the voice daily.
Thursday, 20 November 2014.
၂၀၁၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲနဲ႔ စစ္တစ္ပိုင္း အစိုးရ တက္လာျခင္း
ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏိုဝင္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔ဟာ ၂၀၁၀ ေကာက္ပြဲ က်င္းပခဲ့တဲ့ (၄) ႏွစ္ျပည့္ေန႔ တစ္နည္းအားျဖင့္ ယူနီေဖာင္းဝတ္ စစ္သားေတြ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈန္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကေန ယူေဖာင္းဝတ္ ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ပါေတာ့တဲ့ စစ္တစ္ပိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္း အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္း (၄) ႏွစ္ျပည့္ေန႔ပါ။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ အာဏာသိမ္းမႈမွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ နအဖ ( ႏိုင္ငံေတာ္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖဳိးေရးေကာင္စီ) ဥကၠ႒ ရာထူးကေန တရားဝင္ အနားယူၿပီး ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္က သမၼတ ဦးသိန္းစိန္အျဖစ္ စတင္တာဝန္ယူ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့တဲ့ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။
လူေပါင္း တစ္သိန္းေက်ာ္ ေသဆုံးခဲ့ရတဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္း တိုက္ခတ္ခ်ိန္၊ လူအမ်ား စိတ္ေသာက ေရာက္ေနခ်ိန္မွာ အတည္ျပဳခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ က်င္းပတဲ့ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲကို အတိုက္အခံ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ NLD ပါတီက သပိတ္ေမွာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္တပ္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ေပးထားတဲ့ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီ၊ အျခားပါတီငယ္ေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီတခ်ဳိ႕က ဝင္ေရာက္ ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့ပါတယ္။
ႀကဳိတင္မဲ အပါအဝင္ နည္းေပါင္းစုံနဲ႔ ညစ္ၿပီး ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီက အႏိုင္ယူခဲ့တယ္လို႔ ၿပဳိင္ဘက္ပါတီေတြက စြပ္စြဲခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲ ရလဒ္ကို ေကာ္မရွင္က အတည္ျပဳလိုက္ပါတယ္။ ေဝဖန္မႈ မ်ဳိးစုံၾကားထဲမွာပဲ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသိန္းစိန္က ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ မတ္လ ၃၀ ရက္ေန႔မွာ က်မ္းသစၥာဆိုၿပီး သမၼတအသစ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ထူးျခားတာကေတာ့ ဒီေ႐ြးေကာက္ပြဲအၿပီး ေျခာက္ရက္အၾကာ ႏိုဝင္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေနအိမ္ အက်ယ္ခ်ဳပ္ကေန အာဏာပိုင္ေတြက ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ ထူးျခားခ်က္ တစ္ခုကေတာ့ ဒီလို ေ႐ြးေကာက္ပြဲ အႀကဳိကာလနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လြတ္ေျမာက္ခါစ ကာလေတြမွာ ျပည္တြင္း-ျပည္ပ ျမန္မာပညာတတ္ တခ်ဳိ႕နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ သံတမန္တခ်ဳိ႕က ဒီေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ အစိုးရသစ္အေပၚ အေကာင္းျမင္ ႀကဳိဆိုခဲ့ၾကၿပီး ဒီအေျပာင္းအလဲ လမ္းစကေန ဒီထက္ႀကီးမားတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြ ထပ္ျဖစ္လာေအာင္ ႀကဳိးစားရမယ္လို႔ ေလသံပစ္ၾကပါတယ္။
တတိယ အင္အားစုလို႔ ေခၚၾကတဲ့ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ပညာတတ္တခ်ဳိ႕ အေတာ္အလုပ္မ်ားတဲ့ ကာလတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆယ္စုႏွစ္ ႏွစ္ခုေက်ာ္ နယ္စပ္နဲ႔ ျပည္ပမွာေနထိုင္ၿပီး စစ္အစိုးရကို လက္နက္ကိုင္ ေတာ္လွန္ခဲ့သူတခ်ဳိ႕နဲ႔ ပညာရွင္တခ်ဳိ႕ ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ လွ်ဳ႕ိဝွက္ ဆက္သြယ္ၿပီး ေဆြးေႏြးမႈေတြ၊ အႀကံေပးမႈေတြ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အေနာက္တိုင္း သံတမန္ေတြကပါ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရကို ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ခ်င္တဲ့ အစိုးရအျဖစ္ ေလသံပစ္ၿပီး ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ သံတမန္ ဆက္သြယ္မႈေတြ ျပန္လည္ အဆင့္ျမႇင့္တင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီကာလအတြင္း အထူးျခားဆုံး တိုးတက္မႈအျဖစ္ ေလ့လာသူေတြ ေထာက္ျပတာကေတာ့ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လအတြင္းမွာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ပထမဆုံးအႀကိမ္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈပါပဲ။ ဘာေတြ ေဆြးေႏြးသလဲ ဆိုတာကို အေသးစိတ္ မထုတ္ျပန္ေပမယ့္ သမၼတႀကီးကို သူယုံပါတယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုေတြ႕ဆုံမႈ အၿပီးမွာေတာ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး တစ္ေခတ္ဆန္းေတာ့မယ့္ ပုံစံမ်ဳိး ႏိုင္ငံတကာဘက္က ျမင္လာၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး ဟီလာရီကလင္တန္ ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာေရာက္ လည္ပတ္လိုက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ အစိုးရသစ္ကို ႏိုင္ငံတကာက အသိအမွတ္ျပဳသလို ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း အစိုးရနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ဖို႔ အေမရိကန္ဘက္က တိုက္တြန္းခဲ့ပုံ ရတယ္လို႔ ေလ့လာသူေတြက ေျပာပါတယ္။
၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ေ႐ြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ျပဳျပင္ေရး တကယ့္အခ်ိန္အခါမ်ား
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁ ရက္ေန႔မွာ က်င္းပမယ့္ ၾကားျဖတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ NLD ပါတီ ဝင္ၿပဳိင္မယ္လို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေၾကညာလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုေၾကညာၿပီး သိပ္မၾကာခင္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၁၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ရာနဲ႔ခ်ီတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြကို အစိုးရက လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။
၁၉၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတုန္းက ဒုတိယ အမတ္ေနရာ အမ်ားဆုံး ရခဲ့တဲ့ ရွမ္းတိုင္းရင္းသားပါတီ ဥကၠ႒ ခြန္ထြန္းဦး အပါအဝင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ၈ ေလးလုံး ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ မင္းကိုႏိုင္၊ ကိုကိုႀကီးတို႔ အပါအဝင္ ေက်ာင္းသား ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္း ဦးခင္ညြန္႔ အပါအဝင္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးဘက္က ပုဂိၢဳလ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ား ျပန္လြတ္လာခဲ့ပါတယ္။
ဒီလို ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေတြ အစုအၿပံဳလိုက္ ျပန္လႊတ္ေပးတာ၊ ၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ဝင္ၿပဳိင္ခြင့္ ေပးတာေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပကေန ဦးသိန္းစိန္ ေခါင္းေဆာင္တဲ့ အစိုးရကို တကယ့္ျပဳျပင္ေရးလုပ္မယ့္ အစိုးရအျဖစ္ အမွတ္ေပး လိုက္ၾကပါတယ္။ ၾကားျဖတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို မဲမလိမ္ဘဲ လုပ္ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ၄၂ ေနရာမွာ NLD က ၄၁ ေနရာ အႏိုင္ရသြားခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ပိုင္း အေမရိကန္နဲ႔ ဥေရာပ အပါအဝင္ အေနာက္အုပ္စု တစ္ခုလုံးက အစိုးရအေပၚ အရင္က ခ်မွတ္ထားခဲ့တဲ့ ပိတ္ဆို႔မႈေတြကို ႐ုပ္သိမ္း ေပးလိုက္ပါတယ္။ အတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ သမၼတဦးသိန္းစိန္တို႔ အေမရိကန္၊ ဥေရာပနဲ႔ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီ အၿပဳိင္အဆိုင္ လည္ပတ္ စည္း႐ုံးခဲ့ၾကပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၁၂ ေႏွာင္းပိုင္းနဲ႔ ၂၀၁၃ အေစာပိုင္း ကာလေတြဟာ ျမန္မာ့ေႏြဦးရဲ႕ တကယ့္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ကာလလို႔ ထင္ရေလာက္ေအာင္ကို အျပဳသေဘာေဆာင္ တိုးတက္မႈေတြကို ျမင္လာခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီထဲက အထင္ရွားဆုံး တိုးတက္မႈကေတာ့ မီဒီယာဘက္မွာ ျဖစ္ၿပီး ဖမ္းဆီးခံ သတင္းသမား အားလုံးကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ စာေပစိစစ္ေရး ဌာနကို ဖ်က္သိမ္းၿပီး လြတ္လပ္စြာ ေရးသားခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ ပုဂၢလိက သတင္းစာေတြ ထုတ္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္က အတိုက္အခံ သတင္းဌာနေတြ၊ စစ္အစိုးရ ဆန္႔က်င္ေရး သတင္းဌာနေတြကို ျပည္တြင္းမွာ ျပန္လည္ အေျခစိုက္ခြင့္ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းေထာက္ေတြကိုလည္း ျပည္ဝင္ခြင့္ဗီဇာ ေပးလာခဲ့ပါတယ္။
တျခားသိသာတဲ့ တိုးတက္မႈကေတာ့ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ နီးပါး လက္နက္ကိုင္ တိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ နယ္စပ္တစ္ေၾကာရွိ တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ ၂၀ နီးပါးနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ေဆြးေႏြးလာပါတယ္။ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ တိုက္ပြဲေတြရပ္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လက္မွတ္ ထိုးလာႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ဘက္ကလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရး လုပ္ငန္းစဥ္အေပၚ အင္တိုက္အားတိုက္ ကူညီခဲ့ပါတယ္။
အရွိန္ကုန္သြားတဲ့ အစိုးရနဲ႔ မႏိုင္လို႔ သည္းခံေနရတဲ့ အတိုက္အခံတို႔ဘဝ
စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကေန ဒီမိုကေရစီစနစ္ဆီ အသြင္ေျပာင္းမႈ လုပ္ငန္းစဥ္ အရွိန္ေကာင္းတုန္း ၂၀၁၂ မကုန္ခင္ေလးမွာ ဘာသာေရး ပဋိပကၡေတြ ရခိုင္ဘက္မွာ စတင္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္ကို အစိုးရပိုင္ မီဒီယာေတြက ဗုဒၶဘာသာဘက္ကို အသားေပးၿပီး ေဖာ္ျပတဲ့အတြက္ ေသြးထိုးလႈံ႔ေဆာ္သလို ျဖစ္သြားၿပီး အေျခအေနေတြ ပိုဆိုးသြားတာလို႔ ေလ့လာသူေတြက ေျပာပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း မိတၳီလာ၊ ေျမာက္ပိုင္း လား႐ိႈးကေန ေနာက္ဆုံး ဒုတိယၿမဳိ႕ေတာ္ မႏၲေလးအထိ ပ်ံ႕ႏွံ႔ၿပီး လူေတြ ရာနဲ႔ခ်ီ ေသဆုံးခဲ့ရပါတယ္။ ဘာသာတစ္ခုနဲ႔ တစ္ခုအၾကား မယုံသကၤာမႈ ပိုတိုးလာၿပီး ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ တိုးလာေစခဲ့ပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တိုင္းရင္းသား လက္ကိုင္အဖြဲ႕ တခ်ဳိ႕နဲ႔ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာၿပီး ကခ်င္ လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕ KIO ကဆိုရင္ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးလုပ္ဖို႔ ျငင္းဆိုတဲ့အထိ အေျခအေန ဆိုးလာပါတယ္။ တစ္ခါ ကရင္လက္နက္ကိုင္၊ ရွမ္းလက္နက္ကိုင္ တခ်ဳိ႕နဲ႔လည္း တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာေနပါတယ္။
ႏိုင္ငံေရးဘက္မွာလည္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံထဲက ဒီမိုကေရစီ နည္းလမ္းမက်တဲ့ ပုဒ္မေတြကို ျပင္ေပးဖို႔ NLD နဲ႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြ စုေပါင္း ေတာင္းဆိုမႈကို အစိုးရဘက္က ပယ္ခ်ခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားျပည္သူပိုင္တဲ့ လယ္ေျမေတြကို စစ္တပ္နဲ႔ ကုမၸဏီေတြက အဓမၼ သိမ္းယူတာေတြ ဆက္လုပ္လာခဲ့ပါတယ္။ စာနယ္ဇင္း သမားေတြကို ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်၊ သတင္းစာ တိုက္ေတြကို အစိုးရဘက္က တရားစြဲဆို၊ အခုေနာက္ဆုံး သတင္းေထာက္ကို စစ္တပ္က ပစ္သတ္တဲ့အထိ အေျခအေနေတြ ဆိုးလာေနပါတယ္။
ဒီလို အေျခအေန အရပ္ရပ္ကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဦးေဆာင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ အားလုံးက သိရွိေနေပမယ့္ ဦးသိန္းစိန္ အစိုးရကို ျပန္ေတာ္လွန္ဖို႔၊ လက္ရွိသြားေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အခင္းအက်င္းကေန ျပန္႐ုန္းထြက္ဖို႔ မလြယ္ဘူး ျဖစ္ေနပုံရတယ္လို႔ အကဲခတ္ေတြက ေထာက္ျပပါတယ္။
၂၀၁၂ ၾကားျဖတ္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မဝင္ခင္က ေပးခဲ့တဲ့ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ေရး၊ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးနဲ႔ ျပည္တြင္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD က အခုခ်ိန္အထိ ဘာမွလုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့ပါ။ ကတိေပးထားတဲ့အတိုင္း မလုပ္ျပႏိုင္တဲ့အတြက္ လႊတ္ေတာ္ လမ္းေၾကာင္းကိုစြန္႔ၿပီး လူထုတိုက္ပြဲ လမ္းေၾကာင္းကို NLD က ျပန္ေ႐ြးမလား၊ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒကို အစိုးရနဲ႔ ႀကံ့ခိုင္ေရး ပါတီဘက္က မျပင္ေပးဘူးဆိုရင္ ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို သပိတ္ေမွာက္မလား ဆိုတာဟာ ဒီေန႔လူအမ်ား စိတ္ဝင္စားေနတဲ့ ေမးခြန္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ နယ္စပ္က လက္နက္ကိုင္ေတြေရာ၊ ရန္ကုန္က ႏိုင္ငံေရး ပါတီေတြၾကားမွာပါ တူညီေနတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ အစိုးရဘက္က မ႐ိုးသားတာ၊ ႏိုင္ငံေရးဝါဒ ျဖန္႔ေနတာကို သိပါလ်က္နဲ႔ လက္ရွိ အေျခအေနကေန ႐ုန္းထြက္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ လက္ရွိရေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရး အခြင့္အခါေကာင္းေတြကို ျငင္းပယ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာမယ္၊ အဖမ္းအဆီးေတြ ျပန္ျဖစ္လာမယ္။ ျပည္သူလူထု ပိုနစ္နာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႕စည္းပုံ ျပင္ျပင္ မျပင္ျပင္ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ ဝင္မွျဖစ္မယ္။ မျပင္ေပးလို႔ မဝင္ဘူးဆိုၿပီး သပိတ္ေမွာက္လိုက္ရင္ အစိုးရဘက္က ပိုႀကဳိက္တဲ့အတြက္ သူတို႔အကြက္ထဲ ဝင္သြားမယ္။ မႀကဳိက္ေသာ္လည္း ေအာင့္ကာ နမ္းရေတာ့မယ့္ အေျခအေန ေရာက္ေနၿပီဆိုၿပီး NLD ဘက္က ေျပာဆိုသံေတြကို ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲနီးေလ ပိုၾကားလာရေလ ျဖစ္လာေနပါတယ္။
ဒီအေျခအေနကေန ဘယ္လို႐ုန္းထြက္မလဲ၊ ၂၀၁၅ အတြက္ ဘာေတြျပင္ထားသလဲ
ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ေရး လႈပ္ရွားမႈအျပင္ လူ႔အခြင့္ေရး ခ်ဳိးေဖာက္ ခံရမႈေၾကာင့္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ဆႏၵျပေနၾကတဲ့ လယ္သမားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြ အေရးကိုပါ ဦးေဆာင္ပါဝင္ဖို႔ လိုေနပါတယ္။ ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ဖြဲ႕စည္းပုံ ျပင္ႏိုင္ေရးအတြက္ လႊတ္ေတာ္အတြင္း လႈပ္ရွားမႈအျပင္ လႊတ္ေတာ္ျပင္ပ လႈပ္ရွားမႈကို အရွိန္ျမႇင့္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ၊ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြနဲ႔ မဟာမိတ္ဖြဲ႕ၿပီး ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္မႈ တိုးျမႇင့္ဖို႔ လိုေနပါတယ္။ ၈၈ အဖြဲ႕နဲ႔ ပူးေပါင္း ေဆာင္႐ြက္မႈကိုလည္း ဒီထက္မက တိုးျမႇင့္ဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။
အစိုးရနဲ႔ မ်က္ႏွာပ်က္ရမွာ စိုးလို႔ ဘာမွမေဝဖန္ဘဲ ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ေနတဲ့ ေပၚလစီကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD က ျပန္သုံးသပ္သင့္ပါတယ္။ အစိုးရနဲ႔ လက္ရွိ အာဏာပိုင္ေတြရဲ႕ လူထုအေပၚ မတရား အႏိုင္က်င့္မႈေတြ၊ လာဘ္စားမႈေတြ၊ အမ်ားျပည္သူဘဝ တိုးတက္ေရးအတြက္ ဘာမွ မေဆာင္႐ြက္ဘဲ မ်က္ကြယ္ ျပဳထားတာေတြကို ဒီထက္မက ေဝဖန္ေထာက္ျပ သင့္ပါတယ္။
အထူးသျဖင့္ ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အစိုးရေတြသိေအာင္ (မသိဟန္ ေဆာင္ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္) ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ဘက္ကေန လူထုအားနဲ႔ တိုင္းရင္းသား အားကိုယူၿပီး အရွိကို အရွိအတိုင္း ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔ လိုေနပါတယ္။
အဲဒီလို ေျပာဆိုဖိအားေပးမႈ ကေနတစ္ဆင့္ (လူစု ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ခံေနရတဲ့ အဆင့္ကိုေက်ာ္ၿပီး) အႏွစ္သာရရွိတဲ့ ႏွစ္ဖက္ (အစိုးရနဲ႔ အတိုက္အခံ) ေဆြးေႏြးပြဲ ျဖစ္လာေအာင္ ဖိအားေပးဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ ဒီေဆြးေႏြးပြဲဟာ ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ လာမယ့္ေျခာက္လ အတြင္းမွာကို ျဖစ္လာေအာင္ ႀကဳိးစားဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။
တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ျပင္ျပင္ မျပင္ျပင္ ဝင္မွျဖစ္မယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ထားတဲ့ ၂၀၁၅ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ အမတ္ေနရာ အမ်ားစု အႏိုင္ရဖို႔ အတြက္လည္း ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီေတြဘက္က စနစ္တက် ပူးေပါင္း ျပင္ဆင္ထားဖို႔ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အခုခ်ိန္ အထိေတာ့ NLD နဲ႔ တိုင္းရင္းသား ပါတီေတြၾကား ဆက္ဆံေရးက အားရစရာ မရွိေသးပါ။
အႏွစ္ျပန္ခ်ဳပ္ ရရင္ေတာ့ အတိုက္အခံေတြဘက္က မႏိုင္လို႔ သည္းခံေနရတာ မွန္ေပမယ့္ ေနရာတိုင္းမွာ အေလွ်ာ့ေပးတဲ့ နည္းနဲ႔ခ်ည္း ဆက္ဆံေနတာမ်ဳိး မျဖစ္သင့္ပါ။ ေလွ်ာ့တဲ့ေနရာေလွ်ာ့၊ တင္းတဲ့ေနရာ တင္းၿပီး အမ်ားျပည္သူအတြက္ တကယ္လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္ကို ေရာက္လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုတင္းႏိုင္၊ ေလွ်ာ့ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ပါတီတစ္ခုတည္း၊ ေခါင္းေဆာင္ တစ္ဦးတည္း ေျပာေန၊ လုပ္ေနလို႔ မျဖစ္ပါ။ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြ၊ ေန႔စဥ္ ဆႏၵျပေနတဲ့ အင္အားစုေတြ၊ တျခားေခါင္းေဆာင္ေတြ အားလုံးနဲ႔ စနစ္တက် ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္မႈ အရွိန္ျမႇင့္တင္ဖို႔ လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါတယ္။
ထက္ေအာင္ေက်ာ္
(http://www.thevoicemyanmar.com)
(http://www.thevoicemyanmar.com)
