Tuesday, September 17, 2013

“ဒါေတာ့ မထိနဲ႔” ဆုိတဲ့ေခတ္ကုိ ဘယ္ေတာ့ ေက်ာ္ႏိုင္မလဲ

ဧရာ၀တီ။

စစ္တပ္ပိုင္ေျမအျဖစ္ ဆုိင္းဘုတ္တပ္ထားသည့္ ေျမယာတခုကို ျမင္ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု – ႏိုင္စြမ္း / ဧရာဝတီ)
စစ္တပ္ပိုင္ေျမအျဖစ္ ဆုိင္းဘုတ္တပ္ထားသည့္ ေျမယာတခုကို ျမင္ရစဥ္ (ဓာတ္ပံု – ႏိုင္စြမ္း / ဧရာဝတီ)

မနက္ျဖန္ စက္တက္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔ဟာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းတဲ့ ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ ေငြရတုေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ၈ ေလးလုံး ေငြရတုအခမ္းအနားကုိ ဂုဏ္ယူစြာ က်င္းပၾကေပမယ့္ ဒီေန႔ပဲြကုိေတာ့ ဘယ္သူကမွ တရား၀င္ က်င္းပမယ္ မထင္ပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ႏွစ္စဥ္ျမင္ေနက် ႏိုင္ငံတကာရွိ ျမန္မာသံ႐ံုးေတြေရွ႕က စစ္အာဏာရွင္ ဆန္႔က်င္ေရး ဆႏၵျပပဲြေတြလည္း ဒီႏွစ္သိပ္မ်ားမယ္လို႔ မထင္ရပါ။

ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ လက္ရွိအေျခေနဟာ စစ္အစိုးရကေန အရပ္သားအစိုးရဆီ အသြင္ကူူးေျပာင္း ေနခ်ိန္၊ ဒီမုိကေရစီသေကၤတ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကုိယ္တုိင္ ပါလီမန္ထဲမွာထုိင္ၿပီး စစ္ဗုိလ္ေဟာင္းေတြနဲ႔ ညွိနႈိင္းေနခ်ိန္၊ နယ္စပ္တေၾကာရွိ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးလုပ္ထားၿပီး တႏိုင္ငံလုံးအတုိင္းတာနဲ႔ အပစ္ရပ္ဖုိ႔ အစိုးရဖက္က ကမ္းလွမ္းေနခ်ိန္မုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

စာေရးသူသည္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္တြင္ အေျခစိုက္ေသာ ေက်ာင္းသား လက္နက္ကိုင္ ABSDF အဖြဲ႕ဝင္ေဟာင္း ျဖစ္ျပီး DVB ၏ သတင္းေထာက္ ေဟာင္းလည္း ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ေနာ္ေဝႏိုင္ငံတြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိသည္
ဒါေပမယ့္ ေမးစရာျဖစ္ေနတာကေတာ့ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး ကာလမွာ စစ္သားကေန အရပ္သားေတြဆီ အာဏာလႊဲေပးၿပီး တကယ္အသြင္ကူးေနတာ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။ စစ္သားဦးစီးတဲ့ ဒီေန႔ႏိုင္ငံေရးစနစ္ကေန အရပ္သားဦးစီးတဲ့ ဒီမုိကေရစီစနစ္ဆီ အသြင္ကူးေျပာင္းဖုိ႔ လက္ရွိအစိုးရနဲ႔ ပါလီမန္မွာ တကယ္ အစီအစဥ္ ရွိပါရဲ႕လား ဆုိတာပါပဲ။

၁၉၆၂ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းစဥ္က ေရြးေကာက္ခံ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုဆီကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေန၀င္းက သိမ္းခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ စစ္သားစစ္စစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ၁၄ ႏွစ္ၾကာၿပီးခ်ိန္ ၁၉၇၄ မွာေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံအေျခခံ ဥပေဒသစ္ကုိ ေရးဆြဲၿပီး အာဏာသိမ္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေန၀င္း ကေန မဆလပါတီ ဥကၠဌ အရပ္သား ဦးေန၀င္းကို အာဏာလႊဲေပးခဲ့ပါတယ္။

၁၉၈၈ စစ္တပ္အာဏာသိမ္းေတာ့ မဆလ ေနာက္ဆုံး သမၼတ ေဒါက္တာ ေမာင္ေမာင္ဆီကေန စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေစာေမာင္က သိမ္းခဲ့ပါတယ္။ စစ္သားစစ္စစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ႏွစ္ ၂၀ ၾကာၿပီးတဲ့အခ်ိန္ ၂၀၀၈ မွာေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒသစ္ကုိ ေရးဆဲြၿပီး နအဖ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္ကေန ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီ ဥကၠဌ အရပ္သား ဦးသိန္းစိန္ကုိ အာဏာလႊဲေပးခဲ့ပါတယ္။

စစ္တပ္ဦးစီးတဲ့ ႏိုင္ငံေရးယဥ္ေက်းမႈ ထြန္းကားခဲ့၊ ထြန္းကားဆဲ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဒီအာဏာသိမ္းပဲြႏွစ္ခုကုိ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ၁၉၆၂ ကေန အခု ၂၀၁၃ အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္၊ ရာစုႏွစ္ တ၀က္ေက်ာ္အခ်ိန္ ကုန္သြားေပမယ့္ ႏိုင္ငံေရးအရ စဥ္းစားပုံေတြ၊ လုပ္ပုံကုိင္ပုံေတြက ဘာမွမေျပာင္းလဲခဲ့ဘူးဆုိတာ ေပၚလြင္ေနပါတယ္။

ရာစုႏွစ္တ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၀ါးလုံးေခါင္းထဲမွာ လသာၿပီး အခ်င္းခ်င္း အာဏာသိမ္းရင္း၊ အာဏာလႊဲရင္းနဲ႔ အလုပ္႐ႈပ္ေနခဲ့တဲ့ စစ္သားႏိုင္ငံေရး လႊမ္းမုိးတဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ျပင္ပကမာၻနဲ႔ လုံး၀နီးပါး အဆက္ျပတ္သြား ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္ ၅၀ ကာလအတြင္း က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာ အခင္းအက်င္းေတြဟာ လုိက္လုိ႔ မမီေလာက္ေအာင္ကုိ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့တယ္ ဆုိတာကုိ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ ေရြးေကာက္ပဲြအၿပီး စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြ ကုိယ္တုိင္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားဆီ ထြက္ေလ့လာခြင့္ရေတာ့မွပဲ သိခြင့္ရလုိက္တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ လက္ရွိ စစ္ဗိုလ္ေဟာင္း ေခါင္းေဆာင္ပုိင္း အေနနဲ႔ ဒီေန႔ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး လမ္းေၾကာင္းကုိ ႏိုင္ငံတကာ အခင္းအက်င္းနဲ႔အညီ သြားဖုိ႔ျပင္ေနတာ ဟုတ္ပါရဲ႕လား။ ႏိုင္ငံတကာမွာ က်င့္သုံးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးစနစ္အတုိင္း စစ္သားေတြက အရပ္သားအစိုးရရဲ႕ အမိန္႔ကုိ နာခံဖုိ႔ အဆင့္ဆင့္ ျပင္ဆင္ေနတာမ်ဳိး ဟုတ္ပါရဲ့လား ဆုိတာကေတာ့ ေမးခြန္းအျဖစ္ ရွိေနဆဲပါ။

“သမၼတအမိန္႔ကုိ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က နာခံပုံမရဘူး” ဆုိတဲ့ စကားလုံးဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေႏွာင္းပုိင္း ကခ်င္စစ္ပဲြ စစဥ္ကေန အခုခ်ိန္အထိ က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ၾကားေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သမၼတက အပစ္ရပ္ဖို႔ အမိန္႔ေပးထားေပမယ့္ စစ္တပ္က ဆက္တုိက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါက စစ္ေျမျပင္မွာဆုိေတာ့ သမၼတအေနနဲ႔ အမိန္႔ေပးဖုိ႔ ခက္ႏိုင္တယ္လို႔ တခ်ဳိ႕က ဆင္ေျခေပးႏိုင္ပါတယ္။

ကဲ … ဒါဆုိရင္ ရန္ကုန္နဲ႔ ၿမိဳ႕ျပေဒသမွာ ျဖစ္ပြားေနတဲ့ စစ္တပ္က ေျမသိမ္းမႈျပႆနာ၊ စစ္တပ္ပုိင္တဲ့ ဦးပုိင္ ကုမၸဏီရဲ႕ အႏိုင္က်င့္မႈေတြကိုေရာ သမၼတက တားဆီးႏိုင္ပါရဲ႕လား၊ ပါလီမန္က ဟန္႔တားႏိုင္ပါရဲ႕လား။ အားလုံးသိတဲ့အတုိင္း စစ္တပ္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ “က်န္တာ ႀကိဳက္သလုိေျပာ၊ ဒါေတာ့ မထိနဲ႔” ဆုိတဲ့ ျပက္လုံးက အခုခ်ိန္အထိ ေခတ္ေကာင္းေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါႀကီးကုိ ထိလို႔မရဘဲနဲ႔ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကေန အရပ္သားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆီ ေျပာင္းေနၿပီလုိ႔ ဘယ္လိုလုပ္ ေျပာလို႔ျဖစ္ပါ့မလဲ။ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုဆီ ခ်ီတက္ေနၿပီလုိ႔ ဘယ္ေျပာလို႔ျဖစ္ပါ့မလဲ။ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကုိ ျပန္ျပင္တာ၊ အသစ္ေရးတာေတြ လုပ္ေနပါတယ္လို႔ ဘယ္ေျပာလို႔ျဖစ္မလဲ။ လႊတ္ေတာ္ အရပ္ရပ္ထဲက စစ္သားအမတ္ဦးေရ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ေလွ်ာ့ခ်ေရးကိစၥ ဘယ္အမတ္က ေဆြးေႏြးရဲမွာလဲ။ စစ္တပ္ကသိမ္းထားတဲ့ လယ္ေျမေတြ ျပန္ေပးေရးဖုိ႔ ဘယ္သူေတြက ဆႏၵျပေတာင္းဆုိရဲမွာလဲ။

ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းက “ဒါေတာ့ မထိနဲ႔” ဆုိၿပီး ဆက္သြားေနတဲ့ အခါက်တာ့ “ဒါကို ထိမလား။ ဒါကုိ မတုိ႔မထိဘဲနဲ႔ စစ္တပ္နဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး ထိပ္တုိက္ရင္ဆုိင္မႈကို ေရွာင္မလား” ဆုိတဲ့ စဥ္းစားခ်က္မ်ဳိး ဒီေန႔ အရပ္သား ႏိုင္ငံေရးသမားေတြၾကားမွာ ၀င္လာပုံရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးသမား အေတာ္မ်ားမ်ား “အမာကုိေရွာင္ အကာကုိတုိက္” ဆုိတဲ့လမ္းေၾကာင္းဘက္ နည္နည္းေသြဖီလာတာကို ေတြ႔လာေနရပါတယ္။

ဒီလမ္းေၾကာင္းကိုမလုိက္ဘဲ စစ္တပ္နဲ႔ ထိပ္တုိင္ရင္ဆုိင္သူေတြ၊ စစ္တပ္ရဲ႕ ဦးပုိင္ ကုမၸဏီနဲ႔ ထိပ္တုိက္ ရင္ဆုိင္သူေတြဟာ လက္ရွိ အခင္းအက်င္းနဲ႔ မဟာဗ်ဳဟာကုိ နားမလည္သူေတြ၊ ေခါင္းမာသူေတြ၊ စစ္တပ္က ေနာက္ျပန္ ဆုတ္သြားမွာကုိ မတြက္မိတဲ့သူေတြအျဖစ္ ေျပာဆုိေ၀ဖန္သံ ေတြၾကားလာေနရပါတယ္။ Mainstream Politic ထဲပါ၀င္သူ အားလုံးနီးပါးက အမာကို ေရွာင္သူေတြ ျဖစ္လာၿပီး အမာကုိ တုိက္သူေတြက ပင္မ ႏိုင္ငံေရးေရစီးရဲ႕ အျပင္ဘက္ကုိ တြန္းပုိ႔ခံလာေနရတဲ့ အေျခေနမ်ဳိး ျဖစ္လာေနပါတယ္။

အႏွစ္ျပန္ခ်ဳပ္ရရင္ေတာ့ လက္ရွိအေျခေနဟာ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပဲြနဲ႔ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပဲြ မတုိင္မီ စစ္အစိုးရေခတ္နဲ႔စာရင္ အေျခအေန နည္းနည္း ပုိေကာင္းလာတယ္ဆုိတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္တပ္နဲ႔ တည့္ေအာင္ေပါင္းၿပီး မ်က္ႏွာခ်ဳိေသြး သနားခံေတာင္းဆုိမွရတဲ့။ စစ္တပ္က ေပးသနားေတာ္မူမွရတဲ့ ေခတ္ကုိ မေက်ာ္ႏိုင္ေသးပါ။ Institution အရ၊ ဖြဲ႔စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္းေတြအရ ေပးသင့္တာကိုေပး၊ အေရးယူသင့္တာကုိယူတဲ့ ေခတ္ဆီ မေရာက္ေသးပါ။ အမ်ားျပည္သူ ဆႏၵအတုိင္း မျဖစ္ေသးပါ။

“ဒါေတာ့မထိနဲ႔” ဆုိတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းမ်ဳိးကို ကာလတခုမွာ မလြဲမေရွာင္သာလို႔ ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံ ျဖတ္သန္းရတာကို နားလည္ႏိုင္ေပမယ့္ ကာလသတ္မွတ္ခ်က္ အတိအက်ရွိဖုိ႔ေတာ့ လုိမယ္ထင္ပါတယ္။ စစ္တပ္က ေနာက္ျပန္ဆုတ္သြားမွာ စုိးလုိ႔ဆိုၿပီး ဒါကို မထိရဲဘဲ အၿမဲတမ္း သည္းခံေနရရင္ေတာ့ လက္ရွိအေျခေနကုိ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ အခင္းအက်င္းအျဖစ္ ယုံၾကည္ဖုိ႔ ခက္လာနုိ္င္ပါတယ္။

တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အေမရိကန္ စစ္တပ္အပါအ၀င္ အေနာက္ႏိုင္ငံႀကီးေတြရဲ႕ တပ္မေတာ္နဲ႔ ဆက္သြယ္ခြင့္ ရေနၿပီျဖစ္္တဲ့ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ အေနနဲ႔လည္း ႏိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္ေတြရဲ႕ အေျခေနကို ေလ့လာၿပီး ဒီမုိကေရစီက်င့္စဥ္ေအာက္က တပ္မေတာ္တခုရဲ႕ အသြင္အျပင္မ်ဳိးျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ကင္းရွင္းၿပီး တပ္အလုပ္တခုတည္းကုိသာ အာ႐ံုစုိက္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အဆင့္ဆီ ေရာက္ေအာင္၊ “ဒါေတာ့ မထိနဲ႔” ဆုိၿပီး အေျပာခံရမႈကေန လြတ္ေျမာက္ေအာင္ အျမန္ႀကိဳးပမ္းသင့္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။     ။

0 comments:

Post a Comment

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More