Thursday, January 4, 2018

ေနာ္ေ၀၊ ဒိန္းမတ္၊ ဂ်ာမဏီ ၃ နုုိင္ငံသုုိ႔ သေဘာၤစီးျခင္း

Oslo မွ Frederikshavn သုုိ႔
ေဆာင္းရာသီဆုုိတာ တကယ္ေတာ့ သေဘာၤမစီးပဲ စကီး (နွင္းေလ်ာ္စီးျခင္း) စီးရမဲ့ရာသီပါ။ ေနာ္ေ၀ အေတာ္မ်ားမ်ားက ခရစ္စမတ္နဲ႔ နွစ္သစ္ကူးေဟာလီးေဒးအျဖစ္ ေတာေတာင္ေတြထဲရွိ နွင္းေတာထဲက Hytte တဲေတြဆီမွာ သြားေရာက္အနားယူေလ့ရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ေျမာက္ပုုိင္းဖက္သြားျပီး Northing light (ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ တန္း) ကုုိ ၾကည့္ၾကေပါ့။

(ဓာတ္ပုုံ- ထက္ေအာင္ေက်ာ္)

တကယ္ဆုုိ အခုုလုုိေဆာင္းတြင္းမွာ စာေရးသူ တကယ္သြားခ်င္တဲ့ေနရာက Northing light ရွိတဲ့ေနရာ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္နွစ္နီးပါးက ေႏြလယ္ရာသီတခုုမွာ အဲဒီေျမာက္ပုုိင္းက ထရုုိဆြန္း (Tromsø) ျမိဳ့ဆီသြားျပီး သန္းေခါင္ယံ ေန ဆိုုတာကိုု ၾကည့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဆာင္းရာသီမွာ အဲဒီျမိဳ့ဆီသြားျပီး ေျမာက္ပုုိင္း ေရာင္ခ်ည္ျမင္ခြင့္ရဖုုိ႔အေရး စိတ္ကူးယဥ္မႈက အခုုထိ အထမေျမာက္ေသး။ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ေလယဥ္ခ၊ ဟုုိတယ္ခ ေစ်းၾကီးလြန္းလုုိ႔ အဲဒီကုုိသြားမဲ့အစား ျမန္မာျပည္တေခါက္ျပန္တာကမွ ပုုိေကာင္းပါ တယ္ဆုုိျပီး စိတ္ကူးကေျပာင္းသြားေလ့ရွိလုုိ႔ပါ။

ဒီနွစ္မွာလည္း ဘတ္ဂ်က္ကမေလာက္ေတာ့ ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ စိတ္ကူးယဥ္ခရီးစဥ္ကိုု စြန္႔လြတ္ျပီး နီးနီးနားနား အခမဲ့နီးပါးရတဲ့ အေပ်ာ္စီးသေဘာၤကုုိစီးဖုုိ႔ေရြးလုုိက္ပါတယ္။ တကယ္စီးခ်င္တဲ့သေဘာၤက ေအာ္စလုုိကေန Kiel (ဂ်ာမဏီေတာင္ပုုိင္းက ဆိပ္ကမ္းျမိဳ့) ဆီသြားတဲ့သေဘာၤ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီေကာင္က ဒီလုုိခရစ္စမတ္ရာသီ၊ နွစ္သစ္ကူးရာသီမ်ဳိးမွာ ခရုုိနာ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ (ေဒၚလာ ၁၅၀ ၀န္းက်င္) ေနတတ္ပါ တယ္။ ဒီေတာ့ ေစ်းသက္သာတယ္ဆုုိျပီး တနွစ္မွာ ၃-၄ ေခါက္မက စီးျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ Frederikshavn (ဒိန္းမတ္ေတာင္ပုုိင္းက ဆိပ္ကမ္းျမိဳ့ငယ္) ဆီ သြားတဲ့ Stena Line ကုုိပဲ ထပ္ေရြးလုုိက္ျပန္ပါတယ္။

ေနာ္ေ၀မွာ (အထူးသျဖင့္ ေအာ္စလုုိ၀န္းက်င္မွာ) ရွိတဲ့ ျမန္မာအေတာ္မ်ားမ်ား ဒီသေဘာၤကုုိစီးဖူးျပီးသားမုုိ႔ အထူးရွင္းျပေနဖုုိ႔လုုိမယ္မထင္ပါ။ အေပ်ာ္စီးသေဘာၤ ၃ စီးထဲက အဆင့္အနိမ့္ဆုုံးခရီးစဥ္ဆုုိပါစုုိ႔။ ဒါေပမဲ့ သူက ေစ်းသက္သာတဲ့အျပင္ အခ်ိန္လည္းသက္သာပါတယ္။ ဒီညေန ၇ နာရီထြက္ရင္ မနက္ဖန္မနက္ ၈ နာရီမွာ ဒိန္းမတ္ျမိဳ့ငယ္ေလး Frederikshavn ဆီဆုုိက္ပါတယ္။ အဲဒီျမိဳ့မွာ တနာရီေက်ာ္ၾကာ ေစ်း၀ယ္ျပီး (ခပ္သြက္သြက္ေလ်ာက္၊ ခပ္သြက္သြက္၀ယ္ရပါတယ္) မနက္ ၁၀ နာရီမွာျပန္ထြက္။ ညေန ၆ နာရီမွာ (၂၄ နာရီအတြင္း) ေအာ္စလိုုကုုိျပန္ ေရာက္ပါတယ္။ 

ဆုုိးတာက ကမ္းမကပ္မီ ညေန ၄ နာရီေလာက္ကတည္းက အခန္းထဲကေန ထြက္ေပးရျခင္းပါပဲ။ မထြက္လုုိ႔မျဖစ္။ သူက ၇ နာရီခဲြျပန္ထြက္မွာဆုုိေတာ့ အခန္းသန္႔ရွင္းေရးလုုပ္ဖိုု႔၊ အိပ္ယာအသစ္လဲဖုုိ႔ မီနစ္ ၃၀ နဲ႔ ဘယ္လုုိမွ အခ်ိန္မေလာက္နုုိင္။ (အခုုေနာက္ပုုိင္းေတာ့ အထုုပ္အပိုုးေတြကိုု ပက္ေက့စ္လုုပ္ျပီး ေရခ်ဳိးခန္းနား ထားခဲ့လုုိ႔ရပါတယ္)။ ဒါေပမဲ့ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေစ်းသက္သာတဲ့အျပင္ တျခားခရီးစဥ္ေတြလုုိ ၂ ညအိပ္ ၃ ရက္အခ်ိန္ေပးစရာမလုုိလုုိ႔ စီးတဲ့သူ မ်ားေနဆဲပါ။

ေနာ္ေ၀မွာ အရက္၊ ေဆးလိပ္နဲ႔ အသားေတြကေစ်းၾကီးေတာ့ အဲဒီသေဘာၤစီးျပီး Tax free မွာ ေစ်း၀ယ္ၾက တာက အဓိကလုုပ္ငန္းစဥ္ပါ။ ဥပမာ ျမန္မာအၾကိဳက္ Jack Daniel ၀ီစကီ တလီတာပုုလင္းကိုု ေအာ္စလုုိမွာ ၅၀၀ ခရိုုနာေပးရျပီး အဲဒီသေဘာၤေပၚမွာေတာ့ ၃၀၀ ခရုုိနာပဲေပးရပါတယ္။ ေဆးလိပ္လည္း အဲဒီနႈန္းအတုုိင္း တ၀က္နီးနီးေစ်း သက္သာပါတယ္။ တခါ ခရုုိနာတေထာင္ဖိုုးေလာက္ အဲဒီ Tax free ဆုုိင္မွာေစ်း၀ယ္ရင္ အခမဲ့နီးပါးရတဲ့ သေဘာၤလက္မွတ္တေစာင္ လက္ေဆာင္ေပးတတ္ပါေသးတယ္။ အခမဲ့ဆုုိတာ ေသာၾကာ၊ စေနမဟုုတ္တဲ့ ၾကားရက္ေတြမွာ သြားမွ၊ ျပဴတင္းေပါက္မပါတဲ့ အတြင္းခန္းကုုိယူမွ ရတာပါ။ လူစည္ကားတဲ့ ေသာၾကာ၊ စေနေတြမွာသြားခ်င္တယ္။ ျပဴတင္ေပါက္လဲပါခ်င္တယ္။ တီဗီြ ေတြ၊ ေရခဲေသတၱာေတြလဲပါခ်င္ တယ္ဆုုိရင္ေတာ့ နဲနဲေစ်းပုုိေပးရပါတယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ နွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း ဒီသေဘာၤကိုု တနွစ္ ၃-၄ ေခါက္စီးခဲ့ဖူးေပမဲ့ သေဘာၤဦးခန္းဖက္မွာရွိ တဲ့ Spa အခန္းေတြဆီတခါမွ မ၀င္ျဖစ္ပါ။ အရက္၀ယ္ျပီး ၀ုုိုုင္းစုုေသာက္ဖုုိ႔၊ ညဖက္ ဒင္စကုုိကပဲြသြားဖုုိ႔၊ ကာစီနုုိစက္ေတြနဲ႔ ေဆာ့္ဖုုိ႔သာသိျပီး Spa ထဲသြား အနားယူဖုုိ႔ တခါမွ မစဥ္းစားမိခဲ့ပါ။ မစဥ္းစားဆုုိ Spa ထဲ တခါမွမ၀င္ဖူးေတာ့ အဲဒါၾကီးကိုု အလွျပင္တဲ့အခန္း၊ အနွိပ္ခန္းလုုိ႔ပဲ ကုုိယ္ကထင္ထားမိတယ္ဆုုိပါေတာ့။ တကယ္က အဲဒီလုုိမဟုုတ္။ ဖင္လန္နုုိင္ငံခရီးစဥ္တုုန္းက ၾကံဳခဲ့ဖူးတဲ့ ေခြ်းထုုတ္ခန္း sauna နဲ႔ ေရခဲေရစိမ္တ့ဲ့ အခန္းေတြ အဲဒီထဲမွာရွိပါတယ္။



(ဓာတ္ပုုံ- Stena line)

ဒီေလာက္ေအးတဲ့ရာသီမွာ ေရခဲေရစိမ္ရသလားဆုုိျပီး အံ့ၾသေနသလား။ အပူခ်ိန္ ၇၀ ကေန ၁၀၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္ အထိအပူေပးထားတဲ့ အခန္းထဲမွာ ၁၅ မီနစ္ေလာက္ထုုိင္ျပီး ေခြ်းထုုတ္၊ အဲဒီအခန္းထဲကေန ထြက္လာတာနဲ႔ ေရခဲကန္ထဲ ခုုန္ဆင္းျပီး shock ရုုိက္တာက လူကိုုအေတာ္လန္းဆန္းေစပါတယ္။ ျပီးရင္ ေရေနြးကန္ထဲမွာ နဲနဲစိမ္ျပီး အေက်ာအခ်င္ေတြကိုု နွိပ္လုုိက္ရင္ တလတာအေမာေတြေျပသြားသလုုိ စိတ္ထဲ ထင္မိပါတယ္။ အဲ… သေဘာၤခထဲမွာ Spa ဖုုိးမပါတဲ့အတြက္ ၁၅၀ ခရုုိနာ (အသင္း၀င္ဆုုိရင္ ၉၉ ခရုုိနာ) ေလာက္ေတာ့ ထပ္ေပးရပါတယ္။ ဒီတေခါက္ခရီးစဥ္အတြင္း Spa ရဲ့ အေရးပါမႈန႔ဲ jacuzzi (ေရေႏြးစိမ္ကန္ ငယ္) ထဲ ေရစိမ္နည္းေတြကိုု ေလ့လာေတြ႔ရွိခဲ့တယ္ဆုုိပါေတာ့။


Oslo မွ Kiel သုုိ႔ 

ေလ်ာ့ေစ်းနဲ႔ရလုုိ႔ တလအတြင္း သေဘာၤ ၃ စီးစလုုံး စီးမိသြားတယ္ေျပာရမလားပါပဲ။ ဒီဇင္ဘာ ပထမ သတင္းပတ္မွာ ေစ်းေပါတဲ့ ေတာသေဘာၤကုုိစီးျပီးအျပန္ နွစ္သစ္ကူးရာသီအတြက္ ေအာ္စလုုိ-ကုုိပင္ေဟဂင္ (ဒိန္းမတ္ျမိဳ႔ေတာ္) DFDS သေဘာၤလိုုင္းကုုိ ၁၀၀ ခရုုိနာေလာက္နဲ႔ရမယ္ဆုုိျပီး မိတ္ေဆြတဦးက လက္တုုိ႔ လာပါတယ္။ နွစ္သစ္ကူးမွာ ဒီေစ်းနဲ႔ရရင္ လုုိက္မယ္လိုု႔ စာရင္းေပးလုုိက္တာေပါ့။ အဲဒီလုုိစာရင္းေပးျပီး ၃ ရက္ ေလာက္မွာ အျခားမိတ္ေဆြတဦးက ဖုုန္းေခၚလာပါတယ္။ စာေရးသူ သိပ္စီးခ်င္ေနတဲ့ ေအာ္စလုုိမွ Kiel (ဂ်ာမဏီေတာင္ပုုိင္း ဆိပ္ကမ္းျမိဳ့) ျမိဳ့ဆီေျပးတဲ့ Color Line သေဘာၤလုုိင္းက ၈၀ ရာနႈန္းေလ်ာ့ေစ်းနဲ႔ရ မယ္ တဲ့။ 

(ဓာတ္ပုုံ- Colour Line)

ဒီလုုိ ခရစ္စမတ္ရာသီမွာ ၁၀၀၀ တန္ကုုိ ၂၀၀ နဲ႔ရမယ္ဆုုိေတာ့ လက္လႊတ္ခံလုုိ႔ဘယ္ျဖစ္မလဲ၊ ေရွ႔မွာတင္ျပ ခဲ့ဖူးတဲ့အတုုိင္း ေစ်းေပါတဲ့ စတီနာလုုိင္းကုုိ တနွစ္မွာ ၃-၄ ေခါက္စီးဖူးေပမဲ့ အခုု ဂ်ာမဏီသေဘာၤ ကာလာလုုိင္းကိုုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ နွစ္ခန္႔က တခါပဲစီးဖူးပါေသးတယ္။ သူက ေန႔လည္ ၂ နာရီထြက္မွာ ဆုုိေတာ့ ေသာၾကာေန႔မွာ ေန႔ တ၀က္ ရံုုးေျပး၊ ေက်ာင္းေျပးလုုပ္ျပီး ၁၂ နာရီအေရာက္ ဘတ္စ္ကား ဂိတ္ၾကီးဆီသြားရပါတယ္။ ၃၃ ဘတ္စ္လုုိင္းက သေဘာၤဆိပ္အထိေျပးတယ္ဆုုိေပမဲ့ မနက္ရံုုးတက္ခ်ိန္နဲ႔ ညေန ရံုုးဆင္းခ်ိန္ေလာက္သာဆြဲေပးတာမိုု႔ အခုုလိုု ၂ နာရီအမီ ဘတ္စ္ကားမရွိပါ။ ဒီေတာ့ ကာလာလုုိင္း သေဘာၤကစီစဥ္ေပးတဲ့ ကားဂိတ္ၾကီးကေန သေဘာၤဆိပ္ဆီဆြဲေပးတဲ့ ဖယ္ရီကားကိုုမီဖုုိ႔ ၁၂ နာရီအတိမွာ ကားဂိတ္ၾကီးဆီလာရပါတယ္။ (မလာနုုိင္ရင္ တကၠစီငွားျပီးျဖစ္ေစ၊ ျမိဳ့ေတာ္ခန္းမေရွ႔ကေန မီနစ္ ၃၀ နီးပါး လမ္းေလ်ာက္ျပီးျဖစ္ေစ လာနုုိင္ပါတယ္)။

အရင္တေခါက္သြားတုုန္းက ေႏြရာသီဆုုိေတာ့ ေအးေဆး လမ္းေလ်ာက္သြားလိုု႔ရေပမဲ့ အခုုက ေဆာင္း တြင္းၾကီး။ အေအးခ်ိန္က အနႈတ္ ၃ ေလာက္ရွိတဲ့အျပင္ နွင္းေတြကလည္းလမ္းေပၚမွာအမ်ားၾကီး။ ဒီေတာ့ အခမဲ့ဆြဲေပးတဲ့ ဘတ္စ္ကားမီေအာင္ ကားၾကီး၀င္းဆီ ၁၁ ခဲြကတည္းက ေရာက္ေအာင္လာရပါတယ္။ ေလ်ာ့ေစ်းခ်ထားလုုိ႔လား မသိပါ။ ဂိတ္မွာေတြ႔မိတဲ့ လူ ၂၀၀ ေလာက္မွာ လူျဖဴအေတာ္နည္းျပီး အေရွ႔ ေတာင္အာရွနဲ႔ ေတာင္အာရွသားေတြ အေတာ္မ်ားေနပါတယ္။

လူက ၂၀၀ ေလာက္ရွိေပမဲ့ ဘတ္စ္ကားက တစီးတည္း။ ဒီေတာ့ အာရွသားေတြထုုံးစံအတုုိင္း ေနာက္ကား ကုုိ ေစာင့္ဖိုု႔ စိတ္ကူးသူမရွိ။ ရပ္ထားတဲ့ကားေပၚ အလုုအယက္တုုိးတက္ၾကတာ ကားသမားစိတ္ပ်က္ ေတာင္းပန္ရတဲ့အထိပါပဲ။ သေဘာၤေပၚတက္ဖုုိ႔ တန္းစီေတာ့လည္း အေနာက္တုုိင္းသားေတြလုုိ စနစ္တက် မစီပဲ ေရွ႔လူကုုိေက်ာ္တက္ျပီး စီေနၾကလုုိ႔ လုုံျခံဳေရးက တားယူရတဲ့အထိ။ ဒီသေဘာၤလုုိင္းရဲ့ လုုံျခံဳေရးက လည္း တမ်ဳိး။ နုုိင္ငံကူးလက္မွတ္ကုုိ အဓိကမစစ္ပဲ ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲက အ၀တ္ေတြကုုိ တစစီဆြဲထုုတ္ျပီး စစ္ေနပါတယ္။ 

Warm food ပါလားဆုုိျပီး လုုံျခံဳေရးကေမးေတာ့… ပါတယ္ေလ၊ ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ေတြ၊ ၾကက္ေၾကာ္ေတြ၊ ထမင္းျဖဴေတြ အခုုေလးတင္ ပူပူေနြးေႏြးခ်က္ျပီးယူလာတာလုုိ႔ အထုုတ္ေတြ ဆြဲထုုတ္ျပရပါတယ္။ အဲဒါ မဟုုတ္ဘူး။ သေဘာၤေပၚမွာစားဖုုိ႔ Warm food ခ်က္တဲ့ စက္ေတြပါလားဆုုိျပီး စစ္ေနတာ၊ ဟုုိမွာေတြ႔လား- အဲဒီလုုိ ေရေႏြခရားေတြ၊ လွ်ပ္စစ္အုုိးေတြပါလား တဲ့။ ဟုုိက္…ဟုုိဖက္နားမွာ သိမ္းယူထားတဲ့ ေရေႏြးခရား အုုိးေတြ ၅၀ ေလာက္ရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာရွသားေတြကိုု အဓိကထားစစ္ေနတာျဖစ္မွာေပါ့။ အာရွသား ေတြရဲ့ထုုံးစံအတုုိင္း သေဘာၤေပၚမွာေရာင္းတဲ့ အေနာက္တုုိင္း အစာနဲ႔မတင္းတိမ္၊ ထမင္းနဲ႔ေခါက္ဆဲြစားရမွ ေက်နပ္ေလ့ရွိေတာ့ အဲဒါေတြခ်က္ဖုုိ႔ ေရေႏြခရားေတြ၊ ထမင္းအုုိးေသးေသးေလးေတြကိုု ခရီးေဆာင္အျဖစ္ ယူသြားေလ့ရွိတယ္ဆိုုပါတယ္။

ခက္ေတာ့ ခက္သား။ ဇိမ္ခံသေဘာၤစီးပါတယ္ဆုုိမွ လူသူမရွိတဲ့ ေတာၾကီးမ်က္မဲထဲခရီးသြားသလုုိမ်ဳိး ထမင္း ထုုတ္ ယူလာသူ၊ ထမင္းအုုိးယူလာသူေတြနဲ႔ဆုုိေတာ့ အေနာက္တုုိင္းသားေတြအတြက္ အထူးအဆန္းျဖစ္ေန နုုိင္ပါတယ္။ ဒီသေဘာ္က ၁၅ ထပ္အထိရွိျပီး ခရီးသည္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္၊ ကားအစီးေရ ၇၀၀ ေက်ာ္အထိ တင္နုုိင္တယ္ဆုုိပါတယ္။ ခရီးသည္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ဆုုိတာ ရန္ကုုန္-ထား၀ယ္ေျပးတဲ့ သေဘာၤေတြလုုိ ျဖစ္သလုုိတင္တဲ့စာရင္းမဟုုတ္ပါဘူး။ နွစ္ေယာက္အိပ္ခန္း၊ ၄ ေယာက္အိပ္အခန္း၊ မိသားစုုအခန္း စသျဖင့္ လူအားလုုံးအတြက္ ၾကယ္ငါးပြင့္ဟိုုတယ္နီးပါးေကာင္းတဲ့ အိပ္ခန္း၊ ေရခ်ုုိးခန္း၊ အိမ္သာ အကုုန္ပါ ပါတယ္။ ေရေပၚဟုုိတယ္ၾကီးလုုိ႔ အလြယ္ေျပာနုုိင္မလားပါပဲ။




(ဓာတ္ပုုံ- Color Line)

ေရွ႔မွာေျပာခဲ့တဲ့ ဒိန္းမတ္သြားသေဘာၤေတြမွာလဲ အလားတူ အိပ္ခန္းေတြပါ ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီသေဘာၤက သေဘာၤ၀မ္းလည္ေခါင္မွာ အခန္းေတြမထားပဲ ေဟာခန္းလုုိလုုပ္ျပီး ေစ်းဆုုိင္ေတြဖြင့္ထားတာမိုု႔ သေဘာၤထဲ ေရာက္ေနသလုုိမခံစားရပဲ ျမိဳ့လည္ေခါင္က ေစ်းတန္းထဲေရာက္ေနလုုိ ထင္ရပါတယ္။ ကစီနုုိစက္ေတြက လည္း အေတာ္ေကာင္းျပီး အနုုိင္ရရင္ ေငြထုုတ္နုုိင္တဲ့ကတ္ျပား စက္ထဲကေန တခါတည္း တန္းထြက္လာပါ တယ္။ ေနာက္ထပ္ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ည ၉ နာရီမွျပတဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီစဥ္က တျခားသေဘာၤ ၂ စီးနဲ႔ ဘာမွမဆုုိင္ေအာင္ သာပါတယ္။

ဒိန္းမတ္သြား သေဘာၤေတြေပၚက ေဖ်ာ္ေျဖေရးဟာ သာမန္ သီခ်င္းဆုုိမႈသာျဖစ္ေပမဲ့ ဒီသေဘာၤေပၚက ေဖ်ာ္ေျဖေရးကေတာ့ အေတာ္ဆြဲေဆာင္မႈရွိပါတယ္။ နုုိင္ငံတကာ အနုုပညာေက်ာင္းဆင္း လူငယ္ေလးေတြ ရဲ့ သရုုပ္ေဖၚကျပမႈ၊ အထူးသျဖင့္ မီးဆလုုိက္နဲ႔ သရုုပ္ေဖၚမႈက ရင္သပ္ရႈေမာဘြယ္ပါ။ ဇတ္စင္ကလည္း လန္ဒန္ကေအာ္ပလာစင္ေတြလုုိ အနိမ့္အျမင့္လုုပ္နုုိ္င္တဲ့အျပင္ ပရိသတ္ေတြထုုိင္ဖုုိ႔ေနရာကိုုလည္း ရုုပ္ရွင္ရံုု လုုိ အေသခ်ာျပင္ေပးထားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေနာက္က်ရင္ ေနရာမရေတာ့ေလာက္ေအာင္ကိုု လူတုုိးပါတယ္။

စာေရးသူၾကိဳက္မိတဲ့ ေနာက္ထပ္ေနရာတခုုကေတာ့ ၁၅ ထပ္က Observation Bar ပါပဲ။ သေဘာၤဦးရွိ အဲဒီဆုုိင္ကေန ပင္လယ္ျပင္ကုုိၾကည့္ရတဲ့အရသာက အေတာ္ထူးပါတယ္။ အဲ Spa လဲ ဒီသေဘာၤမွာပါေပမဲ့ ေရလႊာေလ်ာစီးတာ၊ တျခားဟာေတြနဲ႔တဲြထားလုုိ႔ ေစ်းနဲနဲၾကီးတဲ့အတြက္ မ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒီသေဘာၤက ေနလည္ ၂ နာရီ ေအာ္စလုုိကေနထြက္ျပီး မနက္ ၁၀ နာရီမွာမွာ (ကီလုုိ ၇၀၀ နီးပါးကိုု နာရီ ၂၀ ေမာင္း) Kiel ျမိဳ့ဆီ ဆုုိက္ပါတယ္။ ေန႔လည္ ၂ နာရီျပန္ထြက္မွာဆုုိေတာ့ ၃ နာရီေက်ာ္ၾကာ ေစ်း၀ယ္ခြင့္၊ လည္ပတ္ခြင့္ရပါ တယ္။

အရင္တေခါက္လာတုုန္းက တနဂၤေႏြျဖစ္ေနလုုိ႔ ကုုန္တုုိက္ၾကီးေတြပိတ္ျပီး ဆုုိင္ေသးေသးေလးေတြမွာပဲ ေစ်း၀ယ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒီတေခါက္ေတာ့ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ စေန ဆုုိေတာ့ ဂ်ာမဏီမွာေစ်း၀ယ္ခြင့္ရခဲ့ ပါတယ္။ သေဘာၤေပၚကဆင္းလာတဲ့ လူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္စလုုံး အနီးဆုုံးကုုန္တုုိ္က္ဆီပဲ တန္း၀င္သြားတာေတြ႔ရ ပါတယ္။ ကုုန္တုုိက္က ၂ ထပ္သာရွိေပမဲ့ အထဲမွာ အက်ယ္ၾကီး။ ပစၥည္းေတြကလည္း စုုံသလားမေမးနဲ႔၊ ဥေရာပရဲ့ ဦးေဆာင္နုုိင္ငံဆုုိေတာ့ ေစ်းကလည္း (ေအာ္စလုုိနဲ႔စာရင္) ေပၚသလားမေမးနဲ႔။ ဒါေပမဲ့ အေရွ႔ေတာင္အာရွသားေတြရဲ့ ထုုံးစံအတုုိင္း ေစ်း၀ယ္ေရးက ေနာက္မွ။ အာရွစားေသာက္ဆုုိင္ကိုု မေတြ႔ ေတြ႔ေအာင္ရွာျပီး ထမင္း သုုိ႔မဟုုတ္ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္မွာစားေရးက ပထမ ဦးစားေပးပါ။


Oslo မွ Copenhagen သုုိ႔

အေကာင္းဆုုံးသေဘာၤလုုိင္းကုုိ ခရစ္စမတ္ရာသီမွာ စီးထားျပီးျဖစ္ေပမဲ့ ကုုိပင္ေဟဂင္ဆီသြားတဲ့ သေဘာၤ လက္မွတ္ကလည္း ၀ယ္ထားျပီးသားဆုုိေတာ့ အရံႈးခံလုုိ႔မျဖစ္။ ဒီေဘာၤလုုိင္း DFDS ကေတာ့ ေရွ႔က ၂ လုုိင္းရဲ့ ၾကား အဆင့္မွာရွိတယ္လုုိ႔ဆုုိနုုိင္ပါတယ္။ ေအာ္စလုုိကေန ညေန ၄ နာရီခဲြမွာထြက္ျပီး ေနာက္ တရက္ မနက္ ၁၀ နာရီမွာ ကုုိပင္ေဟဂင္ဆီ ဆုုိက္ပါတယ္။ ၆ နာရီနီးပါး ေစ်း၀ယ္ခ်ိန္၊ လည္ပတ္ခ်ိန္ရျပီး ညေန ၄ နာရီခဲြမွာ ျပန္ထြက္ပါတယ္။ 

(ဓာတ္ပုုံ- ထက္ေအာင္ေက်ာ္)

ဒီသေဘာၤကိုု ၃-၄ ခါ စီးဖူးျပီးျဖစ္ေပမဲ့ အစည္းေ၀းတက္ သတင္းယူတာ၊ မိတ္ေဆြေတြက ကားနဲ႔ေခၚျပီး တျခားျမိဳ႔ ေတြဆီေလ်ာက္လည္တာဆုုိေတာ့ ကုုိပင္ေဟဂင္ျမိဳ့ထဲ တခါမွ အေသခ်ာမလည္ျဖစ္ေသးပါ။ ဥေရာပရဲ့ျမိဳ့ၾကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ တျခားသေဘာၤ ၂ လုုိင္းနွစ္ခုုထက္ လည္ပတ္ခ်ိန္လည္းပုုိရတာမိုု႔ ေအးေဆး ေလ်ာက္လည္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ပထမဆုုံး သတိထားမိတာက ဒီလုုိေဆာင္းတြင္းမွာေတာင္ စက္ဘီးစီးေန သူေတြအမ်ားၾကီး။ ေအာ္စလုုိမွာ အပူခ်ိန္က အနႈတ္ ၄ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္ျဖစ္ျပီး နွင္းေတြက်ေနေပမဲ့ ဒီမွာက အေပါင္း ၄ ျဖစ္တဲ့အျပင္ နွင္းလဲမက်ဘူးဆုုိေတာ့ စီးနုုိင္တာေပါ့။

ျပီးေတာ့ ဂ်ာမဏီတုုိ႔၊ ဒိန္းမတ္တုုိ႔က ေနာ္ေ၀လုုိ ေတာင္ေတြရွိတာမဟုုတ္။ ေျမျပန္႔ခ်ည္းသက္သက္ဆုုိေတာ့ စက္ဘီးေတြက ဂီယာပါစရာမလုုိ၊ ေစ်းသိပ္ၾကီးစရာမလုုိ၊ သေဘာၤဆိပ္ကေနလာတဲ့ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေနက ျမိဳ့လယ္ဆီေလ်ာက္တဲ့လမ္းေဘး ၀ဲ-ယာမွာ စက္ဘီးရပ္တဲ့ေနရာ (Bike park) ေတြအမ်ားၾကီး၊ ရပ္ထားတဲ့ စက္ဘီးေတြ ေထာင္နဲ႔ခ်ီရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ေဆာင္းတြင္းၾကီးမုုိ႔လုုိ။ ေႏြဆုုိရင္ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီရွိနုုိင္ပါ တယ္။ ကုုိပင္ေဟဂင္ဟာ စက္ဘီးျမိဳ့ေတာ္ျဖစ္ျပီး လူ ၄ ေယာက္မွာ စက္ဘီး ၅ စီးရွိတယ္ဆုုိပါတယ္။ ျမိဳ့ လူဦးေရက ၆ သိန္းဆုုိေတာ့ စက္ဘီးအစီးေရ ၇ သိန္းေက်ာ္ရွိတယ္လုုိ႔မွန္းနုုိင္ပါတယ္။ စက္မပါတဲ့ ကားကိုု စက္ဘီးသမား ၂၀ ေလာက္ကနင္းျပီး ျမိဳ့လယ္မွာသြားေနတဲ့ ထူးဆန္းေထြလာ ကားေတြကိုုေတာင္ ျမင္ခဲ့ရပါ တယ္။

ဒီနုုိင္ငံက လူအားအျပင္ ေလအားလဲအေတာ္ေကာင္းတဲ့နုုိင္ငံ။ ေလအားဆုုိလုုိ႔ ရန္ကုုန္ကလူေတြလုုိ လက္ဖက္ရည္ဆုုိင္ထုုိင္ျပီး (အခုုေခတ္မွာေတာ့ ဘီယာဆုုိင္ေပါ့) ေလကန္ေနတယ္လုုိ႔ မထင္လုုိက္ပါနဲ႔၊ အလကားရတဲ့ေလကုုိ ေလရဟတ္ေတြနဲ႔ဖမ္းတားျပီး ေလစြမ္းအင္ထုုတ္တာကိုု ဆုုိလုုိတာပါ။ ဒိန္းမတ္ဟာ ေလရဟတ္ဆရာၾကီးျဖစ္ျပီး ေလစြမ္းအင္ နည္းပညာကိုု ကမၻာတလႊားဆီ ျဖန္႔ျဖဴးေနပါတယ္။ အခုု သေဘာၤ ဆုုိက္တဲ့ ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာေတာင္ ေလရဟတ္တုုိင္ေတြအမ်ားၾကီး။ 

ေနာ္ေ၀ကေတာ့ ေတာင္ေတြေပၚတဲ့အတြက္ ေရအားလွ်ပ္စစ္ကိုု အဓိကထားပါတယ္။ ျမန္မာနုုိင္ငံမွာေတာ့ ေရေရာ၊ ေလပါ ေကာင္းေပမဲ့ နည္းပညာမရွိေသးလုုိ႔ ေက်ာက္မီးေသြးေခတ္ဆီ ျပန္သြားမယ္လုုိ႔ဆုုိေနပါ တယ္။ ထားေတာ့။ ေျပာရင္းနဲ႔ နုုိင္ငံေရးက ပါလာျပန္ျပီ။ 

ကုုိပင္ေဟဂင္မွာ လူအစည္ကားဆုုံးလမ္းကေတာ့ “Strøget” ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္နွစ္ေတြက ဘူတာၾကီး၀န္း က်င္နဲ႔ ပါလီမန္ဖက္သာေရာက္ဖူးျပီး ဒီလမ္းေပၚ တခါမွမေလ်ာက္ဖူးေသးပါ။ ေအာ္စလုုိက Karl Johans လမ္းထက္ ၂ ဆမက ရွည္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေက်ာက္တုုံးခင္းလမ္းကိုု အေသခ်ာျပင္ထားျပီး ကမၻာတလႊား က နာမည္ၾကီးဆုုိင္မ်ဳိးစုုံရွိပါတယ္။ ေစ်းကလည္းေကာင္းပါတယ္။ ဒီေတာ့ ထုုံးစံအတုုိင္း လမ္း အစ-အဆုုံး ေျခေညာင္းတဲ့အထိ ေလ်ာက္ၾကည့္ျပီးတဲ့ေနာက္ အာရွဆုုိင္မွာ ေခါက္ဆဲြမွာစားတာနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ခဲ့ရျပန္ေပါ့။



အနွစ္ျပန္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆုုိရင္ ဘတ္ဂ်က္ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ၊ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ေပးနုုိင္သလဲ၊ သေဘာၤစီး ျပီး ဘာေတြလုုပ္ခ်င္သလဲဆုုိတ့ဲအေပၚမူတည္ျပီး ဒီ ၃ လုုိင္းထဲက တလုုိင္းကိုုေရြးပါ။ ဘတ္ဂ်က္လဲေတာင့္ မယ္၊ အခ်ိန္လဲေပးနုုိင္မယ္ဆုုိရင္ေတာ့ ဂ်ာမဏီသေဘာၤ Color Line ကိုုသာေရြးပါ။ ဒါမွမဟုုတ္ ဥေရာပရဲ့ ျမိဳ့ေတာ္ၾကီးတခုုျဖစ္တဲ့ ကိုုပင္ေဟဂင္ကုုိ လည္ခ်င္တဲ့ဆုုိရင္ DFDS ကုုိေရြးပါ။ ဘတ္ဂ်က္လဲနည္း၊ အခ်ိန္ လည္းနည္းတယ္ဆုုိရင္ေတာ့ Stena Line ေပါ့။

ဒါက ေနာ္ေ၀၊ ဒိန္းမတ္နဲ႔ ဂ်ာမဏီက ျမန္မာေတြအတြက္ခ်ည္း ညႊန္ေနျခင္းမဟုုတ္ပါ။ အခုုလုုိ ပြင့္လင္း ကာလမွာ ျမန္မာနုုိင္ငံကေန ဥေရာပဆီ လာလည္ေနသူေတြကလည္း အမ်ားၾကီးမဟုုတ္ပါလား။ ခရီး သည္အမ်ားစုုဟာ ျပင္သစ္၊ အီတလီနဲ႔ ဂ်ာမဏီ (အဂ္လန္က Schengen zone စာရင္းထဲမပါတဲ့အတြက္ ဗီဇာ ခက္တယ္ဆုုိ) ကုုိသာ သိၾကေပမဲ့ အခုုေနာက္ပုုိင္းမွာေတာ့ ေနာ္ေ၀း-ဆြီဒင္-ဒိန္းမတ္ဖက္ကုုိလဲ ဦးလွည့္ စျပဳလာေနျပီဆုုိပါတယ္။



ေစ်းတြက္ တြက္မယ္ဆုုိရင္ ေအာ္စလုုိ-ဘာဂင္ ရထားစီးရင္ (ဥေရာပရဲ့ အလွပဆုုံးျမင္ကြင္း) တျခမ္းကုုိ ခရုုိနာ ၁၀၀၀ ေလာက္ေပးရနုုိင္ပါတယ္။ အသြားအျပန္ဆုုိ ၂၀၀၀ ေပးရတဲ့အျပင္ ဟုုိတယ္ခလည္း တည ၁၀၀၀ ေလာက္ထပ္ကုုန္ပါဦးမယ္။ ေရွ႔မွာတင္ျပခဲ့တဲ့ သေဘာၤလုုိင္းတခုုခုုကိုုစီးမယ္ဆုုိရင္ အသြား-အျပန္ ၁၀၀၀ ေအာက္ပဲကုုန္ျပီး ဟုုိတယ္ခလည္း ၂ ညစာ သက္သာမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာ္ေ၀းအျပင္ တျခားနုုိင္ငံ တခုုကုုိလဲ ထပ္ေရာက္တာမုုိ႔ ဘယ္နွစ္နုုိင္ငံေရာက္ဖူးတယ္ဆုုိျပီးေျပာခ်င္သူေတြအတြက္ သေဘာၤခရီးစဥ္ ေတြက ေလယ်ဥ္၊ ရထား ခရီးစဥ္ေတြထက္ ပုုိတြက္ေျခကုုိက္ပါေၾကာင္း လမ္းညႊန္လုုိက္ရပါတယ္။        ။
...


...
..

Monday, January 1, 2018

အလြမ္းနဲ႔ခ်လိုုက္တဲ႔ သံႏၷိ႒ာန္ …

(ကုုိမင္းထက္ facebook မွ ကူးယူထားပါသည္။ သူ႔ကုုိေတာင္ အသိမေပးရေသးဘူး)

အလြမ္းနဲ႔ခ်လိုုက္တဲ႔ သံႏၷိ႒ာန္ …

ကၽြန္ေတာ္ ဘီဘီစီျမန္မာဌာနရဲ႕ အယ္ဒီတာ ျဖစ္လာေတာ့ မိတ္ေဆြေတြက ေျပာလာတဲ့ ဝမ္းေျမာက္စကားေတြ၊ ပိုု႔လာတဲ့ မက္ေဆ့ခ်္ေတြအထဲမွာ ထူးထူးျခားျခားေလးတစ္ခုု ပါလာပါတယ္။ ထူးျခားတယ္ဆိုုတာကလည္း ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ အဲဒီအခ်ိန္က ျဖစ္ေနတဲ့ ခံစားခ်က္နဲ႔ သြားတိုုက္ဆိုုင္လိုု႔ပါ။ ဖုုန္းကေန မက္ေဆ့ခ်္ပိုု႔လာသူက မိတ္ေဆြ ေဒါက္တာေက်ာ္သူသိန္းပါ။ သူပိုု႔လိုုက္တဲ့ မက္ေဆ့ခ်္က ဒီလိုုပါ။


"Big congratulations, friend.
ခင္ဗ်ား အေဖသာ သိခြင့္ရရင္
ဘယ္ေလာက္ဝမ္သာလိမ့္မလဲ၊ သူေန႔တိုုင္း
ေရဒီယိုုေလး နားနားကပ္ၿပီး နားေထာင္ခဲ့ရတဲ့
အသံလႊင့္ဌာနရဲ႕ အႀကီးအကဲဟာ
သူ႔သားျဖစ္လာလိမ့္မယ္လိုု႔။"

ကိုုေက်ာ္သူသိန္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းမွာ ဆုုံခဲ့ၾကတယ္။ သူက ေဆးတကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသား၊ ကၽြန္ေတာ္က အဂၤလိပ္စာအဓိကနဲ႔ မဟာဝိဇၨာတန္းတက္ေနခ်ိန္၊ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမွာ အတူပါခဲ့ၾကတယ္။ ေနအိမ္ခ်င္းကလည္း နီးေတာ့ သူလည္း ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကိုု မၾကာမၾကာ ေရာက္လာတတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ မိဘေတြနဲ႔လည္း ရင္းႏွီးေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ (သူေရာက္လာတတ္ခ်ိန္) ည ၈ နာရီ ၁၅ ေက်ာ္မွာ အေဖက ညစဥ္ ဘီဘီစီကိုု နားေထာင္ေနတတ္တာ သူမွတ္မိေနလိုု႔ ေျပာတာပါ။ 

အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တိုု႔က ကုုကၠိဳင္းက စက္မႈ(၁) ရိပ္သာမွာ ေနတယ္၊ အေဖေရာ အေမပါ စက္မႈ (၁) က ဝန္ထမ္းေတြမိုု႔ အဲဒီ ရုုံးကေပးတဲ့ အရာရွိရိပ္သာမွာ ေနၾကရတာပါ။ ဝန္ထမ္းအိမ္ရာဆိုုေတာ့ ဝန္ထမ္းစည္းမ်ဥ္းရွိတယ္ ဆိုုၿပီး ဘီဘီစီ နားမေထာင္ရ ဘာညာ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြ ရွိခဲ့ခ်ိန္ေပါ့။ အေဖကေတာ့ ေန႔စဥ္ မနက္ညတိုုင္းမွာ ဘီဘီစီကိုု မပ်က္မကြက္နားေထာင္ဆဲ၊ ေနာက္တစ္ရက္မွာ သူ႔ရုုံးက စိတ္ခ် ယုုံၾကည္ရသူေတြနဲ႔ ဘီဘီစီ သတင္းေတြ ဖလွယ္ေဝမွ် ေျပာေနၾကၿမဲပါပဲ။ ကိုုေက်ာ္သူသိန္း ေရးသလိုုပဲ အိမ္ထဲမွာ ခပ္တိုုးတိုုး နားနားကပ္ၿပီးေတာ့ ေတာ့ နားေထာင္ခဲ့ရသေပါ့။ 

ကၽြန္ေတာ့္အေဖက ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ဘီဘီစီကိုု နားေထာင္လာတာမိုု႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘီဘီစီနဲ႔ ႀကီးျပင္းခဲ့ရတယ္လိုု႔ ဆိုုႏိုုင္ပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီခြဲဆိုု အဖြင့္တီးလုုံးသံနဲ႔ အတူ ေက်ာင္းသြားဖိုု႔ ျပင္ခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မနက္ေတြမွာေတာင္ အေဖက ေဟ့ ထေတာ့ ဘီဘီစီ လာေနၿပီဆိုုၿပီး ႏႈိးတတ္လိုု႔ အိပ္ခ်င္ေနေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘီဘီစီရဲ႕ အဖြင့္တီးလုုံးသံကိုု နားၾကားျပင္း ကပ္ခဲ့ခ်ိန္လည္း ရွိပါေသးတယ္။ အေဖဟာ တခါတေလ အသံလႈိင္းမေကာင္းလိုု႔ တဂ်စ္ဂ်စ္ျမည္သံၾကားကပဲ ေရဒီယိုုနား နားကပ္ၿပီး ေတာက္ေလွ်ာက္နားေထာင္ခဲ့ပါတယ္။


ေနာက္ပိုုင္းမွာ တရုုတ္လုုပ္ ေရဒီယိုု အေသးေလးေတြ ရလာေတာ့လည္း အိမ္ထဲနဲ႔ အိမ္ျပင္ဝရန္တာ လိုုက္ေရႊ႕ၿပီး အသံလႈိင္းၾကည္မယ့္ေနရာမွာ ရပ္နားေထာင္ခဲ့သူပါ။ အသံ ပိုုၾကည္ေအာင္ဆိုုၿပီးလည္း အိမ္ျပင္ဝရန္တာမွာ ဝါယာႀကိဳးခ်ည္လိုု႔ ေရဒီယိုုနဲ႔ ခ်ိတ္ၿပီး ဇြဲတင္း နားေထာင္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ဘီဘီစီကိုု သိပ္ခ်စ္ခဲ့တာ ေသခ်ာပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ ၂၀၀၁ မွာ ဘီဘီစီကိုု ေရာက္ေတာ့ စၿပီးအသံလႊင့္ေနတ့ဲအထိ အေဖ မသိပါဘူး။ ၂၀၀၀ မွာ အေမရိကားကိုု ထြက္သြားၿပီး Berkeley တကၠသိုုလ္မွာ ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ သြားတက္ေနတာကိုုပဲ သူသိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ေနာက္တစ္ႏွစ္မွာ ဘီဘီစီမွာ အလုုပ္ေလွ်ာက္ၿပီး ရေတာ့ ရန္ကုုန္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ ဇနီးနဲ႔သားကိုု လန္ဒန္ကိုု ေခၚဖိုု႔ လုုပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က စစ္အစိုုးရရဲ႕ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးကလည္း သူ႔ေယာက္်ားကၽြန္ေတာ့္ဆီ သြားမယ္လိုု႔ အတိအလင္းထုုတ္ မေျပာသာတဲ့ အေျခအေနပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏွစ္ဘက္မိဘေတြေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ ကယ္လီဖိုုးနီးယားမွာပဲ ရွိေသးၿပီး ဇနီးသည္က အဲဒီကိုု လိုုက္သြားမယ္လိုု႔ပဲ သိထားၾကပါတယ္။ 

ကၽြန္ေတာ္ ဘီဘီစီကိုု ေရာက္ၿပီး ရက္ပိုုင္းအတြင္းမွာပဲ အသံ စလႊင့္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကမိသားစုုလည္း လိုုက္မလာႏိုုင္ေသး (လိုုက္လာဖိုု႔ စီစဥ္ဆဲ) ဆိုုေတာ့ က်န္ခဲ့တဲ့သူေတြကိုု အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ႏိုုင္ေအာင္ အသံလႊင့္တဲ့အခါ အသံလႊင့္အမည္တစ္ခုုကိုု ယူတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီလိုုပဲ အသံလႊင့္ အမည္တစ္ခုု ယူခဲ့ပါတယ္။ 

မိသားစုုေတြလည္း ေရာက္လာၿပီး ေနာက္ပိုုင္း တစ္ရက္မွာ အေဖ့ဆီ ဖုုန္းေျပာရင္းနဲ႔ အေဖ ဘီဘီစီ နားေထာင္ေသးလားလိုု႔ ေမးလိုုက္ပါတယ္။ သူက နားေထာင္တာေပါ့ကြ၊ ဒါပဲ နားေထာင္စရာရွိတာကိုုးလိုု႔ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေဖ အၿငိမ္းစားယူၿပီးလိုု႔ ဝန္ထမ္းအိမ္ရာက ဆင္းခဲ့ပါၿပီ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က နားေထာင္တယ္ဆိုု မင္းထက္ဆိုုတာ ၾကားလားလိုု႔ ေမးလိုုက္ပါတယ္။ အေဖက ၾကားတယ္ေလ၊ အသစ္ထင္တယ္တဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္က စ ခ်င္တာနဲ႔ အဲဒီ မင္းထက္က ဘယ္လိုုေနလဲဆိုုေတာ့ အသစ္ပဲကြ၊ မဆိုုးပါဘူးတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရယ္ခ်င္မိပါတယ္။ သူနားေထာင္ေနမိတဲ့ အသံရွင္ဟာ သူ႔သားမွန္း မသိ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က အေဖ၊ အဲဒီ မင္းထက္ဆိုုတာ ကၽြန္ေတာ္ပဲ၊ လန္ဒန္ကိုု ေရာက္ေနၿပီလိုု႔ ေျပာလိုုက္ေတာ့ သူ အၾကာႀကီး တိတ္သြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘယ္တုုန္းက ဘယ္လိုု စီစဥ္ၿပီး ေရာက္လာတယ္ဆိုုတာ ေျပာျပလိုုက္ေတာ့ သူ နည္းနည္း စိုုးရိမ္သြားၿပီး ဟာ ဖုုန္းထဲမွာ ဒါေတြ မေျပာနဲ႔ေလ၊ ေျပာလိုု႔ရလိုု႔လားလိုု႔ စိုုးရိမ္တႀကီးေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုုယ့္အေဖအျဖစ္နဲ႔ တစ္ဆက္တည္း ျပည္တြင္းက လူေတြကိုု သနားသြားပါတယ္။ ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္း၊ စိုုးရိမ္ျခင္းေတြနဲ႔ ေန႔စဥ္ဘဝေတြ ျဖတ္သန္းေနရတဲ႔ အျဖစ္ေတြပါ။ ဖုုန္းကိုု ၾကားျဖတ္နားေထာင္ေနတယ္၊ ေထာက္လွမ္းေရးေတြ ေနရာတကာရွိတယ္၊ ဘီဘီစီနဲ႔ ဆက္သြယ္ရင္ အႏၱရာယ္ရွိႏိုုင္တယ္ဆိုုတဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္မႈမ်ိဳးေတြဟာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားေတြ ရင္ဆိုုင္ေနခဲ့ရတဲ့ အမွန္တရားေတြပါ။ 

သူ သိပ္ႀကိဳက္တဲ့ ဘီဘီစီမွာ သူ႔သား အလုုပ္လုုပ္ေနၿပီဆိုုတာကိုု အေဖက သိပ္ဂုုဏ္ယူ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေခတ္ထဲ ျဖတ္သန္းေနရသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေတာ့ သိပ္က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ဂုုဏ္မယူႏိုုင္ခဲ့ရွာပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေလး ရင္းႏွီးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြအၾကားေလာက္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ ဘီဘီစီ ေရာက္ေနတာကိုု ဝမ္းသာစြာ တိုုးတိုုး ေျပာျပႏိုုင္တဲ့ အေျခအေနပါ။ 

ဒါေပမယ့္ အနည္းဆုုံးေတာ့ ညစဥ္၊ မနက္စဥ္ ေစာင့္နားေထာင္ရင္း ကၽြန္ေတာ့္အသံ ၾကားရတဲ့အခါ မိဘေတြ ဝမ္းသာေနႏိုုင္ၾကမွာပဲေလဆိုုတဲ့ ပီတိေလးေတာ့ ရခဲ့တဲ့အတြက္ ဘီဘီစီကိုု ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။ အေဖကလည္း ကၽြန္ေတာ္ ထုုတ္လႊင့္တဲ့ သတင္းမွန္သမွ် မွတ္ထားပါတယ္။ ဖုုန္းဆက္ျဖစ္တဲ့အခါတိုုင္းမွာ သူ ေျပာျပတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အႀကီးမားဆုုံး ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာသလိုု သူ ေဝဖန္ခ်င္တာ ေတြလည္း ေျပာျပတတ္ပါတယ္။


၂၀၀၈ ခုုႏွစ္ ေအာက္တိုုဘာ ၃၀ ရက္မွာ အေဖ ဆုုံးပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အေဖဆုုံးၿပီဆိုုတဲ့သတင္း လန္ဒန္ကိုု ေရာက္လာခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္က အေမရိကားကိုု သြားေနတဲ့ ေလယာဥ္ပ်ံေပၚမွာ ေရာက္ေနပါတယ္။ အေမရိကန္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းယူဖိုု႔ တာဝန္နဲ႔ သြားေနတာပါ။ ဝါရွင္တန္ေလဆိပ္ဆင္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ရဲ႕ သတင္းေထာက္ ကိုုသင္းကိုုိကုုိက လာႀကိဳေနၿပီး သတင္းကိုု ေျပာပါတယ္။ ဌာနမွဴး ေဒၚတင္ထားေဆြက ကၽြန္ေတာ္ သတင္းဆက္မလုုပ္ေတာ့ပဲ ျမန္မာျပည္ျပန္ခ်င္ရင္ ျပန္ႏိုုင္ေအာင္ အစစ ကူညီစီစဥ္ေပးလိုုက္ဖိုု႔လည္း သူ႔ကိုု မွာထားတယ္လိုု႔ ဆိုုပါတယ္။ 

ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလဆိပ္ထဲမွာပဲ တစ္ထိုုင္တည္း စဥ္းစား ဆုုံးျဖတ္လိုုက္ပါတယ္။ အေမရိကန္နဲ႔ ျမန္မာအခ်ိန္ကြာတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ရင္ေတာင္ စ်ာပနကိုု မီဖိုု႔ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္မယ္၊ ေနာက္တစ္ခါ ဌာနက ဒီ ေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းႀကီးကိုု ယူဖိုု႔ ကၽြန္ေတာ့္ကိုု တာဝန္ေပးထားၿပီဆိုုေတာ့ အဲဒီ တာဝန္လည္း ေက်ခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆုုံးေတာ့ အေဖသာ ရွိရင္လည္း သူ႔သား ဒီလိုု ကမၻာ့ေခါင္းစဥ္သတင္းႀကီးလာယူဖိုု႔ ေရြးခ်ယ္တာဝန္ေပးခံရတာကိုု ဂုုဏ္ယူမွာပါပဲ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္လုုပ္ၿပီး တင္ျပမယ့္ သတင္းေတြ ပရိတ္သတ္ေတြဆီ ပိုု႔ေပးေနမွာကိုု သူ သေဘာတူမွာပါပဲလိုု႔ စဥ္းစားၿပီး မျပန္ေတာ့ဘူး၊ သတင္းဆက္လုုပ္မယ္လိုု႔ ဆုုံးျဖတ္လိုုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အေမရိကန္သမၼတေရြးေကာက္ပြဲ သတင္းေတြနဲ႔ပဲ အေဖ့ရဲ႕ ေနာက္ဆုုံးခရီးကိုု ႏႈတ္ဆက္ရင္း ကန္ေတာ့ခဲ့လိုုက္ပါတယ္။

အခုု ကိုုးႏွစ္အတိၾကာခဲ့ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ ဘီဘီစီျမန္မာဌာနရဲ႕ အႀကီးအကဲ ျဖစ္လာပါတယ္။ ကိုုေက်ာ္သူသိန္းေျပာသလိုု အေဖသာ ရွိရင္ သိပ္ကိုု ဝမ္းသာ ဂုုဏ္ယူေနမွာ အေသအခ်ာပါ။ ေခတ္ေျပာင္းလာခဲ့ၿပီဆိုုေတာ့ သူ ဂုုဏ္ယူေၾကာင္းလည္း က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာျပႏိုုင္ခဲ့မွာပါ။ အခုုေတာ့ သူ ခ်စ္ခဲ့တဲ့ ဘီဘီစီကိုု ပဲ့ကိုုင္ရမယ့္ တာဝန္ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကိုု ပုုခုုံးေျပာင္းေရာက္ရွိလာပါၿပီ။ 

ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕က တာဝန္ေက်စြာ ေျပာင္ေျမာက္စြာ ဦးေဆာင္သြားခဲ့ၾကတဲ့ ပဲ့ကိုုင္ရွင္ႀကီးမ်ားရဲ႕ ေက်းဇူးကိုု ေအာက္ေမ့ရင္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ အေဖလိုုပဲ ဘီဘီစီကိုု သူတိုု႕ဘဝတေလွ်ာက္လုုံး အားကိုုး၊ ခ်စ္ခင္၊ ယုုံၾကည္သြားၾကတဲ့ ပရိသတ္မ်ားရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကိုု ကိုုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္းရွိသေလာက္ အစြမ္းကုုန္ႀကိဳးစား ျဖည့္ဆည္းေပးသြားဖိုု႔ဆိုုတဲ့ သံႏၷိ႒ာန္ကိုု ၿမဲၿမဲ ခိုုင္ခိုုင္ ခ်မွတ္ထားလိုုက္ပါၿပီ။ 


စာေရးျဖစ္သြားေအာင္ မက္ေဆ့ခ်္ေလးပိုု႔လာတဲ့ ကိုုေက်ာ္သူသိန္းကိုု ေက်းဇူး အထူး တင္ပါတယ္။ (မင္းထက္)

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More