Thursday, October 6, 2011

ပဲြစားမဲ့ လြတ္လပ္ မီဒီယာေခတ္ကို တကယ္ေရာက္ေတာ့မလား

ပဲြစားမဲ့ လြတ္လပ္ မီဒီယာေခတ္ကို တကယ္ေရာက္ေတာ့မလား
၀၆၁၀၁၁ (ထက္ေအာင္ေက်ာ္)

ျပီးခဲ့တဲ့ ေသာျကာေန့။ စက္တင္ဘာ ၃၀-ရက္ေန့မွာ ေမ်ာ္လင့္မထားတဲ့ ထူးျခား သတင္း ၂-ပုဒ္ ကို တျပုိင္တည္း ျကားလုိက္ရပါတယ္။ ပထမ-တပုဒ္ကေတာ့ ဧရာ၀တီျမစ္ဆုံေရကာတာ စီမံကိန္းကုိ သူ့အစိုးရလက္ထက္မွာ ဆက္မလုပ္ဘဲ ယာယီ-ဆုိင္းငံ့ထားမယ္လုိ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့ေျကျငာ ခ်က္ ပါ။ ျပည္ပအသံလြင့္ဌာနေတြရဲ့ သတင္းလြင့္ခ်ိန္မတုိင္မီတက္လာတဲ့ အဲဒီသတင္းကို Face book, Twitter နဲ့ အင္တာနက္သတင္းဆုိက္ေတြမွာဖတ္ရႈျပီး "တယ္ဟုတ္ပါလား။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ အစိုးရ က တကယ္ဘဲ့ျပည္သူ့ဆႏၵကုိေလးစားေတာ့မလား" ဆုိပီး စိတ္ကူးယဥ္လုိ့ေကာင္းတုန္း။

အဲဒီေပ်ာ္ရြင္ဘြယ္ သတင္းနဲ့ ဆန့္က်င့္ဘက္သတင္းတပုဒ္ က်ေနာ့္ Face Book ေပၚေရာက္ လာပါတယ္။ "ဒီဗီြဘီ-သတင္းဌာနအတြင္း အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃-သိန္းေက်ာ္ အလဲြသုံးစားလုပ္မႈျကီးရွိ ေနတဲ့အတြက္ ဒိကိစၥကုိ ေနာ္ေ၀း ရဲ ဆီတုိင္ပီး တရားရံုးကေန စစ္ေဆးေတာ့မယ္" တဲ့။ ဒီကိစၥအတြက္ ျပည္တြင္း ယူဂ်ီ-လုပ္ေနတဲ့အဖြဲ့က တာ၀န္ရွိသူ ၃-ဦးကို စစ္ေဆးမွာျဖစ္ပီး ညြန္မႈး ၂-ဦးကေတာ့ အုပ္ ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္ကေန ေခတၱနႈတ္ထြက္ထားတယ္။ ဘုတ္အဖြဲ့၀င္တဦးျဖစ္သူ စပ္ဟန္ေညာင္ေရြက ယာယီ ညြန္မႈးအျဖစ္တာ၀န္ယူေပးထားတယ္...တဲ့။ ဘာေတြျဖစ္ကုန္ျကပီလဲ။ ဒီဗီြဘီ-ထဲမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္ျကပီလဲ။

တာ၀န္အရေျပာမယ္ဆုိရင္ ဒီဗီြဘီ-အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ့ကေန လြန္ခဲ့တဲ့ေမလကတည္း က က်ေနာ္ ကုိ အလုပ္ကေနထုတ္ပစ္ထားပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီကိစၥဟာ က်ေနာ္နဲ့ ဘာမွမဆုိင္ေတာ့။ ဒါေပမဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြ။ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြက ဒီလာဒ္စားမႈအေျကာင္းကုိ က်ေနာ္ဆီ တခ်ိန္လုံးေမးလာေန လုိ့ ေသာျကာေန့ကေနအခုထိ အဲဒီေမးခြန္းေတြကိုေျဖေနရတာကိုက က်ေနာ့္အတြက္ အလုပ္ျကီး တခု ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလုိတဦးခ်င္းကို ေျဖေနတာနဲ့စာရင္ စာနဲ့ေပနဲ့ေရးပီး သိသေလာက္တင္ေပးလုိက္ရင္ ပုိေကာင္းမလားလုိ့စဥ္းစားမိရင္းနဲ့ ဒီေဆာင္းပါးျဖစ္လာတယ္ဆုိပါေတာ့။



ဒီဗီြဘီ-အစ မာနယ္ပုေလာက

"လူေတြဟာ ဆင္းရဲမႈဒဏ္ကိုခံနုိင္ေပမဲ့ ခ်မ္းသာမႈဒဏ္ကို မခံနုိင္ျကဘူး" ဆုိတဲ့စကားလုံးကုိ အစက က်ေနာ္သိပ္နားမလည္ခဲ့။ ဒါေပမဲ့ အခုေတာ့ ဒီစကားလုံးရဲ့ အဓိပယ္ကုိ ဒီဗီြဘီ-က လက္ေတြ့ ျပလုိက္ပါပီ။ အခုျဖစ္သြားတဲ့ မဟာလာဒ္စားမႈျကီးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ နွစ္ ၂၀ ဒီဗီြဘီ-စတင္ ထူေထာင္ကာစ ၁၉၉၂-တုန္းကဆုိရင္ ဘယ္လိုမွေပၚလာစရာအေျကာင္းမရွိ။ ဘာေျကာင့္လဲဆုိရင္ အဲဒီကာလက စား စရာလာဒ္နဲနဲေလးမွမရွိေသးတဲ့အျပင္ ထမင္းေတာင္နပ္မွန္ေအာင္ စားနုိင္ဖုိ့မလြယ္ခဲ့တဲ့ အေျခေနက ေန ဒီဗီြဘီ-ဆုိတဲ့မီဒီယာတခုျဖစ္လာေအာင္ စတင္ျကိုးစားလာခဲ့ျကလုိ့ပါ။

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ မာရသြန္ခရီး ၄

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ မာရသြန္ခရီး ၄
ထက္ေအာင္ေက်ာ္
Thursday, 06 October 2011 18:53
ေအာက္ေမ့ဖြယ္။ ဧရာ၀တီမဂဇင္း။


ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အခ်ိန္တလၾကာတဲ့အထိ ဘာမွမထူးဘူး ဆိုရင္ ဒီမွာဆက္ေနမလား၊ ထား ၀ယ္ျပန္မလားဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔အၾကား ျငင္းခုံမႈေတြ တုိးပြားလာပါတယ္။ မဲေဆာက္နဲ႔ သီေဘာဘုိးဘက္က ေက်ာင္းသားေတြ၊ ေနာက္တခါ မင္းသမီး ဘက္က ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔လည္း က်ေနာ္တုိ႔က ဘယ္လိုမွ တုိက္ရုိက္ ဆက္သြယ္မႈမရ၊ KNU ဆီကတဆင့္ ေၾကးနန္း သတင္းတခ်ဳိ႕ကို ရေနေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔က ဒါကို အယုံအၾကည္ သိပ္မရွိေတာ့ပါဘူး။


မင္းသမီးစခန္းဆီ ပထမ ဆုံးေရာက္သြားတဲ့ တနသာၤရီတုိင္း ေက်ာင္းသားကို္ယ္စားလွယ္မ်ား။

ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ မင္းသမီးဘက္ ေရာက္ေနသူေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္နုိင္ဖုိ႔ဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ဆီက ကိုယ္စားလွယ္ ၂ ဦးကို ေရြး၊ KNU လက္ထဲ အပ္ၿပီး လႊတ္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီ ၂ ဦးကေတာ့ တနသၤာရီတုိင္း လက္ေရြးစင္ ေဘာ္လုံးသမား သန္း၀င္း (ေခၚ) အုိဃီးနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ တကၠသုိလ္က ဆန္းေဇာ္ထြန္းတုိ႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ ခရီးထြက္သြားၿပီး တပတ္ ဆယ္ရက္ ၾကာတဲ့အထိ ဘာသတင္းမွ ျပန္မလာတဲ့အတြက္ ဒီလူေတြ မင္းသမီးကို ေရာက္တာ ေသခ်ာရဲ႕လား၊ လမ္းမွာမ်ား အေျဖာင္ ခံလုိက္ရၿပီလား ဆုိၿပီး က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ KNU အၾကား သံသယေတြ ပြားလာျပန္ပါတယ္။ ဒီကိစၥ စုံစမ္းဖို႔ KNU နဲ႔ ရင္းႏွီးၿပီး ကရင္စကားလည္း နည္းနည္းတတ္တဲ့ ကိုေသာင္းညြန္႔ (ေခၚ) ကုိေလေပး (၂၀၁ - ဘက္မလုိက္ တပ္ရင္းမႉး ျဖစ္လာသူ) ကုိ တာ၀န္ေပးၿပီး မင္းသမီးစခန္းဆီ ထပ္လႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ (ဒီေဆာင္းပါး ေရးဖုိ႔ ျပန္ေမးေတာ့မွ သိရတာကေတာ့ ထီးထာေရာက္ ေရာက္ခ်င္း သတင္းပုိ႔ဖုိ႔ အခက္အခဲ ရွိေနလုိ႔ ေနာက္က်သြားတာသာ ျဖစ္ၿပီး တျခားျပႆနာ ဘာမွမရွိပါဘူးလုိ႔ ကုိသန္း၀င္းက ရွင္းျပပါတယ္)

ဒီအေျခေနေတြကို မသိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စု ခမ်ာေတာ့ BBC ကုိ နားေထာင္။ KNU ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းကုိ သတင္းေမးနဲ႔ တခ်ိန္လုံး အားမလုိ အားမရ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ တေန႔မွာေတာ့ မဒတ ဥကၠ႒ ေစာေမာ္ရယ္ကေန ေက်ာင္းသားေတြကို လက္ခံဖုိ႔ သူတုိ႔ျပင္ထားပါတယ္၊ လက္နက္ေတြလည္း ေထာက္ပံ့မယ္ဆုိတဲ့ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ စကားမ်ဳိး BBC နဲ႔ အင္တာဗ်ဳး အတြင္း ေျပာသြားတာ ၾကားလုိက္ရတဲ့အတြက္ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ စိတ္ပ်က္မႈေတြဟာ နည္းနည္းေတာ့ ျပန္လည္ ႏုိးၾကား လာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လက္ေတြ႕ ေန႔စဥ္ ဘ၀မွာကေတာ့ ေညာင္အုိးထီးကို ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး သုံးေဆာင္၊ ၿခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္း မ်ဳိးစုံ ဟင္းခ်ဳိကို ေသာက္၊ ငွက္ဖ်ားမျဖစ္ေအာင္ ေရကုိႀကိဳေသာက္၊ မယ္ညား - ပါသား ကုိ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ၿပီး ၀ါးရင္းတုတ္ ေသနပ္ကုိထမ္း စသျဖင့္ စိတ္ဓာတ္က်ဖြယ္ အခ်ိန္ တလတာကို အဓိပၸာယ္ နည္းပါးစြာနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ အုပ္စု ျဖတ္သန္းခဲ့ရပါတယ္။

ဘန္းေခ်ာင္းေဘးက KNU တပ္ခဲြ ၁ မွာ မယ္ညား - ပါးသား လုပ္ေနရင္း အခ်ိန္တလေလာက္ ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီကာလအတြင္း မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ျဖစ္သြားတဲ့ ျဖစ္စဥ္တခုကေတာ့ ညီညီႏိုင္ (ေခၚ) က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ရဲေဘာ္တဦး ေရနစ္ ေသဆုံးသြားျခင္းပါ။ ဒါဟာ ေရွ႕မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ အစားအေသာက္ ဆင္းရဲ ငတ္ျပတ္မႈနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့အတြက္ တကယ့္ကို ရင္နာစရာ ဇာတ္လမ္းတခုပါပဲ။ သူတုိ႔ မိသားစုဟာ ထား၀ယ္မွာ ေအး - ထီဆုိင္နဲ႔ တျခားဆုိင္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ စီးပြားေရးအရ ေျပလည္ေနတာေၾကာင့္ သူတုိ႔ရဲ႕ သားဟာ အစားအေသာက္ ငတ္ျပတ္မႈေၾကာင့္ ေသဆုံးသြားရတယ္ ဆုိတာကို သူ႔မိသားစုေတြ ဘယ္လုိမွ လက္ခံမယ္ မထင္ပါဘူး။

Friday, September 16, 2011

တတိယ နုိင္ငံရဲ့ ဒုတိယ ေ၀ဒနာ။

တတိယ နုိ္င္ငံရဲ့ ဒုတိယ ေ၀ဒနာ
၁၇၀၉၁၁ (ထက္ေအာင္ေက်ာ္)

မနက္ျဖန္ တနဂၤေနြ။ စက္တင္ဘာ ၁၈ ဆုိရင္ ျမန္မာနုိင္ငံမွာ စစ္တပ္ကအာနာသိမ္းခဲ့တာ။ ဒါမွ မဟုတ္ အဲဒီ အာဏာသိမ္းစစ္တပ္ကုိ လက္နက္ကို္င္ပီး ေတာ္လွန္မွရမယ္ဆုိပီး က်ေနာ္တုိ့တေတြ အိမ္ ကေနထြက္ခြါ ေတာခုိလာခဲ့တာ ၂၃-နွစ္ျပည့္ေတာ့မွာပါ။ အခု ၂၃-နွစ္ျကာျပီးတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္ အပါ၀င္ ေတာခုိေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္ဆီေရာက္ပီး ဘာေတြဆက္လုပ္ေနျကသလဲ။



ေတာ္လွန္ေရး ဆက္လုပ္ေနသလား။ တုိင္းျပည္ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ နုိင္ငံရပ္ ျခားမွာ အဆင့္ျမင့္ပညာေတြသင္ယူေနျကသလား။ ဒါမွမဟုတ္ တုိင္းျပည္စီးပြါးတုိးတက္ေရးအတြက္ ကူညီနုိင္ေအာင္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းပုိင္ရွင္ေတြျဖစ္ဖုိ့က်ဳိးစားေနသလား။ ဒါမွမဟုတ္ အေျခခံ လူမႈအဖြဲ့ စည္းေတြကိုေျပာင္းလဲနုိင္ဖုိ့အတြက္ လူမႈကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းနဲ့ အန္ဂ်ီအုိ-လုပ္ငန္းခြင္ကုိ ေလ့လာ ေနျကသလား။ ဒါမွမဟုတ္ စား၀တ္ေနေရးကိစၥ။ မိသားစုကိစၥနဲ့ဘဲ့ လုံးခ်ာလုိက္ပီး ၂၃-နွစ္ခရီးက ပန္း တုိင္ နဲ့ပုိနီးလာသလား။ ပုိေ၀းသြားသလား ဆုိတာကုိေတာင္ စဥ္းစားဖုိ့အခ်ိန္မရျဖစ္ေနတာလား..။

ေသခ်ာတာတခုကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၃-နွစ္က ေတာခုိလာတဲ့ေက်ာင္းသားအင္အားအမ်ားစု ျကီးဟာ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ မူလရည္ရြယ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ လက္နက္ကုိင္ေတာ္ လွန္ေရးနဲ့ အလွမ္းေ၀းရာ။ သူတုိ့အိမ္ကထြက္ခြါလာစဥ္က ေနထုိင္ခဲ့ဖူးတဲ့ နယ္စပ္ကေတာေတာင္ေတြနဲ့ ေ၀းကြာရာ။ ေရခဲျပင္ ေတြ။ ဆီးနွင္းေတြဖုံးလြွမ္းေနတဲ့ ေျမာက္အေမရိကတုိက္။ ဥေရာပတုိက္နဲ့ ျသစေတလ်တုိက္ေတြဆီ ေရာက္ရွိေနတာ ဆယ္စုနွစ္တခုေက်ာ္စျပုလာခဲ့ပါျပီ။

ကုလသမဂ-ကထုတ္ျပန္ထားတဲ့စာရင္းဇယားေတြ။ နယ္စပ္ရွိ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ့ေတြကေျပာ တဲ့ စာရင္းဇယားေတြအရဆုိရင္ မနီလုိြင္အပါ၀င္ နယ္စပ္တေက်ာရွိ ဒုကၡသည္စခန္းအသီးသီးကေန တတိယနုိင္ငံေတြဆီထြက္သြားတဲ့ဦးေရဟာ လြန္ခဲ့တဲ့နွစ္ ၂၀-ေက်ာ္ကာလအတြင္း ၅-ေသာင္းေက်ာ္ ေနပီျဖစ္ပါတယ္။ ေျမာက္အေမရိကားတုိက္က အေမရိကန္နဲ့ ကေနဒါက အမ်ားဆုံးလက္ခံထားတယ္ လုိ့ယူဆရပီး ျသစေတလ်နဲ့ ဥေရာပက ဒုတိယနဲ့ တတိယ-ေနရာေတြမွာရွိေနတယ္လုိ့ ခန့္မွန္းရပါ တယ္။

Friday, September 9, 2011

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ မာရသြန္ခရီး ၃

ထက္ေအာင္ေက်ာ္
Friday, 09 September 2011 17:07
ေအာက္ေမ့ဖြယ္။ ဧရာ၀တီမဂဇင္း။


က်ေနာ္တုိ႔ကို ခရိုင္ ႏိုင္ငံေရးမႉးရဲေဘာ္ တင္ရွိန္၊ ခရိုင္တပ္မႉး ရဲဲေဘာ္တင္ထြန္း ဆိုတဲ့ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦး ဦးေဆာင္တဲ့ အဖဲြ႕က ႀကိဳဆို စကားေျပာခဲ့ ပါတယ္ (ဗကပ – တသၤာရီတိုင္း ဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ ၿမိတ္-ထားဝယ္ ညီညြတ္ေရး တပ္ဦး အျဖစ္ အသြင္ ေျပာင္းလုိက္ၿပီး ရဲေဘာ္တင္ထြန္းက တုိက္ပဲြမွာက်ဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္) အဲဒီတုန္းကေတာ့ သူတို႔ေျပာတဲ့ အထဲမွာ သူတို႔ပါတီရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ၊ ထားဝယ္လူထုရဲ႕ ေထာက္ခံမႈအေျခေနေတြ၊ လက္နက္ကိုင္ လႈပ္ရွားမႈ အေျခအေန အေတာ္ေလး စံုစံုလင္လင္ ပါဝင္ပါတယ္။ အဲဒီထဲက အေရးႀကိီးဆံုးအခ်က္ တခုကေတာ့ KNU နယ္ေျမဆီမသြားဘဲ သူတို႔ နယ္ေျမမွာ အေျခစိုက္ၿပီး ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ လုပ္လည္းရပါတယ္၊ သူတို႔မွာလည္း လက္နက္ေတြရိွပါတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္အျဖစ္ က်ေနာ္ မွတ္မိေနပါတယ္။


ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္သစ္မ်ား ဝါးရင္းတုတ္ျဖင့္ စစ္ေရးေလ့က်င့္စဥ္ (ဓါတ္ပုံ...စာေရးသူရဲ့ Face Book မွ)


ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔က အဲဒါကိုလက္မခံဘဲ KNU နယ္ေျမကိုျဖတ္ၿပီး ထိုင္းနယ္စပ္ကို အျမန္ဆံုး အေရာက္သြားမွျဖစ္မယ္၊ အဲဒီမွာ ေက်ာင္းသားအားလံုးဆံုၿပီး ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ႕မယ္၊ ဒါ ေၾကာင့္ KNU နယ္ေျမကိုသာ အျမန္ဆံုးပို႔ေပးပါ ဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တေန႔မနက္ မွာေတာ့ မကဲ - ေက်ာက္အုိင္ကေန KNU နယ္ေျမဆီ ခရီးဆက္ဖုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ျပင္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ကုိတင္ေလးနဲ႔ ရန္ကုန္ကေနေရာက္ေနတဲ့ ဗကသ က ဆလုိင္းကိုကုိဦးတို႔ အဖြဲ႕ကလည္း က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အတူသြားေနရင္ မဲေဆာက္နဲ႔ သီေဘာဘုိးဆီ အခ်ိန္မီ မေရာက္မွာစုိးတဲ့အတြက္ ရေနာင္းကို အျမန္ဆုံး ဆင္းၿပီး အဲဒီက တဆင့္ မဲေဆာက္ဘက္ အျမန္သြားႏုိင္ဖုိ႔ ျပင္ဆင္ေနပါတယ္။

မနက္ ၇ နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာေတာ့ ကိုတင္ေလးနဲ႔ ကုိေက်ာ္ေအာင္၊ ကုိေအာင္မုိးျမတ္ (သူတုိ႔ ၂ ဦးဟာလည္း ေနာက္ပုိင္း မင္းသမီး ေဒသမွာ အသတ္ခံရသလုိလုိနဲ႔ ကိုတင္ေလးနဲ႔အတူ ေပ်ာက္ဆုံးသြားပါတယ္) အတိုး အပါအ၀င္ ထား၀ယ္ ေက်ာင္းသား ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕။ ကုိကုိဦး၊ မင္းသူ၊ ေက်ာ္ေဇာ၊ ထြန္းလင္းနဲ႔ တျခားတဦးအပါ၀င္ ဗကသ-ရန္ကုန္ ကုိယ္စားလွယ္ အဖြဲ႕နဲ႔ ထား၀ယ္ဆႏၵျပပဲြကို သတင္းယူေနတဲ့ ထုိင္း TV ခ်ယ္နယ္ တခုက ေမာင္ေမာင္လို႔ ေခၚတဲ့ ထုိင္းသတင္းေထာက္ တဦးအပါအ၀င္ လူတဒါဇင္ေလာက္ဟာ ရေနာင္းသြားေရးအတြက္ မကဲ - ေက်ာက္အုိင္ကေန သရက္ေခ်ာင္းဘက္ ထြက္သြားပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အုပ္စုလည္း မကဲ ေခ်ာင္းကို ျဖတ္ၿပီး KNU နယ္ေျမဆီသြားဖုိ႔ ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။


Thursday, August 25, 2011

သူပုန္ေက်ာင္းသားတဦးရဲ႕ မာရသြန္ခရီး ၂

ထက္ေအာင္ေက်ာ္
Thursday, 25 August 2011 19:29
ေအာက္ေမ့ဖြယ္။ ဧရာ၀တီမဂဇင္း။

ကံဆုိးခ်င္းေတာ့ ျမစ္လယ္တည့္တည့္မွာ စစ္သေဘၤာႀကီးတစီး ရပ္ထားတာကို ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။

“ဘုရားေရ။ သြားၿပီထင္တယ္။ ဒီတခါေတာ့ ဆႏၵျပပဲြအတြင္းမေသဘဲ ေရလယ္မွာ ပစ္သတ္ခံရေတာ့မယ္ထင္ပါတယ္” လုိ႔ စိတ္ထဲက အေတာ္စုိးရိမ္ၿပီး ဘုရားတလုိက္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကံေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာရမလား၊ တမင္ သိရက္နဲ႔ လႊတ္ေပး လုိက္တာလားေတာ့ မေျပာတတ္၊ အဲဒီသေဘၤာႀကီးက တခ်က္မွမလႈပ္ဘူး။ ဆလုိက္မီးနဲ႔ ထုိးၿပီး သတိေပးတာမ်ိဳးလည္းမရွိဘူး။


မင္းသမီး စခန္းမွ ေဆးတပ္ဖြဲ့ (ဓာတ္ပံု -စာေရးသူရဲ့  Facebook)

ရင္တမမနဲ႔စီးလာရတဲ့ ေလွခရီးဟာ မနက္ ၅ နာရီခဲြေလာက္မွာေတာ့ ေစာ္၀ရြာကုိ ဆိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ ေသနတ္ကိုင္ထားတဲ့ ဗကပ ဆိုတာကို က်ေနာ့္ဘဝမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ျမင္ဖူးၿပီး ထားဝယ္က ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕လည္း သူတို႔နဲ႔အတူ ရိွေနတာကို အံ့ၾသစြာေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးအတြက္ စိတ္ကူးယဥ္ေနတဲ့ (တကယ္ကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္အထိ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရးဆုိတဲ့ လွပတဲ့ စကားလုံးမ်ဳိး အတိအက်မသုံးတတ္ေသးပါ) က်ေနာ္ဟာ ဗကပ - ရဲေဘာ္ ၃ ဦး ကိုင္ထားတဲ့ လက္နက္ေတြကို အေသအခ်ာၾကည့္မိပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက ဂ်ီသရီး ေလာက္ကိုသာ အေ၀းကေန ျမင္ဖူးေသးတဲ့ အတြက္ သူတုိ႔ကုိင္ထားတဲ့ လက္နက္ကုိ ဘာအမ်ဳိးအစားမွန္း က်ေနာ္မေခၚတတ္ပါဘူး။ KNU နယ္ထဲ ေရာက္ဖူးတဲ့ က်ေနာ့္ေဘးက ေက်ာင္းသားတဦး ေျပာတာကေတာ့ ေန၀င္း စတင္းကတလက္။ AK 47-ေခါက္ဒင္က တလက္နဲ႔ M 79 ေလာင္ခ်ာက တလက္ျဖစ္တယ္ ဆုိတာကို သိခဲ့ရပါတယ္။

တကယ္တမ္း ျပန္စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား သြားခဲ့တဲ့ အဲဒီ တညတာ လမ္းေၾကာင္းဟာ ေဘးကေန ၾကည့္ေနသူအတြက္ ရယ္ခ်င္စရာ ျဖစ္ေနနိုင္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ အခု က်ေနာ္တို႔ ေရာက္ေနတဲ့ ေစာ္၀ရြာနဲ႔ ထားဝယ္ၿမိဳ႕ဟာ ၅ မိုင္ေလာက္ပဲ ကြာၿပီး စက္ဘိီးနဲ႔ လာမယ္ဆိုရင္ နာရီဝက္အတြင္းေရာက္ႏိုင္တဲ့ ေနရာျဖစ္ေနလို႔ပါ။

ဒါေပမယ့္ ကိုယ္သြားရမယ့္ လမ္းေၾကာင္းကို ႀကိဳမသိတာေရာ၊ စစ္တပ္က ဂိတ္ေတြကို ပိတ္ထားတာေရာ အေျခေန ေတြေၾကာင့္ ၅ မိုင္ခရီးကို သက္ေတာင့္သက္သာ စက္ဘီးေလး၊ ဆုိင္ကယ္ေလးနဲ႔ မသြားႏိုင္ဘဲ ထားဝယ္ျမစ္ကိုျဖတ္ၿပီး ၃၊ ၄ မုိင္ေ၀းတဲ့ အေနာက္ဘက္က က်ေနာ္တို႔ရြာဆီ ေလွတတန္၊ ျမင္းလွည္းတတန္နဲ႔ အရင္လာ၊ အဲဒီကေန ၁ဝ မိုင္ခရီးကို ညႀကီးမင္းႀကီး လမ္းျပန္ေလွ်ာက္၊ တမုိင္ေက်ာ္ေလာက္ က်ယ္မယ့္ ပင္လယ္ဝကို လက္ေလွာ္ေလွေတြနဲ႔ ျဖတ္ၿပီးမွ ဒီရြာေလးကို ခဲရာခဲဆစ္ လာခဲ့ရတာကုိက ဒီခရီးစဥ္ဟာ စနစ္တက် ျပင္ဆင္ထားတာမဟုတ္ဘဲ အေရးေပၚ သင့္သလို သြားခဲ့ရတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားေနပါတယ္။

Monday, August 22, 2011

လစ္ဗ်ားသူပုန္နဲ့ ျမန္မာသူပုန္ေတြ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လုိကြာေနသလဲ-

၂၂၀၈၁၁ (ထက္ေအာင္ေက်ာ္)

လစ္ဗ်ားနုိင္ငံရဲ့ျမုိေတာ္ ထရီပုိလီ ဆီ သူပုန္တပ္ဖြဲ့ေတြ၀င္လာတာ။ ေဒသခံေတြက ျကုိဆုိ ေအာင္ပဲြခံေနတာကုိ ျပည္တြင္း-ျပည္ပရွိ ျမန္မာအေတာ္မ်ားမ်ား တီဗီြ-ကေန ျကည့္ျဖစ္ျကမယ္လို့ ထင္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၂၃-နွစ္ျကာ ဒီမုိကေရစီတုိက္ပဲြအတြင္းပါ၀င္ေနပီး အေျကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ေျကာင့္ ျပည္ပကုိေရာက္ေနသူေတြ။ အိမ္နီးခ်င္းနုိင္ငံေတြဆီေရာက္ေနသူေတြဆုိရင္ တီဗြီ-ကုိအေသ ခ်ာျကည့္ပီး Face book, Twitter ေတြကေန သူတုိ့ရဲ့ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ။ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကုိ ခ်က္ ခ်င္းတင္ေနတာကိုသတိထားမိပါတယ္။ အဲဒီလုိလူေတြထဲမွာ က်ေနာ္လဲ တဦးအပါ၀င္ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ကုိ ပထမ-ဆုံး၀န္ခံလုိပါတယ္။



အာရပ္လႈိင္းစီးသူမ်ားနဲ့ အာရပ္လႈိင္းကို ေဘးကေန ရပ္ျကည့္ေနသူမ်ား

အေရွ့အလယ္ပုိင္းမွာ လူထုံအုံ့ျကြမႈေတြျဖစ္ပီး တူနီးရွားကေန အီဂ်စ္အထိ အာနာရွင္ေတြျပုိ က်။ ဘာရိန္း။ လစ္ဗ်ား။ ေဂ်ာ္ဒန္ကေန ဆိီးရီးယားအထိ အာဏာရွင္တပုိင္း သမၼတေတြ။ ဘုရင္ေတြ ရာထူးကေန ထြက္ရေတာ့မလုိျဖစ္ေနပါတယ္။ ၂၀၁၁-နွစ္ဆန္းပုိင္းမွာ စတင္လာခဲ့တဲ့ ဒီလူထုအုံျကြမႈကုိ အာရပ္လႈိင္းလုိ့ ျမန္မာစာနယ္ဇင္းသမားတခ်ဳိ့ကေခၚေ၀ၚျကပီး ျမန္မာနုိင္ငံဆီကုိလဲ ဒီလႈိင္း ကရက္ရုိက္ နုိင္တယ္လုိ့ သူတုိ့ကဆုိပါတယ္။ အာရပ္စတုိင္ လူထုံအုံျကြမႈေတြ ျမန္မာနုိင္ငံမွာျဖစ္လာေစဖုိ့ တုိက္ တြန္းနႈိးေဆာ္တဲ့ ေဆာင္းပါးေတြ။ နႈိးေဆာ္ခ်က္ေတြကိုထုတ္ျပန္ျကီး ဒီလႈပ္ရွုားမႈကုိ အာရပ္လႈိင္း လႈပ္ ရွားမႈ။ ဒီလႈပ္ရွားမႈမွာပါ၀င္သူေတြကို အာရပ္လႈိင္းစီးသူမ်ား စသျဖင့္ အမည္ေပးမႈေတြဟာလဲ အြန္လိုင္း ကြန္ျမူနတီမွာအေတာ္လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။

ဒီလုိအေျခေနမွာ လူထုဆႏၵနဲ့ နုိင္ငံတကာေရစီးေျကာင္းကို အာခံပီး ထြက္လာသူတဦးက ေတာ့ အားလုံးသိတဲ့အတုိင္း လစ္ဗ်ားေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္မႈးျကီး ကဒါဖီ -ဘဲ့ျဖစ္ပါတယ္။ သူ့ျပည္သူကုိ သူျပန္သတ္ေနတဲ့ ကဒါဖီ-ကို ဘယ္လုိအေရးယူမလဲဆုိတာနဲ့ပါတ္သက္ပီး ကုလသမဂ-လုံျခုံေရး ေကာင္စီမွာ အျကိတ္အနယ္ေဆြးေနြးပီးတဲ့ေနာက္ ဒီသတ္ျဖတ္မႈေတြကို၀င္ေရာက္တားဆီးဖုိ့ အေနာက္ အုပ္စုကအဆုိျပုပီး ရုရွားနဲ့တရုတ္တုိ့က မကန္ကြက္ဘဲ ျကားေနလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိဆုံးျဖတ္ခ်က္က် တဲ့ေန့ကစပီး ကဒါဖီရဲ့ တပ္ေတြကို ေနတုိး-စစ္မဟာမိတ္အဖြဲ့က ဗုံးက်ဲ တုိက္ခုိက္ေတာ့တာပါဘဲ့။

ကုလသမဂ-နဲ့ နုိ္င္ငံတကာအဖြဲ့စည္းေတြက ဒီလုိပါလာပီဆုိေတာ့ အေျခေနဟာ ခ်က္ခ်င္း ေျပာင္းလဲသြားပီး ဆႏၵျပသူေတြရဲ့စီးပြါးေရးျမုိေတာ္ ဘန္ဂါဇီ-ဟာ ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ အတုိက္ခံအင္အား စုေတြရဲ့ျမုိေတာ္ျဖစ္လာပီး ျမုိတြင္းရွိ ကဒါဖီသစၥာခံတပ္ေတြကိုေမာင္းထုတ္ပါေတာ့တယ္။ ေနတုိးေလ ယဥ္ေတြက ကဒါဖီရဲ့ တစ္ကားေတြကုိ ဗုံးက်ဲ။ လစ္ဗ်ားသူပုန္ေတြက ေျမျပင္ကုိ တလက္မခ်င္းသိမ္း ပုိက္။ ဒီလုိနဲ့ ေဖေဖၚ၀ါရီေနွာင္းပုိင္းကစပီး ခ်ီတက္လာလုိက္တာ အခု ျသဂုတ္လ ၂၂-ရက္ေန့မွာေတာ့ သူပုန္ေတြ ျမုိေတာ္ ထရီပုိလီ အထိေရာက္လာပီး အခုလုိေအာင္ပဲြခံေနတာျဖစ္ပါတယ္။


Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More