Monday, February 22, 2016

ေရခဲရဲတုုိက္နွင့္ အာတိတ္စက္၀ုုိင္းဆီ ခရီးသြားျခင္း (၂)

Sunday Travel, The Voice Daily, 21-02-2016.

ေဘာလတစ္ပင္လယ္ေဘးက ျမန္မာကုုန္စုုံဆုုိင္ 

စုုစုုေႏြးေက်ာင္းကအျပန္ ေနာက္တရက္မွာေတာ့ ဖင္လန္ခရီးစဥ္ရဲ့ အဓိကဦးတည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ဟုုိးေျမာက္ဖက္အစြန္းက (Arctic Circle) အာတိတ္စက္၀ုုိင္းျဖတ္သြားတဲ့ ၆၆.၃၃ ဒီဂရီ လာဒ္တီၾကဴမ်ဥ္းရွိ တဲ့ေနရာ၊ Santa Claus (ခရစ္စမတ္ဘုုိးဘုုိး) ရြာရွိတဲ့ေနရာ၊ ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ျခည္ (Northern Light) ကုုိျမင္နုုိင္တဲ့ေနရာဆီ က်ေနာ္တုုိ႔ ဆက္လက္ခ်ီတက္လာပါတယ္။ 


အာတိတ္စက္၀ုုိင္းဆီ ဦးတည္လုုိက္ျပီဆုုိေပမဲ့ ထုုံးစံအတုုိင္း လမ္းတေလ်ာက္မွာရွိတဲ့ ရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြရဲ့ ေနအိမ္ေတြကိုုေတာ့ ဒီတုုိင္းေက်ာ္သြားလုုိ႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ။ ၁၉၉၇ မင္းသမီးခစန္းက်ျပီးကတည္းက ေတြ႔ခြင့္မရေတာ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြကိုု သူတုုိ႔နုုိင္ငံဆီေရာက္တုုန္း ျဖစ္ေအာင္ေတြ႔မယ္လုုိ႔ဆုုံးျဖတ္ျပီး ပထမ ဆုုံးဦးတည္လုုိက္တဲ့ေနရာက ဖင္လန္နဲ႔ ဆြီဒင္နယ္စပ္အနီး ေဘာလတစ္ပင္လယ္ေဘးနားက Vaasa ျမိဳ့ွရွိ ကိုုမုုိးေဇာ္ေအာင္ရဲ့အိမ္။

ကားမထြက္ခင္ GPS မွာ ခ်က္ၾကည့္လုုိက္ေတာ့ ကုုိေအာင္ေမာ္အိမ္ရွိတဲ့ Mikkeli ျမိဳ့နဲ႔ Vaasa က ကီလုုိမီတာ ၃၉၆ ေ၀းျပီး ေမာင္းခိ်န္ နာရီၾကာမယ္တဲ့။ ဒါက ေႏြရာသီပုုံွမွန္အေနအထားမွာ ၾကာနုုိ္င္တဲ့အခ်ိန္။ အခုုက နွင္းေတြက်ျပီး ျမဴေတြဆုုိင္းေနတယ္ဆုုိေတာ့ မုုိးမခ်ဳပ္ခင္ေတာင္ ေရာက္ပါ့ မလားမသိပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အေနာက္တုုိင္းသားေတြဟာ စက္ပစၥည္းေတြအေပၚယုုံၾကည္မႈ မ်ားလြန္းေနသလားဆုုိျပီး စဥ္းစားမိပါတယ္။ 

ဟုုတ္တယ္ေလ၊ အခုုခရီးစဥ္ကုုိ ဘယ္သူမွမေရာက္ဖူးေတာ့ GPS က ျပတဲ့အတုုိင္းေမာင္းရမွာ။ လုုိင္းမမိ တဲ့ေနရာ၊ လမ္းျပင္ေနတဲ့ေနရာ၊ စက္ပ်က္သြားတဲ့ေနရာေတြဆုုိ ဘယ္လုုိလုုပ္မလဲ။ ‘’ေတာထဲမွာတုုန္းကလုုိ ရြာသူၾကီးကုုိ လမ္းျပေခၚသြားလုုိ႔မရဘူးဆုုိေတာ့လဲ နည္းပညာကိုုပဲ စိတ္ခ်ယုုံၾကည္စြာအားကိုုးရေတာ့ မွာေပါ့ေလ’’ ဆုုိျပီး အခ်င္းခ်င္း ေနာက္ေျပာၾကပါေသးတယ္။



ေရွ့ခံုုမွာထုုိင္ျပီး ကင္မရာတလုုံးနဲ႔ ဟုုိရုုိက္ဒီရုုိက္ လုုပ္ေနတဲ့က်ေနာ္က အပန္းမၾကီးေပမဲ့ ကီလုုိမီတာ ၄၀၀ ေလာက္ကုုိ နွင္းေတာထဲျဖတ္ျပီး တေယာက္တည္းေမာင္းရတဲ့ ကိုုေအာင္ေမာ္က အေတာ္စိတ္ပင္ပန္းေန မွာေပါ့။ ကိုုဖုုိးခ်ဳိကလည္း ၾသစီမွာ ကားေမာင္းကြ်မ္းေပမဲ့ ဒီလုုိနွင္းေတာထဲမွာေတာ့ သူမေမာင္းရဲဘူးလုုိ႔ ေျပာပါတယ္။

ဒီလုုိနဲ႔ ေတာင္-ေျမာက္တန္းေနတဲ့ ဟုုိက္ေ၀းလမ္းမၾကိးေပၚ ကားကုုိသတိထားေမာင္းလုုိက္၊ ဗုုိက္ဆာတဲ့ အခ်ိန္ လမ္းေဘးက ဓာတ္ဆီဆုုိင္ေတြ၊ စားေသာက္ဆုုိင္ေတြဆီ၀င္လုုိက္နဲ႔ ခရီးနွင္းခဲ့တာ နာရီ ေလာက္မွ Vaasa ျမိဳ့ဆီ ေရာက္ပါတယ္။ ကုုိမုုိးေဇာ္ေအာင္ရဲ့ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ တတိယ နုုိင္ငံေရာက္ လူမ်ားစုုလုုိ သက္ဆုုိင္ရာအစိုုးရကစီစဥ္ေပးတဲ့ ဆာ့ဗစ္ အလုုပ္ေတြကိုု ၀င္လုုပ္တာမ်ဳိးမဟုုတ္ပဲ ကုုိယ္ပုုိင္စီးပြါးေရးအျဖစ္ အာရွကုုန္စုုံဆုုိင္ၾကီးတခုု ေထာင္ထားျခင္းပါပဲ။ 

အေမရိကားဖက္ေရာက္သြားတဲ့ ရဲေဘာ္ေဟာင္းတခ်ဳိ႔ ကုုိယ္ပုုိင္စူရွိဆုုိင္နဲ႔ စီးပြါးျဖစ္ၾကတယ္လုုိ႔ၾကားရေပမဲ့ ဥေရာပမွာေတာ့ ကုုိယ္ပုုိင္စီးပြါးေရးလုုပ္သူ မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ကုုိမုုိးေဇာ္ေအာင္ဟာ က်ေနာ္ေတြ႔ဖူးတဲ့ ပထမဆုုံး ေနာ္ဒစ္နုုိင္ေတြထဲက ကုုိယ္ပုုိင္ လုုပ္ငန္းရွင္ပါ။ ထားေတာ့။ ဒါကအမ်ားစိတ္၀င္စားနုုိင္တဲ့ ကိစၥမုုိ႔ေရးၾကည့္တာပါ။ 

က်ေနာ္တုုိ႔ခ်င္းေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ တေယာက္ခ်င္းစီရဲ့ စီးပြါးေရးကိစၥကိုုေျပာဖုုိ႔အခ်ိန္မရ၊ ၁၀ နွစ္ ေက်ာ္ၾကာကဲြကြာေနတဲ့ကာလအတြင္း ၾကံဳေတြ႔ ခဲ့ရတာေတြ၊ အထူးသျဖင့္ မင္းသမီးခစန္းခြာစစ္မွာ ဘယ္လုုိဆုုတ္ခဲ့ရတယ္၊ ထုုိင္းနယ္စပ္မွာ ဘယ္လုုိအဖမ္းခံခဲ့ရတယ္။ ဘယ္သူက ဘယ္မွာအဖမ္းခံရျပီး အခုု ဘယ္နုုိင္ငံမွာေရာက္ေနတယ္ဆုုိတဲ့ ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြကသာ လႊမ္းမုုိးထားခဲ့ပါတယ္။

ေရမွာအရုုပ္ေရးလုုိ႔မရေပမဲ့ ေရခဲကုုိပန္းပုုထုုရင္ ကမၻာေက်ာ္နုုိင္တယ္

ညလုုံးေပါက္နီးပါး ေရွးေဟာင္းေနွာင္းျဖစ္ေတြေျပာရင္းနဲ႔ ေနာက္တေန႔မနက္အိပ္ရာထေတာ့ နာရီ ေက်ာ္ေနျပီ။ ဒီေန႔အတြက္ခရီးစဥ္က Kemi ျမိဳ့ရွိ ေရခဲရဲတုုိက္ဆီ။ ထုုံစံအတုုိင္း ခရီးမစခင္ GPS မွာ ခ်က္လုုိက္ေတာ့ ၄၂၄ ကီလုုိ မီတာ၊ ေမာင္းခ်ိန္ နာရီခြဲေလာက္ၾကမယ္တဲ့။ အင္း…  ဖင္လန္လဲ ေနာ္ေ၀းနဲ႔ ဆြီဒင္လုုိပဲ ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ အေတာ္ရွည္တဲ့နုုိင္ငံတခုုပါလား။ ဒါေပမဲ့ကိစၥမရွိ၊ အဲဒီျမိဳ့မွာလည္း မင္းသမီး စခန္းကရဲေဘာ္ၾကီး ကုုိရဲမင္းေအာင္က လာၾကိဳေနပါလိမ့္မယ္။


ရာသီဥတုုက ေျမာက္ပုုိင္းေရာက္ေလ ပုုိေအးေလပါပဲ။ ျမိဳ့ေတာ္ဟယ္စင္ကီမွာ အနႈတ္ ၂၀ ျဖစ္ေနလုုိ႔ စိတ္ညစ္ေနတဲ့က်ေနာ္ အခုု Kemi မွာ အနႈတ္ ၃၀ ေလာက္ရွိေနတာကိုု အထူးအဆန္းျဖစ္မေနေတာ့ပါ။ ဘယ္ေလာက္အထိ ေအးသလဲဆုုိရင္ ဖင္လန္နဲ႔ ဆီြဒင္နုုိင္ငံၾကားရွိ (Baltic Sea) ေဘာလတစ္ပင္လယ္ ၾကီးေတာင္ ေရခဲျပင္ျဖစ္သြားတဲ့အထိပါပဲ။ အဲဒီ ပင္လယ္ကမ္းစပ္က ေရခဲတုုန္းေတြကိုု တူးယူျပီး ဒီေရခဲရဲတုုိက္ၾကီးကိုုေဆာက္ထားတာလုုိ႔ Kemi ျမိဳ့သား ၾကီး ကိုုရဲမင္းေအာင္က က်ေနာ္တုုိ႔ကိုု ရွင္းျပေနပါတယ္။

ကမၻာ့အၾကီးဆုုံးစာရင္း၀င္ ဒီေရခဲရဲတုုိက္ကုုိ နွစ္စဥ္ေဆာင္းရာသီမွာေဆာက္ေလ့ရွိျပီး ပီသုုကာပညာရွင္ကုုိ ေတာ့ တနွစ္တေယာက္ေျပာင္းေလ့ရွိတယ္ဆိုုပါတယ္။ ၁၉၉၆ တုုန္းက ဒီရဲတုုိက္ဆီလာတည္တဲ့ဧည့္သည္ သိန္းအထိရွိခဲ့တယ္လိုု႔မွတ္တမ္းထဲေတြ႔ပါတယ္။ ရဲတုုိက္၀င္းအက်ယ္က မီတာ တေသာင္းခဲြခန္႔ရွိျပီး အျမင္ဆုုံးတာ၀ါက မီတာ ၂၀ နဲ႔ အရွည္ဆုုံးနံရံက မီတာ ၁၀၀၀ ရွိပါတယ္။ ဒါက အျပင္ကေန ျမင္ရ တဲ့ျမင္ကြင္း။

အထဲကုုိ၀င္သြားမယ္ဆုုိရင္ေတာ့ မီးေရာင္စုုံနဲ႔လွပခန္႔ျငားေနတဲ့ ေရခဲျပခန္းနဲ႔ ေရခဲဟုုိတယ္ကုုိ ေတြ႔ရမွာပါ။ အပူပုုိင္းေဒသကလာတဲ့ ျမန္မာနုုိင္ငံသားတဦးအဖုုိ႔ ေရခဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ ဟုုိတယ္ေပၚ သြားအိပ္ဖုုိ႔ဆုုိတာ ဘယ္လုုိမွ စိတ္ကူးနဲ႔ပုုံေဖၚလုုိ႔ မရနုုိင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီအရပ္မွာေတာ့ ေရခဲနဲတုုိက္ေဆာက္နုုိင္ေလာက္ေအာင္ ရာသီဥတုုအေနအထားေရာ၊ နည္းပညာပါရွိျပီးသားဆုုိေတာ့ သိပ္ခက္ပုုံမရပါ။

"Die another day’’ ဆုုိတဲ့ ဂ်ိမ္းစ္ဘြန္းကားထဲက ေရခဲဟိုုတယ္နဲ႔တူတယ္လုုိ႔ေျပာရင္ ပရိတ္သတ္မ်က္စီထဲ ပုုိေပၚလြင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေရခဲနဲ႔ေဆာက္ထားတယ္ဆုုိတဲ့အတုုိင္း သစ္ေခ်ာင္းေတြ၊ သံေတြ ဘာမွကုုိ မပါပါ။ ဒါၾကီးျပိဳက်လာရင္ေတာ့ ဒုုကၡပဲလုုိ႔ ရဲတုုိက္ထဲ၀င္စမွာ ေတြးပူမိေပမဲ့ အထဲေရာက္သြားတဲ့အခါမွာ ေတာ့ စုုိးရိမ္စိတ္မရွိေတာ့ပါ။ ေရခဲတုုိင္ေတြ၊ ေရခဲမ်က္နွာက်က္ေတြေပၚမွာ လွ်ပ္စစ္ေရာင္စုုံမီးေတြကိုု ဘယ္လုုိထည့္ထားမွန္းမသိ။ ေရခဲထဲကေန မီးေရာင္းထြက္ေနတဲ့ပုုံက ဘာနဲ႔နႈိင္းျပရမွန္းမသိေအာင္ လွပေန ပါတယ္။


ေနာက္ထပ္သတိထားမိတာက ေရခဲအမွတ္ေအာက္ ၃၀ ဒီဂရီစင္တီဂရိတ္က်ေနလုုိ႔ အျပင္မွာေသြးခဲေအာင္ ေအးေနေပမဲ့ ေရခဲရဲတုုိက္ထဲေရာက္ေတာ့ အဲဒီေလာက္ေအးတယ္လိုု႔ မခံစားရေတာ့ပါ။ ေလလုုံသြားတာ ေၾကာင့္ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီရဲတုုိက္တြင္းက အေအးခ်ိန္ကုုိေတာ့ အျမဲတန္း အနႈတ္ ၁၀ ၀န္း က်င္ရွိေနေအာင္ ထိမ္းထားရပါတယ္။ အဲဒီထက္ပူျပီး အနႈတ္ တိုု႔၊ အေပါင္း တုုိ႔ျဖစ္သြားရင္ ေရခဲေတြအရည္ေပ်ာ္ျပီး ဒီရဲတုုိက္ထဲကလူေတြ ပိတ္မိသြားမွာေပါ့။

ဘ၀မွာ တခါမွမျမင္ဖူးတဲ့၊ စိတ္ကူးထဲေတာင္ မေတြးမိဖူးတဲ့ ေရခဲျပန္ခန္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကိုုၾကည့္ျပီးတဲ့ေနာက္ ေရခဲစားေသာက္ဆုုိက္မွာ ခဏထုုိင္ပါတယ္။ ဒီလုုိေရးလုုိက္လိုု႔ ျမန္မာျပည္မွာလုုိ ေရခဲျခစ္ေရာင္းတဲ့ဆုုိင္လုုိ႔ မထင္လုုိက္ပါနဲ႔။ ေရခဲနဲ႔လုုပ္ထားတဲ့ စားပဲြေတြ၊ ထုုိင္ခုုံေတြေပၚမွာ စားေသာက္ရတဲ့ဆုုိင္ကိုု ဆုုိလုုိတာပါ။ စားစရာ၊ ပန္းကန္နဲ႔ ဇြန္းေတြကိုုေတာ့ ေရခဲနဲ႔ လုုပ္မထားပါဘူး။

ေအးစက္ေနတဲ့ ေရခဲတုုံးထုုိင္ခံုုေပၚမွာ ၀က္၀ံသေရလုုိမ်ဳိး အေမြးပြေစာင္ခင္းေပးထားတဲ့အတြက္သာ ေတာ္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီလုုိ သိပ္ေအးေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေကာ္ဖီပူပူထည့္ထားတဲ့ခြက္ကုုိ လက္ဖ၀ါးနဲ႔ ကုုိင္ထားစဥ္ စီး၀င္လာတဲ့ အပူခ်ိန္က လူကုုိ အေတာ္ေႏြးေထြးေစပါတယ္။ ျမင္ေလရာမွာ ေရခဲခ်ည္းျဖစ္ ေနေတာ့ ေရနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္းအေတြးတခုုက ေခါင္းထဲ၀င္လာပါတယ္။ ‘’ေရမွာ အရုုပ္ေရး လုုိ႔မရဘူးဆုုိေပမဲ့ အဲဒီေရကိုု ခဲေအာင္လုုပ္ျပီး ပန္းပုုထုုလုုိက္ရင္ အခုုလုုိ ကမၻာေက်ာ္သြားနုုိင္တယ္’’ မဟုုတ္ ပါလား။

ဖင္လန္-ျမန္မာ အဘိဓာန္နဲ႔ ေရခဲျပင္က ျမန္မာအသစ္မ်ား

ထူးဆန္းလွတဲ့ ေရခဲရဲတုုိက္က ျပန္အထြက္မွာေတာ့ ကုုိရဲမင္းေအာင္ရဲ့ အိမ္ဆီ၀င္လည္ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာထဲမွာတုုန္းက အဂၤလိပ္စာေလ့လာေရးကိုု စိတ္၀င္စားတဲ့ကုုိရဲမင္းေအာင္ဟာ အခုုေတာ့ ဖင္လန္စကားအေတာ္ကြ်မ္းေနျပီ။ သူ႔ရဲ့လက္ရွိအလုုပ္အကိုု္င္ကုုိက ဖင္လန္-ျမန္မာ ဘာသာျပန္။ ေနာ္ေ၀းမွာ ၁၀ နွစ္ေနတဲ့အထိ ေနာ္ေ၀းစာကုုိ  ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္မတတ္ေသးတဲ့က်ေနာ္က ‘’ခင္ဗ်ား ဖင္လန္စာကိုု ဘယ္လုုိေလ့လာသလဲ’’ ဆုုိျပီးေမးမိပါတယ္။


သူက ခ်က္ခ်င္းမေျဖေသးပဲနဲ႔ ဖင္လန္-ျမန္မာ အဘိဓာန္၊ ဖင္လန္-ကရင္ အဘိဓာန္ ဆုုိတဲ့ ထူထူထဲထဲ စာအုုပ္ၾကီး အုုပ္ကိုုယူလာျပီး က်ေနာ္ေရွ့မွာလာခ်ပါတယ္။ ‘’အဲဒါ က်ေနာ္ေရးထားတာေလ’’ ဆုုိျပီး သူကေျပာေတာ့ အေတာ္အံ့ၾသသြားပါတယ္။ ဟုုတ္တယ္ေလ။ အဘိဓာန္ဆိုုတာ ဦးထြန္းျငိမ္းတုိ႔၊ ဆရာယုဒႆန္တုိ႔၊ ဆရာတက္တုိးတုိ႔လုိ ပုဂၢဳိလ္ၾကီးေတြနဲ႔သာဆုိင္ျပီး ကုိယ္နဲ႔ဘာမွမဆုိင္ဘူးလုိ႔ ထင္ထားမိတာကိုုး။ 

ဒါေပမဲ့ ဒီနုုိင္ငံေတြမွာေတာ့ အဲဒီလုုိ ဆရာ့ဆရာေတြကိုု ေစာင့္ေနလုုိ႔မျဖစ္။ ျမန္မာသံရံုုးလဲတခါမွ မဖြင့္ဖူး တ့ဲနုုိင္ငံေတြ၊ အခုုမွ ျမန္မာေတြ စေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာဆုုိေတာ့ ဖင္လန္-ျမန္မာ၊ ဆြီဒင္-ျမန္မာ၊ ဒိန္းမတ္-ျမန္မာ၊ ေနာ္ေ၀း-ျမန္မာ အဘိဓာန္ေတြ မရွိေသးပါ။ ဒီေတာ့ အဲဒီနုုိင္ငံေတြဆီ အရင္ဆုုံးေရာက္လာ သူေတြထဲက ဘာသာစကားနည္းနည္းကြ်မ္းသူေတြြစုုေပါင္းျပီး အခုုလုုိ အဘိဓာန္တခုု မျဖစ္ ျဖစ္ေအာင္ ေရးသားဖုုိ႔လုုိအပ္လာပါတယ္။ ေနာ္ေ၀မွာလည္း အလားတူ အဘိဓာန္တခုု ထုုတ္ထားတယ္လုုိ႔သိရပါတယ္။

"ဒီစကားက မသိရင္ အဂၤလိပ္စာလုံးေတြလုိ႔ပဲ ထင္ရတယ္ဗ်။ အေသခ်ာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ တလုံးမွ နားမလည္ဘူး" ဆုိျပီး ကိုရဲမင္းေအာင္ကေျပာပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာအေျခခံရွိသူေတာင္ ဒီလုိျဖစ္ေနရင္ အေျခခံမရွိသူဆုိ ပုိဆုိးမယ္။ ဖင္လန္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ေရးမွျဖစ္မယ္ဆုိျပီး သူထုိင္ေရးလုိက္တာ နွစ္ ေက်ာ္ၾကာတယ္လို႔သိရပါတယ္။ 

တဆက္တည္းစဥ္းစားမိတာက ေအာ္စလုုိမွာ ေနာ္ေ၀းစာသင္တန္းတက္စဥ္က ေနာ္ေ၀-ျမန္မာ အဘိဓာန္ မရွိေသးဘူးလုုိ႔ေျပာတာကိုု ဆရာေတြက မယုုံတဲ့ကိစၥ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆုုိ ေနာ္ေ၀းမွာေရာက္ေနတဲ့ နုုိင္ငံေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္က ဒုုကၡသည္ေတြအားလုုံး ေနာ္ေ၀းစာနဲ႔ သက္ဆုုိင္ရာဘာသာအလုုိက္ အဘိဓာန္ေတြရွိျပီးသား။ စာအုုပ္မ၀ယ္နုုိင္ရင္လည္း ျပသာနာမရွိ၊ Google Translate ထဲ၀င္ျပီး သိခ်င္တဲ့ စကားလုုံးကိုုရုုိက္ထည့္လုုိက္ရံုု။

ဒါေပမဲ့ ခက္ေနတာက ျမန္မာနုုိင္ငံကေန ေရာက္လာသူေတြ။ အဘိဓာန္စာအုုပ္မရွိတဲ့အျပင္ အင္တာနက္ ေပၚမွာလဲ ျမန္မာစာလုုံးက ရုုိက္လုုိ႔မရ။ Google Translate ထဲမွာလဲရွာလုုိ႔မရ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုုိ အခုုခ်ိန္ထိ ကြန္ျပဴတာက အသိမွတ္ျပဳတဲ့ ျမန္မာစာလုုံးတစုုံကုုိ ျမန္မာ Font တစုုံကုုိ ပညာရွင္ေတြၾကား သေဘာတူညီခ်က္မရေသးလုုိ႔ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာနုုိင္ငံတြင္းက ကြန္ျပဴတာအားလုုံးမွာ ျမန္မာ Font (ေဇာ္ဂ်ီျဖစ္ျဖစ္၊ ယူနီကုုဒ္ျဖစ္ျဖစ္) ထည့္ထားျပီးသားမုုိ႔ ျမန္မာလုုိရုုိက္လုုိက္ရင္ ျမန္မာစာေပၚေပမဲ့ ဒီနုုိင္ငံက ကြန္ျပဴတာေတြမွာ ေလးေထာင့္ကြက္ေတြသာေပၚေနလုုိ႔ ဒုုကၡမ်ားေနဆဲပါ။

ဒီလိုုအေနအထားမွာ ကိုုရဲမင္းေအာင္တုုိ႔လုုိ ပုုဂၢိဳလ္ေတြ ေရးသားျပဳစုထားတဲ့ ဖင္လန္-ျမန္မာ၊ ဖင္လန္-ကရင္ အဘိဓာန္ေတြဟာ ဖင္လန္ေရာက္ ABSDF ေက်ာင္းသားေဟာင္းေတြ၊ နုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းေတြနဲ႔ ကရင္နီဒုကၡသည္စခန္းကေနေရာက္လာသူေတြအတြက္ အေတာ္အသုံး၀င္ေနျပီျဖစ္ပါတယ္။

Sauna နဲ႔ Vodka 

ကုုိရဲမင္းေအာင္ရဲ့အိမ္မွာ အဘိဓာန္အေၾကာင္း၊ တနည္းအားျဖင့္ တတိယ နုုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာလူၾကီး ေတြအတြက္ သက္ဆုုိင္ရာနုုိင္ငံရဲ့ဘာသာစကား တတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္ၾကားဖုုိ႔အခက္အခဲျဖစ္ေနျပီး ကေလးေတြအဖုုိ႔ေတာ့ ျမန္မာစကား ေမ့မသြားေအာင္ သင္ၾကားဖုုိ႔ အခက္အခဲျဖစ္ေနပုုံအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျငင္းခုုံရင္းနဲ႔ အေတာ္မုုိးခ်ဳပ္ သြားပါတယ္။ ေျမာက္ပုုိင္းခရီးစဥ္ရဲ့ ေနာက္ဆုုံးပန္းတုုိင္ျဖစ္တဲ့ အာတိတ္စက္၀ုုိင္းျဖတ္သြားရာ Rovaniemi ျမိဳ့ဆီ က်ေနာ္တုုိ႔ထြက္လာေတာ့ နာရီေလာက္ ေတာင္ျဖစ္ေနျပီ။

တကယ္ေတာ့ ေနေရာင္မရွိတဲ့အရပ္မွာ ေန႔နဲ႔ညက သိပ္ကြဲျပားတာမဟုုတ္။ နွင္းေတြျဖဴေဖြးေနတဲ့လမ္းေပၚ မွာ လမ္းမီးေရာင္နဲ႔ လမ္းေဘးကေရာင္ျပန္အမွတ္အသားေတြကိုုသာ ၾကည့္ျပီးေမာင္းေနရတာပါ။ ဒီလုုိေမာင္းရင္း တနာရီေလာက္ၾကာေတာ့ ဟုုိက္ေ၀းလမ္းမၾကီးေဘးက ေဆာင္းရာသီအပန္းေျဖ အိမ္ငယ္ေလး (hytte) တစုုရွိရာအရပ္ဆီ ကားကခ်ဳိး၀င္လာပါတယ္။ ဒီတဲဟာ ဒီည အထူးနားေနဖုုိ႔အတြက္ သူၾကိဳငွားထားတဲ့ေနရာျဖစ္တယ္လုုိ႔ ကိုုေအာင္ေမာ္က ေျပာပါတယ္။

ေနာ္ဒစ္နုုိင္ငံေတြမွာ hytte လုုိ႔ေခၚၾကတဲ့ အပန္းေျဖ သစ္သားဘန္ဂလုုိေလးေတြကိုု ျမန္မာေတြကေတာ့ ‘’တဲ’’ လုုိ႔ပဲ အလြယ္ေခၚၾကပါတယ္။ ေႏြရာသီမွာ အနားယူတဲ့ hytte ကုုိ ေႏြရာသီတဲ၊ ေဆာင္းရာသီမွာ အနားယူတဲ့ hytte ကိုု ေဆာင္းရာသီတဲေပါ့။ ထူးျခားတာကေတာ့ ခုုနက ေရခဲရဲတုုိက္ကုုိ ေရခဲသက္သက္နဲ႔ ေဆာက္ထားသလုုိ အခုု သစ္သား hytte ကိုုလည္း သံတေခ်ာင္းမွမသုုံးပဲ သစ္သားသက္သက္နဲ႔ ေဆာက္ထားတာကိုုေတြ႔ရပါတယ္။ အျပင္ကေန ၾကည့္လုုိက္ရင္ တကယ့္ေတာထဲကအတုုိင္း သစ္အလုုံး လုုိက္ေတြနဲ႔ ေဆာက္ထားသလုုိပါပဲ။

အားလုုံးကိုု သဘာ၀အတုုိင္းျဖစ္ေနေအာင္ဖန္တီးထားျပီး အမိုုးကိုုေတာင္ သစ္သားနဲ႔မုုိးထားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆီးနွင္းေတြ၊ ေရခဲေတြ စိမ့္မယုုိလာေအာင္ေတာ့ သစ္သားအမုုိးနွစ္ထားၾကားမွာ ပလစတစ္မုုိးကာ ထည့္ထားပုုံရပါတယ္။ သဘာ၀အတုုိင္းရွိေစခ်င္တယ္ဆုုိေတာ့ လွ်ပ္စစ္မီးနဲ႔ လွ်ပ္စစ္အပူေပးစက္ ေတာင္တပ္ထား မေပးပါ။ ေရွးေခတ္ကလူ ေတြသုုံးတဲ့အတုုိင္း ထင္းမီးဖုုိ (ဒီလုုိမီးဖုုိကုုိ ဥေရာပသားေတြ ဂုုဏ္ယူစြာအသုုံးျပဳေနဆဲ) ကုုိ မီးလႈံ၊ ဖေရာင္တုုိင္မီးကုုိ ထြန္းညွိရင္းနဲ႔ ထုုိင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ ေတာထဲက ဘ၀ေတြကိုုေတာင္ ျပန္လြမ္းမိသလုုိလိုု။

ဖင္လန္ေတြအတြက္ေတာ့ ဒါဟာ သိပ္ ရုုိမက္တစ္ဆန္တဲ့၊ ေစ်းၾကီးေပးျပီးငွားရတဲ့ ထူးထူးရွယ္ေနရာေတြ ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ေတာထဲမွာ ဆယ္နွစ္ဆယ္မုုိး ထင္းမီးဖုုိျပီးေနလာတဲ့ က်ေနာ္တိုု႔အဖုုိ႔ေတာ့ ဒါၾကီးက သိပ္မထူးသလိုုျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။


ဒါျဖင့္ ထူးေအာင္ ဘယ္လုုိလုုပ္မလဲ။ ‘’ဟုုိေအာက္က ေရကန္ေဘးမွာ Sauna ရွိတယ္ေလ။ Vodka ခြက္ေလးကုုိင္ ျပီး ေဆာင္နာထဲ ေခြ်းထုုတ္လုုိက္ရင္ သိပ္မုုိက္’’ ဆုုိျပီး ကိုုရဲမင္းေအာင္က အဆုုိတင္လာ ပါတယ္။ ေနာ္ဒစ္နုုိင္ငံေတြနဲ႔ ရုုရွားဖက္မွာ နာမည္ၾကီးလွတဲ့ ေဘာ္လကာကိုု သိပ္ရွင္းျပဖိုု႔ မလုုိေပမဲ့ ေဆာင္နာကေတာ့ ျမန္မာေတြနဲ႔ စိမ္းေနဆဲလုုိ႔ထင္ပါတယ္။ အပူဓာတ္မ်ားမ်ားေပးျပီး ေခြ်းထုုတ္တဲ့ အခန္းတခုုလုုိ႔ ဆုုိပါစုုိ႔။ ထုုိင္းနုုိင္ငံက တခ်ဳိ႔ဟုုိတယ္ေတြမွာေတာင္ ေဆာင္နာရွိေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ ဖင္လန္မွာေတာ့ ဟုုိတယ္မွာတင္မက အိမ္တုုိင္းလုုိလုုိမွာရွိပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေအးတာခ်င္းတူတူ က်ေနာ္တိုု႔ ေနာ္ေ၀းမွာက်ေတာ့ ေဆာင္နာကုုိ အိမ္ေတြမွာ ဆင္ေပးမထား ျပန္ဘူး။ ေဆာင္နားသြားခ်င္ရင္ အားကစားရံုုတုုိ႔၊ ေရကူးကန္တုုိ႔ဆီသြားရပါတယ္။ ေဆာင္နာရဲ့အေျခခံ သေဘာတရားကေတာ့ အလုုံပိတ္ထားတဲ့အခန္းထဲမွာ လူေတြထိုုင္ဖုုိ႔ စင္ေလးေဆာက္ေပးထားပါတယ္။ အဲဒီစင္ေဘးမွာ ေက်ာက္မီးေသြးကိုု လွ်ပ္စစ္နဲ႔အပူေပးထားတဲ့ မီးဖုုိတလုုံးရွိျပီး အပူခ်ိန္က ၁၀၀ ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္အထိေတာင္ ရွိတယ္လုုိ႔ဆိုုပါ တယ္။ ေဘးနားရွိ ေရအုုိးထဲကေန ေရကုုိခပ္ယူျပီး မီးေသြး ေပၚျဖန္းလုုိက္ရင္ ‘’ရွဲ’’ ကနဲျမည္ျပီး အပူခ်ိန္ပုုိျမင့္တက္လာပါတယ္။ 

စဥ္းသားသာၾကည့္ေပေတာ့။ အျပင္မွာက အနႈတ္ ၃၅ ဒီဂရီ၊ ေဆာင္နာထဲမွာက အေပါင္း ၁၀၀ ဒီဂရီ။ နတ္ျပည္နဲ႔ ငရဲျပည္လုုိျဖစ္ေနမလား မသိပါ။ အဲဒီ အေပါင္း ၁၀၀ ထဲမွာ မီနစ္ခန္႔ထုုိင္ျပီး ေခြ်းတဒီးဒီ က်လာခ်ိန္မွာ အျပင္က ေရကန္ထဲေျပးထြက္ျပီး ေရခဲေရအုုိင္ထဲခုုန္ခ်ၾကတယ္လိုု႔ဆုုိပါတယ္။ အဲဒီလုုိလုုပ္ရင္ Shock ရုုိက္တဲ့သေဘာနဲ႔ လူဟာ အားသစ္ေတြရျပီး လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္သြားတယ္လိုု႔ ဖင္လန္ေတြ ကေျပာပါတယ္။ 

ျမန္မာျပည္မွာ အဲလုုိသြားလုုပ္ရင္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုယ္ကိုုေသေၾကာင္းၾကံသူလုုိ႔ အေျပာခံရမလားမသိပါ။ အသစ္ဆန္းကုုိစမ္းခ်င္တဲ့က်ေနာ္လည္း ေရာက္တုုန္းေရာက္ခုုိက္ စမ္းလုုိက္ဦးမွဆုုိျပီး ေဆာင္နာထဲမွာ မီနစ္ခန္႔ေနျပီးတဲ့ေနာက္ အျပင္က နွင္းေတာထဲေျပးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရခဲအုုိင္ထဲခုုန္ခ်ရင္ အေအးပက္ျပီး ေလျဖတ္သြားမွာစိုုးတာနဲ႔ ေဘးနားရွိ နွင္းပုုံၾကီးေပၚမွာပဲ လွဲအိပ္ျပီး Shock ရုုိက္ရင္းနဲ႔ ေက်နပ္လုုိက္ရပါတယ္။

၆၆.၃၃ ဒီဂရီနွင့္ အာတိတ္စက္၀ုုိင္း

ရုုိမက္တစ္ ဆန္လွတဲ့ သစ္သားတဲနန္းမွာ တညတာတည္းျပီးတဲ့ေနာက္ မနက္ နာရီေလာက္မွာ Rovaniemi ျမိဳ့ကေန က်ေနာ္တုုိ႔ထြက္လာပါတယ္။ တနာရီနီးပါး ေမာင္းျပီးတဲ့ေနာက္ အာတိတ္စက္၀ုုိင္း (Arctic Circle) ျဖတ္သြားတဲ့ေနရာ၊ ၆၆.၃၃ ဒီဂရီ လာဒ္တီၾကဴမ်ဥ္းရွိတဲ့ေနရာ၊ ေျမာက္၀င္းရိုုးစြန္း (Northern Hemisphere) ရွိတဲ့ေနရာ၊ Santa Claus (ခရစ္စမတ္ဘုုိးဘုုိး) ရြာရွိတဲ့ ျခံ၀င္းၾကီးတခုုဆီ က်ေနာ္တိုု႔ ေရာက္သြားပါတယ္။ 


တလမ္းလုုံးဆိပ္ျငိမ္ေနသေလာက္ ဒီျခံ၀င္းထဲမွာေတာ့ ပရိသတ္က ေထာင္နဲ႔ခ်ီျပီး ဆူညံေနပါတယ္။ အေနာက္တုုိင္းသား အမ်ားစုုပါတဲ့ ကမၻာအရပ္ရပ္ကလာတဲ့ ဧည့္သည္ေတြထဲမွာ ထူးထူးျခားျခား ဒီေလာက္နွင္းေတြက်ျပီး လမ္းေတြ ေရခဲဖုုံးေနခ်ိန္မွာ ေမာ္ေတာ္ဆုုိင္ကယ္စီးျပီး ေရာက္လာတဲ့အုုပ္စုုက ရွိေသး။ ျပီးေတာ့ ေဟာခန္းထဲမ၀င္ပဲ နွင္းစက္ ေတြၾကားမွာ ခရစ္စမတ္ေတးသြားနဲ႔ ကခုုန္ေနၾကေလရဲ့။ 

အေအးဒဏ္ကိုု နည္းနည္းေၾကာက္စျပဳေနျပီျဖစ္တဲ့ က်ေနာ္တုုိ႔ကေတာ့ အျပင္မွာ အဲလုုိမေနရဲေတာ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ကုုိယ္ျမင္ခ်င္တဲ့ ၆၆.၃၃ လုုိင္းျဖတ္သြားရာ ေနရာကိုုအရင္ဆုုံးသြားၾကည့္ပါတယ္။ ေႏြရာသီမွာ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေနရတဲ့ မ်ဥ္းလုုိင္းဟာ အခုုေတာ့ နွင္းေတြဖုုံးေနလုုိ႔ ဘာမွမျမင္ရပါ။ အေပၚမွျပထားတဲ့ မီအိမ္တန္းနဲ႔ စာတန္းကိုုပဲ မွန္းျပီး ဓာတ္ပုုံရုုိက္ခဲ့ရပါတယ္။ 

အဲဒီမ်ဥ္းေဘးမွာေတာ့ အမွတ္တရပစၥည္းေရာင္းတဲ့ဆုုိင္၊ အဲဒီဆုုိင္ရဲ့ေနာက္ဖက္ကုုိ၀င္သြားၾကည့္ေတာ့ ေရခဲနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္ေသးေသးေလးတလုုံး။ အဲဒီေဘးမွာေတာ့ သမင္းအၾကီးစားေတြဆဲြတဲ့ စြပ္ဖားလွည္း။ နွစ္ဦး သုုိ႔မဟုုတ္ မိသားစုုတခုုလုုိက္ပါနုုိင္ျပီး အေအးမပက္ေအာင္ အေကာင္းစား အေမြးပြသေရအျခံဳထည္ေတြ ထည့္ထားေပးတာေတြ႔ရပါတယ္။ ေခါင္းေလာင္းသံတညံညံနဲ႔ သမင္ဆြဲေနတဲ့ ေရခဲျပင္စြပ္ဖားလွည္းကိုုၾကည့္ရင္း ပုုဂံက ျမင္းလွည္းေတြကိုုေတာင္ လြမ္းမိသလုုိလုုိ။

အျပင္မွာ အေတာ္ေအးေနျပီမုုိ႔ ခန္းမထဲ၀င္ျပီး ခရစ္စမတ္ဘုုိးဘုုိးနဲ႔ေတြ႔ဖုုိ႔ တန္းစီရပါတယ္။ လူတန္းၾကီးက နည္းတာမဟုုတ္။ ကုုိယ္ေရွ့မွာ ၁၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိျပီး တၾကိမ္မွာ ဦးစီေလာက္ကုုိပဲ ခဲြျပီးေတြ႔တာမိုု႔ အေတာ္ေစာင့္လုုိက္ရပါတယ္။ 

ညေနပုုိင္းမွာေတာ့ ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ Northern Light ကုုိ ျမင္ရေလမလားဆုုိျပီး ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ပါေသး တယ္။ ဒါေပမဲ့ ကံမေကာင္းခဲ့ပါဘူး။ ျပီးခဲ့တဲ့နွစ္ ေႏြလယ္ရာသီမွာ ေနာ္ေ၀းေျမာက္ပုုိင္းရွိ ေနမ၀င္အရပ္ဆီ သြားခဲ့စဥ္တုုန္းကလုုိပါပဲ။ သန္းေခါင္ယံေနကိုုျမင္ရဖုုိ႔ဆုုိတာ မုုိးမရြာပဲ တိမ္ေတြကင္းစင္ေနမွျဖစ္တာပါ။ အခုု ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ကိုု ျမင္ခြင့္ရဖုုိ႔ဆုုိတာက အဲဒီထက္ေတာင္ ပုုိခက္ပါေသးတယ္။ 

သန္းေခါင္ယံေနကုုိ မိုုးမရြာ၊ တိမ္မထူဘူးဆုုိရင္ ၁၂ နာရီတုုိင္းမွာျမင္ရနုုိင္ေပမဲ့ ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ ကေတာ့ အဲဒီလုုိ ပုုံမွန္ေပၚလာတာမ်ဳိးမဟုုတ္ပါ။ ေအးစိမ့္ျပီး ေမွာင္မဲလွတဲ့ ေဆာင္းရာသီရဲ့ မုုိးေကာင္းကင္ ေပၚရွိ တိမ္တုုိက္ေတြၾကားမွာ ေနကေနလာတဲ့ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားနဲ႔ ကမၻာကေနလာတဲ့ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအားတုုိ႔ မေတာ္တဆ ပြတ္တုုိက္မိရာကေန ထြက္လာတဲ့ ေရာင္စဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာနုုိင္ငံမွာ လွ်ပ္စီးလက္တာနဲ႔ တူတယ္လုုိ႔ေျပာနုုိင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ထြက္လာတဲ့ေရာင္စဥ္တန္းကေတာ့ မတူပါဘူး။ စိမ္းျပာေရာင္ အလင္းတန္းဟာ ေရာင္ခ်ီေတာ္လုုိလုုိ၊ သရဲကားထဲက ေရာင္စဥ္ေတြလုုိလုုိနဲ႔ ဘာနဲ႔ နႈိင္းျပရမွန္း မသိေအာင္ ကုုိ အေတာ္လွပါတယ္။ 


ဒီေရာင္ခ်ည္ကုုိ ျမင္ရဖုုိ႔ဆိုုရင္ ဒီထက္ပုုိေျမာက္ပုုိင္းက်တဲ့၊ ေနာက္ထပ္ ကီလုုိမီတာ ၃၀၀ ေက်ာ္ ထပ္ေမာင္း ရမဲ့ Kakslauttanen ျမိဳ့အထိသြားျပီး အဲဒီမွာ သီတင္းတပတ္ေလာက္အထိ ေစာင့္နုုိင္မွ ျမင္ေကာင္းျမင္ နုုိင္တယ္လုုိ႔ ၀င္ရုုိးစြန္းအရပ္ရွိ ဧည့္လမ္းညြန္ေတြကဆုုိပါတယ္။ က်ေနာ္တုုိ႔က အဲဒီေလာက္အထိ အခ်ိန္မေပးနုုိင္ေတာ့တဲ့အတြက္ အာတိတ္စက္၀ုုိင္းရွိရာ၊ ေျမာက္၀င္ရုုိးစြန္းျဖတ္သြားရာ၊ ၆၆.၃၃ ဒီဂရီ မ်ဥ္းေပၚကေနပဲ ျပန္လွည့္ျပီး ငယ္ငယ္တုုန္းက သင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပထ၀ီ သင္ခန္းစာနဲ႔ လက္ေတြ႔အေျခအေနကိုု နႈိင္းယွဥ္စဥ္းစားေနမိပါတယ္။            
.............
ဗြီဒီယုုိ မွတ္တမ္းတိုုကိုုလည္း ေဟာဒီမွာ ၾကည့္နုုိင္ပါတယ္...။


.........

1 comments:

အခုု ေနာ္ေ၀းမွာ ျမန္မာခရီးသြားကုုပဏီတခုုရွိေနျပီ။ တကယ္လုုိ႔ ဥေရာပကိုု ခရီးထြက္မယ္ဆုုိရင္ ေနာ္ေ၀းကိုုျဖစ္ေအာင္လာခဲ့ပါ။ ေနာ္ေ၀းေျမာက္ပုုိင္းက သန္းေခါင္ယံေန၊(ေနြရာသီ) နဲ႔ ေျမာက္ပုုိင္းေရာင္ခ်ည္ (ေဆာင္းရာသီ) ကုုိ သူတုုိ႔ကုုပဏီက လုုိက္ပုုိ႔ေပးမယ္လုုိ႔ သတင္းေကာင္းရရွိ။

Post a Comment

Share

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More