်ေနာ္ေရာက္ဖူးခဲ့သမွ် နယ္စပ္စခန္းေတြထဲမွာေတာ့ အလွပဆုံးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရး အလြယ္ကူဆုံးစခန္းတခုျဖစ္ၿပီး အပန္းေျဖစခန္းေတာင္ ေဆာက္သင့္တဲ့ေနရာလုိ႔ ထင္မိပါတယ္။

သဘာ၀အလွအျပင္ စီးပြားေရးအေျခေနကို ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေရွ႕မွာေျပာခဲ့တဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ၂၀၁ တပ္ရင္း၊ ခဲြ ၂ ဘားတုိက္ရွိရာ ေက်ာင္းသားကုန္းနဲ႔ အလံတုိင္ကုန္းၾကားမွာ ျမန္မာနုိင္ငံထဲဆင္းတဲ့ လူသြားလမ္းေလး (အခုေတာ့ ဒီလမ္းဟာ ရတနာသဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ပုိက္လုိင္းသြယ္တန္းတဲ့ လမ္းေၾကာင္းျဖစ္သြားခဲ့ပါၿပီ) ရွိၿပီး အဲဒီလမ္းထိပ္မွာ KNU အေကာက္ဂိတ္၊ သုိ႔မဟုတ္ ေဒသအေခၚ ေမွာင္ခုိဂိတ္ ရွိပါတယ္။ ဒီဂိတ္ဟာ တေနကုန္ စည္ကားေနၿပီး ကုန္သည္အတက္အဆင္းေတြနဲ႔ ႐ႈပ္ရွက္ခတ္ေနပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ဘက္က တက္လာသူအမ်ားစုဟာ ႏြားေတြ၊ ကြ်ဲေတြကို သယ္လာသူေတြျဖစ္ၿပီး ထုိင္းဘက္က အျပန္မွာေတာ့ စက္ဘီးေတြ၊ ကားပစၥည္းေတြ၊ အခ်ဳိမႈန္႔အပါ၀င္ ထုိင္းထြက္ စားေသာက္ကုန္ေတြကုိ ေက်ာပုိးျခင္းေတာင္းေတြနဲ႔ ျပန္သည္သြားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

ေက်ာင္းသားစခန္းရဲ႕ ေနာက္ေက်ာမွာေတာ့ ေက်ာက္ပုံရြာဆုိတဲ့ အိမ္ေျခ ၃၀ ခန္႔ရွိ နယ္စပ္ရြာေလးရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တုိ႔တပ္ခဲြက မိသားစုတခ်ဳိ႕ေနၿပီး အမ်ားစုကေတာ့ ကုန္သည္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီရြာအလြန္မွာ ထုိင္းနယ္ျခားေစာင့္ဂိတ္ရွိၿပီး အဲဒီဂိတ္ေနာက္မွာေတာ့ ဦးပဇၥ်င္း ေဖၾကည္ေက်ာင္းလုိ႔ ေက်ာင္းသားေတြကေခၚတဲ့ ထုိင္း-ထား၀ယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတေက်ာင္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္း ၿခံစည္း႐ံုးအလြန္မွာေတာ့ ေတာခ်ေတာ နယ္ျခားေစာင့္ တပ္စခန္းကုိ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ၿပီး အဲဒီစခန္းရဲ့ေရွ႕မွာေတာ့ ေဘာလုံးကြင္းနဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းေတြ ရွိပါတယ္။

အဲဒီ ေဘာလုံးကြင္းေဘးမွာေတာ့ အိမ္ေျခ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ့္ နတ္အိတ္ေတာင္ရြာနဲ႔ ေစ်းတန္းႀကီးကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္က အိမ္ေတြဟာ သြပ္ျပားမုိး သစ္သားအိမ္ေတြျဖစ္ၿပီး လမ္းမတန္းတေလွ်ာက္ အိမ္ေတြအားလုံးဟာ ဆုိင္ခန္းေတြနဲ႔ တဲြထားတဲ့အိမ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္ ေစ်းတန္းျကီးကုိလည္း သြပ္ျပားနဲ႔ပဲမုိးထားတာ ေတြ႔ရၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ေပၚက ေစ်းနီးနီး စည္ကားေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

တနည္းအားျဖင့္ ေျပာမယ္ဆုိရင္ေတာ့ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းနဲ႔ မင္းသမီးစခန္းဟာ ၿမိဳ႕နဲ႔ေတာလုိ ကြာတယ္လုိ႔ က်ေနာ္စိတ္ထဲ ခံစားမိပါတယ္။ နတ္အိမ္ေတာင္စခန္း မက်ခင္ ေနာက္ထပ္ ၃-၄ ေခါက္ေလာက္ ေထာက္ပံ့ေရးတာ၀န္နဲ႔ က်ေနာ္ ေရာက္ဖူးခဲ့ပါေသးတယ္။

ေနာက္တခါ ထူးထူးျခားျခား နတ္အိမ္ေတာင္စခန္းဟာ န၀တလက္ထဲ က်ၿပီးတဲ့အထိ သြားေရာက္လည္ပတ္နုိင္တဲ့ တခုတည္းေသာေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၁ ဒီဇင္ဘာမွာ စခန္းက်ၿပီးခ်ိန္ ေနာက္ပုိင္း ရတနာ ပုိက္လိုင္းစီမံကိန္းအတြက္ သတင္းယူဖုိ႔ သတင္းေထာက္ တဦးအျဖစ္ နတ္အိမ္ေတာင္ရြာနဲ႔ ေတာင္ထိပ္ဆီ က်ေနာ္ ၃-၄ ေခါက္ ထပ္ ေရာက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ အလားတူ ၂၀၀၈ ထုိင္းခရီးစဥ္အတြင္းမွာလည္း နယ္စပ္အလြမ္းေျပအျဖစ္ နတ္အိမ္ေတာင္ရြာနဲ႔ ေတာင္ထိပ္စခန္းဆီ က်ေနာ္သြားလည္ခဲ့ဖူးတာကို အမွတ္ရေနပါတယ္။     ။

0 comments:

Post a Comment

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More